Kofukurou :) จะไปรุงรัง

แนะนำสายผลิตว่าถ้ามีนายทุนมาขอดีล กรณีไม่มีค่ายคอยช่วย หาทนายไปนั่งด้วยเลยค่ะ ถูกจ้องเอาเปรียบจะได้มีหลักฐานไว้ปกป้องตัวเองและผลงานให้มากที่สุด

แอบกังวลนิดนึง ครั้งนี้โป๊ะเยอะเพราะมีหลักฐานในโซเชียลชัดเจน แต่ 1. คุณอมลไม่ใช่คนแรกและคนสุดท้ายที่โดนแน่ ๆ 2. คราวนี้ช่องน่าจะออกระเบียบในองค์กรเรื่องการใช้โซเชียล 3. ต่อไปนักเขียนตัวเล็ก ๆ คนไหนโดนอีก ก็จะไม่มีหลักฐานแล้ว

คนทำงานวรรณกรรมอาจรู้สึกว่าสัญญาใจก็ได้ แต่สัญญาจำเป็นมาก กรมทรัพย์สินทางปัญญญาจึงร่างสัญญา นักเขียนกับโรงพิมพ์ ไว้ให้ศึกษาต่อยอด ดัดแปลงเป็นสัญญาได้อีกหลายตัวครับ ลองเอาไปศึกษากัน

realmente a tradução automática serve pra todos os tweets menos os tailandeses

มันควรมีข้อมูลกลางให้นักเขียนเข้าถึงมาก ๆ ว่าการขายลิขสิทธิ์เนี่ยควรได้ค่าตอบแทนขั้นต่ำเท่าไร ช่วงระยะเวลากี่ปี มีเรื่องไหนที่ต้องระวัง/พิจารณาบ้าง เพราะถ้าเป็นนขที่ไม่ได้คลุกคลีกับอะไรแบบนี้ ได้รับการติดต่อก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรปรึกษาใครอะไรยังไง สุดท้ายโดนเอาเปรียบแบบไม่รู้ตัว

