Winston | Finals+Thesis

🩺 Winston Westvile #SVCS_Commu —. นายแพทย์ประจำศูนย์สุขภาพ —. 28 y/o —. Area 12 “หากมีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะครับ” doc. bit.ly/Winston_SVCS

#บอร์ดประกาศ_SVCS | @POST_SVCS ตามหาผู้โชคดี(?) ที่ได้รับเสื้อยืดลายหมาป่าเดียวดายจากคุณ มอร์แกน คริมสัน ผมสนใจถ่ายรูปหมู่ร่วมกันให้ครบทุกลายครับ ซึ่งมีทั้งหมด 6 ลาย ลายที่ยังขาดอยู่คือลาย 1, 2, 4, 5, 6 ค่าตอบแทน นมวัวขวดใหญ่ — ปีเตอร์ twitter.com/Morgan_SVCS/st…

[ All day | เขต7 ใจกลางเมือง | 5th Spring ] #โรลเปิด #แยกรูท หากวันนี้ ‘คุณ’ เดินผ่านไปมาบริเวณบอร์ดประกาศประจำเมืองจะได้พบกับเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลปนเทายืนถือโบรชัวร์ปึกหนาอยู่ “ร้านน้ำหอมเซเรนิตี้เปิดเป็นวันแรกในวันพรุ่งนี้นะคะ เรามีส่วนลด 20% ให้เพียงโชว์โบรชัวร์ที่ร้าน...”

@Petra_SVCS เอ่ยจบเขาก็จามออกมาที่นึง ช่วงใบไม้ผลินี่แหละ ศัตรูของพ่อหนุ่มผู้นี้เลย

@Petra_SVCS “อร่ิอยดีครับ” เขาเอ่ยตอบ แน่นอนว่าเขาไม่ได้บอกตรง ๆ ว่าขนมปังตรงหน้านั้นมันรสชาติคุ้นเคยจนตนสามารถบอกได้เต็มปากว่าสิ่งนี้มาจากร้านขนมปังของครอบครัวตนเองแน่นอน “แต่คุณนี่ความลับเยอะจริง ๆ เลยนะเพทรา” ชายหนุ่มหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย แต่เขาชักจะชินแล้วล่ะ +

[ 5 P.M. | เขต 12 โซนภูเขา | 4th Spring ] #โรลปิด w/@Winston_SVCS #ชมบุปผา_SVCS2 เวลาล่วงเลยมาเกินขึ้นค่อนวันแต่หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีเข้มกลับยังไม่เก็บดอกไม้ดอกแรกไปจากหุบเขา แต่ในตอนนี้เธอเดินกลับมาที่สถานที่จัดงานพร้อมกับร่างสูงที่เอ่ยปากชวนตนไว้ล่วงหน้า +

@Petra_SVCS เขาเอื้อมหยิบแซนวิชดังกล่าวขึ้นมา มองพินิจมันเล็กน้อย ก่อนจะปัดความคิดในหัวไปแล้วกัดแซนวิชเข้าไปแบบพอดีคำ “แซนวิชจากไหนนะครับ?” เขาหันไปถามอีกฝ่าบ รสชาติของมันช่างคุ้นเคยจนเขาสงสัย

@Winston_SVCS พลางเลื่อนมือไปเด็ดดอกไอริสที่อยู่ไม่ไกลมาไว้ในมือ “ใบไม้ผลิมาเยือนอีกครั้งแล้วสินะคะ” ดวงตาสีไลแลคพินิจมองผกาสีสวยในมือ เธอได้แต่ภาวนาให้ลมหนาวที่พัดผ่านไปอีกครานั้นนำพาเรื่องร้าย ๆ ออกไปให้สิ้น “ลองทานแซนด์วิชดูสิคะ เพื่อนชั้นทำเองเลยละ” เธอเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา

@Petra_SVCS “แล้วคุณล่ะครับ?” แน่นอนว่าเขายังปิดดอกไม้ที่สองที่ตนจัดเตรียมไว้ จึงตัดสินใจส่งคำถามกลับคืนให้อีกฝ่าย

@Petra_SVCS “ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ” ชายหนุ่มขานตอบเรื่องงาน มือเอื้อมไปช่วยอีกฝ่ายจัดแจงอาหารต่าง ๆ อีกแรง “ครับ” เสียงทุ้มเอ่ยตอบสั้น ๆ แน่นอนว่าตัวเขามีดอกไม้ในใจ… และเขาก็จัดเตรียทมันเอาไว้แล้วเรียบร้อย “ครอบครัวของผมมักจะเก็บดอกทิวลิปน่ะ” +

(ร้านยังไม่เปิดแต่วิเวียนมีฟามฝัน อยากทำคุ้กกี้รูปเด็กๆในเมืองเพอลิเเกน ไม่ได้ทำขายไม่เอาไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรอกนะ! แต่ทำเป็นของแถมสำหรับลูกค้าที่มาอุดหนุนในร้าน น้องสัตว์โลกตัวไหนอยากเป็นส่วนหนึ่งในร้านเล็กๆของวว.ก็มาเมนชั่นทิ้งไว้ได้นะคะ เค้าจะหยิบเด็กๆไปทยอยๆวาดดด ที ละ นิด)

@Petra_SVCS “ที่คุณพูดมาก็ถูกนะครับ” เสียงทุ้มเอ่ยตอบ “เข้าไปกันมั้ยครับ?”

