Sabitlenmiş Tweet
ALARIC
414 posts
ALARIC
@TOB3_ALARIC
|| #TOB_Commu || Alaric Elias Oswald | 190/81 ♢ Noble Castle ♢ 2st Year
Katılım Mart 2024
137 Takip Edilen114 Takipçiler
ALARIC retweetledi
#ToB3_Chill
『 A.D. 1155 | Mid-Year Balls 』
เพราะปีนี้ไม่ใช่ทั้งผู้เข้าสอบหรือผู้จัดงาน กระจกสีไพลินจึงตั้งใจทิ้งตัวอยู่ในมุมหนึ่งแทนที่จะออกไปรับแสงกึ่งกลางฟลอร์
มีทักทายคนรู้จักบ้างตามมารยาท จนผ่านไปสักพักใหญ่ก็เดินออกจากงานไปอย่างเงียบๆ ท่ามกลางเสียงดนตรีบรรเลงท่วงทำนอง
ไทย
ALARIC retweetledi
#ToB3_Chill
『 A.D. 1155 | Mid-Year Balls 』
Garden, Edinburg King’s Academy (ได้รับอนุญาตแล้ว)
ในคราวที่สลายปลีกตัวออกไปจากงานพร้อมกับใครที่คุ้นเคยอีกคน ธาเลียซ่อนตัวอยู่หลังรูปปั้นหินในขณะที่การพิพาทของทั้งคู่นั้นดำเนินต่อไปเหมือนไม่มีวันจะจบสิ้น
'นี่สินะคือทุกข์แห่งรัก'..
+
𝖲𝖺𝗋𝗂𝖾𝗅 𝖠. 𝖳𝖺𝗏𝗈𝗎𝗅𝖺𝗋𝗂𝗌@ToB3_Sariel
#ToB3_Chill 『 A.D. 1155 | Mid-Year Balls 』 Garden, Edinburg King’s Academy เกศาสีน้ำตาลอ่อนราวหาดทรายพลิ้วไหวตามแรงลมเย้าหยอกกับแสงจันทร์สุกสกาว ราวกลีบบุปผาเริงระบำกับสายลม ดวงเนตรสีมรกตสอดส่องไปมาทั้งซ้ายขวาและหน้าหลัง [ + ]
ไทย
ท่าทางฮึดฮัดแบบนั้นช่างน่ารักน่าเอ็นดู องค์ชายน้ำเงินลอบขำออกมากับตนเองสักพักก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นเดินตามผ่านบันไดขึ้นไปชั้นสอง แต่แทนที่จะทำตามคำสั่งเขาเลือกที่จะไปหยุดอยู่หน้าประตูบานหนึ่งที่ภายในคงมีอีกฝ่ายและแมวน้อยอีกสองตัว
ไม่รอช้าเจ้าชายน้อยบิดเปิดบานประตูเข้าไปถึงด้านใน มีหรือเขาจะยอมปล่อยอีกฝ่ายไปโดยง่าย ไม่มีทางซะหรอก
“ ทิ้งพ่อมาหาลูกเสียแล้ว เป็นคุณแม่ที่ใจร้ายจริงๆ ”
เขาเอ่ยแซวพลางย้ายตัวเข้ามาด้านในและปิดประตูลงในที่สุด
----------------------
( ปิด )
ไทย
@TOB3_ALARIC “ ถ้าจะขึ้นมาก็ไปอยู่อีกห้อง! ”
สิ้นประโยคคำสั่งจากญาติเจ้าของบ้าน ก็มีเสียงปิดประตูดังลงมาให้คนที่อยู่ชั้นล่างได้ยินเต็มสองหู
ไทย
ALARIC retweetledi
#ToB3_Snowing 『 6th of October, A.D.1155 | Edinburg 』
เจ้าหญิงแม่มดผู้สวมอาภรณ์สีแดงตัดน้ำเงินที่บ่งบอกสถานะของตนของการเป็นส่วนหนึ่งของป้อมอัศวินแต่มาปรากฏตัวอยู่ที่ปราการปราญช์สีขาวได้อย่างไรก็ยังมิทราบ
