Sporting Voetbal

4 mei: De gedachtekronkel van Brent Klaverboer Het bleef buiten beeld en verder onbesproken. Toch stemde een incident tijdens de slotfase van FC Volendam – Heerenveen tot nadenken. Al een paar keer had de Friese doelman Brent Klaverboer het spel vertraagd, om zo de 0-2 voorsprong over te streep te trekken. Dat begon een Volendamse supporter zo te irriteren, dat die een beker bier richting Brent Klaverboer gooide. Het plastic viel meters van de achterlijn en dat was het dan. Wat de 20-jarige keeper vervolgens bezielde mag Joost weten, maar hij liep naar het bekertje, raapte het op en begon demonstratief richting scheidsrechter Serdar Gözübüyük te gebaren. Bij een 0-2 voorsprong en met nog enkele minuten te gaan werd bewust getracht de wedstrijd stil te leggen en een afkoelingsperiode in te lassen. Het oogde als een vorm van ultieme domheid. Het resulteerde bovendien in een kettingreactie, want er vloog meteen een reeks van plastic bekers door de lucht en was het aan Volendam-aanvaller Bilal Ould-Chikh te danken dat de sfeer niet omsloeg. Die rende naar het bewuste vak en maakte met wilde armgebaren duidelijk dat het moest stoppen. Intussen volgde Serdar Gözúbüyük niet de regels, maar zijn verstand en gebaarde Brent Klaverboer het spel te hervatten. De vraag is nu of de doelman door Heerenveen op zijn gedrag wordt aangesproken. We zijn in het voetbal inmiddels allerlei vormen van matennaaien gewend, maar dit was toch een next step. Dit was uitlokken van gezeik. Zonder aanleiding. Tenminste, met nog een paar minuten te gaan en een 0-2 voorsprong, zit er weinig voordeel in het stilleggen van een wedstrijd. Toch ging Brent Klaverboer ervoor. Met het risico van escalatie. Een indicatie van hoe in het voetbal het de gewoonste zaak is geworden om alles aan te wenden om een wedstrijd te beïnvloeden. Knock-out gaan na een duwtje en een zware blessure insinueren als je nauwelijks geraakt bent; we zien het in vrijwel iedere wedstrijd. Nu wordt zelfs een bekertje gebruikt om een wedstrijd te onderbreken. Gelukkig trapte Serdar Gözúbüyük er niet in. Al liet hij wel na Brent Klaverboer de gele kaart te geven. Als aandenken van zijn bijzondere gedachtekronkel.

3 mei: Oscar Garcia levert bij Ajax Wat de 2-2 van Ajax – PSV vooral duidelijk heeft gemaakt, is dat Oscar Garcia levert. Eerst bij Jong Ajax, waar hij in drie wedstrijden zeven punten pakte, waardoor de laatste plaats in de Keuken Kampioen Divisie werd verlaten. Omdat het eerste elftal Europees voetbal dreigde te missen, werd technisch directeur Jordi Cruijff vervolgens gedwongen om Oscar Garcia naar het A-selectie over te hevelen. Ook daar levert de 53-jarige Spanjaard. Net als bij Jong Ajax stond er nu ook een vechtmachine in het veld, die aanvankelijk tegen PSV domineerde. Alleen bleken de Amsterdammers fysiek niet in staat om dit langer dan een uur vol te houden. Wat weer een indicatie is van de puinhoop die Jordi Cruijff bij Ajax heeft aangetroffen. Zowel conditioneel, fysiek als kwalitatief is er prutswerk afgeleverd. Het was ook veelzeggend dat, nadat Oscar Garcia naar het eerste elftal vertrok, Jong Ajax weer in elkaar plofte en alsnog als laatste zou eindigen. Wat duidelijk maakt, dat er niet alleen qua talent een enorm gat is ontstaan, ook het niveau van de coaches is van een bedenkelijk niveau. Onder leiding van directeur voetbal Marijn Beuker werd vorig jaar zelfs het toen 18-jarige megatalent Bendeguz Kovacs niet goed genoeg bevonden, waarna de spits transfervrij naar AZ kon vertrekken. Daarom moet Jordi Cruijff niet alleen op zoek naar versterkingen, maar ook naar coaches die op topniveau kunnen leveren. Inmiddels heeft Oscar Garcia met twee teams duidelijk gemaakt hoe met harder trainen en aanscherpen van de wedstrijddiscipline binnen enkele weken al het verschil kan worden gemaakt. Tegen PSV was het bijna een uur lang genoeg om uitzicht op drie punten te houden, tot de fysieke tekortkoming Ajax parten ging spelen. Recentelijk klonken er nog geluiden dat voorkomen moest worden dat er een Spaanse clan binnen de club zou ontstaan. Waarbij voorbij werd gegaan dat Jordi Cruijff hiertoe gedwongen wordt omdat Ajax weinig te bieden heeft om zijn doelstelling te realiseren om voor de landstitel te gaan. Er is op alle fronten gewoon geen kwaliteit. Intussen moet Oscar Garcia alles uit de kast halen om van niets toch iets te maken.

