Sonya
64 posts
ไต้หวันเป็นประเทศค่ะ และเป็นประเทศที่สมรสเท่าเทียมถูกกฎหมายประเทศแรกในเอเชีย มาส่วนนึงอะไรของจีน ปัญญาอ่อน ประเทศที่อีหมีพุบอกที่ไม่มีเกย์แบบประเทศมึง แถมแบนซรเกย์ ซรมิตรภาพ มาประเทศเดียวกันได้ไง อย่าโหง้ มึงเข้าประเทศเขายังต้องขอใบ permit
@urmyfineart 因为泰国人长得像猴子行为像猴子 智商低爱吃香蕉，而且穷
我支持泰国政府出台政策 禁止中国人入境 不赚中国人一分钱 #งานมหกรรมนิยายนานาชาติ2026xGMMTV #StopViolenceAgainstFans
ประกาศชี้แจงกรณีเหตุการณ์ภายในกิจกรรมรวมพล “งานมหกรรมนิยายนานาชาติ 2026” Official Statement Regarding the Recent Incident at the International Novel Festival 2026 #GMMTV
เธอเป็น “ผู้หญิง” ก่อน จากนั้นเธอจึงเป็น “คนจีน” และสุดท้าย… เธอถึงจะเป็น “แฟนคลับ” การเป็นแฟนคลับ เป็นเพียงหนึ่งในหลายบทบาทของเธอ และอาจเป็นบทบาทที่เล็กที่สุดด้วยซ้ำ แต่ในวันที่เธออยู่ต่างแดน ถูกเจ้าหน้าที่หลายคนลากตัวและปฏิบัติอย่างรุนแรง สิ่งที่ถูกพรากไปก่อน ไม่ใช่ความเป็นแฟนคลับ แต่คือศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ ฉันเข้าใจดีว่า ในสถานการณ์เช่นนั้น ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความกล้าพอจะเข้าไปช่วย หรือหยุดเหตุการณ์ได้ แต่การส่งเสียงเชียร์ หัวเราะ หรือมองความทุกข์ของใครบางคนเป็นความบันเทิง นั่นไม่ใช่ “การเป็นแฟนคลับ” แต่มันคือการสูญเสียความเห็นอกเห็นใจในฐานะมนุษย์ ลองคิดดู… ถ้าคนที่ถูกลากคนนั้น เป็นเพื่อนของคุณ เป็นพี่น้องของคุณ หรือเป็นลูกสาวของคุณ คุณจะยังปรบมือและส่งเสียงเชียร์อยู่ไหม? ไม่มีอัตลักษณ์ใด สมควรเป็นเหตุผลให้ใครถูกทำร้ายหรือถูกลดทอนศักดิ์ศรี เธอไม่ได้สมควรได้รับความเคารพเพราะเป็นแฟนคลับ แต่เพราะเธอเป็น “มนุษย์” เราสามารถรักศิลปิน รักษาระเบียบ และไม่สนับสนุนพฤติกรรมที่เกินขอบเขตได้ แต่สิ่งเหล่านั้น ไม่ควรเกิดขึ้นบนพื้นฐานของการยอมรับความรุนแรง หรือการร่วมกันดูถูกคนที่กำลังอ่อนแอ สิ่งที่น่าเศร้าที่สุด ไม่ใช่เพียงภาพของการถูกลากตัว แต่คือเสียงเชียร์จากผู้คนรอบข้าง เพราะมันทำให้เห็นว่า บางคนลืมไปแล้วว่า… ก่อนจะเป็นแฟนคลับของใคร เราควรเป็นมนุษย์ที่มีหัวใจก่อนเสมอ หวังว่า หากวันหนึ่งเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก สิ่งแรกที่เราคิด จะไม่ใช่ว่า “เธออยู่ฝ่ายไหน” แต่จะเป็น… “ตอนนี้เธอเจ็บไหม” “เธอกลัวหรือเปล่า” “เธอต้องการความช่วยเหลือไหม” เพราะวันนี้ คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นอาจเป็นคนอื่น แต่วันพรุ่งนี้… อาจเป็นตัวเราเอง She is a woman first. She is Chinese second. Only then is she a fan. Being a fan is merely the smallest part of who she is. When a woman, far from home, is publicly dragged away by several staff members, what is stripped from her first is not her identity as a fan—it is her dignity as a human being. I understand that not everyone in the crowd is able to step in. Fear, uncertainty, or the chaos of the moment can stop people from acting. But cheering while someone is being humiliated is something else entirely. That is no longer fandom. That is the celebration of another person’s suffering. Ask yourself this: If the woman being dragged were your friend, your sister, or your daughter, would you still be cheering? No identity should ever be used to justify the loss of someone’s dignity. She deserves respect not because she is a fan, but because she is a human being. You can support your idol. You can respect security measures. You can oppose inappropriate behavior. But none of that should require us to normalize violence or applaud humiliation. The most heartbreaking part was not the people dragging her away. It was the applause that followed. Because it revealed how easily empathy disappears when someone is reduced to “just a fan.” Before we are fans of anyone, we are human beings. And that should always come first. #งานมหกรรมนิยายนานาชาติ2026xGMMTV #StopViolenceAgainstFans
ประกาศชี้แจงกรณีเหตุการณ์ภายในกิจกรรมรวมพล “งานมหกรรมนิยายนานาชาติ 2026” Official Statement Regarding the Recent Incident at the International Novel Festival 2026 #GMMTV