@Winston_SVCS “ช่วงเช้าค่ะ” เธอเอ่ยโดยไม่ได้หันมองคนข้างกาย “เพราะกลิ่นน้ำค้างยามเช้ามันอบอุ่นหนิคะ” “เป็นสัญญาณของการมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกวัน”

[ 0.01 A.M. | 1 Spring | #โกงเวลา | #Antifreeze_SVCS (#โรลปิด w/@Winston_SVCS ) เพราะเป็นคืนวันฉลองปีใหม่บัดนี้หญิงสาวเข้าของเรือนผมสีน้ำตาลอมเทากลับยังปรากฎกายอยู่ที่บาร์ไม้ขนาดเล็กในเขต 7 ดวงตาสีไลแลคมองจ้องไปที่ชายร่างสูงตรงหน้า แววตาสีอ่อนนั้นยังคงดูมีปริศนาเช่นทุกที +

@Petra_SVCS “ผมว่าทั้งสองมีเอกลักษณ์ของมันน่ะ” “แต่ถ้าต้องเลือก ก็คงเป็นช่วงกลางคืนครับ” เขาเอ่ยตอบ “มันสงบดี เป็นเวลาที่เหมาะสมกับกานพักผ่อนดี“ ”แล้วคุณล่ะ” เป็นจังหวะที่พวกเขาทั้งสองมาถึงที่หมายพอดี

@Winston_SVCS “คุณชอบกลางวันหรือกลางคืนงั้นหรอคะ?” เธอกล่าวในตอนที่คนทั้งคู่เดินเข้าสู่เขต 12 อีกเพียงไม่นานก็คงถึงสถานที่ที่จะกลาบเป็นร้านน้ำหอมของเธอในอนาคต

@Winston_SVCS เพทราเพียงส่งรอยยิ้มน้อย ๆ เธอไม่ได้เป็นคนขี้หนาวขนาดนั้น... “ขอบคุณที่ห่วงนะคะ วินส์” “แต่ชั้นไม่เป็นไร...” ดวงตาสีไลแลคมองดวงดาวมากมายบนท้องฟ้า นั่นเป็นสิ่งที่เธอหาไม่ได้จากมหานครที่ไม่หลับใหลอย่างปารีส “ดาวที่นี่สวยมากเลยนะคะ”

@Petra_SVCS “หนาวมั้ยเพทรา?” เขาเอ่ย

@Petra_SVCS วินส์ตันยกยิ้มมองคนตัวเล็กกว่าอย่างอดเอ็นดูไม่ได้ เขายินดีให้อีกฝ่ายพิงกายกับตนเองไว้เช่นนั้น เมื่อสิ้นเสียงของหญิงสาว ร่างสูงก็พยักหน้าตอบรับ และเริ่มออกเดิน ดวงดาวพราวแสงส่องท่ามกลางผืนนภาสีรัตติกาล อากาศเย็นยามค่ำคืนช่วงฤดูใบไม้ผลิทำให้ชายหนุ่มอดเป็นห่วงหญิงสาวไม่ได้ +

@Petra_SVCS ชายหนุ่มสบสายตาเข้ากับดวงตาสีหวานตรงหน้า หัวเราะเล็กน้อยกับท่าทีที่ต่างไปเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ “ผมก็จะเป็นคนพยุงคุณไว้เองครับ” เอ่ยตอบพร้อมกับยื่นมือไปหา

@Winston_SVCS ไร้ซึ่งคำตอบแต่ใบกน้าหวานที่บัดนี้ขึ้นสีระเรื่อกลับยกยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อยราวกับเป็นคำตอบของบางสิ่ง “ถ้าไม่ไหวจะทำยังไงละคะ วินส์~” เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับสายตาที่ช้อนขึ้นมองร่างสูงอย่างเย้ายวน อาจเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ทำให้แม่สาวนักปรุงน้ำหอมดูต่างไปจากปกติเล็กน้อย

@Petra_SVCS “ได้สิครับ” “เรือนกระจก ที่เดิม?” คำถามที่เป็นดั่งคำพูดไร้ที่มา แต่ทั้งคู่กลับเข้าใจกันเพียงสองคนราวกับว่าเป็นรหัสลับ ร่างสูงลุกขึ้นก่อน เดินอ้อมไปยังเก้าอี้ที่อีกฝ่ายนั่งอยู่ “ลุกไหวมั้ยครับเพทรา?”

