𝐿𝑒𝑒 𝒮𝓊𝓃𝑔𝑀𝒾𝓃

#MCC_COMMU ㅤ❝ 𝘐 𝘦𝘯𝘷𝘺 𝘱𝘦𝘰𝘱𝘭𝘦 𝘸𝘩𝘰 𝘩𝘢𝘷𝘦𝘯’𝘵 𝘮𝘦𝘵 𝘺𝘰𝘶 ❞ ʟᴇᴇ ꜱᴜɴɢᴍɪɴ | ᴍᴀʟᴇ | 28 ʏ | ꜱᴜʀᴠɪᴠᴏʀ | ᴀɴᴇꜱᴛʜᴇꜱɪᴏʟᴏɢɪꜱᴛ ---˖⁺. ༶ ⋆˙⊹˖°✧♡✧°˖⁺. ༶ ⋆˙⊹--- ㅤㅤㅤᴅᴍ ᴄᴏ ʀᴏʟᴇ 24/7 ㅤᴰᵒᶜ : shorturl.asia/7KFS9

#Openworld_MCC เสียงปืนที่ดังขึ้นตามด้วยเสียงสัญญาณที่ดังติดต่อกันหลายนาที เรียกซากศพจำนวนมหาศาลและผู้รอดชีวิตที่หลงเหลืออยู่ให้ไปที่นั่นในเวลาอันรวดเร็ว การประเชิญหน้าครั้งนี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้ชนะ ระยะเวลากิจกรรม : 2 กันยายน 2023 รายละเอียด : #openworld1" target="_blank" rel="nofollow noopener">mccevent.carrd.co/#openworld1

[ 10:10 ] เสียงหาววอดใหญ่ดังออกมาจากคุณหมอที่หน้าเริ่มโทรมเพราะแทบไม่ได้นอน .. คิ้วเรียวขมวดมุ่นจนหน้ายู่ไปหมด ..หงุดหงิด.. มีแต่คนน่ารำคาญ

( กำลังพยายามหาเวลามาแอคทีฟ แต่แวะมาลง Intro Credit เปิดตัวเจ้าดิม่อนที่ทำไว้แบบงูๆปลาๆล่ะค่ะ 🥹 เพลงประกอบ: Never wanted to dance - mindless sense indulgence จั้บ 🥹🫶)

#ZombieBuddy_MCC (( ช้าแบบไม่น่าให้อภัยเลยค่ะ😭 จะมีใครเหลือมาโคกับเค้ามั้ย😭😭 )) 🔁 : เนียนรู้จักจำหน้าได้ (เคยโดนขโมยของ) ❤️,DM, เมนชั่น : สนใจโคกัน ( ฟอลกันและกันด้วยนะครับเดี๋ยวเค้าทักไม่ได้🥹)

@kimjunho_MCC @LorenzoT_MCC @J0RDAN_MCC " ..ตามนั้นครับ " ตนผงกหัวเบาๆ ก่อนจะค่อยๆกระชับขวานในมือ แม้จะไม่ได้ใช้งานเท่าไรก็ตาม.. ก็รอบตัวมีแต่คนเรี่ยวแรงราวกับปีศาจ ยังไงก็ระวังไว้ก่อนจะดีกว่า " งั้นเราหลบไปทางที่ซอมบี้น้อยๆแล้วกันเถอะ " เอ่ยพลางชี้ไปทางขวามือที่ไปทางตึกหลังโรงเรียน

@LorenzoT_MCC @J0RDAN_MCC @SungMin_MCC "เราต้องหาที่มั่น พรุ่งนี้ค่อยกลับ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เราจะตายกันหมด" เขาพูดขึ้น

(20.41) จุนโฮและเพื่อนร่วมปาตี้อีก 3คนฝ่าดงซอมบี้ออกจากโรงเรียนจนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าโดยไม่รู้ตัว เผลออีกทีก็จะสามทุ่มแล้ว @LorenzoT_MCC @J0RDAN_MCC @SungMin_MCC

@kimjunho_MCC @LorenzoT_MCC @J0RDAN_MCC ตนที่นิ่งเงียบมานานค่อยๆย่องก้าวตามไปพลางเตรียมข้ามรั้วกั้นที่จุนโฮเอ่ยบอก ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นว่ามีซอมบี้ที่อยู่รอบๆข้างนอกดักอยู่ " ผมว่ามันยังมีอีกนะครับ " ตนเอ่ยอย่างใจเย็น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆที่จำนวนเริ่มเพิ่มขึ้นมา แต่ก็ไม่มีมากมายเท่าทางออกอื่นในโรงเรียนนัก

