मोहन
3K posts
एउटी राम्री केटी
चुरोट तान्दै छे
दुई मुलायम ओठको बाटोबाट
चोर र माझी औंलाको कापमा च्यापेर,
पार्किंग लटको कारभित्रबाट
म हेरिरहन्छु एकटकले
गुजुल्टिएको बाक्लो धुवा
दिन्छ कलात्मक आकार
बत्तिन्छ आकासतिर
पातलिन्छ
र हराउॅंछ
मलाई अचम्म लाग्छ
किनकि उसले चुरोट तानिरहिछे
र नशा चैं मलाई चढीरहेछ।
NE
डर लाग्छ मलाई
तिम्रो मौनतासॅंग
किनकी सुनेको छु
आवाजभन्दा भयानक हुन्छ मौनता
बिष्फोट हुन सक्छ मौनता
एटम बम जस्तै
डुबाउन सक्छ मौनताले
शान्त महासागरले जस्तै
र निम्त्याउन सक्छ
एपोक्यालिप्स
त्यसैले प्रिय
बरु गर मेरो भरपुर निन्दा
तर तोडिदेउ त्यो रहस्यमयी मौनता
बिदा गरिदेउ त्यो भयंकर मौनता।
NE
पानी बाड्ने केटो गृहमन्त्री बन्छ भने भाडा माज्ने बले क्यासिनो किंग बन्न किन सक्दैन? 😃😃😃😃😃😃 पुरै एकै बसाईमा हेरियो। रमाईलो लाग्यो।
youtu.be/VID7LNjY464?si…
YouTube
NE
जिन्दगीका पाटाहरू पल्टाउँदै जाँदा
मैले थाहा पाएँ—
प्रेम केवल शब्दहरूमा उनिने अक्षर मात्र होइन रहेछ,
यो त सँगै हिँडेका ती अनगिन्ती बाटाहरूको कथा रहेछ।
जसरी एउटा वृक्षले शान्त भएर माटोलाई समात्छ,
त्यसरी नै तिम्रो उपस्थितिले मेरो अस्थिर मनलाई थामिदिन्छ।
हामीबीचका ती लामा मौनताहरू,
जहाँ कुनै स्पष्टीकरणको आवश्यकता पर्दैन,
जहाँ आँखाहरूले नै भविष्यका योजनाहरू कोरिरहेका हुन्छन र लिन् हुन्छन् मिठो बातचितमा।
प्रेममा ध्वनीको मात्र हैन
मौनताको आवाज पनि चर्को हुने
मिठो हुने, अविष्मरणिय हुने।
धन्य लाग्छ
त्यो दिन
त्यो भेट
र प्यारको ईजहार
कुनै बिग ब्यांग भन्दा कम लाग्दैन।
NE
समय धेरै अघि बढिसक्यो
तर पनि खै कसरी हो
तिम्रो सम्झनाको बाटो अझै उस्तै छ—
तिमीलाई भुल्ने हरेक प्रयासहरू
तिमीलाई नै सम्झिने बहाना बनिदिन्छन्,
भलै हामी एउटै आकाशमुनि छौँ
र पनि लाग्छ हामी उछुट्टिएका छौं उल्काजस्तै,
सायद अधुरो भएरै होला प्रेमकथा
तिमी श्वास फेरिरहेछ्यौ आज पनि
मेरा कविताका शब्दहरूमा,
बिछोड त केवल शरीरको मात्र रहेछ
किनकी मन अझै त्यहीँ छ—
जहाँ तिमीले मेरो हात छोडेकी थियौ।
NE
बसन्त ऋतु र तिमी
बाहिर अलिकति हावा फेरिएको छ,
लाग्छ, प्रकृतिले लामो सास फेरेर भर्खरै ब्यूँझिएको छ।
मञ्जरीका मुनाहरूमा एउटा नयाँ रहर पलाएको छ,
ठ्याक्कै त्यस्तै—
तिम्रो एउटा सानो मुस्कानले
मेरो ओइलाएको मनमा आशाको पालुवा पलाईरहेछ।
हिजोसम्म रिक्त रहेका रूखका हाँगाहरूमा
आज चराहरूले गीत भर्न थालेका छन्।
यी नयाँ फूलका पत्रदलहरू,
र तिम्रो प्रेमको कोमलतामा अचम्मको समानता छ—
दुवैले मलाई बाँच्न सिकाउँछन्,
दुवैले मलाई फुल्न सिकाउँछन्।
हुन त वसन्त एउटा मौसम मात्र हो,
तर जब तिमी मेरो नजिक हुन्छौ—
मलाई हरेक दिन बैशाखको सुगन्धित साँझ लाग्छ।
तिम्रो र मेरो सम्बन्ध,
त्यो शितल बतास जस्तै छ,
जसले नछोईकन पनि पुरै अस्तित्वलाई सुम्सुम्याएर जान्छ।
घामका किरणहरू न्यानो हुन थालेका छन्,
र मेरो हृदयको कुनामा कतै
एउटा पुरानो कविताले फेरि आकार लिन थालेको छ।
शायद यही नै प्रेमको वसन्त हो—
जहाँ शब्दहरू झर्दैनन्, मात्र सुगन्ध बनेर फैलिइरहन्छन्।
प्रकृतिको यो पुनर्जन्म साक्षी राखेर म भन्न सक्छु,
जुन दिन तिमीले मेरो हात समात्यौ—
त्यही दिन मेरो जीवनमा आधिकारिक रूपमा 'वसन्त' भित्रिएको थियो।
बाँकी त केवल क्यालेन्डरका पानाहरू हुन्,
मेरो वास्तविक ऋतुराज त तिमी हौ।
NE
आकाशमा बतास हराएजस्तै,
म तिम्रो हेराइमा हराउँछु।
न कुनै सिमा, न कुनै परिधी
माथि-माथि उडिरहेको त्यो मुक्त बादलजस्तै हाम्रो प्रेम।
तिम्रा हातका रेखाहरूमा
मैले आफ्नो भाग्य खोज्नु पर्दैन,
किनकि तिम्रो उपस्थिति नै मेरो पूर्ण जिवन हो।
जुनतारा त्यति चम्किला लाग्दैनन्,
जति तिम्रो मुस्कानले मेरो अँध्यारो संसार उजिल्याउछ।
थाहा छैन, भोलि के होला
तर शीतल बतास जस्तै
तिमी र तिम्रो हार्दिक प्रेम,
महसुस गर्न सकिन्छ
आत्मसाथ गर्न सकिन्छ।
NE
कहिले सुस्तरी बतास भई, मनको आँगन छुन्छौ तिमी
कहिले आँखाका नानीहरूमा, सपना बनी झुल्छौ तिमी।
साँझको त्यो मधुरो जून, अनि ताराको चमकमा
जताततै मेरै वरिपरि, सुवास बनी खुल्छौ तिमी।
तिमी हाँस्दा लाग्छ कतै, गुराँसहरू फुलेका छन्
तिमी बोल्दा लाग्छ कतै, झरनाहरू झुलेका छन्।
शब्दमा कहाँ अटाउँछ र, यो मनको गहिरो माया
तिम्रै सामिप्यतामा मेरा, सारा दुःखहरू भुलेका छन्।
न मागूँ म आकाशको जून, न त धनको भारी नै
तिमी छौ र त सुन्दर छ, मेरो जीवनको बारी नै।
जुनी जुनी यसै गरी, सँगै हिड्न पाइयोस्
तिमी मेरो सहारा बन्नु, म तिम्रो छहारी नै।
NE
