Elif Topkaya Sevinç

Ülkemizde 2014’te yılda 1 milyon 351 bin bebek dünyaya gelirken 2023’te bu sayı 1 milyonun altına düştü. Bizim kültürümüzde çocuk, evin neşesidir. Ancak on yılda sofralarımızdan yarım milyona yakın küçük kaşık eksildi. Şurası da endişe vericidir: Ortanca yaşımız 2025’te 34,9’a çıktı. Yani her iki vatandaşımızdan biri artık yaklaşık 35 yaşındadır. İlk evlenme yaşı erkeklerde 28,5’e, hanımlarda 26’ya çıkarken 20-24 yaş aralığında hiç evlenmemiş kadın oranı %79, erkeklerde %94’tür. Yani milletçe önümüzde geleceğimiz adına endişelenmemiz, bununla kalmayıp çözümü için harekete geçmemiz gereken bir tablo bulunuyor. Bu tedirgin edici tablo sadece Türkiye’nin meselesi de değildir. Avrupa’dan Uzak Doğu’ya kadar birçok ülke yaşlanan nüfus, azalan doğum oranları ve çözülmeye başlayan aile yapısıyla karşı karşıyadır. Oralarla kıyaslandığında Türkiye hamdolsun çok iyi bir konumdadır. Türkiye, Avrupa Birliği’nden hâlen on yaş daha gençtir. Ama buna rağmen biz şimdiden gerekli tedbirleri almaya, tıpkı üç çocuk çağrımızda olduğu gibi yarının risklerini şimdiden azaltmaya çalışıyoruz. Hükûmet olarak uzun bir süredir güçlü birey, güçlü aile, güçlü toplum şiarıyla oldukça geniş kapsamlı politikalar uyguluyoruz.

Hangi yol zor gelir, birlikte olduktan sonra?

Kampüsten hayata, emeğin yanına!

Boş yere “Türkiye’ye Fransız kaldı” demiyoruz.. O da “kendi çapında haklı”(!) Türkiye’de esnafa selam verse; *Siftah edemiyoruz, *Vergiler ağır, *Cezalar belimizi büktü vs sözlerini duyacak. O da çözümü Brüksel’de gezmekte bulmuş.. Ne dersiniz, dönsün mü, Brüksel’de mi kalsın?