2 mei: Eerste gele kaart voor KNVB De advocaat-generaal van de Hoge Raad heeft in de door de KNVB gestarte cassatieprocedure de uitspraak van het gerechtshof in Arnhem correct bevonden. Daarmee is de kans aanzienlijk vergroot dat Vitesse de proflicentie mag behouden. Het advies van de advocaat-generaal vormt de basis voor het vonnis van de Hoge Raad, die binnenkort moet bepalen of de rechtbank in Arnhem terecht het besluit van de KNVB terug heeft gedraaid om Vitesse uit het betaald voetbal te weren. Dit is opnieuw een domper voor de voetbalbond, in een fase waarin de KNVB toch al achter de feiten aan loopt. Maandag wacht ook de uitspraak in het kort geding van NAC tegen de bond vanwege ‘paspoortgate’, waarbij Go Ahead Eagles de niet speelgerechtigde Dean James toch opstelde. De tegen degradatie vechtende Brabanders willen dat het met 6-0 verloren duel wordt overgespeeld en opteren zelfs voor een reglementaire 0-3 overwinning. Zowel in de zaak Vitesse als die van NAC is een enorm gebrek aan slagvaardigheid bij de KNVB aan de oppervlakte gekomen. Bij Vitesse bleef de bond vasthouden aan het standpunt van de licentiecommissie, terwijl het probleem zich zo als een olievlek aan het uitbreiden was dat het de toepassing van de reglementen ontsteeg en omsloeg in een grote maatschappelijke discussie. Daarom was het wachten op het moment dat de KNVB het probleem het probleem zou laten, om verder aan een oplossing te werken. Maar die handreiking kwam er niet en dreigt de bond nu door de rechter gedwongen te worden dit alsnog te doen. Naarmate de zaak Vitesse zich voortsleept, hoe meer twijfels er ontstaan of de huidige KNVB wel voldoet aan de standaard die nodig is om de bedrijfstak betaald voetbal te leiden. Zoals het ook in geen enkele sector voorkomt dat bij een dreigende sluiting van een voetbalbedrijf de belangenverenigingen niet in actie komen om te kijken wat er nog te redden valt. Sterker, hier trekken KNVB, Eredivisie CV en Cooperatieve Eerste Divisie zelfs gezamenlijk op tegen Vitesse. Een indicatie dat er in het Nederlandse profvoetballandschap veel niet klopt. Het is extra pijnlijk dat dit via de rechters nu duidelijk moet worden gemaakt.

1 mei: Wat moet Eenhoorn bij dit Feyenoord? Het is inmiddels wel duidelijk dat er vanuit Feyenoord aan alle kanten aan Robert Eenhoorn wordt getrokken. De voormalige directeur van AZ, die momenteel de wereld over reist als consultant voor investeerders en clubeigenaren in het internationale topvoetbal. Na het professionaliseren van de organisatie in Alkmaar is Robert Eenhoorn dus nog altijd druk doende zich door te ontwikkelen. Daarmee is hij in feite te groot voor Nederland geworden. Dat was in zijn AZ-periode al zichtbaar. Zijn irritatie over de governance bij de KNVB en Eredivisie CV bleek regelmatig tijdens de vergaderingen betaald voetbal, waar de 58-jarige ex-topsporter vaak een roepende in de woestijn was. Moest hij meer dan eens alleen oppositie voeren, omdat veel clubmanagers niet door hadden dat hij dat ook namens hun deed. Dat collectieve amateurisme doemt ook bij Feyenoord op. Veelzeggend is dat een club op dit niveau al jarenlang werkt met een directeur die zowel de pet ‘algemeen’ als ‘technisch’ op heeft. Die vervolgens weer een pact vormt met de president-commissaris die nogal de neiging heeft om niet alleen beleid te beoordelen, maar ook te bepalen. Toen deze Toon van Bodegom recentelijk zijn handen aftrok van dubbel directeur Dennis te Kloese, had dat niet alleen de contouren van zelf overleven, maar ook van een Plan B om binnen Feyenoord bepalend te blijven. Als dat niet als president-commissaris kon, hoewel de reglementen maximaal twee termijnen aangeven probeert Toon van Bodegom toch een derde termijn te regelen, dan was de vacante functie van algemeen directeur ook een optie. Waar of niet, het is sowieso een indicatie van het politieke spel dat binnen Feyenoord gaande is. Met een kakofonie aan meningen die vooral de waan van de dag illustreren. Funest voor het leiden van een stabiele topsportorganisatie. Iedereen roept maar wat en iedereen vindt er wat van. Ook dat alles moet wijken om Robert Eenhoorn binnen te halen. Alsof de huidige structuur, die vooral verdeeldheid in de hand werkt, even kan worden bijgesteld. En dan denken dat Robert Eenhoorn dat voor lief neemt. Alsof die de hogeschool van de topsport, waarin hij zich nu bevindt, zomaar inruilt voor een kleuterklas.

30 april: Wrange realiteit voor Ronald Koeman Natuurlijk werd het niveau van Paris Saint Germain – Bayern München niet bereikt. Pas toen iedereen daarvan was doorgedrongen, werd Atletico Madrid – Arsenal toch nog boeiend. Niet vanwege mooie aanvallende acties, maar door de duels. Er was in Madrid vooral na rust sprake van strijd en net als in Parijs was een hoge handelingsnelheid een vereiste om te overleven. Dus twee wedstrijden met twee gezichten. Één van de buitencategorie, omdat beide coaches er dezelfde offensieve speelstijl op nahouden. Het andere duel stond in het teken van een coach die het maximale uit zijn vechtmachine wil halen (Diego Simeone), terwijl de ander probeert te overleven en zo de angst in zijn spelersgroep laat sluipen (Mikel Arteta). Uiteindelijk ook boeiend om te volgen. Wat ook opviel bij de twee halve finales was het ontbreken van Nederlandse spelers. Niet bij de klasbakken van PSG en Bayern, maar ook niet tussen de knokkers van Atletico en Arsenal. De enige die erbij had kunnen zijn was Jurriën Timber, die bij Arsenal nog in de lappenmand zit. Een herstel dat zolang duurt dat het WK wel heel twijfelachtig wordt. Dat zou de zoveelste domper voor bondscoach Ronald Koeman betekenen, die voor de verdediger een plaats in de elftalas heeft bedacht. Samen met Virgil van Dijk, Frenkie de Jong en Memphis Depay. Omdat iemand die het niveau aankan van de halve finales van de Champions League, sowieso een toegevoegde waarde voor Oranje is. Wat nog eens onderstreept wat de impact van het wegvallen van Jurriën Timber zou zijn. Helaas is dat risico aanwezig. Zoals ook niet zeker is of Memphis Depay en Frenkie de Jong topfit aan het WK kunnen beginnen. Wat duidelijk maakt met welk dilemma bondscoach Ronald Koeman te maken heeft. Door al deze twijfels was hij recentelijk tegen zowel Noorwegen als Ecuador gedwongen om van zijn favoriete 4-3-3-systeem af te wijken om een Plan B en zelfs een Plan C te bedenken. Richting het WK een wrange realiteit. Helemaal nu Paris Saint Germain – Bayern München en Atletico Madrid – Arsenal duidelijk hebben gemaakt, dat straks in Amerika de Hollandse School mogelijk losgelaten moet worden om te kunnen overleven.

