𝙲𝚊𝚕𝚕 𝚖𝚎 “𝚁𝚘𝚜𝚎”

คุณโรสตื่นขึ้นม๊าาาาาา รับแสงยามสายกันเถอะค๊าาาาาา

‘‘มันก็จะง่ายถ้ามังกรชอบเจ้าตั้งแต่เห็นหน้าแต่ถ้าเกิดมันไม่ชอบก็จะยากหน่อย’’

‘‘ได้ข้าจะสอนถ้าเจ้าเจอมังกรที่มีท่าทีตื่นตระหนกให้ค่อยๆเดินเข้าไปหาแล้วพูดว่าBe calm.’’ ‘‘จะเข้าด้านข้างหรือด้านหน้าก็ได้แต่ต้องใช้มือสัมผัสไปที่ตัวของมังกรโดยตรงแล้วพูดListen to me. Be obedient.’’ ‘‘ถ้าขี่ได้อยากออกคำสั่งให้พ่นไฟพูดว่าDracarye’’

‘‘ใช่มีทั้งเอาไว้คุยออกคำสั่งแล้วก็ร้องเพลงให้ฟังอันนั้นก็ถูกมังกรป่าดุร้ายกว่า’’ ‘‘มังกรในปราสาทอ่อนโยนแล้วก็ดื้อมากเลย’’

‘‘มังกรในปราสาทมีเจ้าของหมดแล้วเจ้าต้องลองไปหามังกรป่า’’ ‘‘ถ้าอยากเป็นมิตรกับมังกรในปราสาทเจ้าต้องเรียนรู้ภาษาของตระกูลทาร์แกเรี่ยน’’

« แม่มด..ตนสุดท้าย..โอ้นั่นฟังดูน่าเศร้าจัง » เธอยเอ่ยอย่างแผ่วเบาและยื่นมือไปตีไหล่อีกฝ่ายเบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบใจแต่เธอก็ยิ้มออกมาและพร้อมที่จะเอ่ยตอบคำถาม « ...ก็ไม่ใช่แบบนั้นทุกคนหรอกนะคะ บางคนก็โดนแดดเผาตาย บางคนก็อยู่ในแดดได้เช่นข้าล่ะ แต่ผิวไม่เรืองแสงนะ ~ »

« สวัสดีเช่นกันค่ะคุณโรส คุณเป็นเป็น..แม่มดอย่างงั้นหรอว้าวช่างนมาอัศจรรย์ใจ...ที่ยังเห็นแม่มดในยุคเช่นนี้» เธอเอายอย่างมีความสุขก่อนที่จะเอ่ยแนะนำตัวเธอบ้าง « และใช่ค่ะคุณเข้าใจถูกแล้ว ข้าเป็นแวมไพร์ มาจากแมคซิโก ชื่อแคทเธอรีน มีอะไรให้ข้าช่วยบอกได้เสมอนะ ! »