@LorenzoT_MCC @J0RDAN_MCC @SungMin_MCC "ฉันรู้ทางตามมาทางนี้" จุนโฮกระโดดข้ามรั้วกั้นที่ไม่สูงมาก ซอมบี้เด็กตัวหนึ่งกระโจนมามาดักหน้าจุนโฮโดยไม่ทีนตั้งตัว "ไอ้พวกซอมบี้เวรตะไลเอ้ย" เขาชักดาบคาตะนะขึ้นมาฟันซอมบี้เด็กที่กระโจนมาขาดสองท่อน

@kimjunho_MCC " (...ก็คงงั้น) " เสียงพึมพำแผ่วเป็นภาษาเกาหลีเบาๆ ก่อนจะนิ่งฟังประโยคถัดมา สีหน้าที่ติดไปทางยิ้มแย้มก็แปรเปลี่ยนเป็นกังวลหน่อยๆแทน " ผมไปด้วยได้ไหม พอดีมีธุระสำคัญที่โรงพยาบาลน่ะครับ "

@SungMin_MCC "ไม่รู้สิ ผมคงเป็นคนที่ใจดีเกินไปก็ได้" จุนโฮเก็บกล้องเข้ากระเป๋าแต่พวกแบตเตอรี่ก็ยังคงตั้งไว้อยู่ "วันนี้ผมคุยเอ็นโซ่ว่าจะไปสำรวจที่โรงเรียนกันก่อน ไม่แน่ใจว่าพวกที่เหลือจะมีใครอาสาไปด้วยมั้ยเพราะ ผมผ่านตรงนั้นบ่อยมาก ซอมบี้ก็เยอะมาก คุณคิดว่าไง?"

[12.00น] จุนโฮตั้งกล้องวีดีโอที่ยังให้ได้อยู่พร้อมกับหันมาถ่ายตัวเอง "วันนี้เป็นวันที่ 8 ของวันที่โลกนี้มีฝูงผีดิบกระหายเลือดระบาดไปทั่วเมือง ผมคิมจุนโฮ อดีตศัลยแพทย์ทั่วไป ตอนนี้ก็ยังมีชีวิตอยู่ ผมไม่รู้ว่าจะมีชีวิตรอดไปได้อีกกี่วันแต่นี่คือการเดินทางของผมครับ"

[ 10:20 | หน้าโรงพยาบาล ] ชายผิวซีดใบหน้าเป็นไปด้วยบากแผล ดวงตามองไปยังคุณผู้มาเยือน ณ สถานที่เดียวกัน อยู่อีกฝั่งของเขามีเหล่าซากศพเดินดินฝ่าไป “..ไง” “..มาหาของหรอ?” “อยากไปด้วยกันรึเปล่า?” ( หาคนจอยตี้ไปโรงพยาบาลครับ ขอ 5 คน สร้างกลุ่มหลังไมค์นะครับ )

@kimjunho_MCC " ผมก็คิดอย่างนั้นนะ " " แต่ใช้กับพวกของจำเป็นก่อนไหมครับ? เช่น พวกไฟฉาย? " ออกความเห็นพลางกวาดสายตามองรอบๆ แล้กลับมาสบลงที่ร่างตรงหน้า " จริงๆผมก็สงสัยนะ ว่าทำไมถึงยังอยู่ที่นี่ ไม่ไปไหนสักที " " ผมนึกว่าคุณจะไม่กลับมาแล้วซะอีก ก็ที่นี่มันไม่มีผลประโยชน์อะไรนี่นา "

@SungMin_MCC "ใช่มันใช้ได้ แถมเจ้านี่ยังใช้พลังงานแสงอาทิตย์ เลยไม่จำเป็นต้อง ใช้ไฟฟ้าแต่มันใช้งานไม่นานหรอกผมคิดว่าแบตเตอรี่มันอาจจะเสื่อมรีบใช้ดีกว่า" เขาหยิบอีกอันขึ้นมาตั้ง เขานำมาจากบ้านเดิม ความจริงเขาควรจะกลับไปที่พักของตัวเองมสกกว่าที่จะอยู่กับกลุบใดกลุบหนึงแต่เหมือนเขาจะใจดีเกินไป