29 april: Topvoetbal zoals het zou moeten zijn Het was misschien wel de mooiste wedstrijd ooit in de Champions League. De halve finale Paris Saint Germain – Bayern München was 90 minuten lang topvoetbal zoals het zou moeten zijn. Uitgevoerd door topfitte spelers, die technisch en tactisch van de buitencategorie zijn. Bovendien allemaal gezegend met een extreem hoge handelingssnelheid. De 5-4 overwinning van de Franse kampioen weerspiegelde ook het rendement van de aanvallen. Op dit niveau is het gewoon raak als iemand de kans krijgt om op doel te schieten. Omdat de ballen zelden over of naast gaan, maar vrijwel altijd tussen de palen. Die scherpte zie je ook terug bij het minimale aantal keren dat de aanvallers buitenspel staan. Tot op de millimeter nauwkeurig, zoals bij het cruciale doelpunt van Luis Diaz, waardoor Bayern München de achterstand tot 5-4 zou verkleinen. Alle lof gaat daarom naar de coaches Luis Enrique en Vincent Kompany, die het aandurfden om tegen elkaar volle bak te gaan. Met een speelwijze die het beste in hun spelers naar boven zou halen. Veelzeggend was dat, in deze tijd van één of twee spitsen en opkomende wingbacks, juist de buitenspelers geweldig uit de verf kwamen. Luis Diaz, Michael Olise en Chvitsja Kvaratchelia namen ook alle drie belangrijke treffers voor hun rekening. Wie deze twee geweldige teams in actie zag, constateerde ook wat de norm op dit niveau is. Overal in Europa worden miljoenen uitgegeven voor spelers die uiteindelijk tekort schieten. Bij Paris Saint Germain en Bayern München past iedereen binnen de gekozen speelwijze, waarin handelingssnelheid een vereiste is. Essentieel in de kleine ruimtes die de twee topteams elkaar op zouden dringen. Zo kunnen miljoenenaankopen als Oscar Gloukh (Ajax) en Ramiz Zerrouki (door Feyenoord verhuurd aan Twente) als goede voetballers ogen, maar zodra het tempo omhoog gaat, de ruimtes kleiner worden en de handelingssnelheid omhoog moet, komen ze in de problemen. Dat dit zowel in Amsterdam als Rotterdam onvoldoende is onderkend, zegt wel iets over beide clubs. Top investeren, terwijl het niet top is. Omdat het besef ontbreekt wat top werkelijk inhoudt. Daar kan na Paris Saint Germain – Bayern München geen misverstand meer over bestaan.

28 april: Wie is na Xavi Simons de volgende? Veel geluk met het voorspellen van de komende wereldkampioen, nu de topspelers bij bosjes omvallen. De afgelopen twee weken haakten Jerdy Schouten, Patrick Agyemang (Verenigde Staten), Hugo Ekitike (Frankrijk), Serge Gnaby (Duitsland) en Estevao (Brazilië) met zware blessures af en het afgelopen weekeinde kwam daar Xavi Simons met een afgescheurde kruisband bij. Helaas is het einde nog niet in zicht en dreigt het komende WK een show zonder veel sterren te worden. De inmiddels stampvolle speelkalender is vooral voor de spelers van de topclubs funest. Door de invoering van de FIFA Club World Cup behelst het seizoen 2025-2026 namelijk 13 maanden. Gestart op 14 juni 2025 met de aftrap van het WK voor clubs en op 19 juli 2026 eindigend met de finale van het WK voor landenteams. Met als gevolg dat de internationals van Chelsea, Manchester City, Inter Milaan, Juventus, Paris Saint Germain, Bayern München, Borussia Dortmund, Benfica, FC Porto, Atletico Madrid en Real Madrid er sinds juni vorig jaar tussen de 65 en 75 wedstrijden op hebben zitten. Deze deelnemers aan het WK moesten het daarna in sommige gevallen zelfs met slechts twee weken vakantie doen. Terwijl wetenschappelijk is vastgesteld dat zo’n 55 wedstrijden het maximum is wat een topvoetballer fysiek aan kan. Zo tikt Oranje-captain Virgil van Dijk nog voor het komende WK zijn 60ste wedstrijd van dit seizoen aan. Die moet zich als aanvoerder van zowel Liverpool als het Nederlands elftal niet alleen week in, week uit optimaal op de volgende wedstrijd concentreren, hij moet ook intens het groepsproces volgen en het aanspreekpunt voor manager en media zijn. Je moet er daarom niet aan denken dat Virgil van Dijk ook nog de man met de hamer tegen komt. Dan blijft er wel heel weinig over van de favoriete elftalas van bondscoach Ronald Koeman met Virgil van Dijk, Jurrien Timber, Frenkie de Jong en Memphis Depay. Maar goed, het is wel duidelijk dat dit geen exclusief Nederlands probleem is. Naast alle afvallers, is er ook een waslijst aan twijfelgevallen met ondermeer Lamine Yamal, die deze week met een overbelaste hamstring moest afhaken. Kortom, wie volgt?