+
ไทย
@ToB3_Sariel เมื่ออีกฝ่ายคิดจะถอยห่างจากการผลักไสทางร่างกายทำกำลังเกิด อลาริคใช้มือคว้าข้อมือคนตรงหน้าพลางออกแรงดึงให้ร่างของอีกฝ่ายเสล้มมาทางตน
“ ผมไม่ป่วยง่ายๆหรอก “
“ ทางที่ดี ให้ผมช่วยมอบความอบอุ่นให้ดีไหม “
“ เธอก็รู้ว่าผมเก่งมากแค่ไหน ไออุ่นของผมเธอก็ชอบนี่ จริงไหม? “
ไทย
@TOB3_ALARIC “ ผมยังไม่หายหวัดดี ขืนอยู่ใกล้กันแบบนี้ต่อ เธอจะติดเอาได้ ”
ไม่ว่าเปล่า เรียวมือยังค่อยๆ ดันแขนแกร่งออกจากร่างของตน ร่างสูงโปร่งเตรียมลุกหนีจากโซฟาเข้าห้องแมวทันทีที่เป็นอิสระจากวงแขนเจ้าชายนักรบ
“ ไว้ผมหายแล้ว เราค่อยกอดกันนะ ”
ไทย
เมื่อศีรษะของคนเบื้องหน้าเอนซบลงงที่ลาดไหล่ อลาริคก็พลอยใช้สองแขนโอบกอดร่างบางของอีกฝ่ายไว้ ความอบอุ่นคงแผ่ซ่านไปทั่วอณูและหากจะบอกว่าเขาเกรงกลัวหวัดที่อาจติดกันได้บอกเลยว่าไม่
“ ได้ งั้นก็เก็บมันไว้เป็นตัวเลือกสุดท้าย “
“ รู้แบบนี้ยังคิดที่จะผลักไสกันอยู่รึเปล่า “
เขาถาม เพราะหากตนยังถูกผลักไสเช่นเดิมอีกเวลานี้ก็คงมิมีทางใดที่เขาจะทำได้อีก นอกจากครอบครองอีกฝ่ายเอาไว้ให้มีแค่ตนผู้เป็นเจ้าของ และแน่นอนเขากล้าที่จะทำมันได้ไม่ยาก
ไทย
@TOB3_ALARIC หากพวกเขาเลือกที่จะเอาแต่หนีกับหนี ท้ายที่สุดแล้ว ผลลัพธ์ก็มีแต่เสียกับเสีย
“ อย่างน้อย… ครอบครัวผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรถ้าคนในตระกูลจะมีคนรักเป็นเพศเดียวกัน ”
ไทย
ท่าทางตื่นเต้นของคนเบื้องหน้าคล้ายลูกแมวที่ได้ของเล่นชิ้นโปรด จะว่าน่าปลื้มใจก็คงใช่เพราะในแววตาที่ดูหม่นหมองในคราแรกดูมีชีวิตชีวามากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
อลาริคยิ้มพลางพยักหน้าเบาๆ แม้ตนจะรู้ดีว่าคำกล่าวจากปากตนนี้ช่างน่าเชื่อถือได้ยากนัก แต่ในครานี้ทีท่าที่ว่าจะโกหกนั้นเป็นไปไม่ได้เลย
“ ใช่ “
“ ผมชอบเธอ “
เขาทวนอีกครั้ง และแม้อนาคตหนทางจะเป็นเช่นไรแต่หากเขาต้องการสิ่งใด สิ่งนั้นตนก็ย่อมต้องได้มารวมไปถึงคนผู้นี้ด้วยเช่นกัน
“ อย่าผลักไสกันอีกเลย ปัญหาทุกอย่างเราล้วนแก้ไขมันได้ “
“ หรือหากแก้ไม่ได้ “
“ เราก็แค่หนีมันไปก็สิ้นเรื่อง “
องค์ชายน้อยเอ่ยหนทางที่ดูสิ้นคิด แต่เขากลับคิดจริง หากปัญหาทางสังคมมากมายนั้นแก้ได้ยากหรือไม่ถูกยอมรับแล้วใยเขาจะต้องทนมันต่อไปอีก
ไทย
