ไม้จันทร์

#TWH_Commu ㅡ" ก็แกดูโง่จริงๆแล้วเราพูดอะไรผิด? " ㅡ" ดูไอ้จืดนี่สิ ช่างกล้าซะจริง " ไม้จันทร์ อัครอนันตสกุล ปี 7 | เรือนมุจรินทร์ __ : ʀᴏʟᴇᴘʟᴀʏ "__" : ᴛᴀʟᴋɪɴɢ /__ : ᴀᴄᴛɪᴏɴ ( __ ) : ᴏᴡɴᴇʀ ᴅᴏᴄ : bit.ly/4jO9CuA Co,Role DM 24/7

(สวัสดีค่ะ ของขวัญเล็กๆพิเศษ ตัดคลิปแย่นิดนึงนะคะ🥹🥹 ฮือ มูจบแล้วววว)

(จะเก็บแอคนี้ไว้ วันดีคืนดีคงคิดถึงมากTT)

(ม มูจบไม้จันทร์ก็เรียนจบแล้วฮือ หลังๆไม่ได้แอคทีฟเลยแต่ก็ขอบคุณที่มาเล่นมาโรลกันถึงเค้าจะตอบไม่ทันต้องขอโทษจริงๆ 😭😭 ใครสนใจแลกคอนแทคกันจิ้มๆเฟบหรือเคาะเดมมาเลยกะได้ค้าบ แอดหมดอยากมีเพื่อนนนนน มีโอกาสไว้เจอกันมูหน้านะคับ!)

#งานเลี้ยงส่งท้าย_TWH ค่ำคืนส่งท้ายปี แม้ว่าเขาจะยังเป็นเพียงนักเรียนปี 5 ที่ยังต้องกลับมาเรียนในปีหน้า แต่การที่รู้ว่ารุ่นพี่ปี7 ที่สนิททั้งหลายจะต้องแยกย้ายกันไป ก็ทำให้รู้สึกเหงานิดๆ แสงไฟในงานเต้นรำดูสงบ แต่ก็อบอุ่น นักเรียนมากหน้าหลายตาต่างพากันเต้นรำอย่างสนุกสนาน +

[โรลเปิด | โกงเวลา 12.00] รวินท์ที่ช่วงนี้เหมือนจะหายหน้าหายตาไปนั่งหลบมุมอยู่ ณ ห้องโถงกลาง ส่งเสียงจามแบบที่เจ้าตัวพยายามให้เบาที่สุด เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาโดนไข้หวัดจู่โจมหนักจนต้องหยุดเรียน แม้วันนี้จะเขึ้นมาก ทว่าก็ยังจามอยู่เป็นระยะจนแอบคิดว่าอยากหยุดอีกสักวัน (+ได้น้า)

@Kaewta_TWH “ดีใจที่สิ่งที่มาลัยทำมันมีความหมายต่อใครสักคน” “โดยเฉพาะคนสำคัญของมาลัยอย่างพี่ค่ะ” น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม มือเรียวสัมผัสแผ่วเบา พาร่างเล็กเคลื่อนคล้อยตามแรงวาโย “กาลเวลาทำให้ความคิดคนเปลี่ยน แปรผันไปโดยไม่ทันตั้งตัว” “รู้ตัวอีกที ก็ช่วยพี่เพราะเหตุผลอื่นเสียแล้วค่ะ”

( #วงล้อสี สุดสวิงริงโก้ มาแล้วจ้า ! ) ( ※ Artist in mentions)

(มาลงก้อนปุยฝ้ายค้าบ 🤲💖 เปิดให้อม ๆ) (cr.Panita Wongta)

