Shirin Musa

Het verhaal van Khadija, de taekwondocoach uit Afghanistan, en de beschuldigingen aan mijn adres Mijn hele leven heb ik als journalist in Afghanistan gewerkt. Een jaar vóór de val van het land moest ik, door de steeds slechtere omstandigheden voor journalisten en omdat de zender TOLOnews, waar ik werkte, een direct doelwit was van de Taliban, noodgedwongen vluchten. Iedereen die mijn werk kent, weet dat ik het altijd met zorgvuldigheid en integriteit heb uitgevoerd. Een van de kerntaken van een journalist is het publiceren van informatie die afkomstig is van duidelijke, directe en betrouwbare bronnen. Het bericht dat ik heb gedeeld over Khadija, die zou zijn opgepakt door de Taliban, was gebaseerd op informatie die ik ontving vanuit Afghanistan. Vriendinnen van Khadija en haar zus hebben mij benaderd en mij verteld over haar arrestatie. Ik heb dit nieuws naar buiten gebracht zonder daar iets aan toe te voegen of er een eigen interpretatie aan te geven. Ik juich elk programma toe dat een eerlijk en zorgvuldig beeld van Afghanistan probeert te schetsen, zo ook de serie Hila voorbij de Taliban. Ik kende de makers niet en had vooraf geen oordeel over hen. Op maandag 26 januari zaten de makers van de serie bij de talkshow Pauw en De Wit. Tot mijn grote verbazing en verdriet werd daar gesteld dat ik zou hebben gelogen over de zaak Khadija. Ik zat niet aan tafel en kon mij niet verweren. Daarom geef ik nu deze verklaring. Afghanistan is een complex land, met een uiterst complexe huidige situatie. Hoe het gesteld is met de rechten en veiligheid van vrouwen is voor iedereen zichtbaar. Dat vrouwen daar voortdurend gevaar lopen, staat buiten kijf. Dat Khadija zou zijn opgepakt, is mij verteld door haar naasten, die aangaven dat dit mogelijk te maken had met de serie. De makers mogen daar een andere lezing op hebben. Tegelijkertijd gaven zij zelf ook aan niet zeker te weten of de arrestatie daadwerkelijk verband hield met de serie. Ik heb niemand actief benaderd; ik ben vanuit Afghanistan benaderd en de situatie is mij uitgelegd. Mijn intentie was niet om de makers te beschuldigen. Mij is verteld dat er een arrestatie had plaatsgevonden. Ik ben blij en opgelucht dat Khadija inmiddels is vrijgelaten, al is nog onduidelijk of deze zaak daarmee definitief is afgesloten. Het gaat hier om het leven en welzijn van een jonge vrouw in Afghanistan; wie of wat gelijk heeft, doet er niet toe en is ruis. Zorgvuldigheid, eerlijkheid en transparantie zouden het uitgangspunt moeten zijn van elke journalist. Dat betekent ook dat we verantwoordelijkheid dragen voor de mensen die we interviewen en over wie we berichten. Die verantwoordelijkheid verdwijnt niet door te zeggen dat mensen wisten waar ze aan begonnen, of door te stellen dat dit soort situaties ‘niet gebruikelijk zijn’. Als makers ben je te allen tijde verantwoordelijk, zeker voor vrouwen op kwetsbare plekken. Ik wens de makers veel wijsheid. Saber