Ronnie de Blanc

@DDIEGO_MOSS ก็ต้องมาวิ่งเร็วแบบนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การวิ่งตามอีกฝ่าย ไม่นึกเลยว่าจะเป็นคนวิ่งไวขนาดนี้! โอ พระเจ้า "คุณมอนเตส–" รอนนี่เว้นช่วงจังหวะหายใจ "วิ่งเร็วจังเลยนะครับ ผมก็นึกว่าเดอะแฟลชมาเองเลย" "คุณมอนเตสครับ?" รอนนี่เรียกอีกรอบ เห็นเครื่องค้างไป

@DDIEGO_MOSS เห็นดิเอโก้วิ่งเร็วฉิวเหมือนตอนกระต่ายขาววิ่งนำอลิซไปดินแดนมหัศจรรย์ อริซ(รอนนี่+อลิซ)จำแลงคงต้องตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ แน่สิ ก็กิจกรรมจะเริ่มในอีกไม่กี่นาทีนี่นา! รอนนี่วิ่งตามดิเอโก้มาติดๆ เขายืนเหนื่อยอยู่ด้านหลังอีกฝ่าย หายใจเข้าและออกลึกๆ ดูน่าสงสารที่จู่ๆ +

และเหยื่อที่เข้าตามากที่สุดในตอนนี้(มากพอที่เขาจะขอร้องให้มาเล่นด้วยกัน) ไม่ใช่ใครอื่นเลย นอกจากดิเอโก้ มอนเตสคนนั้น–! 'แต่ถ้าเดินดุ่มๆ ไปชวนแข่งเลย มันก็คงจะแปลกๆ หรือเปล่านะ?' รอนนี่คิด 'เพราะงั้นผมต้องแนบเนียนเข้าไว้ ใช่ๆ ทักทายก่อนแล้วค่อยชวนเล่น แบบนั้นเลย!' +

@DDIEGO_MOSS (55555555555 รู้ดีย์จริงๆ)

@DDIEGO_MOSS “อ๋าาา ใช่สิ! ผมเพิ่งนึกได้ คุณลองไปหาไข่ดูรึยังครับ!?” “นั่นน่ะอีเว้นท์ใหญ่ของงานเชียวนะ”

@DDIEGO_MOSS รอนนี่เงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังใช้ความคิดกับตัวเอง ทบทวนคำพูดของดิเอโก้ เมื่อสรุปความได้ เขายิ้มแฉ่ง “นั่นสินะครับ“ พูดจบรอนนี่อ้าปากกว้างก่อนจะเด็ดหัว(…)ไข่กระต่ายน้อยภายในคำเดียว เคี้ยวหงุบหงับอย่างเอร็ดอร่อย แต่เคี้ยวไปเคี้ยวมา ก็เหมือนจะนึกเรื่องบางอย่างออก +

@SSAMUEL_MOSS (@JOSEAGUILO_MOSS เอาคนนี้ด้วย)

@SSAMUEL_MOSS (พี่ชายลองว่ามาสิครับ)

(อยากลองฟังเวอร์ชั่นของผมบ้างไหมครับ)

@DDIEGO_MOSS เด็กหนุ่มดูจะอารมณ์ดีขึ้น เขาเดินดุ๊กดิ๊กจนหางปุยด้านหลังส่ายไปมา เขาหยิบไข่ต้มขึ้นมา 1 ลูก ก่อนหันมาหาดิเอโก้ "ฮิฮิ มาเล่นเกมกันเถอะครับคุณมอนเตส~" "ผมจะเต็มที่ครับ!"

@DDIEGO_MOSS คำพูดของดิเอโก้เหมือนจุดความหวังให้กับเด็กมหาลัยยาจกต่างแดน เขากลับมายืนตัวตรง หลังตรงดังเดิม "นั่นสินะครับ! โอเค ผมต้องมองแบบที่คุณว่า ขอบคุณนะครับ!" +

@DDIEGO_MOSS "นั่นสิน้า...อีกหลายๆ ปีต่อจากนี้ผมเองก็จะมีเวลามานั่งเล่นสนุกแบบนี้อยู่อีกมั้ยนะ?" เขาถอนหายใจยาวๆอย่างลืมตัว ขาก็ก้าวไปทีละก้าวตามจำนวนคนที่ออกจากแถว

@DDIEGO_MOSS คำพูดสุดท้ายของดิเอโก้ทำให้เด็กมหาลัยนิ่งไปครู่ เขาเงียบไปเหมือนใช้ความคิด "ฟังดูแล้ว..." เด็กหนุ่มห่อไหล่ คอตก ทำหน้าเศร้า "น่าหดหู่จังเลยครับ" +

@DDIEGO_MOSS “ที่บ้านผมเขาชอบเล่นเกมมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถึงขั้นที่ว่าวันรวมญาติพวกเราจะต้องมีสักเกมมาแข่งขันกัน เป็นธรรมเนียมน่ะครับ" เขาอธิบายเสริม ดูจะมีความสุขกับการได้เล่าเรื่องครอบครัวตัวเอง "แล้วคุณมอนเตสล่ะครับ?" เขาถามย้อน

@DDIEGO_MOSS "โอ๊ะ– รู้ได้ไงกันครับเนี่ย" เป็นการตอบคำถามดิเอโก้แบบอ้อมๆ ท่าทางเขาดูประหลาดใจเล็กน้อย ทั้งที่เวลาดิเอโก้มาร้านคาเฟ่แล้วเล่นบอร์ดเกมทีไร รอนนี่ก็จะเป็นคนที่ไปนั่งร่วมวงด้วยเสมอ นั่นไม่ใช่การอู้งานหรอกนะ แต่เป็นการ...อะแฮ่ม บริการพิเศษจากทางร้านต่างหาก +