27 april: Carola Schouten pakt KNVB aan Het povere management van de KNVB breidt zich uit als een olievlek. Te vaak moet ik daar in 24/7 op wijzen, toch houdt het niet op. Zoals de afgelopen week, waarin opnieuw duidelijk werd dat Nederland zo’n beetje het enige Europese land is waar in stadions vuurwerk wordt afgestoken. Ook gisteren weer bij Heracles – FC Volendam, waar de harde kern van de Almelose clubs zelfs vuurpijlen in vakken van de eigen supporters schoot. Wat duidelijk maakt, dat het qua controle en sancties niet overhoudt. Veelzeggend is de straf die de KNVB aan Ajax oplegde nadat de harde kern tijdens Ajax – FC Groningen een levensgevaarlijk vuurwerkbombardement had uitgevoerd, waardoor de wedstrijd definitief gestaakt moest worden. Daarna duurde het 13 weken voordat de KNVB met de sanctie kwam van één wedstrijd zonder fans in alleen het bewuste vak. Vorige week gaf de bond in Rotterdam zelf het slechte voorbeeld tijdens de door de KNVB georganiseerde bekerfinale AZ – NEC. Niet alleen moest de wedstrijd tweemaal worden uitgesteld vanwege rookbommen op het veld, ook moest het duel vanwege dreiging van vuurwerk enige tijd worden gestaakt. Voor de Rotterdamse burgermeester Carola Schouten is de maat vol. Haar verwijten bij Radio Rijnmond: “Wij en de clubs krijgen steeds van de KNVB te horen dat het vuurwerk uit het stadion moet. Al enige tijd zijn wij intensief met Feyenoord bezig om dit probleem te voorkomen. Nu organiseert de KNVB zelf een wedstrijd en wordt er weinig tot niets aan gedaan, om straks clubs weer te straffen omdat er vuurwerk in het stadion is. Het is niet geloofwaardig. Buiten het stadion hebben twee agenten vuurwerk in hun gezicht gekregen. Dat is van mij, dat zijn mijn mensen. Dat zijn de mensen die zorgen dat er gespeeld kan worden. Ik heb van de KNVB geëist dat de bond hier heel goed naar gaat kijken.” De KNVB laat het bij een verklaring dat op korte termijn overleg volgt met de gemeente Rotterdam en de clubs om de gebeurtenissen in De Kuip te evalueren. De zoveelste keer dat de bond niet een probleem voorkomt, maar de bedrijfstak topvoetbal met een probleem opzadelt.

26 april: NEC toch morele winnaar Een half uur lang leek het seizoen voor NEC inderdaad als een nachtkaars uit te gaan. Na de desastreus verlopen bekerfinale tegen AZ stonden de Nijmegenaren al na tien minuten met 1-0 achter tegen FC Twente en liepen daarna hopeloos achter de feiten aan. Zo’n beetje alle persoonlijke duels werden verloren en was de ploeg van trainer Dick Schreuder zoekende in het volle Diekman Stadion. Tot Bryan Linssen acht minuten voor rust de allereerste doelgerichte actie van NEC in een voltreffer zou omzetten. Het bleek het haakje te zijn waar de Nijmegaren zich eindelijk aan vast konden klampen. En niet zo’n klein beetje ook. Vanaf dat moment kantelde de confrontatie tussen de nummers 3 en 4 van de Eredivisie en deed NEC zich uiteindelijk tekort met slechts één punt. Veelzeggend was dat de 1-1 na afloop toch als een veredelde overwinning werd gevierd. Het simpele feit dat de spelers er in geslaagd waren om de dubbele dreun van het 5-1 verlies tegen AZ en de snel opgelopen achterstand in Enschede mentaal te verwerken, werd duidelijk als een morele triomf beschouwd. Een flinke opsteker ook om het seizoen alsnog met een prijs af te sluiten. Helemaal omdat NEC ogenschijnlijk het gemakkelijkste programma van de top 5 heeft. Met thuiswedstrijden tegen Telstar en Go Ahead Eagles en een uitduel met FC Groningen moet een plaats bij de eerste vier haalbaar zijn. Zeker omdat FC Twente nog op bezoek moet bij AZ en PSV. Maar belangrijker was dat tegen FC Twente de sleutelspelers weer de kar trokken. Doelman Gonzalo Crettaz voorkwam in de laatste minuut met een weergaloze redding een onverdiende nederlaag en Philippe Sandler bleek verrassend effectief als middenvelder. Ook aanvoerder Tjaronn Chery was weer nadrukkelijk aanwezig, maar liet wel na één van de kansen die hij kreeg te verzilveren. Dat lukte de 35-jarige en topfitte Bryan Linssen wel. Zo maakte hij opnieuw het verschil. Dit keer was het voldoende om een o zo cruciaal punt veilig te stellen. Een punt dat veel meer dan een punt was. Het betekende vooral dat NEC de volgende stap had gezet. Niet achteruit, maar in voorwaartse richting.

25 april: Voor acht profclubs wacht lange zomer Vanaf vandaag krijgen acht profclubs uit de Keuken Kampioen Divisie een zomerstop van ruim drie maanden voor de kiezen. Voor FC Dordrecht, FC Eindhoven, Vitesse, VVV Venlo, FC Emmen, TOP Oss, Helmond Sport en MVV staan er van 25 april tot 7 augustus geen relevante wedstrijden meer op het programma. Allemaal voetbalbedrijven die langer dan een kwartaal dicht zijn; intussen moeten de salarissen en rekeningen gewoon worden betaald. Nogal een contrast met de top van de sector, waar de overvolle wedstrijdkalender als een molensteen om de nekken van de spelers hangt. Voor de clubs die de nacompetitie gemist hebben, geldt dus het andere uiterste. Navraag bij de betrokken betaald-voetbalorganisaties (bvo’s) maakt duidelijk dat ze enorm aanhikken tegen deze extreem lange periode, waarin ze de trouwe supporters slechts met oefenwedstrijden kunnen vermaken. Een club als FC Eindhoven probeert nog met stages voor Aziatische semiprofs extra inkomsten te genereren, door coaches en accommodatie beschikbaar te stellen. Voor de rest moeten de creatieve breinen binnen deze acht bvo’s de hersenen kraken om nog inkomsten te kunnen genereren. Bovendien betreft het clubs waarvan het gros financieel toch al in zwaar weer zit. Zo staan VVV, Helmond Sport en Vitesse al onder toezicht van de licentiecommissie, omdat ze voor de Financial Raking System (FRS) niet de beoogde 14 van de 40 punten wisten te scoren. De FRS betreft een toetsing van de financiële situatie bij de 34 profclubs. Rijst de vraag in hoeverre de belangenvereniging Coöperatie Eerste Divisie (CED) een oplossing heeft aangedragen voor de extreem lange competitiestop, vanwege het komende WK. Dus niet. De acht bvo’s moeten het zelf maar zien te rooien. Enerzijds zegt dit iets over hoe de CED met het collectief van 16 eerstedivisieclubs omgaat, anderzijds hebben de bvo’s ook nagelaten zelf dit probleem aan te kaarten. Waarmee opnieuw de achilleshiel van het betaald voetbal opdoemt: er zijn te veel bestuurders die slechts op de winkel passen en te weinig visionairs. Dan was het probleem getackeld, dat de onderkant van de bedrijfstak financieel onder druk staat nog voordat de competitie begonnen is. Nu voel je de ellende alweer aankomen.

