T-KPK

اعلامیه: در پیوند به شهادت جنرال اکرام‌الدین سریع و فرمانده محمد امین الماس؛ روند مردمی کابل شمالی بزرگ با ابراز اندوه عمیق و تأسف فراوان، شهادت جنرال اکرام‌الدین سریع، منسوب پیشین پولیس ملی افغانستان، و فرمانده محمد امین الماس را که در نتیجه یک حمله مسلحانه در شهر تهران جان باختند، به خانواده‌های داغدار ایشان، همرزمان‌شان و جامعه نظامیان پیشین افغانستان صمیمانه تسلیت می‌گوید. این رویداد دردناک، افزون بر آن‌که ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای خانواده‌های قربانیان است، زنگ خطری جدی در خصوص امنیت پناهجویان افغانستان در خارج از کشور به شمار می‌رود. با توجه به وضعیت کنونی افغانستان، شواهد گسترده از پیگرد سیستماتیک، تهدید، بازداشت و قتل نظامیان پیشین توسط گروه طالبان، و نیز اظهارات علنی برخی چهره‌های وابسته به این گروه مبنی بر تعقیب مخالفان خود در بیرون از مرزهای افغانستان، نگرانی‌های جدی و معقولی وجود دارد که این اقدام هدفمند و خشونت‌آمیز، بخشی از یک الگوی سازمان‌یافته حذف فیزیکی مخالفان سیاسی و نظامی طالبان باشد. چنین اقداماتی، نه‌تنها ماهیت آشکار تروریستی دارد، بلکه نقض صریح اصول حقوق بین‌الملل، حاکمیت ملی کشور میزبان و امنیت پناهجویان نیز محسوب می‌شود. روند مردمی کابل شمالی بزرگ از دولت جمهوری اسلامی ایران تقاضا می‌نماید تا با درک حساسیت موضوع، تحقیقات همه‌جانبه، مستقل، شفاف و مؤثر را در خصوص این حادثه و رویدادهای مشابه، از جمله واقعه پیشین در شهر مشهد، انجام داده و عاملان و آمران آن را مطابق قوانین نافذه شناسایی و مورد پیگرد عدلی و قضایی قرار دهد. هم‌چنان، اتخاذ تدابیر عملی و مؤثر برای تأمین امنیت پناهجویان افغانستان، به‌ویژه نظامیان پیشین، یک ضرورت فوری و انسانی است. در عین حال، ما با تأکید جدی از هرگونه اخراج اجباری نظامیان پیشین افغانستان هشدار می‌دهیم؛ زیرا بازگرداندن این افراد به افغانستان، در شرایط کنونی، آنان را در معرض خطر فوری، شکنجه و مرگ قرار می‌دهد و با تعهدات بین‌المللی در زمینه حقوق بشر و اصل عدم بازگرداندن اجباری (Non-Refoulement) در تضاد آشکار است. روند مردمی کابل شمالی بزرگ از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و به‌ویژه سازمان ملل متحد می‌خواهد که مسئولیت‌های اخلاقی و حقوقی خود را در قبال حفاظت از جان پناهجویان افغانستان به‌گونه‌ای جدی ایفا نموده و با ایجاد میکانیزم‌های عملی، زمینه انتقال امن نظامیان پیشین و افراد در معرض خطر به کشورهای امن ثالث را فراهم سازند. ما باور داریم که سکوت و بی‌تفاوتی در برابر چنین جنایاتی، راه را برای تداوم خشونت، ترور فرامرزی و نقض گسترده حقوق بشر هموار می‌سازد. روند مردمی کابل شمالی بزرگ

پیام تبریکی: روند مردمی کابل شمالی بزرگ، ایجاد و تأسیس انجمن تاجیکان–فارسی‌وانان کانادا را به تمام اعضا، بنیان‌گذاران و جامعه فارسی‌وانان مقیم کانادا صمیمانه تبریک عرض می‌نماید. تأسیس این انجمن را گامی نیک و ارزنده در راستای حفظ هویت فرهنگی، تقویت زبان و فرهنگ فارسی، همبستگی اجتماعی و مشارکت فعال در جامعه چندفرهنگی کانادا می‌دانیم. امیدواریم این انجمن بتواند با تلاش‌های سازنده خویش، زمینه‌ی اتحاد، همدلی و همکاری هرچه بیشتر میان تاجیکان و هم‌فرهنگان را فراهم سازد و در مسیر پیشرفت فرهنگی و اجتماعی موفق باشد. با آرزوی موفقیت‌های روزافزون روند مردمی کابل شمالی بزرگ.

