Sabitlenmiş Tweet
Arnoux
259 posts
Arnoux
@Wolf_DGRJ
Arnoux / DM / Every life is different. / ขอโคความสัมพันธ์ทักเดมได้ครับ
Katılım Temmuz 2023
24 Takip Edilen20 Takipçiler
@Murasame_89 “อันนั้นมนุษย์นี่ครับ!😭”
ดื้อรั้นอย่างไม่ย่อท้อ ปลายนิ้วดันจานสลัดผักออกห่างจากตัว ไม่แตะต้อง ไม่ลิ้มรส ไม่ลองทาน
ไม่เด็ดขาด
ขมวดคิ้วและแก้มป่องออก ยังมองผักสดไม่วางตาขณะยัดเนื้อที่เย็นชืดเข้าปาก
ไทย
@Wolf_DGRJ หย่อนจานผักสลัดลงข้างๆ
"จุดสูงสุดของนักล่าอย่างมนุษย์ยังกินพืช"
•‿•
ไทย
รีบวิ่งแจ้นเข้าไปหา หางทิพย์ขยับไปมาคล้ายเห็นเจ้าของหวนคืนสู่บ้านหลังจากหายไปแต่สัปดาห์ก่อน
“โอ้ ยินดีต้อนรับกลับคร้าบเซ็นปาย!”
ทักทายพร้อมฉีกยิ้มร่า กลิ่นที่ไม่คุ้นจมูกทำเจ้าหมาขมวดคิ้ว แต่เสียงคำรามจากท้องชนะความสงสัย
“น็อกซ์น็อกซ์หิวง่ะ ไปหม่ำมื้อดึกกันเถอะ!”
ᕕ( ᐛ )ᕗ
Johann Chu (Chu Zihang)@Murasame_89
มือไร้ผิววกจับซิปกระเป๋าเดินทาง18นิ้วแล้วรูดลง เท้าออกก่อน ตามด้วยลำตัว จบด้วยหัวผิดรูปร่าง กร๊อบ ร่างผิดรูปกระตุกลั่น คืนรูปราวเป่าลมเข้า โอ้ ไม่ใช่ลมหรอกที่เป่าเข้ามา สำหรับผิวหนังสดใหม่ใช้เลือดย่อมดีอยู่แล้ว "กลับมาแล้วครับ" หมุนศีรษะปรับให้เข้าที่ แล้วจึงวาดเท้าโค้งคำนับ
ไทย
@Murasame_89 “ม่าย- โนๆๆๆ”
รีบแย้งเรื่องปีศาจสีเขียวรสขมก่อนร่มที่กำลังหลับ เจ้าหมารีบส่ายหน้า มือคว้าจานออกห่างคล้ายกลัวผักหล่นลงมาจากเพดานแล้วร่วงใส่จาน
“นักล่าที่ไหนกินผักกันครับรุ่นพี่! ไม่มี๊— ไม่มี!”
ไทย
@Wolf_DGRJ "กำลังหลับอยู่น่ะ"
หลังหายไปไม่นานก็กลับมา สูทไร้รอยเปื้อน ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ราวเวลาถูกหยุดนิ่งให้สมบูรณ์แบบตลอดไป
นั่งลงข้างๆ นั่งไขว้ขาส่วนมือวนแก้ววิสกี้กับโต๊ะเป็นจังหวะเวลา
"อย่าปลุกจะดีกว่า กินเถอะ"
วางธนบัตรรีดตรงบนโต๊ะ ได้มาจากไหนไม่มีใครทราบ
"สั่งผักเพิ่มสิ"
ไทย
@Murasame_89 บนโต๊ะบาร์มีอาหารไม่กี่อย่าง
นอกจากสเต็กที่ไร้ผักเป็นเครื่องข้างเคียงและน้ำส้มคั้นสดหนึ่งแก้ว ก็มี…
ร่ม
มือนับสิบนั่นหายไปไหนแล้ว ?
จิ้มๆ ไปที่ร่มแทนที่จะใช้ส้อมจิ้มอาหาร
ไม่เห็นขยับเลย ?
สิ้นปัญญาเลยหั่นเนื้อสุกเป็นชิ้นบางแล้ววางตรงนั้น ดวงตาจับจ้องคาดหวัง
ไทย
@Wolf_DGRJ หากต้องการย่อมสนอง รุ่นพี่ผู้เป็นที่รักต้องทำเช่นนั้น
ร่มสีขาวพิสุทธิ์หุบดังดอกโรย ตกสู่พื้นและเคลื่อนที่ไปหาอีกฝ่ายด้วยมือนับไม่ถ้วน
ไต่ขึ้นต้นขา ปีนป่ายแขน สุดท้ายนอนบนฝ่ามือเป็นสุวานจงรักภักดี
"เด็กดี"
"ฝากด้วยนะ มันคงดีใจที่ได้กลิ่นความเป็นมนุษย์บ้าง"
เดินแยกไปอีกทาง
ไทย
@Murasame_89 “เอ๊ะ จะแยกกันตรงนี้หรอครับ??”