24 april: KNVB blundert met slot competitie Wanneer weet de KNVB eindelijk een probleem te voorkomen? Het houdt maar niet op. Zo is de voetbalbond bij de Hoge Raad in cassatie gegaan tegen de gerechtelijke uitspraak om de proflicentie alsnog aan Vitesse toe te wijzen, staat het voor de rechter vanwege de door NAC aangespannen paspoortaffaire en werden recentelijk in de Eredivisie Vrouwen de laagvliegers Excelsior, ADO, NAC en HERA United verrast door de alsnog ingevoerde degradatieregel. Vanavond doet zich weer de bizarre situatie voor, dat FC Den Bosch baat heeft bij het verliezen van het thuisduel met ADO Den Haag. Om zo de Haagse formatie in de stand voor de vierde periodetitel boven Vitesse te houden. Als de Arnhemmers derde op die ranglijst blijven, dan loopt de club de nacompetitie mis omdat alleen een ploeg zich plaatst als die bij de eerste twee eindigt. Dat lukt Vitesse alleen als het bij Cambuur wint en Willem II gelijkspeelt bij FC Dordrecht en ADO Den Haag hetzelfde bij FC Den Bosch doet. Pakken de Arnhemmers in Leeuwarden slechts een punt, dan kunnen ze alleen ADO Den Haag nog passeren als die weer van FC Den Bosch verliest. Bij bovenstaande scenario’s is de nummer 9 van de Keuken Kampioen Divisie de klos en dat is FC Den Bosch. Daarom kunnen de Brabanders vanavond het zekere voor het onzekere nemen en drie punten aan ADO Den Haag cadeau doen. Een scenario waar de KNVB al eerder op gewezen is, toch werd er niets mee gedaan. Terwijl deze vorm van competitievervalsing voorkomen had kunnen worden met vier periodes van negen wedstrijden, waardoor de laatste twee competitiewedstrijden niet voor een periodetitel meetellen. Allesbehalve hogere wiskunde, toch laat de voetbalbond het weer gebeuren. Dat begint zo langzamerhand een vast patroon te worden. In plaats van met Vitesse aan een oplossing te werken, in de paspoortaffaire sneller te anticiperen, niet negen maanden te wachten met de degradatieregel voor de Vrouwen Eredivisie en nu weer de nacompetitiesoap rond Den Bosch – ADO; de KNVB loopt continue achter de feiten aan. Met professioneel managen van een bedrijfstak heeft het weinig te maken. Maar dat wisten we al.

23 april: Anthony Correia gaat het flikken Hij is al enige tijd een verrijking voor het betaald voetbal. Altijd open in zijn reacties, zonder dubbele agenda of met een droefsnoet. Anthony Correia is what you see, is what you get. Riep ook vanaf dag 1 in de Eredivisie dat hij zijn spelers in staat achtte om zich op het hoogste niveau te handhaven. Terwijl zo’n beetje alle kenners een laatste plaats voor Telstar voorspelden, gaf Anthony Correia geen krimp en ging aan het werk. En hoe! Ik heb met eigen ogen kunnen zien, hoe hij zelfs tijdens de training voorop gaat in de strijd. Nieuwe spelvarianten doet de oud-speler zelf voor met een fascinerende bezieling. Werkethiek die naar de wedstrijden wordt doorvertaald. Ondanks het ontberen van sterspelers en dure aankopen, spat daarom ieder duel opnieuw de energie van het elftal af. Zoals gisteravond weer tegen Sparta dat uiteindelijk met een 4-1 nederlaag richting Rotterdam vertrok. Een overwinning die Telstar in een zetel manoeuvreert. Met nog drie wedstrijden te gaan zijn er nog 4 punten nodig om het veilige aantal van 34 aan te tikken. Volgende week uit tegen NEC zal dat nog een klus worden, maar daarna kan thuis tegen het mogelijk al gedegradeerde Heracles een grote stap richting lijfsbehoud worden gezet. Vervolgens volstaat uit tegen FC Volendam een punt. De stunt van de IJmond doemt dus op. Met dank aan Anthony Correia, die dit meteen zal delen met zijn spelers. Zoals hij dat altijd al doet. Want hij kan wel van alles willen, als de voetballers het niet uitvoeren staat hij toch voor schut. Neemt niet weg, dat hij een selectie zonder grote namen heeft kunnen overtuigen van datgene waar hij vanaf het begin in geloofde: handhaven in de Eredivisie. Een vonk die oversloeg op de selectie en vervolgens ook op het publiek. Anthony Correia heeft niet alleen gestunt door met de club met de laagste begroting in het betaald voetbal toch te promoveren, maar ook het Buko Stadion in Velsen-Zuid wekelijks tot de laatste plaats gevuld te krijgen. FC Utrecht gaat straks nog veel plezier aan deze fascinerende coach beleven.

22 april: Chelsea krijgt rekening gepresenteerd Het is over en uit voor Chelsea. Negen maanden na het winnen van de FIFA Club World Cup loopt de topclub deelname aan de Champions League mis. Door de 3-0 nederlaag tegen Brighton is met nog vier wedstrijden te gaan de vijfde plaats in de Premier League nagenoeg buiten bereik. Door het verlies duikelen de Londenaren zelfs van plek 6 naar 9. Het door het Britse verzekeringconcern Howden samengestelde European Football Index gaf eind 2025 al aan, dat in het eerste kwartaal na de FIFA Club World Cup Chelsea te maken had met een stijging van liefst 44% aan blessures. Goed voor een exploitatieverlies van 19 miljoen euro. Dit nieuws kwam niet onverwachts. Met de zeven WK-wedstrijden kwam het totaal van Chelsea in het seizoen 2024-2025 op 62 gespeelde duels. Voor spelers die ook nog uitkwamen voor het nationale elftal, kwam de teller zelfs rond de 70 te staan. Wetende dat 55 wedstrijden zo’n beetje het maximum is wat een profvoetballer fysiek aan kan, was het wachten op een tsunami aan blessures. Aldus geschiedde. Na 23 blessures in het eerste kwartaal, zette de fysieke ellende zich daarna onverminderd voort. Structureel waren de tenminste vijf vaste basisspelers niet inzetbaar. Want na de 70 wedstrijden van 2024-2025 staat de teller voor dit seizoen alweer op 52, plus 8 voor de internationals. Met vier competitiewedstrijden te gaan en mogelijk nog twee in de FA Cup – Chelsea zit in de halve finales – komt het totaal voor de topspelers dus op 66 en dan moet het WK nog beginnen. Chelsea krijgt de gevolgen van de overvolle kalender nu als een rechtse directe op de kin. Uitgeschakeld voor de Champions League wordt het winnen van de FA Cup mogelijk zelfs een must om überhaupt Europees voetbal veilig te stellen. Zo is binnen een jaar het WK-prijzengeld van 88 miljoen euro aardig aan het verdampen. Intussen raakt de wedstrijdkalender alsmaar voller. Zeker nu de UEFA tussen 25 september en 16 november liefst zes wedstrijden voor de Nations League heeft geprogrammeerd. Notabene de periode waarin het spitsuur voor het clubvoetbal is. Kortom, wie is na Chelsea de volgende?