اگر علاقه‌مند هستید رشته‌ی Cybersecurity (امنیت سایبری) را بیاموزید، یک برنامه‌ی کاملاً رایگان آموزشی برگزار می‌شود؛ به شرطی که زبان انگلیسی را بلد باشید و یک پایه‌ی ابتدایی کامپیوتر داشته باشید. برای ثبت‌نام، لطفاً به لینک‌های زیر مراجعه کنید. فرم ثبت‌نام تا تاریخ ۱۰ جنوری ۲۰۲۶ باز است. لینک‌ها: ویبسایت T-KPK t-kpk.com/cyber-security/ و ویبسایت جنبش پاسداران شمال northgm.org/fa/%D9%81%D9%8…

از کابل تا پروان و کاپیسا… از دل تاریخ آمدیم نمی‌شکنیم… سپاس از: فروغ پروانی

شاه افغانستان٬ دهقانزاده و عیار خراسان

یادنامهٔ "مبارک صاحب" شهید انجنیر حبیب‌الرحمن نامش چون قله‌های سر به فلک کشیدهٔ هندوکش، در دل هر انقلابی حک شده است. او فرزند پرافتخار شمالی بود؛ از دیاری که در جویبارهایش غیرت، مردانگی و آزادی همیشه جاری است و در دل و فکر هر آزاده‌مردش غرش رعدگون دفاع از وطن می‌تپد. شهید انجنیر حبیب‌الرحمن معمار و بنیان‌گذار انقلاب افغانستان زیر عنوان «نهضت اسلامی افغانستان» بود. او مکتب‌ را بنیان گذاشت که اکثریت انقلابیون و مجاهدین٬ به شمول قهرمان ملی شهید احمدشاه مسعود٬ و از دیدگاه و اندیشهٔ او الهام گرفتد و مسیر مبارزه را پیمود. او راهی را برگزید که پایانش جز فداکاری نبود. خون پاکش را بر سنگفرش این وطن ریخت، اما پیامش بلندتر از هر فریاد باقی ماند: "مرد باید برای عزت و آزادی مردمش بایستد، حتی اگر جانش را از دست بدهد." شمالی، همیشه فرزندان غیرتمند خویش را در آغوش تاریخ جاویدان ساخته است؛ از غازی میر مسجدی‌خان کوهستانی تا غازی اکمل امیر و هزاران قهرمان دیگر که نام‌شان در جان مردم زنده است. در این آسمان پرستارهٔ قهرمانی، نام انجنیر حبیب‌الرحمن شهید نیز همچون اختر فروزان می‌درخشد. پنجاه‌ویکمین سالیاد این مرد قلم، اندیشه و غیرت گرامی باد؛ روحش شاد، راهش پررهرو، و یادش جاویدان.

فروپاشی برنامه ریزی‌شده. نقش اشرف غنی و حلقه نزدیکش در واگذاری قدرت به طالبان. #افغانستان #سقوط‌ #کابل