@kimjunho_MCC ตนเลิกคิ้ว ก่อนจะทำสีหน้าเหวอๆออกมาหน่อยๆ ไม่คิดว่าอีกคนจะมีของแบบนี้ หลังจากหายไปหลายวัน " ผมไม่คิดว่าคุณจะมีของแบบนี้อยู่ " " งั้นแบบนี้ก็ชาร์จไฟฉายได้ด้วยใช่ไหมครับ " เอ่ยพลางลูบคางหน่อยๆ แล้วละสายตาจากพาวเวอร์แบงค์นั่น อย่างไงก็เป็นของส่วนตัวของอีกฝ่าย ไม่รบกวนดีกว่า

@SungMin_MCC จุนโฮหันไปหาชาวเอเชียที่อยู่ด้วยกันมา4-5วัน ด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกเขาเพียงพยักหน้าแล้วหยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋าเป้ใบใหญ่ของเขา มันเป็นประโยชน์มากต่อเขาและอาจจะทุกคนในนี้ "เพราะมีนี่น่ะ" มันคือพาวเวอร์แบงค์ ขนาด 100,000 mah ที่สามารถแชทต์มือถือได้เป็นเดือน

@kimjunho_MCC นัตย์ตาสีอ่อนสบเข้ากับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่คุ้นเคย ไม่คิดว่าจะยังใช้งานได้อยู่เลยเข้ามาก้มมองดูใกล้ๆ หามุมยืนไม่ให้เข้าไปแทรกในกล้องได้ แต่เนื้อหาที่อีกฝ่ายเอ่ยนั้นฟังดูน่าสนใจ ราวกับกำลังจดไดอารี่ที่ไร้ความหวังอยู่ " แบตเตอรี่ยังเหลืออยู่เหรอครับ? " กระซิบถาม

@SungMin_MCC [ที่ฐานเราไง]

[ 12:00 ] พอมานั้งคิดดูแล้ว ข้าวโพดสองกระป๋อง แลกกับพวกยากับอุปกรณ์จำเป็นไปก็ไม่เห็นจะคุ้มสักนิด .. ถึงอย่างนั้นก็ตักซุปข้าวโพดอุ่นๆที่ทำขึ้นอย่างลวกๆเข้าปากไปพลางถอนหายใจหน่อยๆไปด้วย ...อย่างน้อยมันก็อร่อยกว่าพวกอาหารแมวแล้วกัน

@J0RDAN_MCC " จริงๆไม่เครียดก็มีเรื่องให้อารมณ์เสียอยู่ตลอดนะ " มุมปากหยักยิ้มขึ้นมา ก่อนจะจางหายไปในไม่กี่วิ พลางขมวดคิ้วหน่อยๆ " นึกว่าจะมีหูไว้ฟังข่าวสารจากผู้รอดชีวิตคนอื่นๆบ้าง ไม่รู้อะไรเลยสินะ " " ผมก็ไม่ค่อยได้คาดหวังนักหรอก " ไหวไหล่หน่อยๆพลางจ้องวิวรอบๆไปพลาง

@SungMin_MCC " เครียดก็ประสาทเสียซะเปล่าๆ " " ไม่รู้สิ ผมก็อยู่กับคุณนะ " ปากกวนดีจริงๆ ตอบไปก็มองวิวด้านนอกไป ยังไงวันนี้คงได้ออกไปหาของอยู่แล้ว.. ต้องไปกับหมอกระเปี๊ยกนี่สินะ ..

[ 11:30 ] นัตย์ตาสีฟ้าสดเหม่อมองจากตัวตึกสูงไปทางโรงพยาบาลและโรงเรียนที่อยู่ห่างออกไป .. มันเต็มไปด้วยฝูงซอมบี้ที่ค่อยๆก้าวเดินไปมาอย่างไร้จุดหมาย ' สถานที่แบบนั้น.. แม้แต่ศพก็น่าจะอยู่ไม่รอดแล้วล่ะมั้ง ' เขาคิดไปพลางจินตนาการถึงร่างไร้วิญญาณของพ่อตัวเอง

@Marut_MCC " งั้นคราวหน้าก็ช่วยลดราคาให้หน่อยบ้างแล้วกันครับ " " จำหน้าผมเอาไว้นะ " ปลายนิ้วเรียวยกชี้ที่ใบหน้ายิ้มๆของตน ก่อนจะยื่นของแลกกันเรียบร้อย พลางเก็บของที่รับลงกระเป๋า " ไว้เจอกัน "

@SungMin_MCC “โอเค..” “สองกระป๋อง” เขายื่นข้าวโพกกระป๋องให้ทันทีเมื่อของที่ได้รับมากกว่าของที่ต้องแลก “ครั้งหน้าฉันจะลองหาสิ่งที่คุณอยากได้ ดูแล้วกัน”

