Brown🦌

" แต่ได้เข้าไปอยู่กันทุกคน😉"

โรงแรมสำหรับพลเมืองก็อทแธ่ม*

“ก็ยากจริงแหละ โดนเฉพาะไอ้เสียงที่ค่อยตอกย้ำ ซ้ำเติม แล้วส่งให้ทำนู่นทำนี่”

“แต่ในชีวิตฉันไม่มีใครปกติเลย นั้นรวมถึงตัวฉันเองด้วย” ‘ใช่ แกแม่งโคตรไม่ปกติเลยแจ็ค’

“ป่าวๆ ฉันพูดว่าที่ไม่มีใครทำกันหรอ?” แก้ตัวตามสถานการณ์ ‘แกแก้ตัวได้ห่วยมาก’

“ที่นี้มีคนปกติด้วยหรอ??? ไม่ได้ออกจากโรงพยาบาลนานขนาดนั้นเลยหรอ” ประโยคหลังพูดเสียงเบาลง

“เดินคุยกับตัวเองเหมือนคนบ้า(ที่จริงก็คนบ้านั้นแหละ) และก็สูดอากาศน่ะ”

รู้สึกเหมือนโดนมอง “ใครน่ะ?”