#ลูกอมหวนคืน_TWH (❤️ลูกอมแดง รสสตอเบอร์รี่:ลดอายุ 5-10 ปี ผลข้างเคียง คือ ภาพในอดีตจะแจ่มชัดราวกับเกิดขึ้นเมื่อวาน) (💙ลูกอมฟ้า รสมิ้นท์:เพิ่มอายุ 5-10 ปี ผลข้างเคียง คือ ภาพฝันของอนาคตหรือตัวคุณในแบบที่อยากเป็นจะแจ่มชัดราวกับเกิดขึ้นตรงหน้า) ในวันหยุดนี้ปุยฝ้ายตั้งใจจะทำขนมเช่นเคย แต่เธอแวะมาห้องปรุงยาเพื่อเอาของบางอย่างที่เธอลืมเอาไว้ 'น้ำมันเปเปอร์มิ้นต์' เพื่อให้ลูกอมมีกลิ่นหอมสดชื่น แต่เหมือนเธอจะหยิบมาผิดอัน เพราะมันคือ 'น้ำมันเปเปอร์มิ้นต์' ลด-เพิ่มอายุตามสัดส่วนหยดที่ใส่ลงไป ซุ่มซ่ามจริง ๆ ณ ห้องครัว ในขณะที่ปุยฝ้ายเตรียมอุปกรณ์ทำ 'ลูกอมแฮนด์เมด' เสียงเปิดประตูห้องครัวก็ดังขึ้นเธอเงยหน้าขึ้นก่อนจะเจอกับคนคุ้นเคย 'อาทิตย์' เด็กชายเรือนรักตปักษ์ ปี 5 เขาเดินเข้ามาทักทายเธอย่างเป็นมิตรเหมือนเคยแน่นอนว่าวันนี้เขาคงมาทำคุกกี้เพิ่มอีกแน่ ๆ "สวัสดีตอนเช้าครับปุยฝ้าย! มาทำขนมหรอครับ?" เสียงที่สดใสเหมือนเคยทักทาย "อรุณสวัสดิ์ค่ะ อาทิตย์ก็เหมือนกันสินะคะ" ปุยฝ้ายตอบรับด้วยรอยยิ้มพร้อมกับอธิบายว่าวันนี้เธอตั้งใจจะทำ 'ลูกอมแฮนด์เมด' เอาไปแจกจ่ายทุกคนโดยจะมีรสมิ้นท์และรสสตอเบอร์รี่ อาทิตย์พยักหน้าและตอบรับอย่างสนใจ เขาอาสาที่จะมาช่วยเธอทำขนม เพราะเขาก็ชอบทำขนมอยู่แล้ว แน่นอนว่าปุยฝ้ายยิ้มตอบรับด้วยความยินดีเพราะเชื่อในฝีมือของเขา กลิ่นหอมหวานของน้ำเชื่อมร้อน ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่ภายในห้องครัวเล็ก ๆ ที่อบอุ่นด้วยแสงแดดอ่อนยามบ่ายเสียงตะหลิวไม้คนส่วนผสมในหม้อเคล้ากับเสียงหัวเราะแผ่วเบา ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูอ่อนโยนและนุ่มนวลกว่าทุกที ปุยฝ้ายก้มหน้าดูสูตรในสมุดจดเล่มเล็กของตัวเองก่อนจะยื่นช้อนตวงให้อาทิตย์ “อาทิตย์ช่วยตักน้ำผึ้งใส่เพิ่มอีกนิดนะคะ ปุยฝ้ายว่ารอบนี้ต้องหวานขึ้นหน่อยจะได้ไม่เปรี้ยวเกิน” “ได้ครับ เชฟปุยฝ้าย” อาทิตย์ยิ้มรับก่อนจะตักน้ำผึ้งลงไปในหม้อ มืออีกข้างยังคอยคนส่วนผสมไม่ให้ไหม้ เธอหัวเราะเบา ๆ แล้วก้มลงไปหยิบแม่พิมพ์ลูกอมลายหัวใจ “ครั้งที่แล้วปุยฝ้ายลองใช้แค่ลายกลม ๆ แต่รอบนี้อยากให้มันดูพิเศษขึ้นน่ะค่ะ เช่น หัวใจ” “ดีเลยครับ แบบนี้เพื่อน ๆ ที่เรือนต้องชอบแน่” ปุยฝ้ายใช้ไม้พายเล็กแต่งขอบให้เรียบร้อย ในขณะที่อาทิตย์จัดการกับสีธรรมชาติที่หยดไว้ก่อนหน้านี้ บางชิ้นเป็นสีฟ้าอ่อนจาง ๆ บางชิ้นเป็นชมพูระเรื่อจากน้ำสตรอว์เบอร์รี แน่นอนว่าไม่มีใครรู้เลยว่ามีส่วนผสมลับพิเศษอยู่ด้วย แม้แต่ปุยฝ้ายและอาทิตย์ก็ไม่มีใครรู้ตัวเลยว่าเผลอใส่ลงไป เมื่อหยอดเสร็จทั้งหมดแล้ว ทั้งคู่ก็นั่งพิงโต๊ะไม้เล็ก ๆ รอให้ลูกอมเซ็ตตัวอากาศโดยรอบยังคงหอมหวานและเงียบสงบพอจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองในระหว่างที่นั่งอยู่ข้างกัน หลังทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ลูกอมถูกบรรจุใส่ขวดโหลแก้วอย่างน่ารักก่อนที่อาทิตย์และปุยฝ่ายจะออกจากครัวนำไปแจกเพื่อน ๆ (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Ahassakorn ขอบคุณที่มาจอยค้าบ)

