𝐵𝑎𝑟𝑛𝑒𝑠 (กำลังไม่ศึกษาคาร์)

“ค่ำสวัสดิ์ครับ, คุณเจมส์” กล่าวทักทายอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้มที่เป็นมิตร “ผมครูซ ยินดีที่ได้พบนะครับ”

“ไม่ต้องทำ.. ซื้อกินเองเลย..” เกร็งว่าไฟจะไหม้เเบบสองวันก่อน

" อันนี้ยังพอเขี่ยช็อกออกได้แต่ของซิลวี่.... ละลายติดเลย "

"..........." มองอาหารสลับกับหน้าของเจมส์ "มันกินได้เหรอ....."

"อรุณสวัสดิ์วันนี้ฉันไม่มีอะไรจะพูดมากหรอกแค่อย่าลืมทานมื้อเช้าและดูแลตัวเอง"

“ไงบัคกี้.. คนที่นับไม่ถ้วน มันเยอะมากจนนับนิ้วก็คงไม่พอ, เป็นไงบ้าง” หมายถึงเเก็งพวกนายด้วยนั้นเเหละ “คงไม่มีเรื่องลำบากใจให้ฉันช่วยอีกใช่ไหม?”

"......" ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงบ่นแต่นี้เป็นเจมส์เขาเลยยอมๆไปดีกว่ามาเถียง "โอเคมันนิดเดียว นิดเดียวแบบที่ต้องใช้เงินซ่อมหลายบาท"