Darya Safai MP@SafaiDarya
در تمام این سالها تغییر کردهام… زیاد.
اما یک چیز را با تمام وجودم میدانم:
من دیگر هیچوقت آن دریای قبل از هجده و نوزده دی نخواهم شد.
ما در این ماهها و سالها، فقط اشک نریختیم…
ما شکستیم، سوختیم، زجر کشیدیم…
مُردیم… و دوباره متولد شدیم.
اما این بار نه برای زیستنِ بیهدف، بلکه
برای ایستادن، ادامه دادن و به سرانجام رساندن رسالتی وجود داریم که حالا در رگهایمان جاریست.
شما برای من فقط هممیهن نیستید…
شما خانواده من شدید،
در روزهایی که بیکسی، سنگینتر از هر دردی بود.
امروز، در روز تولدم،
به خودم نگاه میکنم و میبینم
دریای درونم ژرف و خروشان است و دیگر هیچچیز نمیتواند متوقفش کند.
بیایید تا صبحِ پیروزی کنار هم بمانیم…
با هم بجنگیم و با هم پس بگیریم هر آنچه که از ما گرفتند.
از تمام محبتهای بیپایانتان سپاسگزارم…
دوستتان دارم. ایرانو پس میگیریم.
Ik ben in mijn leven vaak veranderd… maar in de afgelopen drie maanden heb ik iemand in mezelf ontdekt die ik nog niet kende.
Een sterke vrouw.
Een vrouw die zich niet laat breken.
Ze zat al in mij sinds mijn twaalfde,
maar ik kende de kracht van haar nog niet…
tot nu.
Wat wij vandaag meemaken, zal ooit geschiedenis worden.
Maar ik wil niet alleen toekijken—
ik wil, samen met miljoenen anderen,
mee de bladzijden schrijven van dit prachtige en pijnlijke boek.
En vandaag wil ik jullie bedanken…
omdat jullie mij nooit alleen hebben gelaten.
Zesentwintig jaar geleden kwam ik bij jullie aan,
met niets meer dan een kleine koffer en een gebroken verleden—
nadat de ayatollahs mij gevangen hadden gezet
omdat ik mijn meest fundamentele rechten opeiste.
Jullie hebben mij opgevangen.
Jullie hebben mij laten groeien.
Hier kreeg ik de kans om te studeren, te werken, mezelf te vinden…
en zelfs de eer om jullie te mogen vertegenwoordigen in het parlement.
En zelfs vandaag,
voel ik jullie warmte nog steeds.
Jullie liefde raakt me telkens opnieuw…
en maakt me stil.
Deze dagen zijn zwaar, en de weg is nog lang. Ik heb jullie nodig.
Dank jullie wel—
voor alles,
voor altijd. 🤍