Ali Rezaei.H

@DiacoGiv شکل‌گیری چنین قدرتی فرآیندی اراده‌گرایانه نیست. ساختار پیش‌روی ما فقط رژیم مسلط بر دستگاهها و دارای انحصار خشونت با سلسله مراتب روشن نیست، بلکه یک نظم اجتماعی غیر عادی گسترده با هزینه خروج بالا برای اعضاست. تلاش برای ساختن عاملیت در وضعیتی که شرایط روی زمین مهیا نیست به ضرر ماست.

@Sertzuier تنها در چارچوب واقع‌گرایی سیاسی است که نیروی‌های ملی فرصتی خواهند داشت. «پرهیز از انتقاد از شاه در تبعید»، روایتی نگهدارنده است برای امتداد و حفظ وضع موجود. فقدان ساختار از یکسو و روند تنازلی شگل‌گیری قدرت پیرامون شاه‌ از سوی دیگر را نمی‌توان و نباید نادیده گرفت.

شیوه برکشیده شدن قالیباف علی‌رغم شباهت‌های ظاهری به شیوه قدرت‌گیری بناپارتیستی، همچنان فاصله زیادی با بناپارتیسم حقیقی دارد و احتمالا حاصل درک کاریکاتوری مشاوران و پادوهای رسانه‌ای او از بناپارتیسم است که تنها باد کردن تکنوکراسی قلابی او و اشاره مداوم به لفظ رضاخان حزب‌اللهی ۱/۹

می‌دهد که ناتوانی شاه در تبعید و توانایی‌های مخوف و بلامنازع قالیباف را در اذهان برجسته کند. وظیفه نیروی ملی در این میان پر و بال دادن و افتادن در دام این پروژه نیست، بلکه حفظ سنگر تا زمانی است که فقدان عاملیت جامعه مخالف با تغییر معادلات بیرونی معکوس شود. ۹/۹

در برابر او در اینجا، حضور مشروعیت رقیب قدرتمندی است که برخلاف او، نقابی قلابی از گذشته ندارد بلکه میراث‌دار حقیقی آن سنت بازگرداننده نظم است: شاه. بنابراین تمام هم و غم پروپاگاندای پادوی قالیباف بر نابودی این چهره متمرکز می‌شود و مخاطب را در معرض بمبارانی از محتواهایی قرار ۸/۹

@borghannn درس پس میدم 🙏

@Sertzuier 👌

مفاد تسلیمی که آمریکا در پی آن است در بهترین حالت برای ج.ا مساوی انحلال کارکردی نظام و انفجاری در ساختار قدرت خواهد بود و بن‌بست با وعده‌های خام اشخاص بانفوذ در قدرت برای تنظیم‌ مناسبات نیز حل نمی‌شود. چرخه تامین مالی تمام نهادهای شبه‌دولتی در ایران و کل شبکه‌های تو در توی ۱/۳

نظارت، بازرسی یا شفافیتی باشد، بساط کل این بازی که بر پایه جریان‌های مالی در سایه بنا شده را به هم می‌زند. در شرایط تهدید موجودیتی، طبعاً چنین ساختاری حساب کردن روی انسجام و بسیج پایگاه خود و فرسایشی کردن درگیری برای طرف مقابل را قماری کمتر مرگبار از توافق ساختارشکن می‌بیند. ۳/۳

هزار فامیلی کاملاً متصل به ماهیت انقلابی نظام است. چون تنها زیر سایه شرایط امنیتی و استثنایی تمدیدشونده ناشی از همین ماهیت انقلابی مبارزه‌طلبانه است که نظم دسترسی گزینشی و غیرشفاف به منابع امکان ادامه غارت را می‌یابد. ورود قواعد جدیدی از بیرون به این زمین که به دنبال هرگونه ۲/۳

مسئله سیاست داخلی تضاد منافع میان اکثریت جامعه و نهادهای اقتصادی رانتی است. تا زمان عدم اصلاح ساختار بودجه و همچنین ادامه تملک نیمی از اقتصاد توسط نهادهای تحت نظارت ولی فقیه مسئله شیوه توزیع منابع حل نخواهد شد، پس زمینه اعتراضات از بین نمیرود. با مهیا بودن زمینه اعتراضات، تبلیغات