ปากอ้าถามแต่มือก็ยอมปล่อย ความสงสัยปรากฏในดวงตาสีอเมทิสต์ ก่อนมันจะหายไปพร้อมกับสายลมยามกลางคืน
“งั้นรุ่นพี่ฝากร่มไว้กับน็อกซ์น็อกซ์ไหมครับ? ถือไปมาคงลำบาก”
แบมือออกพร้อมหางทิพย์ที่กระดิกดี้ด้า
ไม่ได้จะเล่นร่มครับ ไม่ได้จะเล่นร่มครับ ไม่ได้จะ-
ไทย
@Wolf_DGRJ โอ้
"ไม่มีเนื้อสดเหรอ?"
รายชื่ออาหารแปลกหูนัก แทนที่จะเป็นชื่อคนกลับเป็นชื่อลักษณะอาหาร..
อืม..
เลือกกางร่มและหลับตา ฟังเสียงของเหล่าสหาย
"ไม่เป็นไร เธอกินที่อยากกินเถอะ ส่วนฉันจะ..." เอียงคอ "ไปหาของที่ถูกปากหน่อย"
"เจอกันที่ร้าน"
"ฉันหาเธอเจอเสมอ"
ไทย
Arnoux retweetledi
"Shiki....."
"yami...?"
"Are you calling me?"
"Death Servitor?No I'm not"
English
@Murasame_89 ฟังแล้วคล้ายคำถามกินเพื่ออยู่หรืออยู่เพื่อกิน แต่น็อกซ์น็อกซ์เป็นอย่างหลังครับ อุอิอ้า-
“ล่าเยอะม้ากก—!”
ปล่อยมือออกแล้วยิ้มร่า
“ราเมงน่าสนใจ ของทานเล่นก็ไม่เลว โมจิกินจุ๊บกินจิ๊บ ไอศกรีมพออิ่มท้อง หรือถ้าเอาหนักกว่านั้นยากินิกุก็ดี”
เจ้าหมาเอียงหน้า
“กินหมดไหมครับ?”
ไทย
@Wolf_DGRJ "พฤติกรรมหาของกินตอนกลางคืนมักเกี่ยวข้องกับการจำศีลและเก็บพลังงาน"
เอียงคอระหว่างย่างก้าว ก่อนยื่นหน้าเข้าใกล้เพื่อสัมผัสกลิ่นบางอย่าง
อืม~
"กินแต่ของเพิ่มพลังงานสินะ" ชักตัวกลับมาและยิ้มให้ตามเดิม "แล้ว...เราจะไปล่าอะไรกันเหรอ?"
ไทย
@Murasame_89 …..
“กินทั้งวันทั้งคืนครับ แหะๆ”
ไม่ว่าเปล่าใช้มืออีกข้างตบพุงไปที วัยกำลังโตจะกินเยอะก็เป็นธรรมดา
อย่าจ้องตาแข็งนานกั๊บ ผมกัวแล้ว อย่าดุผม ผมก็ตัวแค่นี้😭🤏 วันหลังไม่ทำแล้ว
“ว่าปาย หาอะไรกินตอนกลางคืนอร่อยออกรุ่นพี่!”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกอาหารไม่มีประโยชน์
(๑>•̀๑)
ไทย
@Wolf_DGRJ "อย่าเดินเร็ว"
ปล่อยให้ลากโดยไม่คิดต่อต้าน จะมีแค่แรงที่มือทำกล้ามเกร็งสักเล็กน้อย
"ปกติ....ออกหากินตอนกลางคืนเหรอ?"
