(14) เจิ้งจิ่นเสียน

ลองวาดเสียนเสียนจากเมจใหม่ ☺

@Tbox_Princess @Tbox_JinGuang @Tbox_WenJing (ขอบคุณเช่นกันค่าา ฝ่าด่านต่อไปสู้ๆ น้า)

@Tbox_JinGuang @Tbox_Jinxian @Tbox_WenJing "ทานให้อร่อยนะคะ" อวยพรให้พี่ทั้งสองแล้วเดินแยกออกไปทางห้องพัก ไม่ลืมที่จะตูงมือจิ่นไปด้วย (แง ขอบคุณสำหรับรูทนะคะ)

จัดการจองไกด์ ของอุปกรณ์และเรือจนเสร็จสรรพ เตี๊ยมเป็นอย่างดีว่าให้เลือกจุดดำน้ำที่อับสัญญาณโทรศัพท์เป็นพิเศษ แล้วก็มานั่งรอ @Tbox_Jinxian @Tbox_WenJing @Tbox_JinGuang ที่ล็อบบี้ติดท่าเรือของโรงแรมตามเวลานัดหมาย

@Tbox_WenJing @Tbox_JinGuang @Tbox_Princess มองคุณหนูลี่เหลียนแล้วสายตาก็ฉายแววเป็นห่วงหน่อยๆ "คุณหนูเหนื่อยไหมครับ กลับไปพักผ่อนนะ" "วันนี้ขอบคุณที่ชวนมานะครับ ขอบคุณสำหรับคูปองดินเนอร์ด้วย"

@Tbox_JinGuang @Tbox_Princess @Tbox_Jinxian กำลังเดินมาด้วยกันกับจิ่นเสียน เห็นว่ามีคนยกกล้องถ่ายก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงแค่มองเหมือนสงสัยว่าภาพตลกมั้ย (...) "เหลียนเอ๋อร์ทำไมดูเพลียอย่างนั้นล่ะ... ดื่มน้ำมั้ย?"

@Tbox_WenJing "ขนาดไหนกันล่ะ..." มองตอบสายตาไม่ละไปเช่นกัน นอกจากความสงสัยในแววตา รอยยิ้มยังคล้ายจะเจือความซุกซนอยู่จางๆ "คุณก็ลองแสดงออกมาสิ"

@Tbox_Jinxian ปล่อยให้มือรับไออุ่นจากคนตรงหน้า สายตาทอดมองใบหน้านั้นอยู่เนิ่นนาน ราวกับกลัวว่าจะหายไปถ้าหันไปมองทางอื่น "...ที่บอกว่าให้เห็นแก่ตัวบ้าง....นายคงยังไม่รู้ว่าฉันเห็นแก่ตัวได้ขนาดไหน"

(ไทม์สคิปมาหลังจากดำน้ำดูปะการัง(?)) หลังจากกลับมาจากทริปดำน้ำก็แยกกับคนอื่นๆ กลับห้องตัวเอง หลังจากเสร็จธุระคุณชายสามก็เพิ่งได้ฤกษ์หยิบคูปองดินเนอร์ที่ได้จากลี่เหลียนมาอ่านรายละเอียด แล้วก็ถ่ายรูปคูปองส่งวีแชทไปให้คนที่ชวนไปดูด้วย @Tbox_Jinxian

@Tbox_YongChen (เขาคงยินดีเป็นทุกอย่างให้องค์หญิง--)

@Tbox_YongChen (งามนักองค์หญิง ปลื้มใจกับท่านเหมา)

@Tbox_YongChen (องค์หญิงงงงงงงงงงงง)

@Tbox_WenJing "อืม...นั่นสินะ...." ระบายยิ้มบาง นั่งนิ่งไม่ได้ขยับหลบ "ไม่เป็นไรแล้ว" พูดซ้ำอีกครั้ง ค่อยๆ ยกมือขึ้นแตะมือที่แนบอยู่บนใบหน้าตน ให้สัมผัสช่วยยืนยันถึงการดำรงอยู่... ....อยู่ด้วยกัน ณ ตรงนี้

@Tbox_Jinxian ริมฝีปากที่เม้มแน่นคลี่ยิ้มน้อยๆ ออกมา “ขอโทษ...นายคงจะคิดว่าฉันเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก......” ยังคงวางมือแนบแก้มอีกคนไว้อย่างนั้น ความรู้สึกหลากหลายระคนปนเปกันไปหมดจนจับต้นชนปลายไม่ถูก

@Tbox_WenJing "อืม...ไม่ไปไหนแล้ว" มองสบตา ความรู้สึกคล้ายเจ็บปวดลึกล้ำเสียดวาบในใจ แล้วคำพูดก็หลุดออกจากปากคล้ายไม่รู้ตัว ".....จะไม่ทิ้งไปไหนอีกแล้ว"

@Tbox_Jinxian มองใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น บางครั้งก็มีความรู้สึกประหลาดคล้ายคนตรงหน้าอาจเป็นเพียงภาพฝัน... มือเอื้อมไปสัมผัสยืนยันให้แน่ใจ “...นายพูดแล้วนะ” ค่อยๆ ไล้นิ้วเคลียข้างแก้มอย่างเนิบช้า “ถ้าฉันไม่ให้...ก็ห้ามไปไหนอีก...”