هدف پروپاگاندا تبدیل شکست واقعی به پیروزی اسطوره‌ای با اجتناب‌ناپذیر نشان دادن قربانیان، ابداع گزاره‌های خوش‌بینانه و روحیه‌بخش و سکوت درباره شکست‌های پیاپی است. نازی هم فاجعه استالینگراد را به‌عنوان افتخاری ابدی و بزرگترین حماسه قهرمانانه تاریخ آلمان جا زد تا شکستش را پنهان کند.

ترکیب خاطره و تحلیل: به اینجا به چشم دفترچه خاطرات نگاه می‌کنم، جزییاتی که برای خودم مهم است را اینجا می‌نویسم تا بعدا بهش نگاه کنم. دیشب حدود ساعت ۱۱ خوابیدم و برای ساعت ۴ آلارم گذاشتم که اگر حدسم اشتباه بود و تسلیم/آتش‌بسی حاصل نشد با صداهای وحشتناک بیدار نشوم و هوشیار باشم.

در این ساعات حتی لحظه‌ای فراموش نمی‌کنیم که قطعه به قطعه جهنمی که بر سر مردم ایران آوار شد، حاصل مصرف گذشته، حال و آینده سرزمین‌مان بدست این اهریمنان مقدس بود. پر سوم سیمرغ ما، آینده ما، همچنان در گرو پیوند شاه و ملت است و جمهوری اسلامی در پی بلعیدن این تکه از آینده به هر قیمتی.

@maninaqqash در کامنت و خود پست پاسخ به پرسش‌تون هست که چرا سازماندهی از یک سطحی عمیق‌تر نمی‌تونه بشه. در مورد بانک اهداف هم ما با تغییر پلن طرف آمریکایی-اسرائیلی نیستیم، بلکه با بالا رفتن از نردبان تنش مواجهیم. با هر مقاومت نظام در برابر تسلیم سطح و تمرکز اهداف یه درجه بالاتر میره.

@Sertzuier خب اگر وجود داشته باشند باید حداقل ظرفیتی از خارج از ایران شکل بگیره که بتونه سازماندهی و فعال سازیشون فراتر از فراخوان عمومی بکنه. شاهزاده چند هفته پیش فراخوان عمومی برای گارد جاویدان داد ولی نتیجه ای نداد و به نظر همین روی تغییر سیاست از بسیج زنی به زیرساخت زنی تاثیر گذاشت.

غر زدن بی‌وقفه برخی در آرزوی یک جولانی ایرانی واقعاً سوهان اعصاب شده. فرق بین ایران و سوریه از زمین تا آسمان است: ما در ایران با یک ساختار حکمرانی خانوادگی پاتریمونیال با تکیه بر یک ارتش قبیله‌ای و یک اقتصاد معیشتی با قابلیت خودگردانی مستقل از مرکز در مناطق مختلف کشور روبرو ۱/۶

@maninaqqash متاسفانه در این مورد بدفهمی زیاد هست. بخش عمده این افراد از قسمت اداری هستن و قشر کوچکتری از قسمت عملیاتی-نظامی. باز بدلیل همون ساختار امنیتی چندلایه اعم از حفاظت، حراست و عقیدتی-سیاسی داخل نهادها و از طرفی نبود شرایطی برای ساخت شبکه‌های اعتماد متقابل، طبعاً الان فعال شدنی نیستن.

@Sertzuier وقتی که از وجود گارد جاویدان و 160 هزار ریزشی صحبت میشود باید حداقل کاری در رابطه به سازماندهی یا حتی یک دفتر نظامی برای تسهیل ارتباطات و بودجه شود که در برحه های حساس مانند جنگ کنونی ما را از نظاره گر به بازیگر تبدیل کند. باید حداقل ظرفیتی موجود باشه که اوپوزیسون جدی گرفته شود.