𝐒𝐭͟𝐚͟𝐧͟𝐥͟𝐞͟𝐲 (saw ss3 ☂︎)

" ม่าย ชั้นไม่อยากทะเลาะกับพ่อนาย " ถอดแว่นกันแดดทิ้ง " แต่ก็ ...บางทีฉันอยากจะเป็นอาสุดเจ๋ง! มาเลย! " เอื้อมไปดึงขากางเกง

" ขอบคุณที่ชมว่าฉันเจ๋ง😏 เด็กดื้ออย่างนายเอาไปแค่สองดอลลาร์ก็พอ "

" ช่าย~ ถ้าไม่เชื่อลองขอพ่อนายดูสิ "

"ก็ได้ สแตนลีย์ ..แต่แค่สิบสอง ยังถือว่าเด็กนะ นายควรจะนั่งฟังนิทาน ดูการ์ตูนดิสนีย์ ?"

“ จ๋าจ้ะ มีอะไรอีกล่ะเจ้าจิ๋ว โอ๊ะโอ- แต่อย่ากระโดดลงสระเชียว ” “ ชั้นขอเวลาชิลหน่อย ”

แบมือ “ ช่วยแบ่งให้ฉันหน่อยได้มั๊ย ”

" หยาบคายมาก! ฉันจะบอกพ่อนายลดค่าขนม😡 "

" ก็แบบเดียวกับพ่อนายที่ปามีดไม่ตรงนั่นแหละ พลังวิเศษ~ "

เท้าเอวมองตอบแบบไม่พอใจที่ถูกว่าแบบนั้น "พี่เลี้ยงที่ห่วยเหรอ พี่เลี้ยงที่ห่วยคือคนที่ปล่อยให้เด็กทำอะไรแบบนั้นต่างหาก ว่าแต่นายอายุเท่าไหร่นะ เจ้าหัวมัน.. แต่ถึงจะอายุเท่าไหร่ ฉันก็ไม่ปล่อยให้ทำระเบิดเล่นหรอก"

" ... " [ นั่งเหม่อทบทวนตัวเองว่าเขาน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ ]

หยาบคายมาก ฉันจะเป็นอะไรได้ ก็ต้องเป็นคนสิ!--

กอดอกตัวเองฟังเด็กโม้ ".. ใช่ ก็เก่งดี แต่ว่าอยู่กับฉันจะให้ทำของอันตรายแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ เจ้าเด็กหัวมัน--ไม่สิ สแตนลี่ย์"