หน้านิ่งจ้องตาแข็งระหว่างเดินตามไปด้วย
ไทย
@Murasame_89 อะไรนะครับ-
ความหิวไม่เคยทำเขาหูลายตาฝาดมาก่อน คำพูดคำจาที่แปลกประหลาดมากกว่าปกติทำคิ้วขมวดและหรี่ตา
แต่ลืมไปว่าเมล็ดทานตะวันทอดก็เป็น ‘เหยื่อที่หนีไม่ได้เหมือนกัน’ โอเค น็อกซ์น็อกซ์ซื้อสิ่งนี้
“งั้นไปกันครับ! โก โก ٩(ˊᗜˋ*)و✨”
ยิ้มร่าแล้วคว้าข้อมือ เดินนำเข้าเมือง
ไทย
@Wolf_DGRJ หุบยิ้มและก้มมองชั่วครู่ ค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าไป
ใช้ได้เหมือนในความทรงจำ
"ไปสิ"
"มื้อดึกดื่นสำหรับเหยื่อที่หนีไม่ทัน มักอร่อยกว่าตอนกลางวัน"
ประสานมือไพล่หลังพลางยิ้มร่า ยืนรอให้พาไป
ไทย
@Ingar_DGRJBotTh อุตายว๊ายกรี๊ด ใครครับเนี่ยหน้าคุ๊น— คุ้น!
“พี่ชายคร้าบ😭!”
ปาดหูปาดตา แทบจะโยนเหรียญลงน้ำอย่างไม่ใส่ใจแล้วฉีกยิ้มร่ากับคู่เสวนา
“ไม่เจอกันนานเลย กินอาหารครบห้ามื้อนอนสามชั่วโมงจ่ายค่าแมวเลี้ยงค่าบ้านแล้วรึยัง!”
(੭ु ›ω‹ )੭ु⁾⁾♡
ไทย
"แค่เจอท่านข้าก็โชคดีแล้วหนา"
Arnoux@Wolf_DGRJ
ฮัมเพลงเสียงเบาขณะยืนตามขอบของน้ำพุ เหรียญถูกดีดขึ้นลงในมือพร้อมกับดวงตาสีม่วงที่จับจองไปยังกองเงินตราใต้ธารใส ถ้าขอพรให้มีโชค เขาอาจโชคดีได้ของสักชิ้นจากการลงดันแล้วนำมันมาขาย แต่ถ้าเก็บเงินพวกนั้นขึ้นมาแทน ณ ตอนนี้ น็อกซ์น็อกซ์จะรวยทันทีโดยไม่ต้องขอพรจากน้ำพุ- ღゝ◡╹)ノ💸
ไทย
@Murasame_89 “คนเหล่ท่ออย่างผมจะระวังการล้มอย่างหล่อลื่นครับ😭”
สูดน้ำมูกแล้วปาดน้ำหูน้ำตาแบบลวกๆ มือข้างขวายื่นออกไปแตะโคมอีกครั้ง ปล่อยให้เปลวไฟกลายเป็นเงาสะท้อนอัญมณีสีม่วง และเขาใช้ความอดทนขั้นสุดในการไม่ขยับนิ้วไปแตะมัน-
“โอเค! น็อกซ์น็อกซ์เรดี่~!”
ไทย
@Wolf_DGRJ "ภารกิจเสร็จสิ้น"
เป็นเรื่องดีที่ไม่ต้องใช้แผนสำรอง ในใจทดไว้ว่าจบตรงนี้เมื่อไหร่จะสั่งเมล็ดทานตะวันมาให้ปลอบใจ
"ระวังลื่นนะ"
หน้านิ่งยื่นโคมอย่างเคย เมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
ไทย
Arnoux retweetledi
การสรรสร้างคำโกหกให้แนบเนียนประกอบด้วยคำจริงสองส่วนและความเท็จสองส่วน แต่งเติมจนกว่าจะได้ความเป็นจริงในอุดมคติ ยากจะแยกว่าสิ่งใดเท็จหรือจริง
ยิ่งนานเข้าทั้งหลอมรวม กลายเป็นเนื้อเดียว กลายเป็นความจริงกำเนิดบนสิ่งอื่น ชวนสับสนงงงวย
และบางครั้ง....ผู้สร้างก็สับสนเสียเอง
ไทย
@Murasame_89 “เอ๋ง!?”