۲۰۱۴ – آغاز ارتباطات پنهان با طالبان یک مقام پیشین وزارت دفاع می‌گوید غنی از همان سال نخست ریاست‌جمهوری، ارتباطات پنهانی با طالبان داشت. به گفته او، طالبان در ولایت‌های پکتیا، پکتیکا، لوگر، وردک و غزنی صندوق‌های رأی غنی را پر کرده بودند. این ارتباطات که ابتدا با نقش‌آفرینی معصوم استانکزی آغاز شد، بعد با حنیف اتمر و حمدالله محب ادامه یافت. منابع امنیتی حتی مدعی‌اند اتمر یک تلفن ویژه برای تماس انس حقانی در زندان بگرام فراهم کرده بود. معاملات پشت پرده و سقوط نهایی در ماه مه ۲۰۱۶، غنی در مؤسسه سلطنتی خدمات متحد (RUSI) لندن با اعتراض فعالان مدنی افغان روبه‌رو شد؛ آنان او را «دروغ‌گو» خواندند و سخنرانی‌اش را مختل کردند. این سابقه بی‌اعتمادی در سال ۲۰۲۱ با افشای دریافت ۱۱۰ میلیون دالر از سوی قطر در آستانه سقوط کابل،در سال ۲۰۲۳، توسط شبکه ملی ایتالیا، ابعاد تازه‌ای یافت. بر اساس گزارش تحقیقی شبکه ملی ایتالیا این پول و دیگر معاملات پشت پرده، تصمیم‌گیری‌های امنیتی را در روزهای پایانی حکومت به سمت منافع شخصی سوق داد. بررسی روند فروپاشی جمهوری افغانستان نشان می‌دهد که اشرف غنی، رئیس‌جمهور فراری، نه‌تنها با دو دور معاملات پشت پرده و تقلب انتخاباتی کرسی ریاست‌جمهوری را تصاحب کرده بود، بلکه در سال‌های پایانی حکومتش از فشار و مطالبه‌گری اقوام دیگر برای مشارکت واقعی در قدرت خسته و بیزار شده بود. هرچند در ظاهر، چهره‌هایی از اقوام مختلف در رده‌های کلیدی حضور داشتند، اما سازوکار تصمیم‌گیری و حلقه اثرگذار عملاً به افراد هم‌قوم و وفادار به او محدود می‌شد. با براندازی ساختار جمهوری و زمینه‌سازی برای حاکمیت طالبان، غنی توانست قدرت را به شکلی یک‌دست و تک‌قومی به دست گروهی بسپارد که از نظر پیوندهای قبیله‌ای و فکری به او نزدیک بودند. این اقدام، اگرچه کشور را به ورطه بحران و سرکوب گسترده کشاند، اما نزد بخشی از نسل جوان هم‌قبیله‌ای‌اش او را به چهره‌ای قهرمان‌گونه «بابا» بدل کرد؛ عنوانی که ریشه در احساس پیروزی قومی داشت، نه در موفقیت ملی یا منافع جمعی افغانستان. نویسنده: ب.م عضو تیم مطبوعاتی #روند‌مردمی‌کابل‌شمالی #افغانستان ۲/۲

