Soran Qurbani

مهدی رسولی و محمدرضا میری، دو زندانی سیاسی بازداشت‌شده در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه، سحرگاه یکشنبه ۱۳ اردیبهشت در زندان وکیل‌آباد مشهد اعدام شدند. این دو پیش‌تر در پرونده‌ای مرتبط با کشته شدن یک بسیجی به اعدام محکوم شده بودند. هرانا با اعلام این خبر به نقل از یک منبع مطلع درباره پرونده رسولی نوشت: «ویدیویی از ضرب‌وشتم یک بسیجی در اعتراضات دی‌ماه مشهد در تلفن همراه مهدی رسولی پیدا شد. نهادهای امنیتی مدعی شدند ضارب، مهدی رسولی و فردی دیگر بوده‌اند و فرد بسیجی که در ویدیو دیده می‌شود، در اثر این ضرب‌وشتم کشته شده است.» این منبع افزود: «آقای رسولی صحت این اظهارات را زیر سوال برده بود، اما به نزدیکان خود گفته بود در پی ضرب‌وشتم شدید و شکنجه، ناچار به پذیرش اتهامات شده و همین اقاریر اجباری، مهم‌ترین سند علیه او در پرونده شده است.» به گفته این منبع، نهادهای امنیتی با این وعده که در صورت سکوت، حکم او تغییر خواهد کرد، خانواده و نزدیکان وی را به سکوت واداشته بودند. به دلیل همین سکوت و نبود اطلاع‌رسانی، این دو زندانی برای گروه‌های حقوق بشری ناشناخته مانده بودند. روز شنبه حوالی ساعت ۱۵، مهدی رسولی طی تماسی با خانواده خود اعلام کرده بود که در حال انتقال به سلول انفرادی است. صبح یکشنبه خانواده‌های این دو زندانی از اجرای حکم اعدام فرزندان خود مطلع شدند و پیکر آنان حوالی ساعت ۱۰ صبح به خانواده‌ها تحویل داده شد. عصر یکشنبه پیکر مهدی رسولی تحت تدابیر امنیتی در یکی از روستاهای کاشمر به خاک سپرده شد. مرضیه محبی، وکیل دادگستری، با تایید خبر اعدام این دو زندانی سیاسی در شبکه ایکس نوشت: «امروز (یکشنبه) در مشهد، محمدرضا میری، کارگر ۲۱ ساله، و مهدی رسولی، کارگر ۲۵ ساله، بچه‌های انقلاب دی‌ماه را به دار آویخته‌اند. دادگاه انقلاب خانواده‌هایشان را فریب داده بود که حرف نزنند. گفته بود پرونده در کمیسیون عفو است، اما امروز ساعت ۱۰ صبح دعوتشان کردند به گورستان؛ به دیدار بچه‌هایشان. قضات شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد و شعبه ۹ دیوان عالی کشور، دست‌هایتان بدجوری به خون آلوده است؛ انتظارتان دیری نمی‌پاید.» طی ۴۸ روز گذشته، از ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، دست‌کم ۲۷ زندانی سیاسی و معترض بازداشت‌شده در ایران، با حکم دستگاه قضایی رژیم ملاها #اعدام شده‌اند؛ یعنی در کمتر از هر دو روز، یک زندانی سیاسی در ایران به دار آویخته شده است.

پیرامون پرونده‌ی #ناصر_بکرزاده 30 فروردین شعبه 39 دیوان عالی کشور درست برخلاف تصمیمات قبلی خود در «دوبار نقض حکم اعدام شعب بدوی» و بدون برطرف شدن ایرادات مدنظر خود، این بار، سومین حکم اعدام صادره از دادگاه انقلاب ارومیه را تایید کرد.

#روز_جهانی_کارگر 🌻 ای ایشچی‌لر ، اکینچی‌لر بو دؤنیا سیزینکی‌دیر بو کائینات بو طبیعت دؤنیا سیزینکی‌دیر… از کنسرت خانه کارگر، اردیبهشت ۱۳۵۸، تهران سندیکای کارگران بافنده سوزنی

دلنوشته وریشه مرادی برای همبندی دوساله‌اش در اوین: برای تسنیم*؛ « کدام وجدان پاسخگوی کودکی ربوده شده‌اش است؟» سخت است همبندی کودکی باشی که قبل از آنکه چشم باز کند سهمش از جهان دیوار بود قفل بود انفرادی بود کودکی که هنوز بند نافش از مادر جدا نشده با صدای بسته شدن درهای آهنی آشنا شد سخت است دوساله شود و به جای فوت کردن شمع، نگهبان‌ها را بشمارد سخت است وقتی تنها رویایش از بیرون در همان سوال کوچک و معصومش خلاصه می‌شود: «میری ملاقات؟» انگار تمام جهان همین چند دقیقه پشت شیشه است سخت است وقتی تصویر پدرش را از تلویزیون نشانش می‌دهند و او با چشم‌های گرد بی‌خبر از مرگ فقط بگوید: «آقا.» و دنیا همانجا یک واژه را برای همیشه یتیم کند. سخت است، خیلی سخت است وقتی هربار کسی آزاد می‌شود با شوقی که هنوز طعم تلخی را نفهمیده بگوید: «بریم براش آزادی آزادی بخونیم.» و نفهمد که آزادی برای بعضی‌ها نه در را باز می‌کند نه آسمان را سخت است لباس‌هایش تنگ شود، قد بکشد،‌ بزرگ شود و هیچ عکسی،‌هیچ قاب یادگاری شاهد بزرگ شدن تسنیم نباشد سخت است کودکی کنی بی‌انکه اساب‌بازی را لمس کرده باشی بی‌آنکه خاک پات روی کفشت نشسته باشد بی‌آنکه میان خنده‌های بچه‌ها بدوی، زمین بخوری و دوباره بلند شوی سخت است وقتی کودکی قبل از شناختن دنیا بی‌عدالتی را یاد بگیرد و اولین صدایی که می‌شناسد بمباران باشد و از همه سختتر این سوال است که مثل میله‌ای در سینه می‌رود کدام وجدان پاسخگوی کودکی ربوده شده‌اش است *تسنیم، فرزند دو ساله نسیمه اسلام‌زهی، زندانی عقیدتی بلوچ است که در دوران حبس مادرش در زندان به دنیا آمده و همچنان نزد مادرش در بند زندان زندان اوین به سر می‌برد. وریشه مرادی، بند زندان زندان اوین، بهمن ۱۴۰۵۴ #وریشه_مرادی #زندان_اوین #نسیمه_ملازهی #بلوچ *متم کامل به صورت اسلاید در کامنت‌ها