@TOB3_ALARIC ซาริเอลใช้ความคิดกับตนเองครู่หนึ่ง จนมั่นใจกับสิ่งที่จะพูด จึงเอ่ยปากถามคนตรงหน้าอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“ เธอ… พูดจริงใช่ไหม? ”
พูด… ในสิ่งที่มาจากใจจริง
พูด… ในสิ่งที่ไม่ใช่คำลวง
พูด… เพราะมีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน
“ เธอชอบผมจริงๆ เหรอ? ”
ไทย
จะว่าเป็นการไม่สนใจอีกครั้งของเขาก็ไม่เกินจริงนัก เมื่อฝ่ามือขาวสัมผัสลงมาที่มือของเขาอลาริคก็จับมือบางนั้นไว้พลางเคลื่อนขยับขึ้นมาแนบลงที่ข้างแก้ม
“ แล้วหากใจต้องการ ใยเล่าถึงจะเป็นไปไม่ได้ “
“ หนทางมีอีกมากมาย เราไม่จำเป็นต้องสนใจกฎเกณฑ์เหล่านั้นจนยกมันขึ้นเหนือตนก็ได้นี่ “
อลาริคเงียบไปอยู่ชั่วครู่ นัยน์ตาสีม่วงมองสบกับอีกฝ่ายไม่ละวางก่อนเอ่ยสิ่งที่ทบทวนในใจจนแน่ชัดออกมาเต็มปากเต็มคำ
“ ผมก็ชอบเธอ “
“ นั่นคือคำตอบ “
ไทย
@TOB3_ALARIC “ แต่ก็อย่างที่บอกไปในคืนนั้น ผมไม่อยากให้เธอดูไม่ดีก็เลยเลือกที่จะถอยออกมา ”
เจ้าของเรือนเกศาสีน้ำตาลอ่อนไม่ว่าปากเปล่า เรียวมือสีขาววางบนหลังมือสีแทนด้วยหวังให้อีกฝ่ายใจเย็นลง
“ เธอเข้าใจที่ผมพูดมั้ย… ว่าเรื่องระหว่างเรามันไปมากกว่านี้ไม่ได้จริงๆ ”
ไทย
เมื่อฟังคำตอบอลาริคก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย ทำไม ทำไมกัน ทำไมชีวิตของเขาจำต้องถูกกีดกั้นด้วยกรอบเหล่านี้อยู่เสมอ ยศฐาบ้างล่ะ เครือญาติบ้างล่ะ สายตาผู้คนบ้างล่ะ ชีวิตของเขาทำไมล้วนจะไม่เคยเป็นของตนเลยสักคราเขาเองก็อยากจะรู้
“ ทำไมทุกคนถึงชอบเอ่ยเพียงเพื่อบังคับให้ผมทำตามมาตรฐานของสังคมกัน “
“ หากเป็นเช่นนี้จะมีใครเล่าที่ฟังหัวใจผม “
“ เพราะแบบนี้ในความคิดของเธอ ความถูกต้องก็ถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุดงั้นหรือ “
ชายหนุ่มเจ้าของผมสีดำขลับเอ่ย สายตาหันมามองยังคู่สนทนาอย่างต้องการคำตอบ
ไทย
@TOB3_ALARIC สองฝ่ามือกำแน่นขึ้นจนปลายนิ้วขึ้นสีซีด ริมฝีปากขบเม้มแน่นจนแทบเป็นเส้นตรง
“ แต่เธอรู้อยู่แก่ใจดีไม่ใช่หรือ อีไล ”
“ ว่าบ้านเธอไม่ได้ยอมรับความสัมพันธ์แบบนั้น… ความสัมพันธ์แบบที่ผมเคยวาดฝันว่าอยากจะมีร่วมกับเธอ ”
ไทย
ใบหน้าหลับพริ้มเอนเอียงศีรษะพลางแนบแก้มเข้าหาความอบอุ่นที่ฝ่ามือตน อลาริคก็ไม่คิดจะผละออกแต่กลับเลือกให้ลูกแมวน้อยในอ้อมแขนนั้นคลอดเคลียต่อจนพอใจ