21 april: ADO kan leren van Son Mieux Het is deze week goed toeven in Den Haag. ADO is kampioen en Son Mieux treedt weer op. Vrijdag werd de promotie naar de Eredivisie uitbundig door duizenden fans gevierd. Drie dagen later was het opnieuw raak in het stijf uitverkochte theater Amare, waar de beroemde band met een thuiswedstrijd z’n rentree maakte. Zo zouden oude tijden herleven. Zestig jaar geleden gold Den Haag al als de muziekstad van Nederland. De Haagse Beat was bepalend voor de ontwikkeling van de vaderlandse popscène, met Golden Earring als gele-truidragers. Rockers die vanuit de arbeidersbuurt furore zouden maken. De omgeving rond het Zuiderpark Stadion, de thuisbasis van toen nog topclub ADO. Waar voetbaliconen als Aad Mansveld, Lex Schoenmaker en Dick Advocaat op straat opgroeiden tussen de leden van bands als Q65, Motions, Shocking Blue en Earth & Fire. Voetbal en muziek waren in Den Haag toen nog onlosmakelijk met elkaar verbonden. In de bestuurskamer van ADO kon je Earring-bassist Rinus Gerritsen tegen het lijf lopen, die net als zijn bandgenoot George Kooymans opgroeide onder de rook van het Zuiderpark. De buurt waar de jeugd elkaar via muziek en voetbal uitdaagde. Helaas zouden de tijden veranderen. Terwijl Golden Earring een voortrekkersrol bleef vervullen, zakte ADO steeds meer door de ondergrens. Geteisterd door supportersgeweld en financieel wanbeleid zakte de club diep weg en tikte zelfs de onderkant van de eerste divisie aan. Die schande is met de promotie naar de Eredivisie eindelijk uitgewist, al is er nog veel nodig om ADO Den Haag weer de status te geven die het 60 jaar geleden had. Een status die de Haagse Beat nog steeds heeft. Daar is het stokje door Golden Earring doorgegeven aan Son Mieux, een band die als Atletico Madrid op het podium staat. Vanaf de eerste minuut gaat het los en wordt onder leiding van frontman en megatalent Camiel Meiresonne de energie de kolkende zaal ingesmeten. Het is presteren op het hoogste niveau. De spelers van ADO Den Haag kunnen daar nog van leren. De club mag dan naar de Eredivisie zijn gepromoveerd, Son Mieux zit al enige tijd in de Champions League.

20 april: AZ vergroot zorgen Ajax De winnaar heeft altijd gelijk. Dus hebben we het nu even niet over de weggegeven wedstrijd tegen Shaktar Donetzk. Daarvoor is de ontlading in Alkmaar te groot. De bekerwinst op NEC was tenslotte weer de eerste hoofdprijs sinds 2013 en dat wilde AZ weten ook. Het vormde een mooi afscheidscadeau voor de afzwaaiende technisch-directeur Max Huiberts. Die is zijn reactie ook zijn oud-collega directeur Robert Eenhoorn benoemde, met wie hij samen de fundering onder het winnende team heeft gelegd. Alle spelers die in de afgeladen Kuip stonden opgesteld zijn ooit door het duo Eenhoorn/Huiberts vastgelegd. Daarnaast ging veel eer naar hoofdcoach Lee-Roy Echteld, die toch al een flinke gunfactor heeft. Een bescheiden Amsterdammer, die onvoorwaardelijk voor zijn spelers gaat en daar veel voor terugkrijgt. Veelzeggend was zijn opmerking na afloop richting verliezend coach Dick Schreuder: ‘Pak nu die Champions League plek, dan komt alles nog goed.” Een echt voetbaldier met bovendien een prima tactische antenne. Dat bleek ook tegen NEC, want zijn strijdplan klopte van A to Z. Het is daarom de verwachting dat de Alkmaarse clubleiding de interim-status van Lee-Roy Echteld opheft en hem definitief tot hoofdcoach promoveert. Hij kan dan flink aan de slag, want ondanks de vormpiek in De Kuip, baart de wisselvalligheid van de Alkmaarders de aanhang zorgen. De ploeg piekt tegen de top, maar blijkt mentaal niet in staat dat ook tegen mindere tegenstanders te doen. Vandaar de kritiek om tegen Shaktar Donetzk de Conference League te laten voor wat het is en zich alleen op de bekerfinale te focussen. Het past precies bij het beeld van een ploeg die de ene wedstrijd belangrijker vindt dan de ander en daardoor in de competitie onnodig punten verspeeld. Met als gevolg een eigenlijk beschamende zesde plaats in de Eredivisie, waardoor bij verlies tegen NEC de Alkmaarders tot de playoffs zouden zijn veroordeeld. Zover is het niet gekomen en dreigt door de bekerwinst van AZ, goed voor rechtstreekse plaatsing voor de Europa League, nu voor nummer 5 Ajax de mini-competitie voor deelname aan de Conference League. Na de uitschakeling voor de beker, draait AZ daarmee Ajax opnieuw een loer.

