Leyla Düzel
14.2K posts

Leyla Düzel
@TomrisGen65
Anne, Okur, Yazar. Varoluştan yokoluşa YÜKSEK VASIFLI İNSAN olma çabası. Okumuş cahilleri sevmez. TÜRKİYE CUMHURİYETİ İLELEBET PAYİDAR KALACAKTIR. 🇹🇷

Bugün tam bu saatte kızım Mahra Melin Pınar’ın ölüm yıldönümü… Benim kızım başıboş köpeklerden kaçarken öldü. Evet, yanlış duymadınız! Bir çocuk, bu ülkenin yıllardır çözemediği, çözmek istemediği başıboş köpek sorunu yüzünden can verdi! Ben bugün sadece evladımı anmıyorum… Ben bugün bu ülkenin ihmalkârlığını, sessizliğini, korkaklığını beceriksizliğini ve vurdumduymazlığını yüzünüze vuruyorum! Benim kızım yaşamalıydı! Okula gitmeliydi, büyümeliydi, hayaller kurmalıydı… Ama birileri “aman tepki gelir” diye sustu, birileri görevini yapmadı, birileri sorumluluk almadı… Ve benim evladım toprağa girdi! Şimdi soruyorum: Daha kaç çocuk ölecek? Daha kaç anne mezar başında ağlayacak? Daha kaç baba evladının fotoğrafına bakıp her gün bin kere ölecek? Bu bir “hayvan sevgisi” tartışması değildir! Bu, insan hayatını koruma meselesidir! Bu, çocukların sokakta güvenle yürüyebilmesi meselesidir! Bu, devletin asli görevi olan can güvenliği meselesidir! Ben kızımı toprağa verdim! Siz hâlâ susuyorsunuz! Siz hâlâ görmezden geliyorsunuz! Siz hâlâ çözüm üretmiyorsunuz! Mahra Melin Pınar öldü! Ve onun ölümü bir kader değildi! Bu ölüm; ihmaldir, sorumsuzluktur, beceriksizliktir! Bu ölümün hesabı sorulmadan, bu sorun çözülmeden hiçbir vicdan temiz değildir! Ben bir babayım… Ve kızımın mezarı başında haykırıyorum: Benim evladım geri gelmeyecek! Ama başka çocuklar ölmesin diye susmayacağım! Susmayın! Unutturmayın! Hesap sorun! Mahra’m… Sana söz veriyorum kızım… Seni unutturmayacağım. Seni benden alan bu düzenin sessizliğini her fırsatta yüzlerine vuracağım. #MahraMelinPınar #BaşıboşKöpekSorunu #ÇocuklarÖlmesin #ArtıkYeter #Adalet @RTErdogan @RTEdijital



Mahram, benim kızım, hayat ışığım, güneşim aramızdan beceriksiz, umursamaz, ahlaksız yetkililer/ hayvansever geçinen aşağılıklar yüzünden ayrıldıgında 15 aylıktı kardeşi. Bugün 5 yaşında.Ablasını yitirdikten sonra zaten sütüm kesilmişti yemek yemeği bıraktı, bağırsak sorunları yaşadı, agresifleşti, konuşmaya başlamıştı sustu zaten az olan uykusu iyice bozuldu, hep ablasını aradı oda oda her gün her gün.. Çeşitli buralara sığmayacak kadar travma yaşadı çünkü annesi bir sabah aniden evden gitmişti ve eve onlarca yabancı insan dolmuştu ve hayatımız bir gün önceki gibi değildi. Sonra konuşmaya başladı. Gece yarısı ablama gidelim diye çığlık çığlığa ağlıyordu. Onlar etkilenmesin diye her şeyi yaptık ama ölüm girmişti evimize konuşmasan da ölümün o keskin buz gibi soğukluğu vardı üstümüzde. Cennet çok güzel orada çocuklara hiçbir şey zarar vermiyor ben cennete gitmek gitmek istiyorum çünkü ablam orada diyordu ben onu çok özledim ablamı istiyorum bazen gece uykudan uyanınca bazen dalarken bazen oyun oynarken durup dururken. Defalarca aklımı yitirecek gibi oldum ama ağlayamazdım, bağıramazdım, çıldıramazdım, aklımı kaçırmam da kendimi öldürmem de yasaktı öyle ya dalımda iki masum evlat daha var kökümü nasıl sökecektim? Anne olmuştum bir evladımı toprağa sakladım diye öbürlerini de üzerine toprak atmadan mı gömseydim? İçim yataktan kalkmak da istemiyordu konuşmak da uyumak da uyumamak da yemek yapmak da eyleme dair ne varsa yapmak istemiyordum ama yapmak zorundaydım. Çünkü hala anneydim eştim evlattım ablaydım.. Beni kendiyle birlikte götürdü Mahra Melinim.Hala ben varım gibi ama o varken ki gibi değil diğerlerinin payına da düşen bu oldu. Sadece evladımı benden almadılar diğer çocuklarımın annemin kardeşlerimin eşimin de hayatının içinden geçtiler. O günler yeterince haykıramadım şimdi içimden geldiğince kulaklarınızı sağır edercesine diyorum ki Allah belanızı versin sürüm sürüm sürünün de ölmeyin o kendinize kurduğunuz hayatlar başınızda paralansın boğazınızda kalsın zehir zıkkım olsun hayatlarınız ölmek için ben nasıl günde beş vakit secdeye vardıysam siz de ölmek için yalvarın ama ölmeyin ölemeyin..


