สวัสดีค่ะ เรามาชี้แจงไทม์ไลน์การติดต่อทั้งหมดของทางฝั่งเราเองค่ะ 22 ม.ค. 2568 : นักเขียนบทติดต่อเข้ามาทางข้อความส่วนตัวว่ามีความสนใจในเรื่อง อโยธยาเอยาวดี และต่อมาได้พูดคุยทางโทรศัพท์พร้อมแจ้งว่า สนใจนำอโยธยาเอยาวดีไปทำเป็นฉบับซีรีส์โดยจะปรับเนื้อหาและโทนเรื่องให้เป็นลักษณะมิตรภาพ ซึ่งทางเรายินดีให้มีการปรับดังกล่าว เนื่องจากเชื่อมั่นในแนวทางการพัฒนาเนื้อหาของนักเขียน อย่างไรก็ตาม นักเขียนบทได้ให้ข้อมูลว่า มีแพลนทำละครพีเรียดอยู่แล้ว แต่ยังไม่สามารถยืนยันว่าข้อเสนอโครงการจะผ่านการพิจารณาของช่องหรือไม่ เนื่องจากข้อจำกัดบางประการ เช่น รูปแบบของละครเย็นโดยทั่วไปที่มักให้ตัวละครนำเป็นผู้หญิง (หากไม่ใช่แนววาย) รวมถึงยังมีประเด็นเนื้อหาที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ 5 ก.พ. 68 : คนเขียนบทได้ติดต่อกลับมาว่าเสนอช่องผ่านแล้ว 18 ก.พ. 68 : เดินทางไปเจรจาที่ตึกของช่องเรื่องการซื้อขาย โดยมีข้อกำหนดคือ ขอสงวนสิทธิ์ไม่ให้มีการคอลแลบใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง (ซึ่งตอนนั้นเรายอมยุติ) และต้องการสิทธิ์ในภาพเคลื่อนไหวทั้งหมด รวมทั้งภาพยนต์และแอนิเมชันด้วย โดยทางนั้นแจ้งว่าจะให้นักกฎหมายส่งสัญญาให้ภายหลัง ในตอนนั้นเราได้พูดคุยกับทางโคลเวอร์บุ๊กบ้างแล้วเรื่องทำแอนิเมชัน หลังกลับมาจากการคุยรอบนั้น เราเลยพยายามต่อรองไปหลายรอบเรื่องสัญญาว่าช่วยหาตรงกลางให้ได้ไหม ขอสิทธิ์แค่แอนิเมชัน2D หรือเลี่ยงไม่ออนช่วงที่ซีรีส์ฉายได้หรือไม่ 19 มี.ค. 68 : ทางช่องขอยกเลิกการทำสัญญาเนื่องจากแท็กเรื่องมีผลงานแฟนอาร์ตและแฟนฟิคที่ล่อแหลม โดยมีข้อเสนอสองข้อดังนี้ 1.เซ็นสัญญาด้วยข้อตกลงเดิมโดยได้รับค่าตอบแทนตามที่มีการเสนอให้ แต่จะไม่มีการกล่าวเชื่อมโยงใด ๆ ถึงชื่อเรื่องและชื่อนักวาด 2.ยุติการเจรจาทั้งหมด โดยทางนั้นได้กล่าวว่า มีความประสงค์ที่จะทำเรื่องนี้แต่แรกอยู่แล้ว และจะทำต่อโดยไม่หยิบเอาเอเลเมนต์ที่เราสร้างขึ้นมาในเรื่องไปใช้ ตอนนั้นเราได้เสนอแล้วว่า ถ้าไม่อยากให้ปนกับแท็กเดิม ก็เปลี่ยนชื่อเรื่องก็ได้ แต่นักเขียนบทยืนยันว่าทางช่องไม่ต้องการให้มีสิ่งใดที่สามารถดึงโยงมาถึงชื่อเรื่องและชื่อเราได้ เราจึงเลือกยุติการซื้อขายค่ะ 20 มี.ค. 68 ตัวแทนของนักเขียนบทแจ้งว่าจะชดเชยค่าเดินทางและให้กรอกเอกสารเพื่อการโอนเงิน ก่อนจะพบในภายหลังว่า มีเอกสารหัก ณ ที่จ่ายระบุว่าเป็นค่าจ้าง โดยมีเอกสารแนบว่าเป็น “ค่าที่ปรึกษาข้อมูล อโยธยาเอยาวดี” แนบมาด้วย ในตอนแรกเรายอมยุติการคอลแลบและปรับบททั้งหมดก็เพราะอยากเห็นเรื่องราวมุมมองนี้ในสื่อกระแสหลักจริง ๆ หลังยุติการเจรจา เรายังคงทำงานของเราต่อไปอย่างตั้งใจ เมื่อซีรีส์ออน เราพยายามคิดว่าอย่างน้อยที่สุดมันดีต่อมุมมองที่มีต่อประเทศเพื่อนบ้าน แต่สุดท้ายเราและทีมงานก็ตัดสินใจออกมาบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดจากทางฝั่งเรา เพราะอยากปกป้องนักอ่านที่คอยอยู่เคียงข้าง และอยากให้เรื่องราวของเราเป็นอีกแง่มุมหนึ่งในวงการผลิต หวังว่าประสบการณ์นี้จะมีประโยชน์ต่อสายผลิตในประเทศไทยนะคะ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันเสมอและทำให้เรามีโอกาสได้เล่าเรื่องนี้ค่ะ