เมื่ออีกฝ่ายผละออกไปเขาก็ยอมปล่อยให้แต่โดยดี ก่อนจะเดินตามไปทิ้งตัวลงนั่งข้างๆอีกฝ่ายที่เรียกได้ว่าอีกนิดก็แทบจะสิงกัน
“ เรื่องของเรา “
เมื่อพ้นภายนอกคำพูดจาที่แทนตนอย่างถือตัวก็ดูจะเบาบางลง
“ ที่เธอเคยบอก ว่าชอบ “
“ แต่การมาบอกชอบกันเสียดื้อๆ แล้วคิดจะทิ้งก็ทิ้งกันไป แบบนี้ไม่คิดว่ามันใจร้ายไปหน่อยหรือ “
อลาริคเอ่ยแผ่นหลังเอนพิงไปกับโซฟาใหญ่ที่เขาทั้งคู่พักผ่อนกัน หัวข้อการพูดคุยในวันนี้ก็ดูจะไม่ได้ห่างไกลจากก่อนหน้าที่เคยพูดคุยกันไว้มากนัก หากแต่ครั้งนี้เขาคงมิยอมที่จะทำได้แค่นั่งฟังอยู่เฉยๆแน่
ไทย
@TOB3_ALARIC นักรบหนุ่มเบี่ยงตัวเดินผ่านอีกฝ่ายเข้าไปยังห้องนั่งเล่นแสนอบอุ่น กระเป๋าสะพายข้างถูกวางไว้บนโต๊ะก่อนเจ้าของจะทิ้งตัวลงบนโซฟาสีดำเข้ม
“ …อยากคุยเรื่องอะไร? ” ซาริเอลเอ่ยถาม
ไทย
แม้คำพูดก่อนหน้าจะดูเด็ดขาดเพียงใดสุดท้ายในใจก็ยังยกเขาไว้เหนือตนเอง นี่น่ะหรือคนที่จะตัดพันธะกับผู้อื่นได้โดยง่าย ดูท่าแล้วจะมิใช่อย่างที่เคยกล่าวเลยแม้แต่นิด
เจ้าชายแดนนักรบถอยหลังพลางเปิดประตูเข้ามาถึงด้านในทั้งที่อีกมือตนก็ต้องทำสิ่งอื่น แต่อ้อมแขนที่โอบรัดเอวของอีกฝ่ายไว้นั้นไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยออกเลย
เมื่อพ้นประตูเข้ามาถึงด้านในที่อุ่นกว่าเสียงปิดจากแนวกั้นระหว่างความอุ่นและความหนาวเหน็บก็ดังขึ้น บ่งบอกถึงสายตาของผู้คนที่หายไปไม่มีใครจะรบกวนพวกเขาได้อีก
“ ไม่สบายหรือ? “
ไม่ว่าเปล่ามือที่ผละจากบานประตูก็เคลื่อนมาลูบเบาๆที่ข้างแก้มแดงอย่างสงสัย และเป็นห่วงอยู่นัยๆ
ไทย
@TOB3_ALARIC เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าหากยังทั้งคู่อยู่ด้านนอกต่อ ไม่วายว่าที่นักรบศักดิ์สิทธิ์แดนเทพีคงจะยิ่งหายป่วยช้ายิ่งขึ้น
“ เข้าไปคุยข้างในก็ได้ แต่ถ้าไม่อยากติดหวัดก็รบกวนอยู่ให้ห่างเราด้วย ”
ถึงจะพยายามตีตัวออกหาก ทว่าซาริเอลที่อลาริครู้จักก็ยังคงเป็นคนที่ห่วงใยอีกฝ่ายเช่นเดิม
ไทย
สายตาลอบเห็นถึงท่าทีที่ขยับถอยหลังคล้ายจะหนีเขาได้อยู่ในทุกวินาที แต่มีหรือที่เจ้าชายแห่งคาโนวาลผู้นี้จะปล่อยคนของตนไปได้ง่ายๆโดยที่ยังมิได้กล่าวเรื่องราวให้กระจ่าง