فروپاش برنامه ریزی‌ شده؛ در این گزارش تیم ما نقش اشرف غنی و حلقه نزدیکش در واگذاری قدرت به طالبان را بررسی کرده‌ اند: بررسی‌ها و شهادت‌های گردآوری‌شده در این گزارش نشان می‌دهد که بر اندازی جمهوری افغانستان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، محصول یک فروپاشی ناگهانی یا شکست تصادفی نیروهای امنیتی نبود، بلکه نتیجه یک روند هدفمند و هماهنگ بود که از سال‌ها پیش آغاز شده و در واپسین ماه‌های حکومت به اوج رسید. شواهد حاکی از آن است که تیم حاکم به رهبری اشرف غنی، با شبکه‌ای از ارتباطات پنهانی با طالبان، مهندسی ساختار نظامی، حذف رهبران سیاسی و ملی، و تصمیم‌گیری‌های متمرکز و قوم‌محور، زمینه انتقال قدرت بدون جنگ برق‌آسا را فراهم ساخت. ۲۰۲۱ – تسلیم بی‌مقاومت کابل صبح ۱۵ آگست، طالبان بدون شلیک حتی یک گلوله وارد کابل شدند. اشرف غنی، رئیس‌جمهور وقت، بیدون اطلاع وزرا و فرماندهان ارشد، ارگ را ترک کرد. احمد ضیا سراج، رئیس پیشین امنیت ملی، روایت می‌کند که تنها یک روز پیش‌تر توافق شده بود حکومت انتقالی تشکیل شود و مذاکرات تا دو هفته ادامه یابد: « ما وقتی خبرم شدم که رییس جمهور بر آمد از کابل باورم نمی شد» یکی از کارکنان مطبوعاتی ارگ تأیید کرده که در همان روز، انس حقانی با حمدالله محب و اشرف غنی دیدار کرده و عملاً کنترل ارگ به شبکه حقانی — که پیوند قبیله‌ای نزدیکی با غنی داشت — سپرده شد. تحلیل‌گران این اقدام را نتیجه ترکیبی از انحصارگرایی، قوم‌گرایی افراطی، و بی‌اعتمادی غنی به نخبگان سیاسی می‌دانند؛ سیاست‌هایی که ساختار جمهوری را از درون تضعیف و راه طالبان را هموار کرد. اپریل تا آگست ۲۰۲۱ – انزوای سیاسیون و تحویل تدریجی خاک به نقل از خبرگزاری جمهور، از اپریل ۲۰۲۱ حلقه تصمیم‌گیری ریاست جمهوری به سه نفر محدود شد: اشرف غنی، حمدالله محب مشاور امنیت ملی، و فضل محمود فضلی رئیس عمومی اداره امور ریاست جمهوری. سیاست‌مداران و رهبران قومی و اعضای برجسته تیم غنی که نسبت قبیله ای به او نداشتند، در عمل به حاشیه رانده شدند. یک مقام ارشد پیشین می‌گوید غنی از مارچ ۲۰۲۱ روند عملی واگذاری قدرت را آغاز کرد؛ در حالی که پیش از آن طالبان کمتر از ۴۰ درصد خاک کشور را در اختیار داشتند، با تسلیم‌دهی هدفمند ولسوالی‌ها، این گروه توانست کنترل مناطق و تجهیزات نظامی را به‌سرعت گسترش دهد. به گفته او، «با مهندسی معصوم استانکزی و تخلیه مهمات از ولسوالی‌ها، طالبان هم زمین گرفتند و هم انبارهای سلاح، که تصرف ولایات را آسان کرد.» ۲۰۱۹ – ۲۰۲۰ – تضعیف نهادهای امنیتی سال ۲۰۲۰، پس از لویه‌جرگه دوم، آزادی ۴۰۰ زندانی خطرناک طالبان بدون نظارت مؤثر و تطبیق شرایط وضع شده بر رهایی، فشار این گروه بر جبهات را افزایش داد. عبدالمتین بیک، رئیس دفتر غنی، می‌گوید رئیس‌جمهور وقت در ازای رهایی این زندانیان، امتیاز مشروعیت انتخاباتی را کسب کرد و با وجود مخالفت علنی با «حکومت انتقالی»، در عمل به شرط حفظ موقعیت خود با آن موافقت داشت. “گویا رییس جمهور وقت در بدل وعده رهایی زندانیان طالب امتیاز مشروعیت انتخابات را گرفت، این را رد نمی کنم، بحث شخصی وجود داشت" به گفته او، غنی و حلقه‌اش در سال ۲۰۲۰ تیوری «توطئه» را طراحی کردند و بر مبنای آن به تضعیف و مهندسی نهادهای امنیتی پرداختند. در سال ۲۰۱۹ نیز، وزارت دفاع به افرادی واگذار شد که از بدنه ارتش و جغرافیای کشور بیگانه بودند. محمدی یاسین ضیا، رئیس پیشین ستاد ارتش، این تغییرات را همراه با فساد گسترده، عدم پرداخت حقوق سربازان و کاهش شدید انگیزه نیروها، عامل اصلی فروپاشی توان جنگی می‌داند. او در یادداشتی در صفحه اکس خود در جولای ۲۰۲۴ نوشت: "انتقال قوای سرحدی و نظم عامه از وزارت امور داخله به وزارت دفاع که هزاران سرباز و بریدمل را مجبور به ترک وظیفه کرد، هیچ توجیه مسلکی و موثریت میدانی نداشت"-- ۲۰۱۸ – پاک‌سازی فرماندهان کارآزموده اسنادی که روزنامه هشت صبح در فبروری ۲۰۱۸ منتشر کرد نشان می‌دهد تنها در یک روز، ۱۶۴ جنرال تحصیل‌کرده و باتجربه از ساختار دفاعی و امنیتی بازنشسته شدند. به گفته یک منبع وزارت دفاع، تقریباً تمام فرماندهان باتجربه جای خود را به چهره‌های کم‌تجربه و نزدیک به ارگ دادند، و ارتش از مهارت عملیاتی تهی شد. ۲۰۱۶ – کنار زدن مخالفان سیاسی در اکتبر ۲۰۱۶، مارشال عبدالرشید دوستم شورای امنیت ملی و نزدیکان غنی را به سازماندهی حمله برای ترورش در غورماچ متهم کرد. او آشکارا از انگیزه‌های قومی در تصمیم‌گیری‌های غنی سخن گفت: «اگر کسی به زبان پشتو حرف بزند، رییس‌جمهور او را دوست دارد؛ اگر از لوگر باشد، استقبال گرم می‌شود... مردم افغانستان، استانکزی را به عنوان یک طالب می‌شناسند.» ۱/۲

