Daria Peril

"ดูแปลกตา? สงสัยเพราะตัดผมล่ะมั้ง" 𝑫𝒂𝒓𝒊𝒂 𝑷𝒆𝒓𝒊𝒍 𝑻𝒉𝒆 𝒑𝒓𝒊𝒏𝒄𝒆 𝒐𝒇 𝑷𝒆𝒂𝒓𝒍 ดาเรีย เพอริล เจ้าชายแห่งเพิร์ล [แผ่นดินประชาชน รุ่น 8] 🦪🌊 link : docs.google.com/document/d/1gl… _____________________________________ (โรล /โค ok!)

@ToB3_Iverna (รอดู 40 รี เผื่อฟิคจะเกิด)

✨

[A.D. 1134 | วาลาดอน , กิลดิเรก] หลังเรียนจบจากโรงเรียนพระราชาเอเดนเบิร์ก จิตกรแห่งกิลดิเรกก็ดูท่าจะวุ่นวายมากทีเดียว ทั้งเรื่องงานและเรื่องหมั้นหมาย แต่ดูท่าจิตกรคงไม่ได้เร่งอะไรมากนักในเรื่องสุดท้าย .... หรือแค่กำลังรออยู่ล่ะมั้ง ?

ดาเรีย เขียนตัวอักษร ᚷ ᚹ และ ᛃ ตามลำดับ หย่อนลงขวดแก้ว ตามด้วยดอกไม้ชิ้นเล็กๆ อย่างยิปโซ ลาเวนเดอร์ และเดซี่ คงตั้งใจจะเอาไปให้น้องๆนั่นแหละนะ

RT @ToB2_Daisylia: Daisies are like sunshine to the ground. 🌼 cm: @/nissinjada

@ToB2_Sergei (ยินดีด้วย!! )

[ กลางเทอม | A.D. 1132] ✨

@Tob2_Emory (เอโมรี่ 😢😢😢/เพทๆๆๆๆ )

@ToB2_Wendy /มั่ยย!!ให้เราทำงาน /เราจะไปสำออยที่อื่---

@ToB2_Daria /คืนให้ 80%-

/บอทเช็ดเลือดกำเดาประจำวัน (...)

@ToB2_Loukacz /ขอบพระคุณพี่รหัสอ่อนโยนไม่เหมือนเพื่อนหัวทองคนนั้นของพี่--

@ToB2_Daria /บอททำของว่างเสริมเรื่องเลือดมาให้

@ToB2_Amaryllis /ภาพที่คุ้นตาดาเรียกับกองเลือ--

@ToB2_Wendy /ผมไม่ยอม-- /เอางานม๊า--

@ToB2_Daria /ออกัสตินมาแย่งงานคุณไปในจังหวะที่เช็ดเลือดกำเดา (...)

@ToB2_Daisylia "...นั่นน่ะคำอวยพรหรือว่าอะไร" หรี่ตามองก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ หลังจากนั้นก็คงไม่ได้คุยอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นอีก คงเอาเอกสารต่างๆมาช่วยดูแล้วล่ะมั้ง

@ToB2_Daria "ไว้ดาเรียมีเองบ้างเถอะจะรู้สึก" แช่ง ดวงตาสีมรกตเพียงมองอีกฝ่ายก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ "ขอบคุณนะ" ไม่ว่าเรื่องอะไร ก็ขอบคุณเธออยู่ดี

[ ต้นเทอม | A.D. 1132] นั่งทำงานอยู่ที่ห้องสมุด มือจัดเอกสารต่างๆรวมถึงจดหมายที่ถูกส่งมาหามากมาย ทั้งจากพี่ชายคนโตที่อยู่กิลดิเรก จากหลานๆที่ลายมือโยเย จากพี่ชายคนเล็กที่ตอนนี้ผจญภัยไปทั่ว แต่จดหมายที่เฝ้ารอไม่มีมาถึง ...ก็แน่สิ ทำไปขนาดนั้นยังจะหวังอะไรอีก ถอนหายใจออกมาเบาๆ

@ToB2_Daisylia "มันดูปลอบใจหรอ คิดไปเองหรือเปล่า" เลิกคิ้วก่อนจะกอดอกมอง "ทั้งเจคและเธอเป็นเพื่อนเราทั้งคู่ เราแค่ไม่อยากให้พวกเธอต้องมาตึงอะไรกันขนาดนั้น ... " ถอนหายใจ "เรื่องนี้ดูยุ่งยากชะมัด พวกเธอทนไปได้ยังไงเป็นปีๆ"

@ToB2_Daria "เฮ้" ส่งเสียงออกมาก่อนจะหรี่ตามองคนตรงหน้า "เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะดาเรียน่ะ" (...) จับหน้าผากตัวเองก่อนจะมองคนตรงหน้า ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ก่อนจะมองกองกระดาษอีกที "ไว้พร้อมแล้วเดี๋ยวจะลองเขียนจดหมายไปอีกที" "...และวิธีปลอบใจดาเรียน่ะห่วยแตกชะมัด(...)"

@ToB2_Daisylia ไม่ได้ออกความเห็นอะไรมากกว่านั้น ทำเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ดีดหน้าผากมนๆคนตรงหน้า "พังแล้วก็ไปซ่อม พวกเธอทั้งหมดยังไม่มีใครตายสักหน่อย" "ชีวิตมันสั้นจะตายเดซิเลีย ถ้ารู้สึกผิดก็ไปขอโทษ" "ไม่ใช่มานั่งซึมแบบนี้"

@ToB2_Daria "แต่ไม่เลยดาเรีย..." เมื่อหลายปีก่อนรู้สึกยังไง ก็คงรู้สึกแบบนั้น "ฉัน...ทำพังหมดแล้ว ทุกอย่างเลย" หัวเราะเบาๆ "....'ความรัก'อะไรเนี่ย ยากจังเลยแหะ"

@ToB2_Daisylia "เอาตามตรงก็... อือหึ" พยักหน้า " ถ้าเป็นเราคงไม่อยากจะยุ่งกับเธอแล้วล่ะมั้ง " เท้าคางมองพลางคิดอะไรอยู่ "แต่เธอก็รู้ว่าเจคไม่ปกติ ... ในแง่เรื่องที่มันยอมเธอทุกอย่างขนาดนั้นน่ะนะ" แค่นหัวเราะ "เราเองก็ไม่พอใจเธอ แต่มันก็เรื่องของพวกเธอสองคน...ไม่สิสามคนนี่นะ"

@ToB2_Daria "ฉันว่าฉันอายุยืนกว่าดาเรียแน่นอน ไม่ต้องห่วงนะ (...)" พูดด้วยรอยยิ้มน่ารักที่ถ้าคนไม่ได้ยินคงคิดว่าสนทนากันแบบน่าเอ็นดู ดวงตาสีเขียวหลุบลง "ก็จากทั้งสอง" มองคนตรงหน้าหน่อยแล้วหัวเราะ "เห็นแก่ตัวหรือเปล่านะ? ทำไปขนาดนั้น ยังคาดหวังอยู่อีก"

"............."

ขอใส่เกลือสีชมพูเพิ่มรสชาติเค็มในหม้อ ดูจะชอบใจน่าดูที่ในหม้อดูเผ็ดเป็นพิเศษ (...)