@Tbox_WenJing "ผมจะหายไปไหนได้..." ลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน "ก็อยู่ตรงนี้แล้วไง...นะ" "ไม่หายไปไหนหรอก"

@Tbox_Jinxian “...แค่ได้เห็นว่านายได้มีความสุขกับชีวิตอย่างที่อยากทำ... ไม่หายไปในที่ที่ฉันมองไม่เห็น...” ขยับยิ้มจางๆ ที่เจือความหม่นหมอง “...แค่นั้นก็พอแล้ว”

@Tbox_WenJing "แล้วคุณคิดยังไงล่ะ" ถามกลับ ไม่ใช่การย้อนถาม แต่ตั้งใจถามจริงจัง "สำหรับผม... ก็......" นึกหาคำพูด ".....ก็คง...อยากอยู่ข้างๆ คุณ ไปจนกว่าคุณจะไม่อยากให้ผมอยู่นั่นแหละ"

@Tbox_Jinxian ได้ยินแบบนั้นก็เข้าใจว่าเจ้าตัวพูดมาจากใจจริง ไม่ใช่เรื่องสมมุติ ก็เลยตอบไปตามตรง “ก็แค่ไม่ชอบเวลาที่คนอื่นมาบอกว่าต้องทำอะไร... ทั้งที่มันเป็นเรื่องของเราสองคน” “...ฉันสนใจแค่ว่านายคิดยังไงมากกว่า”

@Tbox_WenJing "ไม่ชอบเพราะ....." นิ่งคิดบ้าง "...เพราะ..เวลาคนพูดเรื่องนี้ คุณดูไม่ค่อยชอบใจ เหมือน...รำคาญ?" ถึงจะบอกว่าไม่สนใจที่คนอื่นพูด แต่ถ้าโดนเซ้าซี้บ่อยเข้าก็คงไม่สนุกแหละนะ "แล้วจะบอกว่าไม่เกี่ยวกับผม...ก็คงไม่ได้ใช่ไหมล่ะ...."

@Tbox_Jinxian คราวนี้เป็นเขาเองที่นิ่งไปครู่ใหญ่ ดูใช้ความคิดจริงจังเลยทีเดียว “.....ก็แล้วแต่ว่านายไม่ชอบเพราะอะไร”

@Tbox_WenJing "งั้นถ้าผมบอกว่าติดใจแล้วคุณจะทำยังไง" จ้องหน้ากลับ อยากรู้บ้าง

@Tbox_Jinxian ฟังแล้วก็อดขำไม่ได้ “ตอบได้สมกับเป็นเจิ้งจิ่นเสียนจริงๆ” “เรื่องแบบนี้ แก้ที่คนอื่นไปก็เท่านั้น...” กลับมามีสีหน้าเนือยๆ พอนึกถึงการโดนรุมแกง “...บอกแล้วนี่ว่าฉันไม่ได้สนใจที่คนอื่นพูดขนาดนั้นหรอก” “แค่นายไม่ได้ติดใจอะไรก็ดีแล้ว”

@Tbox_WenJing "ไม่รู้สิ...." ท่าทางลังเล น้ำเสียงและแววตาบ่งบอกถึงความไม่แน่ใจ "ก็... ถ้าคุณไม่ชอบ คราวหลังถ้าใครพูดเรื่องนี้อีก ก็คง...ขอให้เขาเลิกพูด....?" ปกติเวลาใครแซวก็แค่ทำเฉยๆ หรือถ้าเป็นคนที่สนิทใจอย่างพี่ซั่วเย่าก็จะคุยด้วยตรงๆ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ถือสาหรือคิดจะห้ามปรามใคร

@Tbox_Jinxian “....ถ้าฉันบอกว่าไม่โอเคแล้วนายจะทำยังไง?” นึกสงสัยขึ้นมา หันไปมองสังเกตสีหน้าของคู่สนทนา คล้ายจะไม่ให้วี่แววใดหลุดรอดสายตาไปได้

@Tbox_WenJing "อืม..." ส่งเสียงตอบรับอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก "....ถ้าคุณไม่โอเคก็บอกนะ"

@Tbox_Jinxian “ไม่ใช่เพราะนายหรอก....” ถอนหายใจ “เรื่องมันก็ผ่านไปแล้วน่ะ...แค่เล่าให้ฟังเฉยๆ”

@Tbox_WenJing "หรือว่า... เมื่อเช้าคุณหนูลี่ก็....?" นึกถึงที่คุณหนูดึงตัวพี่ชายแยกวงไป แล้วพอกลับมาเจอกันอีกคนก็ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ตอนนั้นนึกไปว่าเพราะหวงน้องสาว "คุณไม่ชอบใจหรือเปล่า ให้ผมทำไงดี"

@Tbox_Jinxian “ญาติๆ ฉันเนี่ย......” เฟิงเหล่ยก็นับเป็นญาติห่างๆ ที่รู้จักกันตั้งแต่เด็ก “อืม...ก็คงหวังดีกับนาย” เน้นคำท้ายสุด “แต่อยากแกล้งฉันกันมากกว่า”

@Tbox_WenJing "พี่ซั่วเย่าบางทีก็ชอบแกล้ง" น้ำเสียงติดขำนิดๆ "แต่เขาก็หวังดีน่ะแหละ" ไม่ได้ขยายความคำว่าหวังดีนั้น "ทุกคน?"

@Tbox_Jinxian “เขาโวยว่าทำไมฉันไม่บอกเขาด้วย” บ่น (...) “คุณอาซั่วคงตั้งใจไม่ให้อาเฟิงรู้...จะได้ถ่ายรูปนั้นได้” สีหน้าขณะที่พูดดูไม่ได้มีอารมณ์ใดๆ เป็นพิเศษ “...ช่วงนี้ทุกคนไม่รู้เป็นอะไรกัน”