Naolin D. (Alumnus)

Naolin Desdemona The Enchanter of Tristor :: นาโอลิน เดสเดโมน่า จอมอาคม แห่งทริสทอร์ :: 7st Year : 7th Gen [ Noble Castle ] Profile: shorturl.at/AOW46

[ต้นปี A.D.1154] เกาะต้องสาป ของทุกอย่างถูกเก็บใส่กล่อง สิ่งที่ไม่จำเป็นถูกแปรสภาพ และบ้านที่แทบไม่มีข้าวของใดก็ถูกทำให้ว่างเปล่า นาโอลิน เดสเดโมน่า ตรวจเช็คมันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนบอกลา จากนี้ที่ตนจะเดินทางกลับขึ้นแผ่นดินใหญ่ และหาทางไปใช้ชีวิตที่ไม่เคยได้ใช้เสียที...

[ประกาศนามนักสู้ สังเวียนที่ 2] อายุ >30 ปี (เนื่องจากสังเวียนที่ 2 เป็นการแข่งขันเฉพาะทางสตอรี่ ทีมงานผู้จัดได้รับอนุญาตให้เปิดเผยนามจริงจากผู้เข้าแข่งขันเพื่อสีสันแล้ว ❤️‍🔥)

@TOB2_Icarus (คิดถึงจริง /ยิ้มบาง)

@ToB2_Naolin (นาโอลิน /ยิ้ม)

(ลงเก็บดีไซน์)

[A.D.115x l ซาเรส] tw : นก หนีงานไปเที่ยวกับ @ToB2_Naolin

@TOB2_Icarus (ไม่นานหรอก (ที่ก็น่าจะหลายปีถึงจะสมบูรณ์) จะทำแบบนั้นได้ยังไง... นกก็ต้องบินไม่ใช่เหรอ? บนฟ้า..มันงดงามที่สุด)

@ToB2_Naolin (อย่านานนักเล่า ข้าใจร้อน(ถึงจะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้เร่งคุรจริงๆ เพราะดูเป็นมนต์ที่ต้องใช้เวลา?) ตายจริง ข้าเหมือนจะโดนเจ้าขังเอาไว้เลย > <)

(/ภูมิใจมาก)

@TOB2_Icarus (แล้วเราจะนำมาให้เธอ /อ่อนแล้วอ่อนอีก ในยามนี้ก็คงจะมีอ่อนให้อยู่เพียงแค่คนเดียว.. ถึงจะไม่ครบก็ไม่เป็นไร แต่การที่เธอจะไปหาเราที่นั่นก็ดีเหมือนกัน เพราะอย่างน้อยเธอก็จะมาแน่ๆและไม่ไปไหน)

@ToB2_Naolin (ฟังดูน่าสนใจดี? /ก็ยังคงเป็นสีดำที่อ่อนอกอ่อนใจให้เขาเสมอไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่าจะเรียกร้องหาสิ่งใด อืม..หากตอบตามตรงก็คงไม่ครบ เช่นนั้นก็ผิดต่อเจ้าน่ะสิ /คิด ลองเจ้าอยู่สักอาทิตย์ ไว้ข้าไปอยู่ที่โน่นอีกอาทิตย์เป็นอย่างไร?)

@TOB2_Icarus (จะสร้างมนต์บทนั้นเพื่อเธอคนเดียวเลย /??? อิคารัส..อิคารัส... เราอยู่กับเธอสองอาทิตย์ได้ เธอต่างหาก ว่างพอให้เราสองอาทิตย์หรือไม่ /ยิ้มอ่อน/ แต่...ได้ เราจะอยู่สองอาทิตย์)

@ToB2_Naolin (ต้องลงมนต์ให้ข้าแล้วกระมัง? /หึ สองไปเลย นี่ข้าชนะนะ อาทิตย์เดียวอยู่ด้วยกันพอรึ? พี่ปารีสให้วันหยุดมาแล้วด้วย /แต่แน่นอนว่ามีเพื่อนๆอีกหนึ่งล้านคนที่เจ้าตัวต้องเกลี่ยวันไปหา(...))

@TOB2_Icarus (ขอให้เป็นอีกยาวนานกว่าจะถึงยามนั้น /แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปก็คงเป็นสีขาวและดำที่ทาบทัดตัดกันมาเสมอกระมัง แค่ได้มาพบก็คุ้มค่าแล้ว นี่ได้เห็นเจ้าชนะอีก..แบบนี้เราอยู่ที่เอเธนส์ต่ออีกซักอาทิตย์ดีไหมหนอ)

@ToB2_Naolin (ก็คงต้องรอวันโรยแรงก่อน /อาจทั้งคู่ ซึ่งนั่นก็เป็นความสามารถของกาลเวลา เสียงขบขันยากได้ยินดังอยู่ข้างหู เจ้าบ้านหยีตา เพราะแบบนี้จึงต้องชนะปะไร)

@TOB2_Icarus (ไม่รู้จนกว่าจะได้เห็นละมั้ง /เหมือนกาลเวลาจะทำให้คนคนหนึ่งยอมจะเปลี่ยน หรือไม่ก็เปิดใจให้คุณมากขึั้นจนถึงที่สุด..อย่างน้อย เมื่อยอมที่ขาลอยขึ้นเหนือพื้น คุณก็คงได้ยินเสียงหัวเราะของใครบางคนชัดเจน ..วันสำคัญของเจ้าจะไม่มาได้ยังไงอิคารัส)