มือหนึ่งขยับเข้าไปจับคว้าเอวงามเข้ามาแนบไว้ในวงแขน แรงที่เคยใช้เพียงครั้งคราวในครานี้ออกแรงเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายหลุดพ้นได้อย่างเต็มที่ หากคิดจะหนีไปจากข้าก็ฝันไปเถอะ
“ หากเจ้าอยากรู้ ก็หยุดดื้อรั้นและเข้าข้างใน “
“ เจ้าคงไม่อยากให้ท่าทางเหล่านี้ถูกพบเห็นโดยคนนอกใช่หรือไม่? “
อลาริคเอ่ยพลางสายตาก็เฉไปรอบข้างที่มีผู้คนผ่านไปผ่านมาอยู่เป็นระยะ หากถูกพบเห็นเช่นนี้ซาริเอลก็คงไม่เห็นด้วยเป็นแน่จากการพูดคุยก่อนหน้าที่เคยบอกกล่าวไว้
ไทย
@TOB3_ALARIC พลันเรียวคิ้วสีหาดทรายก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยกับสิ่งที่เจ้าชายหนุ่มกล่าว
พูดกับเขา… ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งงั้นหรือ?
“ …ท่านจะพูดอะไร? ”
ไทย
ท่าทางจองหองกว่าเก่าอย่างเห็นได้ชัด แม้เมื่อก่อนอะไรๆก็จะยอมเขาได้โดยง่ายแต่ในครานี้กลับแข็งข้อและไม่แม้แต่จะเรียกชื่อตนอย่างสนิทสนมเสียด้วยซ้ำ แบบนี้มันน่าหงุดหงิดเสียจริง
“ คิดจะพูดแต่กับปากตนแล้วทิ้งข้าไว้ง่ายๆเลยงั้นสิ “
“ ฝันไปเถอะ ซาริเอล แอสเตรินู ทาวูลารี “
“ คราวนี้เจ้าต้องฟังข้า ห้ามขัดขืน ห้ามเถียง และอย่ามาตัดสินใจสิ่งใดแทนตัวข้าเอง “
“ ข้าพูดกับเจ้าในฐานะบุรุษผู้หนึ่ง มิใช่เจ้าชายแห่งคาโนวาล “
คำพูดยาวเหยียดกล่าวออกมาอย่างเอาแต่ใจ แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ไร้ซึ่งเหตุผล กลับกันเขาเลือกที่จะเอ่ยในฐานะชายผู้หนึ่งที่ไม่มียศฐาบรรดาศักดิ์มาเกี่ยวข้อง
ไทย
@TOB3_ALARIC เด็กที่หมายถึงสองแมวเด็กที่เขาและองค์ชายรับอุปการะเมื่อช่วงต้นปีจากงานรับน้องของหอแผ่นดินประชาชน
“ หลีก ทาง ด้วย ”
ไทย
@ToB3_Sariel @ToB3_tHali “ ทีนี้ ก็ถึงคราวของเรา ”
“ เราต้องคุยกัน ”
เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจัง ผิดกับเวลาปกติที่เขามักจะยิ้มแย้มและระรื่นไร้ซึ่งความสนใจใดๆเป็นพิเศษ แต่ในเวลานี้กลับต่างกันเขาไม่คิดปล่อยให้โอกาสที่สร้างมานี้หลุดลอยไปง่ายๆแน่
ไทย
@ToB3_Sariel @ToB3_tHali “ ทำดีมากธาเลีย ”
“ นี่ของเธอ ”
มือหนึ่งยื่นกล่องที่ดูจะมีมูลค่าตั้งแต่ภายนอกจนถึงภายในไปให้แม่มดผู้เป็นสหายธาเลีย และนั่นคือ แร่อาเธริล สิ่งที่มีค่าและหาได้ยากตามท้องตลาดหรือแหล่งแร่ทั่วไป แต่สำหรับเขาเพียงสั่งการนิดหน่อยก็ได้มันมาในครอบครอง
+
ไทย