(เสียเส้นมากจะบ้า) " ..อะไรวะไอ้ขอบ " " ถ้าจินตนาการว่ามึงกินข้าวแล้วท้องก็จะอิ่มเลยเหรองั้น พูดบ้าอะไร " เหลืออดเหลือทนยื่นน้ำจ่อกรอกปากหินสีขาวก่อนอนาคตจะมีคนเป็นลมแดดหรืออะไรซะก่อน จิบเป็นยาเลยก็แค่น้ำเปล่ากลืนๆลงไปมันยากอะไร บีบๆปากตั้งใจจะก่อกวนก่อนผละออกมาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวๆก้าวไปข้างหลังคนเพื่อนแล้วคว้าเสื้อคลุมมาห่ออีกคนไว้เหมือนดักแด้ " ไป รากกูจะงอกอยู่แล้ว " เป้าหมายคือกลับหมู่บ้านไปเทศกาลอะไรสักอย่าง อยู่ไปก็คงไม่ได้เอาเท้าจุ่มน้ำเล่น สู้กลับไปหาของฟรีกินที่หมู่บ้านดีกว่า แล้วก็ลากถูดักแด้ไปด้วยกัน เว้นไว้แค่จมูกให้หายใจ

[ โรลปิด | พักกลางวัน w/ @Khopfah_TWH ] #พี่จะพาน้อนล่องเล่น_TWH ลมร้อนเหนือผิวทะเลโกรกเข้าเต็มๆหน้าคนที่ท้าวคางอยู่กับโต๊ะสำหรับทานอาหารพักกลางวันที่ริมหาด นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมองทอดไปยังผืนน้ำสีฟ้าใสก่อนกลับมาเหลือบมองคนที่นั่งตรงข้ามที่ดูเหมือนจะจำใจมาสุดๆ " ร้อนมั้ยนั่น "

ส่งเสียงเดาะลิ้นเสียดายก่อนหันหน้าหนีไปทางอื่นอย่างมีจุดประสงค์แอบแฝง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่พวกขี้ตื้อหรือพูดคะยั้นคะยอซ้ำซากให้น่ารำคาญอะไรขนาดนั้น " ชุดม่อฮ่อม " " มึงใส่น่าจะน่ารักดีแท้ๆ " ส่งเสียงเนือยๆเหมือนไม่ได้จริงจังถึงจะอยากเห็นจริงๆก็ตาม มือหนาสางผมที่ไม่ได้เซตมาอย่างเอือมๆพลางมองตามมือที่ตักกวาดข้าวอย่างลวกๆด้วยสีหนาเหมือนจะเวทนา " อาหารเหลวคงจะตอบโจทย์ " ว่าพลางหยุดพัดในมือแล้วเลื่อนน้ำไปให้ตรงหน้า ปัดๆมือเหมือนว่าช่วยซดๆเข้าไปก่อนที่จะมีอะไรติดคอทีเถอะ

