Remzi SARDOHAN

Küçücüktüm. Anneannemin radyosundan dinlerdim Fenerbahçe'nin maçlarını. Johnson'ın Galatasaray'a attığı ilginç golü yıllar sonra televizyonda gördüm, benzerdi hayalimdekiyle. Futbol, futboldu. Fenerbahçe, her zaman öncüydü. Savaşan ve yılmayan. Ben bu ruhu özledim.

Müthiş bir metindir Sessizliğin İlk Sesi. Bir tohumun çıtırtısını duyarsınız, hissedersiniz. Sahaftan edindiğim Remzi Kitabevi edisyonuyla okumuştum, hatırladım metni ve yeniden çocuk oldum Adalet Ağaoğlu'nun bahçesinde. İyi ki.

@emrhylcu Sanırım Hermann Broch da aynı düşüncede Emrah Bey ki Vergilius'un zihninden geçenler kökünü hatıralarda arıyor. Selamlar.

Yaşantıyla keşfedilmiş hakikatler, yanılgılar. Bir şiiri değerli kılan en önemli şey bence bu.

Döndüm yalpalayarak ofise. Beni aydınlığa taşıyacak bu karanlıktan çıkmam lazım. Nefes almam lazım. Rilke'ye sığınıyorum her zaman olduğu gibi. "Her şey sükûn içinde karanlık ve aydınlık, çiçek ve kitap." Darmadağın olmuş ruhum bile artık sükûn içinde.

Uzun süredir kaçtığım, korktuğum, ertelediğim bir roman. Broch'un faşizme yanıt vermek için yazdım dediği... Issızlık. Ben ve Vergilius. Yalnızca 50 sayfa okudum ve zihnim tir tir titriyor. Sarsıldım, üşüyorum. Korkuyorum. Tarlamın sınırı bitti. Gözyaşı. Görüyorum; Hayatımı.

1995 - 1996 sezonu. Şampiyonluk maçı: Fenerbahçe - Trabzonspor. Oğuz Çetin ve Aykut Kocaman sahnede. Gol ve galibiyet sonrası; "Trabzonlu arkadaşlarımın neler hissettiğini anlayabiliyorum." diyen ve abartıdan kaçan Kocaman. Yani Bay Gol, yani Centilmen. youtu.be/SVtl50ziGc4?si…

Bugün. Gün Fenerbahçe'nin günü. Gün bu formanın ağırlığını bilenlerin günü. Evet, Aykut Hocanın dediği gibi, Fenerbahçe yüz yılı başlayacak ve buna kimse engel olamayacak. Haydi Fener!

Sonra siyaset, sonra para ve sonra sosyal medya. Bir bir yok oldu bu Fenerbahçe ruhu. Kemalettinler... Hepsi sürgün yedi. İşte, son mohikan gibi cevher bir Kocaman kaldı, sürgünde ama başı dik; belki o da yok olacak.

Küçücüktüm. Anneannemin radyosundan dinlerdim Fenerbahçe'nin maçlarını. Johnson'ın Galatasaray'a attığı ilginç golü yıllar sonra televizyonda gördüm, benzerdi hayalimdekiyle. Futbol, futboldu. Fenerbahçe, her zaman öncüydü. Savaşan ve yılmayan. Ben bu ruhu özledim.

Arkadaşı Ertuğrul Ünlütürk, devrimci Selçuk Yula'yı anlatıyor. "Yıl 1975, Mayıs ayı başları..." Selçuk Yula, Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idamlarından üç yıl sonrasında anma töreni yapmak için okudukları liseyi donatan devrimcilerin arasında yerini alıyor. Ruhu şad olsun.