@ToB2_Naolin (งั้นรึ? คิดว่าก็เป็นความคิดเท่านั้น /กระเซ้าไม่เลิก ก่อนจะกอดคุณจนขาลอยครู่หนึ่ง หากเปรียบเทียบกับการหายใจก็คงเป็นสูดหายใจเต็มปอด? ขอบใจที่มานาโอลิน)

@TOB2_Icarus (ไม่หรอก..คิดว่าไม่น่า /แววตาอ่อนลงเมื่อมองอีกคน ก่อนขยับแขนโอบกอดเป็นรางวัลให้แน่นกว่าที่เด็กทริสทอร์คนหนึ่งเมื่อหลายสิบปีก่อนจะกล้าทำ เรายินดีกับเธอด้วยอิคารัส)

@ToB2_Naolin (ไม่ปล่อยไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือคนรักเจ้าอาจเท้าเอว ซึ่งข้าไม่ติด ข้าชอบ/ยิ้มกว้างสาวเท้ายาวๆ เช่นนั้นก็กอดให้รางวัลข้าเสียหน่อยเป็นไร)

@TOB2_Icarus (เมื่อถึงยามนั้น ควรจะปล่อยกลับไปหรือไม่หนอ/มองคนแลนดิ้งอย่างสวยงามแล้วเดินไปหา ไม่เคยเห็นการบินไหนงดงามและควรค่าแก่ที่หนึ่งขนาดนี้มาก่อนเลยละ)

@ToB2_Naolin (จวบจนไม่ไหว ก็จะไปเรื่อยๆสหายข้า/ ฮึๆ กระโดดลงไปหาอย่างพอใจ การบินของข้าเป็นอย่างไร)

@TOB2_Icarus (อื้ม.. เป็นตลอดไปเลยนะอิคารัส /ยิ้มพึงพำใจ-/ ครั้งนี้เราจะไปหาเธอที่เอเธนส์ เพราะอย่างนั้นลงมาหาเรา--)

@ToB2_Naolin (เรื่องนั้นก็ทำอยู่เนืองไมิใช่รึ ไม่เช่นนั้นจะเป็นสตีฟในชีวิตเจ้าได้อย่างไ-------------)

@TOB2_Icarus (แล้วระหว่างให้เราไปรอรับเธอที่นั่น กับเธอขับมังกรจากเอเธนส์มาหาเราละ?)

@ToB2_Naolin (ถ้าเจ้าไม่มาข้าจะไม่ลงจากมังกร)

[A.D.1152] ได้รับจดหมายหนึ่งฉบับ จ่าหน้าจากเด็กสาวที่เคยเลี้ยงดูมาในช่วงหนึ่ง เขาเปิดอ่าน นิ่งเงียบ แต่เมื่อได้ยินเสียงเรียกจากคนที่รัก... รอยยิ้มพลางจุดขึ้นบนดวงหน้า "กำลังไป" จดหมายฉบับนั้นถูกเผามอดสลายไปยามเจ้าของห้องลุกขึ้นอุ้มเจ้าแมวสีแดงก่ำเดินออกไปหาด้วยดวงตาวับวาว...

@TOB2_Icarus /น่ารักจริงๆ

@ToB2_Naolin /เป็นสตีฟ

[A.D.1140] มันเริ่มต้นขึ้นสีเสียงหัวเราะที้หลุดออกมาเพียงนิด จึงค่อยดังขึ้น แม้ไม่กังวาลก้อง แต่ก็ขับไล่ความหมองหม่นออกไปได้อย่างดี จอมอาคม-จอมเวทคำสาป-นักประดิษฐ์มนตรา- จ้องมองคู่ชายหญิงแฝดผมต่างสีเบื้องหน้า ดวงตาสีดำว่างเปล่านั้นทอประกาย ระยับวาวราวกับจักรวาลหวนกลับคืน...

และเมื่อกลับมาที่จุดนัดพบ.. .... ... .. ก็ไม่มีเงาตาที่คุ้นเคยรอคอย นอกจากสองชายหญิงที่พร้อมจะพาเธอจากไป...

อาชีร่า เดสเดโมน่า ผู้ขับขานลำนำแลบทเพลงตื่นตากับผู้คนมากมาย ร้านรวงหลากสี สิ่งของละลานตา แม้ใบหน้าจะเรียบเฉยแต่แววตาพราวระยับ ผนวกกับได้เงินมาถุงหนึ่งจึงอดไม่ได้จะผ่อนคลายตัวลง อย่างไรก็เป็นเพียงเด็กสาว กับทิวทัดที่ไม่ต่างจากลูกกวาดหลากสี เธอเริ่มเดินห่างออกไปมากกว่าที่กำหนด

[A.D.1151] ตลาด, เอดินเบิร์ก เอดินเบิร์ก สถานที่อันไม่น่าพิศสมัย ที่ที่บอกตนเองว่าจะไม่มาเหยียบอีกหากไม่จำเป็น แต่ก็เป็นที่เดียวในเอเดนที่ปลอดภัยมากพอจะใช้นัดพบกับใครบางคน ระหว่างเข้าทำธุระจึงปล่อยเด็กสาวที่มาด้วยกันให้ได้สำรวจไปทั่ว อย่างไรเสียนี่ก็เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากลา