
Dr. Sezen Koca
3.9K posts





Çok samimi bir soru soracağım, her babayiğit gerçek cevabı yazamaz; Tıptan/Doktorluktan ilk nefret ettiğiniz, ben ne yapıyorum burada dediğiniz an?

Dün sekreterimiz ilginç bir hastanız var, pek doktor seven biri değil canınızı muhtemelen sıkacak demişti. Ana dilinde konuşmadan zor hastayı idare etmek zaten en sevmediğim şey. Baktım bugün salonda tek başına oturuyor, saç sakala karışmış, bembeyaz olmuş rengi, üzerindeki gömlek dökülüyor. Yanına gittim, bekliyorum sizi dedim. Zorla yürüyor, denge bozuk, elindeki naylon poşetteki 1 tomar buruşuk kağıttan titreyen elleriyle karıştırıp buldu. 75 yaşını geçtiği için heryıl ehliyet için doktor kontrolü gerekiyormuş yaptırmamış, ehliyet iptal olmuş verdiği belgeye göre.




Sabah muayene olan hastaya ultrason istemişim. Ultrason çekildiği için hasta geri gelmiş sonuç göstermeye. Ama daha saat 10 ve ben randevulu hastalara bakmamışım henüz . Dedim ki randevulu hastalar bitince bakacam. Daha hiç muayene olmamış hastalar var. Hasta bağıra çağıra, sizin gibi doktor olmaz. Hadi gidelim deyip çıktı gitti. Yahu bu nasıl saygısızlık. Hadi bana saygın yok yanınızdaki insanlara da mı saygınız yok azcık!