به بهانه روز ننگین تاریخ افغانستان، ۱۵ اگست: روزی که بسیاری آن را با یاد سقوط و ناکارگی‌ها به خاطر می‌آورند، اما: نگاه‌ما به سوی قهرمانانی که سینه سپر کردند جان فدا کردند ویا هنوز در سنگر آزادی ایستاده‌اند. سپاس و ادای احترام به همه مبارزین راه آزادی، چه آنان که با تفنگ در برابر تروریسم ایستادند و چه آنان که با قلم روشنگری کردند. به‌ویژه یاد و نام شهید اکمل امیر و یارانش را گرامی می‌داریم که با فدا کردن جان خود، به ما معنای حقیقی آزادی را آموختند. راه‌شان پررهرو و یادشان جاودان باد. همچنین سپاس و امتنان به همه رزمندگانی که امروز، همچون نیاکان‌شان، برای آزادی مردم‌شان می‌جنگند. این مبارزه، یک رسالت است و ملتی سرفراز خواهد بود که مدیون آنانی باشد که رسالت خود را شناخته و به آن وفادار مانده‌اند.

اعلامیه: هشدار روند مردمی کابل شمالی بزرگ به روایت‌ سازی‌های تفرقه ‌برانگیز در عصری که ملت‌ها برای وحدت، همزیستی و عدالت اجتماعی تلاش می‌کنند، متأسفانه برخی با بازتولید روایت‌های محدودگرایانه می‌کوشند هزاره‌ها را صرفاً در چارچوب یک مذهب، یک دره یا یک جهت‌گیری خاص تعریف کنند. این رویکرد نه‌تنها نادقیق و ناعادلانه، بلکه برای ساختار اجتماعی کشور خطرناک است. هزاره یک هویت است، نه یک کلیشه. از فیروزکوه تا بدخشان، از بلخ تا کابل، از بامیان تا غور، هزاره‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از پیکره‌ی تاریخی، فرهنگی و تمدنی افغانستان‌اند. تلاش برای فروکاستن این واقعیت بزرگ به یک بعد مذهبی یا جغرافیایی، نه‌تنها تحریف تاریخ است، بلکه ضربه به همزیستی است. ما، روند مردمی کابل شمالی بزرگ، با هشدار اعلام می‌کنیم: امروز افغانستان در معرض دو خطر عمده قرار دارد: ۱. جنگ جغرافیایی – که می‌کوشد هویت‌ها را از جایگاه طبیعی خود جدا کند. ۲. جنگ هویتی-مذهبی – که می‌خواهد مردم را به نام دین و قوم از هم بگسلد. بازی با این آتش، مسیری بی‌بازگشت دارد. ما هر پروژه و روایتی را که بذر شکاف در میان مردمان تمدن‌ساز این سرزمین بکارد، با دقت مستندسازی و تحلیل، می‌کنیم، پنجشیر برای ما فقط یک دره نیست. پنجشیر بخشی از شمالی بزرگ، زنده، پویا و بیدار است؛ و ما نه در تقابل با هویت دیگران، بلکه در دفاع از حافظه‌ی جمعی، همزیستی، و عدالت تاریخی ایستاده‌ایم. ما هیچ‌گاه از تقابل قومی حمایت نمی‌کنیم، و هرگونه تحریک و تفرقه‌افکنی را به زیان مردم شمالی بزرگ می‌دانیم. دفاع از هزاره باید فراگیر باشد، نه گزینشی. بر پایه‌ی حقیقت تاریخی باشد، نه روایت‌سازی مذهبی. بر اساس پیوندهای جغرافیایی باشد، نه مرزبندی مصنوعی. و هدف آن تقویت همزیستی و عدالت باشد، نه بهره‌برداری سیاسی لحظه‌ای. اگر چنین پروژه‌هایی در حال اجراست، برای تضعیف افکار عمومی ضدطالبانی است و برای هیچ انسان عاقل و باوجدان، قابل پذیرش نیست. به هم‌تباران تاجیک‌مان نیز با احترام یادآور می‌شویم: دفاع نادرست، به اندازه‌ی خود آن عمل نادرست، خطرناک است. گاه دفاع‌های هیجانی و غیرمنطقی، بیش از آن‌که یاری‌گر باشند، تخریب‌گرند. و همان‌طور که گفته‌اند: هر که صاحب اخلاق بود، آخر کار پیروز می‌شود. پس بیایید با اخلاق، با درایت، و با وفاداری به هم‌سرنوشتی تاریخی‌مان سخن بگوییم، دفاع کنیم، و اقدام کنیم. مدیر اجرایی روند مردمی کابل شمالی بزرگ ۲۰۲۵ میلادی

