1994 İllüzyonu ve Dijital Sansürün "Demir Dökümü": Torba Yasada Aslında Ne Oluyor?
Meclise sunulan 22 maddelik torba kanun teklifindeki "Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırı yayın yapılamaz" maddesi, son günlerde büyük bir illüzyonla tartışılıyor. Bir taraf "Kemalizm hortladı, devlet fabrika ayarlarına dönüyor" diye sevinirken; diğer taraf "İktidar hep böyleydi, bizi kandırdılar" diye şok geçiriyor. Oysa kitleler, ambalajdaki sloganlarla kavga ederken, arka planda işleyen asıl Hegemonik Tuzağı tamamen gözden kaçırıyor.
1. Zorunluluk Zaten Var mıydı? (1994 Gerçeği)
Teknik ve tarihsel veri bağlamında meseleye bakıldığında; "Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırı yayın yapılamaz" kuralı, gökten zembille inmiş yeni bir icat değildir. Bu zorunluluk, Basın İlan Kurumu'nun (BİK) 18 Kasım 1994 tarihli ve 129 sayılı "Basın Ahlak Esasları" kararından bu yana, yani tam 30 yıldır medyanın üzerinde bir Demokles kılıcı gibi durmaktadır. Ayrıca 1994'te kurulan RTÜK yasasında da benzer bir yayın ilkesi mevcuttur. Yani "Atatürk" ambalajlı bu hizaya çekme kuralı, müesses nizamın çekmecesinde eskiden beri mevcuttur.
2. O Halde Yeni Olan Ne? (Sansüre Yasal Zırh ve AYM'yi By-pass)
"Bu kural zaten 94'ten beri var" deyip geçmek, devlet aklının şu anki operasyonunu okuyamamaktır. Yakın geçmişte Anayasa Mahkemesi (AYM), "Sadece bir kurum kararıyla basının ilanlarını ve gelirlerini kesemezsiniz, ceza verecekseniz bunun kanuni bir dayanağı olmalıdır" diyerek BİK'in kestiği cezaları arka arkaya iptal etmeye başlamıştı.
Mevcut torba yasanın yaptığı şey; o 30 yıllık kurum kararını doğrudan 195 Sayılı Kanun'un içine taşıyarak "Yasalaştırmaktır (Zırhlandırmaktır)." Amaç; AYM bir daha "Kanunilik ilkesine aykırı" deyip iptal edemesin diye, dijital sansür mekanizmasına yasal bir "Demir Döküm" yapmaktır. BİK, artık bir internet haber sitesinin veya derginin resmi ilan gelirlerini (can damarını) 60 güne kadar kanuni olarak anında kesebilecek o mutlak silaha kavuşturulmuştur. Mesele ideolojik değil, tamamen operasyonel ve makyavelisttir.
3. "Laiklik Çıktı, Faydamıza Oldu" Safsatası ve Ontolojik Körlük
Tasarı metninden "laiklik" ibaresi çıkarıldığı için bu yasanın "muhafazakarların faydasına" şekillendirildiğini sananlar ise kusursuz bir ontolojik körlük yaşamaktadır.
Bu hamle, müesses nizamın kitleleri uyuşturmak için kullandığı asimetrik bir "Sus Payı" taktiğidir. Tabanın olası isyanını susturmak için metinden bir kelime (laiklik) cımbızlanarak kitlelere sahte bir zafer hissi verilmiştir. Ancak bunun karşılığında, siber medyayı ekonomik olarak tek tuşla boğma yetkisi devlet mekanizmasına mutlak bir şekilde teslim edilmiştir.
Ortada sivil veya özgürlükçü hiçbir kazanım yoktur. Kitleler ambalajdaki kelimelere takılarak asıl resmi kaçırmaktadır. Yarın olası bir iktidar değişiminde (simülasyondaki nöbet değişiminde), bugün "faydamıza oldu" diye sevinilen ve yasal zırha kavuşturulan o devlet sopası, bizzat onu alkışlayanları "İnkılaplara aykırı" diyerek yok etmek (finansmanlarını kesmek) için kullanılacaktır. Kendi elleriyle biledikleri baltanın altına boyunlarını uzatıp buna sevinmek, kutuplaşma tiyatrosunun geldiği en hazin noktadır.
Türkçe