19 april: Degradatie dreigt voor Spurs Zeg nooit, nooit. Het overkwam FC Twente twee keer, maar ook HSV Hamburg, Schalke’04 en in 1974 zelfs Manchester United. Notabene zes jaar nadat de club in 1968 de Europa Cup voor landskampioenen had gewonnen. We hebben het over degraderen. Het lot dat nu boven Tottenham Hotspur hangt; met een geschatte waarde van 2.9 miljard euro één van de rijkste clubs ter wereld. Ongelooflijk, maar waar. Nadat de Londenaren dit jaar opnieuw voor tientallen miljoenen op de transfermarkt hadden uitgegeven. Intussen staat de club ook bekend als een organisatie waar de waan van de dag doorheen stuift. Managers sneuvelen er aan de lopende band en in februari was het de beurt aan de Deen Thomas Frank, die bij stadgenoot Brentford jarenlang juist heel stabiel had gepresteerd. Voor dat laatste kreeg hij bij de Spurs geen kans. Uitgerekend nadat aan het begin van het seizoen mede-eigenaar Daniel Levi als operationeel voorzitter was opgestapt. In 2001 aangetreden, werd hij steeds meer als symbool van alle ellende beschouwd. Al 17 jaar was de club er niet in geslaagd om een prijs te winnen en vooral het soms onnavolgbare beleid van Daniel Levi werd als één van de belangrijkste oorzaken gezien. Toen Tottenham Hotspur met het winnen van de Europa League eindelijk een hoofdprijs pakte en meteen daarna toch manager Ange Postecoglou ontsloeg, was de maat vol bij de trouwe aanhang. Massaal werd het vertrek van Daniel Levi geëist en die hield het na 25 jaar uiteindelijk toch voor gezien. Waarna zijn opvolgers een half jaar later de draad weer oppakte en Thomas Frank zouden ontslaan. En er nog een schep bovenop deden door zeven wedstrijden later zijn opvolger Igor Tudor de laan uit te sturen. Nummer 3 Robert de Zerbi mag nu proberen te redden wat er te redden valt. Na de 2-2 van gisteren tegen Brighton lijkt het een kansloze missie. Door het gelijkspel staat Tottenham Hotspur nu 18de en dus onder de rode streep. Terwijl de club zelfs dit seizoen een omzet van 675 miljoen euro scoort. Maar zoals Johan Cruijff al zei: “Ik heb een zak geld nooit een wedstrijd zien winnen…”

18 april: Vitesse geeft KNVB lucht Bijna 20.000 toeschouwers bij een wedstrijd in de Keuken Kampioen Divisie. Het was bij Vitesse – MVV wel degelijk het geval. De Arnhemmers lonkten naar een plek in de nacompetitie, maar lieten met 0-0 na de trekker over te halen. Vooral richting de KNVB, die er alles aan blijft doen om de 134-jarige club uit het betaald voetbal te knikkeren. Zo is de voetbalbond bij de Hoge Raad in cassatie gegaan tegen de gerechtelijke uitspraak om de proflicentie alsnog aan Vitesse toe te wijzen. Verder is men in Zeist enorm aan het tijdrekken om uitsluitsel te bieden omtrent de overname van de club, wat al maanden ter beoordeling bij de licentiecommissie ligt. Daarom was het zonde dat Vitesse tegen MVV naliet om de KNVB met de rug tegen de muur te zetten. Om uiteindelijk via een periodetitel en de nacompetitie toch de Eredivisie binnen te sluipen. Die kans is nu aanzienlijk verkleind, maar dan nog. Wie de volle Gelredome aanschouwde kan zich niet voorstellen dat de KNVB nog niet één poging heeft gewaagd om het probleem op te lossen, in plaats van volgens de regels te blijven proberen de club te elimineren. Terwijl dit seizoen in 19 thuiswedstrijden overduidelijk gebleken is welke enorme sociaal-maatschappelijke rol Vitesse in de stad en regio vervuld. Uitgerekend het aspect waar KNVB-directeur Marianne van Leeuwen mee koketteert. Maar, net als bij veel andere hoofdzaken, blijft zij onzichtbaar. Daarmee toont de zaak Vitesse opnieuw de achilleshiel van het Nederlandse profvoetbal aan. Het wordt nog altijd niet als bedrijfstak geleid, maar vanuit een klassiek verenigingsmodel. Intussen is geen belangenvereniging of vakbond actief om te voorkomen dat de winkel in Arnhem gesloten wordt. In elke andere sector ondenkbaar, maar in het betaald voetbal kraait er geen haan naar. Niet bij de KNVB, niet bij de belangenverenigingen ECV en CED, niet bij de clubs en nauwelijks bij de media. Nu maar hopen dat de Hoge Raad straks de wanhoopspoging van de KNVB negeert en het topvoetbal eindelijk dwingt na te denken hoe Vitesse 2.0 voorkomen kan worden. Omdat met de huidige governance het wachten is op het volgende slachtoffer.

17 april: Begrip voor AZ… Toen waren het er nog maar nul. Met de 2-2 tegen Shaktar Donetzk verdween AZ als laatste Nederlandse vertegenwoordiger van het Europese toneel. Een zwanenzang met elf invallers. Om zo ‘frisse benen’ te houden voor de bekerfinale op zondag tegen NEC. Opvallend was dat er toch veel begrip voor de keuze van hoofdcoach Lee-Roy Echteld was. Die aangaf dat zijn spelers inmiddels op 50 wedstrijden zitten en aan het einde van hun Latijn zijn. Maar wat had hij gedaan als er vorige week niet met 3-0 was verloren en zijn team nog uitzicht op de halve finales van de Conference League had gehad? Dat zullen we dus nooit weten. Wat we wel weten, is dat deze week de teams uit de Spaanse en Engelse competitie wel voluit zijn gegaan, terwijl die al de zestig wedstrijden aantikken. Kunnen we hier spreken van pamperen van de Nederlandse profs, die het afgelopen seizoen voortdurend blijk hebben gegeven van onvoldoende mentale hardheid of ga ik nu te ver? Neem Atletico Madrid, dat dinsdag in de Champions League tot de bodem moest om Barcelona uit te schakelen en zondag de Spaanse bekerfinale tegen Real Sociedad speelt. Geen enkele wedstrijd geeft de vechtmachine van trainer Diego Simeoni iets cadeau. Dat maakt meteen het verschil duidelijk tussen Atletico Madrid en AZ. Bij de één moet er altijd gewonnen worden, bij de ander niet. Intussen laten de Alkmaarders in de Eredivisie zien dat het altijd moeten winnen de achilleshiel van de ploeg is. Dit geldt overigens niet alleen voor AZ. De dramatische score in de Europese competities weerspiegelt daarom het tekort aan ‘moeten winnen’ bij de Nederlandse deelnemers. De zesde plaats in de UEFA-ranking, goed voor een extra ticket voor de Champions League, is afgestaan aan Portugal en België en Turkije dreigen er volgend jaar ook overheen te gaan. Hoe slecht het dit seizoen geweest is, geeft de UEFA-ranking onverbiddelijk weer. Nederland scoort 9.979 punten, terwijl Portugal (20.100), Polen (15.200), Griekenland (14.200), Denemarken (12.250), België (11.400), Turkije (11.075) en Tsjechië (11.025) duidelijk maken hoe diep onze clubs gezonken zijn. Toch moeilijk om daar begrip voor te hebben.

