Ronald Meijer

In 1480 viel een Ottomaans leger (18.000 man, onder Gedik Ahmed Pasha) de Zuid-Italiaanse stad Otranto aan. Na 15 dagen beleg werd de stad ingenomen. De overlevende mannen (boven de 15) kregen een ultimatum: bekeren tot de islam of sterven. Ongeveer 800 weigerden. Ze werden naar de heuvel buiten de stad gevoerd (nu de Heuvel der Martelaren). Daar werden ze één voor één onthoofd. De eerste was kleermaker Antonio Primaldo, die riep: “Nu is het tijd om voor onze zielen te vechten voor de Heer.” De aartsbisschop werd voor het altaar van de kathedraal onthoofd. Andere priesters werden doormidden gezaagd. Vrouwen en kinderen werden als slaven verkocht of vermoord. Totaal: tienduizenden doden en duizenden in slavernij. Dit was geen “normale” oorlog maar een religieus gemotiveerde slachting van weerloze christenen die weigerden hun geloof af te zweren. Na de herovering in 1481 werden de lichamen (die maandenlang onbegraven op de heuvel hadden gelegen) verzameld en naar de kathedraal gebracht. In de Cappella dei Martiri staan vandaag de dag glazen vitrines vol met hun echte schedels – rij na rij, honderden stuks. Een stukje geschiedenis dat zelden in de schoolboeken staat… Anno 2026? Kerken organiseren vrijwillig iftars wereldwijd.. Hebben die 800 martelaren hiervoor geleden? Voor kerken die nu vrijwillig weggeven wat zij met hun bloed verdedigden?

‘Ik geloof niet dat u een feminist bent’ Antwoordt Ronit Palache op de vraag van Margje Fikse over politicus Lilian Janse. Janse is – of ze wil of niet – als eerste vrouwelijke SGP-raadslid toch een symbool. Maar is ze daarmee ook een feminist?

Het vuur brand, maar we weigeren deze uit te maken De Turkse president Recep Tayyip Erdogan spreekt openlijk de hoop uit dat Allah Israël zal vernietigen. Laat dat even bezinken. Dit is geen obscure prediker, geen randfiguur, maar een leider van een NAVO-land. Een man die invloed heeft, ook in Nederland, via netwerken als Diyanet. Ankara spreekt. En hier? Hier blijft het oorverdovend stil. Hoe kan het dat de politiek nauwelijks reageert op dit soort uitspraken? Hoe kan het dat er geen heldere veroordeling komt, geen grens wordt getrokken? In plaats daarvan horen we dat er “nog eens goed nagedacht” moet worden over antisemitisme. Alsof het probleem nog in de onderzoeksfase zit. Terwijl het allang zichtbaar is. Antisemitisme groeit. Niet spontaan, maar gevoed. Door buitenlandse inmenging, door doelbewuste ophitsing, door retoriek die steeds verder normaliseert. En ja, ook door onze eigen binnenlandse spelers. Politici, organisaties en universiteiten die Israëlhaat verpakken als morele superioriteit en daarmee bijdragen aan hetzelfde gif. En wat doet de overheid? Die kiest voor overleg, voor onderzoek, voor voorzichtig formuleren. Dat is geen nuance. Dat is uitstel. Dat is wegkijken. Want laten we eerlijk zijn. Als een bevriende leider oproept tot de vernietiging van een staat, en wij reageren met stilte, dan is dat geen diplomatie. Dat is morele leegte. Eerst durven we het beestje niet bij de naam te noemen, en dan weigeren we de pyromanen van dit vuur te stoppen. Onze geschiedenis wordt onze toekomst. Duitsland, jaren 30.