اعلامیه: روند مردمی کابل-شمالی بزرگ در پیوند به انتخاب انجنیر مریم پروانی به‌عنوان رئیس دوره‌ای مجمع ملی برای نجات افغانستان روند مردمی کابل-شمالی بزرگ با افتخار اعلام می‌دارد که سرکار خانم انجنیر مریم پروانی، یکی از اعضای فعال هیئت رهبری «روند مردمی-کابل شمالی بزرگ (T-KPK)» به حیث رئیس دوره‌ای مجمع ملی برای نجات افغانستان برگزیده شده‌اند. این انتخاب، نه تنها نشان‌دهنده شایستگی، تعهد و درایت خانم پروانی در عرصه سیاست و مبارزات مدنی است، بلکه نمادی از حضور پررنگ و مؤثر زنان آگاه و متعهد در سطوح عالی تصمیم‌گیری ملی نیز می‌باشد. روند مردمی کابل-شمالی بزرگ، این مسئولیت خطیر را فرصتی تازه برای تحکیم همبستگی، تعمیق مبارزه برای عدالت، و ارتقای صدای شهروندانِ در حاشیه‌مانده افغانستان می‌داند. ما ضمن تبریکی صمیمانه به خانم پروانی، حمایت کامل خود را از رهبری ایشان در این مرحله حساس ابراز می‌داریم و باور داریم که با تلاش‌های هدفمند و همدلانه، مسیر نجات افغانستان با اراده‌ای راسخ‌تر ادامه خواهد یافت. با حرمت، هیئت رهبری روند مردمی کابل-شمالی بزرگ

آقای میر گرامی، آقای داوودزی در حال حاضر رئیس «مجمع ملی برای نجات افغانستان» هستند. بر اساس اصول داخلی روند، نه تنها ایشان، بلکه هر فرد دیگری که مایل باشد با ما همراه شود، مانعی در کار نیست. ما برای خدمت به مردم شمالی تلاش می‌کنیم، و تنها شرط همراهی، شمالی‌وار بودن است. اگر کسی بخواهد در رأس روند قرار گیرد، تنها یک اصل وجود دارد: رأی اکثریت (۵۰+۱). اگر این رأی را کسب کند، در رأس خواهد بود. سپاس

@T__KPK داودزی گفته من ریس tkpk هستم. راست یا نی.

"از شمالی تا نورستان" با همراهی بزرگان نورستان، در مسیر ساخت یک ساختار نوین و سرنوشت‌ساز گام نهاده‌ایم؛ به‌زودی با شما در میان خواهیم گذاشت.

ما نهایت کوشش خود را می کنیم تا این شمع خاموش نشود.

We were honored by the presence of Maihan Sarwari (@MaihanSarwary) as a member of the organizing committee. Here is his short but powerful speech at the ceremony honoring the Salang martyrs. #MaihanSarwari #SalangMartyrs #Afghanistan #TorontoEvent

پیام ویژه: پیام فرمانده حامد سیفی، از فرماندهان پیشین نیروهای مسلح، و از فرماندهان فعال علیه طالبان. پیام آقای سیفی در مراسم بزرگداشت نشر گردید.

بخش پایانی برنامه- جمع‌بندی و اختتام جمع‌بندی برنامه: توسط آقای آثارالحق حکیمی، @asarhakimi چهره رسانه‌ای و فعال اجتماعی ـ سیاسی

بخش سوم برنامه سخنرانی‌های و سپاسگزاری از مهمانان. سخنرانان این بخش: سخنرانی: محترم بانو راضیه بارکزی، استاد دانشگاه و مدافع حقوق بشر سخنرانی: محترمه نسیمه دانشیار، استاد، شاعر و نویسنده سخنرانی: انجنیر صاحب حمزه نورستانی، بنیان‌گذار جنبش بیداری ملت و عضو شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان سخنرانی: انجنیر صاحب محمد اقبال اقبال، برادر بزرگ شهید جنرال محمد اکمل امیر سخنرانی و سپاسگزاری منحیث عضو ستاد برگزاری و میزبان: آقای محمود باهر فرمولی، شاعر، فعال سیاسی و شخصیت متنفذ جامعه در تورنتو؛ سپاس گویی از حضور مهمانان گرامی.