[ 𝟷𝟾:𝟶𝟹 | 𝚝𝚛𝚊𝚍𝚎 𝚌𝚎𝚗𝚝𝚛𝚎 ] [𝚃𝚛𝚊𝚍𝚒𝚗𝚐 𝚛𝚘𝚕𝚎] [ 1 ท่าน/ของ 1 ชิ้นเท่านั้น ] [ จำกัดคนตามของ ] ชายหนุ่มผิวสีซีดในเสื้อฮู้ดยาวหนา นั่งอยู่บนผืนปูของที่ตนได้มาวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เขาไม่มีท่าทีคุกคามแต่อย่างได้ในวันนี้เงียบสงบ “…แอลกอฮอลล์..อาวุธ..อาหารก็ดี”

@Marut_MCC เสียงทอดถอนหายใจดังออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอื้อมมือล้วงเข้าไปหาของในกระเป๋าตนเอง ก่อนจะดึงพวกผ้าก็อชผิดแผลออกมาชุดนึง " พอรึยัง ผมว่ามันออกจะเริ่มขาดทุนแล้วนะเนี่ย "

@SungMin_MCC “…” “งั้นสองกระป๋อง” “มีของอะไรเพิ่มรึเปล่า นอกจากถุงมือนั้น?” “ให้คุ้มกับสองกระป๋อง” จ้องหน้าอยู่พักนึงถือกระป๋องข้าวโพดไว้สองกระป๋องในมือไม่มีทีท่าจะปล่อยนัก ต่อรองเพิ่มเติม

@Marut_MCC " น้อยไปรึเปล่า? " " อาหารตอนนี้มีอยู่เยอะแยะนะครับ แต่พวกยาที่หาได้แค่ในโรงพยาบาลมันค่อนข้างอันตรายเวลาหามานะ " " ผมว่าสักสองสามกระป๋องก็ยังดี " เสียงนุ่มพึมพำบอกพลางหยักยิ้ม พลางกำชับของในมือแน่นขึ้น

@SungMin_MCC “…ฉันก็พอหาให้ได้” เขาพยักหน้ารับเล็กน้อย จดบันทึกไว้ในสมองเกี่ยวกับของที่อีกฝ่ายต้องการ เริ่มวิเคราะห์ว่าตนนั้นจะคุ้มเสียมั้ยกับการแลกอาหารมีค่า “ยาลดไข้กับถุงมืออนามัยงั้นหรอ..” “ข้าวโพดหนึ่งกระป๋อง” เป็นการต่อรองที่หน้าเลือดแต่เขาเองก็ต้องทำยกเว้นเพียงอีกฝ่ายจะกล่อมเขา

@Marut_MCC " ที่ผมต้องการอาจจะหายากสักหน่อยเนี่ยสิ " " พวกแอลกอฮอลล้างแผลน่ะ " สิ้นเสียงเอ่ยก็ไหวไหล่หน่อยๆ ไม่ได้คาดหวังอะไรเลยไม่ได้ผิดหวังนัก " อาหารก็ได้ครับ " " พวกยาลดไข้ หรือถุงมืออนามัยแบบกล่องพอจะแลกได้เท่าไร "

@SungMin_MCC “เท่านี้..” “อยากได้อะไรเป็นพิเศษรึเปล่า? ผมหามาให้ได้ถ้าต้องการแต่ต้องรอรอบหน้า” เขาเอ่ยระหว่างเช็ดมีดติดตัวไปด้วย เพราะไม่รู้ว่าคนตรงหน้าจะแลกเปลี่ยนหรือเปล่า “ต้องการอะไร..”

@J0RDAN_MCC แทนที่จะสะดุ้งกลับรู้สึกเลือดขึ้นหน้าซะงั้น ฝ่ามือบีบกำเข้าหากันแน่น ก่อนจะเอ่ยตอบโดยไม่หันไปมอง " สถานการณ์แบบนี้ น่าสดชื่นมากมั้ง? " " โรงพยาบาลเป็นยังไงบ้าง ได้ข่าวซอมบี้ลดลงบ้างไหม "

@SungMin_MCC " เฮ้ย!!!! " เสียงประตูเปิดดังปั้ง พร้อมจอร์แดนที่ปรากฏหลังประตู ..ได้แกล้งอีกคนแล้วก็ผิวปากเดินเข้ามายืนเท้าเอวด้านหลัง " สดชื่นหน่อยซองมิน นี่มัน..เช้าที่อากาศสดใส "