Ayşeee

İnsan en çok bağırdığı yerde değil, içinden sessizce “artık bitti” dediği yerde değişiyor. Çünkü bazı kırgınlıklar affetmeyi değil, tamamen vazgeçmeyi öğretiyor.

İnsanı çoğu zaman düşüren şey, yanlış insanlar değil; kalbiyle mantığı arasında kuramadığı dengedir. Sadece mantık insanı soğutur, sadece kalp ise yorar. Hayat en çok da, hissettiklerini aklıyla tartamayanları sessizce tüketir.

İnsan en çok kaçtığı yerden yara alıyor. Çünkü kalbin neye fazla anlam yüklediyse, hayat orayı sınamadan geçmiyor.

Bazı duygular konuşarak değil, hissedilerek onarılır; ve içten gelmeyen hiçbir çaba, o eksik kalan yeri gerçekten tamamlayamaz.

Sade bir hayat… az gürültü, net sınırlar. Üretmek, kendi ayaklarının üstünde durmak ve kimseye bağımlı olmadan ilerlemek. Geride kalan birkaç sağlam bağ yeter; fazlası sadece kalabalıktır.

Bazı cümleler vardır… “yoruldun biliyorum” gibi. Hiçbir yarayı kapatmaz belki ama insanın içinde uzun zamandır sessiz kalan bir yere dokunur. Çünkü insanı en çok acıtan şey, konuşamamak değil; bütün kelimelerine rağmen hâlâ anlaşılmamaktır.

Bazen en ağır şey, umut verip geri çekilmektir… çünkü umut, gerçekleşmediğinde sadece bir söz olarak kalmaz; insanın içinde sessiz bir kırılmaya dönüşür.

Bazen hayatı toparlamaya çalışırken, aslında en çok kendini dağıtırsın. Her şeyi yetiştirmek mümkün olur da, kendine dönmek hep ertelenir. Ve en sonunda fark edersin ki; en çok yorulduğun şey yol değil, kendine hiç varamamış olmandır..

En ağır yük, artık sana ait olmadığını bildiğin şeyleri hâlâ omuzlarında taşımaktır. İnsan bazen birini değil, kendi içindeki tükenmişliği geride bırakmak için gider.

Bazı vedalar kaybetmek değil, kendini son kez kurtarmaktır. Çünkü insanı en çok yarım kalan şeyler değil; bittiğini bildiği halde hâlâ taşımaya çalıştıkları tüketir.

Bir köşeye çekilip her şeyi izlediğinde anlıyorsun… Kalabalığın ortasında bile içinde sessiz bir yalnızlık kaldığını. Her şey akıp gidiyor gibi ama içinde hiçbir şey yerini bulmuyor. Ve o an fark ediyorsun; bazı yalnızlıklar dışarıda değil, en derinde yankılanıyor.

Ne kimseye yukarıdan bakacak kadar kibirli, ne de kimsenin gölgesinde kaybolacak kadar eksik… İnsanı insan yapan da tam bu denge zaten. Sessiz bir özgüvenle durabilmek, kimseyi büyütmeden ya da küçültmeden… sadece yerini bilmek.

Bir gün geriye dönüp bakıyorsun… Seni uykusuz bırakan şeylerin çoğu aslında hayatında kalıcı bir iz bile bırakmamış. Ama sen o sırada hayatı kaçırmışsın.

@PROFESYONEL1902 En ağır kırgınlık, “canım” dediğine susmaktır…

@ayseemv Hiç kırılmak istemeyeceğin candan öte can bildiğin birine kırılmak dönmek isteyip dönememek konuşmak isteyip konuşmamak 😞

Bazı kırgınlıklar geçmiyor, sadece içindeki inanma hissini öldürüyor. Seni paramparça eden şeyi tek başına atlattıysan, bir daha kalbini kimsenin insafına bırakamıyorsun. Çünkü insanı en çok acı değil, o acıda yalnız kalmak değiştiriyor.

Bazıları iyileştirmez, sadece içinden bir şeyleri sessizce eksiltir. O yüzden insan, kendini küçülttüğü her yerden çekilmeyi öğrenmeli… Çünkü huzur, seni yormayanlarda değil, sana kendini geri verenlerde saklıdır.

X’i yıllar önce açtım ama kullanmaya, diğer yerlerde her şey parlatılırken gerçeğin giderek silindiğini fark ettiğimde başladım. Burada da kurgu var elbette… ama en azından bazı cümleler yaradan doğuyor. Belki de bu yüzden, burası bana diğerlerinden biraz daha gerçek geliyor.

Gerçek bağ, birini sadece sevmek değil; onun kalbini taşır gibi davranmaktır. Çünkü insan en çok, değer verdiği kişi tarafından ihmal edilince kırılır. Sevgi bazen bir cümlede değil, “sana zarar vermemek için gösterilen özende” saklıdır.

@bosunatiklama “En zeki adam benim” demek fazla iddialı.. Söylediklerinin her hafta değişmediği bir tutarlılığı sürdürebilmesi gerekiyor önce.. Zeka bazen çok konuşmak değil, aynı çizgide kalabilmek..

Trump: "Karşılaşacağınız en zeki adam benim."

Kimseye yaslanmayı bilmem ben… Ne varsa omzumda, kendi gölgemle taşırım. Ne yardım isterim, ne de borçlu kalırım hayata… Çünkü bazıları bir omuzda iyileşir, ben hep kendi içimde kırılıp yine kendi içimde toparlanmayı öğrendim..