@Winston_SVCS คนทั้งคู่ก็นั่งอยู่ที่บาร์มานานพอตัวแล้วเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยเช่นนั้นเธอจึงไม่นึกที่จะปฏิเสธ มือเรียวยกกระดกไวน์ในแก้วที่เหลือทั้งหมดก่อนที่จะมองขวดไวน์ที่ยังมีน้ำสีเข้มอยู่เกินครึ่ง “ไหนๆก็เปิดขวดไวน์แล้ว” “กลับไปดื่มต่อด้วยกันอีกสักนิดมั้ยคะ?”

@Petra_SVCS “ก็แค่พูดตามใจตัวเองเท่านั้นครับ” เขายกยิ้มบางขึ้น “แอลกอฮอล์ก็แค่ตัวช่วยน่ะ” วินส์ตันเอ่ยยืนยันว่าตนมีสติครบถ้วนดี และแน่นอน โดนพื้นฐานแล้วชายหนุ่มไม่ใช่คนที่พูดไปเรื่อย ”นี่ก็ดึกมากแล้ว ให้ผมไปส่งมั้ยครับ?“

@Winston_SVCS “แหม ปากหวานเสียจริง” แม้จะพึ่งเจอกันได้ไม่นานนัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการที่มีอีกฝ่ายอยู่ด้วยกันก็ทำให้แต่ละวันของเธอน่าตื่นเต้นอย่างประหลาด ประหลาดอย่างที่เธอไม่ได้รู้สึกมาเนิ่นนาน... “คุณดูจะเมากว่าชั้นอีกนะคะ”

@Maximilian_SVCS “เข้าใจแล้วล่ะ” ชายหนุ่มพยักหน้าตอบ “ถ้าแบบนั้นไปย่านกลางเมืองกันเถอะครับ” “คนชอขไปแถวนั้นกัน แล้วก็มีร้านค้าเยอะแยะเชียวล่ะ”

@Winston_SVCS "อืมมม ที่ที่ทุกคนจะชอบไปรวมตัวกันละมั้งครับ" อยากรู้ว่าศูนย์กลางของเมืองอยู่ที่ไหน เขาจะได้สามารถไปผูกมิตรได้ง่ายๆ อย่างน้อยก็ไม่ต้องเดินหาคน

[เปิดโรล/แยกรูท] [ช่วงกลางวัน] หลังจากจัดข้าวของย้ายเข้ามาพักอาศัยที่เพอลิแกนเสร็จ แมคซิมิเลียนจึงถือโอกาสออกมาทักทายเหล่าชาวเมืองที่เขาจะใช้ชีวิตด้วยตลอดหนึ่งปีนี้ "สวัสดีครับ สะดวกคุยกันรึเปล่า" เขาเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส (+ ทำความรู้จักกันได้ครับ😳)

@Petra_SVCS “ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นหรอกครับ” เขาเอ่ยตอบ “แต่อย่างนึงที่อยากทำนะครับ” “อยากจะอยู่ข้างคุณทุกวันน่ะ” อยากจะเป็นแอลกอฮอล์ในร่างกายรึเปล่า ที่ทำให้เขากล้าพูดอะไรเลี่ยน ๆ

@Winston_SVCS ราวกับกำลังพินิจพิเคราะห์บางสิ่ง “แล้วปีนี้คุณมีแพลนที่จะทำอะไรรึเปล่าคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามในขณะที่ช้อนสายตากลับขึ้นมองเจ้าของเรือนผมสีรัตติกาลเบื้องหน้า

@Petra_SVCS เปล่งเสียงหัวเราะออกมาแผ่วเบา เขายักไหล่เล็กน้อย “ไม่รู้สิครับ” “แล้ววันนี้คุณมีแผนบ้างรึยังว่าจะทำอะไร?” ชายหนุ่มพาเปลี่ยนเรื่อง “ธุรกิจน้ำหอมของคุณใกล้จะเข้าที่แล้วหนิครับ” “คงจวนเวลา ใกล้ได้เปิดร้านได้เต็มที”

@Winston_SVCS เสียงหวานหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อโดนอีกฝ่ายต้อนเสียจนมุม เธอไม่ได้คิดที่จะปิดบังอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่เธอไม่ใช่คนคอแข็ง “ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ” มือบางเลื่อนหยิบแก้วไวน์สีชาดและควงมันไปมาเพื่อดมกลิ่นอันหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์ “หรือว่าท่าทางของชั้นตอนนี้มันจะเย้ายวนคุณจนเกินไป?”

(มารับบ้างค่ะ 🥹)