สวัสดีค่ะ เรามาชี้แจงไทม์ไลน์การติดต่อทั้งหมดของทางฝั่งเราเองค่ะ 22 ม.ค. 2568 : นักเขียนบทติดต่อเข้ามาทางข้อความส่วนตัวว่ามีความสนใจในเรื่อง อโยธยาเอยาวดี และต่อมาได้พูดคุยทางโทรศัพท์พร้อมแจ้งว่า สนใจนำอโยธยาเอยาวดีไปทำเป็นฉบับซีรีส์โดยจะปรับเนื้อหาและโทนเรื่องให้เป็นลักษณะมิตรภาพ ซึ่งทางเรายินดีให้มีการปรับดังกล่าว เนื่องจากเชื่อมั่นในแนวทางการพัฒนาเนื้อหาของนักเขียน อย่างไรก็ตาม นักเขียนบทได้ให้ข้อมูลว่า มีแพลนทำละครพีเรียดอยู่แล้ว แต่ยังไม่สามารถยืนยันว่าข้อเสนอโครงการจะผ่านการพิจารณาของช่องหรือไม่ เนื่องจากข้อจำกัดบางประการ เช่น รูปแบบของละครเย็นโดยทั่วไปที่มักให้ตัวละครนำเป็นผู้หญิง (หากไม่ใช่แนววาย) รวมถึงยังมีประเด็นเนื้อหาที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ 5 ก.พ. 68 : คนเขียนบทได้ติดต่อกลับมาว่าเสนอช่องผ่านแล้ว 18 ก.พ. 68 : เดินทางไปเจรจาที่ตึกของช่องเรื่องการซื้อขาย โดยมีข้อกำหนดคือ ขอสงวนสิทธิ์ไม่ให้มีการคอลแลบใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง (ซึ่งตอนนั้นเรายอมยุติ) และต้องการสิทธิ์ในภาพเคลื่อนไหวทั้งหมด รวมทั้งภาพยนต์และแอนิเมชันด้วย โดยทางนั้นแจ้งว่าจะให้นักกฎหมายส่งสัญญาให้ภายหลัง ในตอนนั้นเราได้พูดคุยกับทางโคลเวอร์บุ๊กบ้างแล้วเรื่องทำแอนิเมชัน หลังกลับมาจากการคุยรอบนั้น เราเลยพยายามต่อรองไปหลายรอบเรื่องสัญญาว่าช่วยหาตรงกลางให้ได้ไหม ขอสิทธิ์แค่แอนิเมชัน2D หรือเลี่ยงไม่ออนช่วงที่ซีรีส์ฉายได้หรือไม่ 19 มี.ค. 68 : ทางช่องขอยกเลิกการทำสัญญาเนื่องจากแท็กเรื่องมีผลงานแฟนอาร์ตและแฟนฟิคที่ล่อแหลม โดยมีข้อเสนอสองข้อดังนี้ 1.เซ็นสัญญาด้วยข้อตกลงเดิมโดยได้รับค่าตอบแทนตามที่มีการเสนอให้ แต่จะไม่มีการกล่าวเชื่อมโยงใด ๆ ถึงชื่อเรื่องและชื่อนักวาด 2.ยุติการเจรจาทั้งหมด โดยทางนั้นได้กล่าวว่า มีความประสงค์ที่จะทำเรื่องนี้แต่แรกอยู่แล้ว และจะทำต่อโดยไม่หยิบเอาเอเลเมนต์ที่เราสร้างขึ้นมาในเรื่องไปใช้ ตอนนั้นเราได้เสนอแล้วว่า ถ้าไม่อยากให้ปนกับแท็กเดิม ก็เปลี่ยนชื่อเรื่องก็ได้ แต่นักเขียนบทยืนยันว่าทางช่องไม่ต้องการให้มีสิ่งใดที่สามารถดึงโยงมาถึงชื่อเรื่องและชื่อเราได้ เราจึงเลือกยุติการซื้อขายค่ะ 20 มี.ค. 68 ตัวแทนของนักเขียนบทแจ้งว่าจะชดเชยค่าเดินทางและให้กรอกเอกสารเพื่อการโอนเงิน ก่อนจะพบในภายหลังว่า มีเอกสารหัก ณ ที่จ่ายระบุว่าเป็นค่าจ้าง โดยมีเอกสารแนบว่าเป็น “ค่าที่ปรึกษาข้อมูล อโยธยาเอยาวดี” แนบมาด้วย ในตอนแรกเรายอมยุติการคอลแลบและปรับบททั้งหมดก็เพราะอยากเห็นเรื่องราวมุมมองนี้ในสื่อกระแสหลักจริง ๆ หลังยุติการเจรจา เรายังคงทำงานของเราต่อไปอย่างตั้งใจ เมื่อซีรีส์ออน เราพยายามคิดว่าอย่างน้อยที่สุดมันดีต่อมุมมองที่มีต่อประเทศเพื่อนบ้าน แต่สุดท้ายเราและทีมงานก็ตัดสินใจออกมาบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดจากทางฝั่งเรา เพราะอยากปกป้องนักอ่านที่คอยอยู่เคียงข้าง และอยากให้เรื่องราวของเราเป็นอีกแง่มุมหนึ่งในวงการผลิต หวังว่าประสบการณ์นี้จะมีประโยชน์ต่อสายผลิตในประเทศไทยนะคะ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันเสมอและทำให้เรามีโอกาสได้เล่าเรื่องนี้ค่ะ