16 april: Voetbal op zijn mooist in München Ieder seizoen heeft zo zijn onvergetelijke wedstrijden. Zoals gisteravond in München, waar Bayern en Real Madrid miljoenen liefhebbers negentig minuten lang lieten smullen. Het kwartfinaleduel in de Champions League was voetbal op zijn mooist. Verrassende momenten, geniale acties en een bizar scoreverloop. Bijna kregen we nog een extra dertig minuten van dit spektakel voorgeschoteld, tot de Sloveense scheidsrechter Slavko Vincic vier minuten voor tijd Eduardo Camavinga zijn tweede gele kaart gaf en Real met 10 spelers verder moest. Binnen enkele minuten was het over en uit voor de Spanjaarden. Eerst Luis Diaz en daarna Michael Olise draaide de 2-3 achterstand om in een 4-3 overwinning en mag Bayern München het over twee weken in de halve finales opnemen tegen Paris Saint Germain. Opnieuw een clash om naar uit te kijken. Zoals het toch bewonderingwaardig is hoe Bayern München zich structureel tussen de voetbalgrootmachten heeft weten te handhaven. Zonder rode cijfers te schrijven. Het afgelopen jaar werd zelfs een omzet van 860 miljoen euro aangetikt. Intussen speelt Bayern München onder leiding van hoofdcoach Vincent Kompany het ‘Ajax-voetbal’ uit de jaren zeventig. Vanaf de eerste minuut nemen de Duitsers zowel uit als thuis het initiatief. Technisch, tactisch en qua spelopvatting als het Ajax in z’n goede jaren. Maar de ploeg is ook behept met die typische Duitse ‘Kampfgeist’, zoals tegen Real Madrid zou blijken. Want eerlijk is eerlijk, de wedstrijd vloog in goede zin alle kanten op, toch was dit keer Bayern niet in zijn beste doen. Dat was tegelijk een compliment richting Real Madrid, dat na de 1-2 nederlaag in eigen huis zich in München toch wist op te richten. Dus mooi voetbal en maximale mentale veerkracht bij beide teams. Vooral dat laatste komen we momenteel in Nederland tekort. Wat ondermeer blijkt uit het vele wandelen tijdens de wedstrijd en spelers die gewoon stil staan. Zelfs als de eigen ploeg in balbezit is. Een groot verschil met de Europese top waar het bewegen zonder bal een wezenlijk aspect van de speelwijze is. Zoals Bayern München en Real Madrid dat laten zien. Daardoor zijn ze hun tegenstanders vaak een stap voor.

15 april: Vrouwen door geklungel op tweede plan Het was een mooie stunt en een prima start richting het WK 2027 in Brazilië. De verrassende 2-1 overwinning van de Oranjeleeuwinnen op het favoriete Frankrijk mocht daarom worden gezien. Alleen gebeurde dat niet. Tenminste, niet wat het aantal kijkers betrof. Omdat voor de zoveelste keer een vrouwenwedstrijd op hetzelfde tijdstip werd gepland als belangrijke mannenduels. De aftrap in Breda was namelijk om 20.45 uur, gelijk met de Champions-Leaguewedstrijden Liverpool – Paris Saint Germain en Atletico Madrid – Barcelona. Hoe je het ook bekijkt, dat kost publiek. Zowel in het niet uitverkochte Rat Verlegh Stadion als qua kijkcijfers. De zoveelste keer dat een relevante vrouwenwedstrijd niet gevrijwaard wordt van concurrentie, zoals dat bij de mannen wel gebeurd. Daar is zelfs reglementair vastgelegd dat er geen duels gelijk met interlands en de Champions League worden gespeeld. Voor de vrouwen geldt dit dus niet. Nederland – Frankrijk viel daarom samen met de kwartfinales van de Champions League, terwijl de Eredivisievrouwen al diverse keren tegelijk met een EK- of WK-kwalificatieduel van het Nederlands elftal (mannen) een competitieronde moesten afwerken. Met daardoor nauwelijks publiek op de tribunes, terwijl de clubs het financieel toch al niet breed hebben. Zelfs het door de FIFA geïntroduceerde Women’s Club World Cup is in januari anoniem in Londen afgewerkt. Ondanks 3.6 miljoen euro aan prijzengeld voor de participanten Arsenal, Corinthians, Gotham FC en AS FAR. Maar wat wil je ook als de ene halve finale om 14.30 uur op een dinsdagmiddag wordt gespeeld en de andere halve finale ’s avonds op het moment dat drie Londense clubs (Arsenal, Chelsea en Tottenham Hotspur) voor de Champions League in actie komen. Daarom weet in Nederland vrijwel niemand dat hoofdcoach Renée Slegers en keepster Daphne van Domselaar met Arsenal wereldkampioen zijn geworden. Goed voor een overwinningspremie van 2.1 miljoen euro. De hoogste bonus ooit in het vrouwenvoetbal uitbetaald. Het is aan vrijwel iedereen voorbij gegaan. Ondanks de explosieve groei in zowel Nederland als wereldwijd, is het pijnlijk te constateren hoe bestuurlijk geklungel de vrouwen nog altijd op het tweede plan houdt.