Komünist Kemo! Endüstriyel futbol, düzene çomak sokanları hiçbir zaman sevmedi. Hele ki bu kişi, milyonların sevgilisi olmuş bir takımın belkemiğiyse... Kemalettin Şentürk, sadece sahada rakiplerine değil, saha dışındaki egemenlere karşı da dik durmuş bir figür. 1996 seçimleri öncesinde "Solcuyum, Komünistim" diyerek oy vereceği yeri cesurca açıklaması, sistemin onun üstünü çizmesi için yetti. 2004 yılında verdiği bir röportajda o günleri ve sonrasında yaşadığı linci şu çarpıcı sözlerle anlatır: "MHP'lilere ve Nurculara hiçbir şey olmadı. Oyumu açıkladıktan sonra bütün subay hakemler bana daha fazla kart çıkarmaya başladılar. Evet, sert bir oyuncuydum ama hak etmediğim kartlar da görmeye başlamıştım... Takıma zarar verdiğim iddia edildi, sol propaganda yaptığım söylendi." Fenerbahçe’ye Şampiyonlar Ligi kapılarını açan isim olmasına rağmen bu duruşunun bedelini büyük takımlardan koparılıp, Anadolu'yu diyar diyar gezerek ve en sonunda sessizce futbolu bırakmak zorunda kalarak ödedi. Fakat sistemin Kemalettin'le hesabı o kramponları astığında da bitmedi. Yıllar sonra Fenerbahçe altyapısında scout ve antrenör olarak görev aldığı dönemin ardından, 2018 yılında kulüpteki yönetim değişikliğiyle (Ali Koç dönemi) birlikte ilk tasfiye edilen isimlerden biri yine o oldu. Bir gecede, tek bir teşekkür bile çok görülerek kulüp kapılarından bir kez daha dışarı itildi. Bugün futbolun sadece sahada oynanmadığını, sermayenin ve iktidarların sporu nasıl tahakküm altına aldığını konuşuyorsak, "Komünist Kemo"nun yarım bırakılan hikayesini de unutmamamız gerekiyor. O; paranın ve gücün değil, halkın ve inandığı sınıf değerlerinin peşinden gitmeyi seçenlerin yeşil sahalardaki unutulmaz temsilcisidir. Var ol işçi sınıfının yoldaşı, Fenerbahçe’nin belkemiği Kemalettin ağabey! Daha fazlası için bizi mutlaka instagram.com/armandooyunda @armandooyunda" target="_blank" rel="nofollow noopener">YouTube.com/@armandooyunda sayfalarından takip edin!

@FenerGlobalOrg Koç Holdingin varisi olmaktan ve alelade bir Fenerbahçe taraftarı olmaktan başka niteliği olmayan Sayın Ali. Y. Koç'un başarısızlıkla dolu 7.5 yıllık süreçte Fenerbahçe'ye verdiği kimliksel zarardan sonra tarumar ettiği her bir efsaneden helallik alıp şapkayı önüne koyması gerek.

💥🗣️Alper Yemeniciler : Ali Koç'un başkanlık için bir hazırlığı yok.

@FenerGlobalOrg Sportif basarı olmadan heybeden para çıkarıp kulübe vermek de moda oldu. Oysa üst üste şampiyonluk halinde CL katılım geliri ve benzeri kat be kat fazlasını kazanabilirdin. Sosyal medya fenomenleri maalesef paraya tapıyor. Kulüp battı falan. Bu büyüklük baska... Hatirla!

@FenerGlobalOrg Sayın Ali Koç, Fenerbahçe Başkanı seçilince sosyal medyayı takip ederek seçti teknik ekibi. Belki de taraftar desteğini arkasına almak istedi. Anlayabilirim. Fakat sosyal medya zehir çukuru. Onu da zehirledi. Bugün Fenerbahçe'yi sosyal medyaya mahkum etmeyecek bir yönetim gerek.

💥🗣️ Serdar Ali Çelikler: Bu bir yıl için projeler, stat, arsalar geri planda olur. Yine geldik 3 Temmuz ve birlik beraberliğe... Aziz Yıldırım ve Ali Koç'un başkan olduğu Fenerbahçe'de birlik mümkün değil çünkü ikisinin de nefret grupları var.

Yağız Bey, Aykut Kocaman Fenerbahçe'nin son 30 yıllık tarihinin her köşesinde var ve belki de yaşayan en büyük Fenerbahçe efsanesidir. Yalnızca gol krallıkları, şampiyonluklarıyla değil adanmışlığıyla da. Hoca, takımın tarihsel kötü gidişini analiz edebilir ki ana mesele budur.

Uzun yıllardır Fenerbahçe'de seçim gündemi oluştuğunda müthiş bir kaos ve saçma bir ortam oluşuyor. Sosyal medya tam bir değer öğüten canavar. Unutmayın henüz lig bitmedi, halihazırda Fenerbahçe'nin bir başkanı ve futbol takımının bir hocası var. Emek var.

Botan. Durgun; fakat asi. Yüzyıllardır. Yeşil. Yaşam çağırıyor, gitmeli.

"umut kesilmiyorsa dostlarım kesip barikatlar kurarak kangrenli gövdemizden şurda güneşe ne kaldı"

Gözlerinin rengi gibi Yüreğinin rengi gibi Saçların da kendi renginde Ama ben, ellerini gördüm önce Toplayan, düzelten, onaran ellerini Dokunduğuna soluk aldıran Telâşlı, usta, sevecen ellerini Geç anladım ve inandım Her gün daha çok inanıyorum Ellerin, güzel işlerin karıncası"