" ต้องให้ป้อนรึอะไร " " ให้กูเลี้ยงเป็นลูกเลยมั้ย เคี้ยวข้าวมันยากมากหรอเพื่อน " " ยังจะสั่งกะเพราให้มันร้อนกว่าเดิมอีกดูสภาพ " บ่นเป็นวรรคเป็นเวรเหมือนไปโกรธใครมาแต่ก็คว้าจานกระดาษแถวๆนั้นมาพัดๆให้เผื่อคนตัวแดงในตอนนี้จะกลับไปตัวซีดเหมือนเดิม บนโต๊ะมีอาหารนิดๆหน่อยๆตามเมนูของท้องที่ คนที่ทานจนอิ่มเลยได้แต่นั่งมองเด็กเขี่ยข้าวอย่างห่วงใยแทนแม้มันจะดูเหมือนคนที่กำลังโมโหอยู่ก็ตาม " อยากเกี่ยวข้าวด้วยแฮะ " " น่าจะช่วงเย็นๆ ถ้าแดดไม่แรงนักแกก็น่าจะลองทำด้วยกัน "

@TWH_Maichan " อืม " นั่งมองข้าวกระเพราที่สั่งมาลวกๆของตัวเองด้วยสายตาว่างเปล่ามือถือช้อนเขี่ยๆข้าวที่ไม่ใกล้คำว่าหมดไปมาราวกับว่าเขี่ยแล้วมันจะลดน้อยลงพอเพื่อนใกล้ตัวพูดก็นึกได้ว่าแดดไม่ส่องหน้าส่องตาเท่าตอนเช้าเลยได้โอกาสถอดเจ้าเสื้อคลุมตัวยาวพาดไว้หลังพนักพิงเก้าอี้แล้วกลับมาเขี่ยข้าวต่อ

#พี่จะพาน้อนล่องเล่น_TWH [โรลเปิด/โกงเวลา/แยกรูท/เวลา12:30น./ณ ริมหาด) วันนี้เป็นวันที่ทางโรงเรียนพานักเรียนออกไป ทัศนศึกษาที่หมู่บ้านบนเกาะ เธอเดินเที่ยวชมสิ่งต่างๆ ภายในหมู่บ้าน และซื้อของติดไม้ติดมือมาพอสมควร จนกระทั่งถึงเวลาเที่ยง เธอจึงเดินไปนั่งรับประทาน อาหารที่ริมหาด

โกงเวลามาเปลี่ยนบอร์ดข่าวของโรงเรียน 12.00 น. ช่วงเที่ยง พร้อมกับเรื่องราวของมากมายที่เกิดขึ้น #ข่าวไวข่าวเด่นไวทยาศร “ตลกดีแฮะ” ยกยิ้ม ก่อนจะเดินหนีหายไป

『#TWH_commu』🐈‍⬛📌 ( ปักหมุดใหม่ ) 【 ดาสิทธิ์ ไวย์ศักดิ์ / ดา 】• ปี 6 เรือนรักตปักษ์ `` คุณเห็นนวลบ้างรึเปล่า นวลหนีไปเดินเล่นที่ไหนอีกแล้วไม่รู้ `` `` ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ ต้นหลิวกลับเรือน `` `` ... อยากซ้อมควิดดิชหรอ ? `` Doc shorturl.asia/Zwf4t

#TWH_Commu 🪷 คาร์อ๋อง ชอบเหม่อลอย 🪷 “ ถึงใส่แจกันคราม ดอกหญ้าก็คือดอกหญ้า ” “ พวกเขา…ชอบพูดกับเราแบบนั้น ” —————————- บุหงา อรุณรัศ | บุหงา ปี5 | เรือนมุจรินทร์ Doc : shorturl.asia/FISz9 ————————— DM 24/7 ´･ᴗ･`

#TWH_Commu “ถ้าจะใช้เวลานับไฝบนกายเรา เธอคงต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเลยกระมัง” “ถามว่าใครอยากจะทำแบบนั้น? —เเล้วเหตุใดจึงมองมาทางนี้ไม่หยุดเลยละคะ ?” นิศากร จันทรโสภากุล (จันทร์เจ้า / จจ.) ปี๖ — เรือนมุจรินทร์ Doc : bit.ly/JJtw

( นุไม่ไหวล่ะ ขออนุญาตสาธุ )