เจ้าหมาถือคติร้องก่อนเสมอนั่นแหละ
ดวงตาปิดสนิทเกินกว่าจะเห็นภาพและการเคลื่อนไหวทั้งหมด ปิดประสาทสัมผัสตั้งแต่ถูกปล่อยมือและจับเหวี่ยงให้พ้นน้ำในเสี้ยววินาที
ความโล่งใจทำให้หายใจทั่วท้อง ขอบคุณที่ยังมีชีวิตรอดเพื่อกินเมล็ดทานตะวันทอดอีกหลายกระสอบ-
“เซ็นปั๊ย!😭”
ไทย
@Wolf_DGRJ "ไม่ต้องกลัว"
ก่อนที่ดินทรุดตัวและส่งเจ้าหมาตัวนี้สู่กลายร่างเป็นแมวน้ำ เขาเชื่อใจตัวรุ่นน้องว่าต้องเชื่อใจในรุ่นพี่ ภาพความเป็นไปได้และวิธีแก้ไขก่อสร้างเพียงชั่ววินาที
ถ้าเหวี่ยงทันก็พ้นน้ำ ถ้าไม่ทัน...ไดร์เป่า
"พวกเราถอยกลับไม่ได้แล้ว"
พร้อม....3 2 1
ไทย
@Murasame_89 ใครหล่อจนลื่นแบบหล่อลื่นนะครั—
กำลังจะอ้าปากตอบอย่างมั่นใจจนกระทั่งกงล้อในสมองที่นานๆ ทีจะทำงานก็ดันหมุนขึ้นมา อาร์น็อกซ์ขบคิดชั่วขณะ พิจารณาถึงความเป็นไปได้ทั้งปวง
….
อื้ม อาจจะยังน๊า-
“เดี๋ยวๆ! เซ็นปัยบอกผมก่อนว่าจะทำอะไร!”
ไทย
@Wolf_DGRJ "น้ำที่นี่ไม่อันตราย ไม่มีการปนเปื้อนเลือดมังกรหรือเชื้อโรคในระดับร้ายแรง ไม่น่าทำให้นายกลายพันธ์ุมีหางได้"
อธิบายหน้านิ่ง ตอนนี้ท่าอยู่ในสถานะสมดุลไม่มีใครใกล้ตกน้ำ ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างดินลื่-
ลื่นจริงๆด้วย
"เชื่อใจฉันไหม?"
ถ้าเขาจะปล่อยเพื่อให้เกิดแรงเหวี่ยงดึงขึ้นมา?
ไทย
@_jaxfxr_DRJ “ทำไมพี่ไม่บอกผมอ่ะ”
ปากโวยวายแก้มพอง แต่มือรับขนมแล้วแบ่งมันออกเป็นสี่ส่วน
ที่หมายถึง
ผมส่งพี่คืนหนึ่ง อีกสามส่วนน็อกซ์น็อกซ์จัดการเอง-
“ว่าปาย คิดถึงนะพี่จาฟาร์! สบายดีไหม?”
ไทย
@Wolf_DGRJ ❝....มันไม่แต่แรกแล้ว❞
เขาบ่นก่อนจะหยิบขนมที่ไหว้พระจันทร์ที่เตรียมมาให้คู่สนทนา
❝เอ้า...นี่รับไว้ ❞
ไทย
รีบคว้ามือข้างนั้นมากำแล้วแบออก เผื่อโชคดีพี่จาฟาร์ซ่อนลูกกวาดไว้ในมือ
เอ๊—? ไหนขนม ไม่เห็นมี
ไหนลองอีกที
……
ข น ม แ บ บ ข อ ง ว่ า ง
ᴊᴀꜰᴀʀ ᴊ. ᴇʟɪʜᴏʀᴇʜᴘ@_jaxfxr_DRJ
❝ 👋 ❞
ไทย
@Murasame_89 ผมหนักเท่าเดิม! รุ่นพี่จำผิดแล้-
ตาเบิกกว้างพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัว ขนแขนตั้งชันใต้ร่มผ้าเมื่อ(พึ่ง)สัมผัสได้ถึงความชื้นจากด้านล่าง
“ผม ผมจะจมลงไปแล้วต้องแลกขากับหางเพื่อขึ้นมานอนเกยตื้นบนพื้นดินไหมครับ!😭”
แต่น็อกซ์น็อกซ์ในสภาพแมวน้ำน่ารักแน่นวล
（人´∀`*）อุ๋งๆ หงุงๆ
ไทย
@Wolf_DGRJ "ระวัง"
นิ้วทั้งห้าจับโคม อีกห้านิ้วคว้าจับแขนจังหวะเดียวกับเสียงเท้ากระทบน้ำเข้าโสตประสาท ยังอยากให้รุ่นน้องคนนี้ได้ทานขนมโดยไม่มีความเย็นคลุมร่างไปก่อน
ครั้งสุดท้ายที่เจอกันไม่ได้หนักขนาดนี้ รึเปล่า?
"อย่าขยับ"
ไทย
@Murasame_89 หรือสักสามสี่ห้าเจ็ดน็อกซ์น็อกซ์ก็ไม่ถือ กระเพาะของผมน้อมรับด้วยความยินดี-!
เจ้าหมายิ้มร่าเมื่อเห็นไฟถูกจุด อัญมณีปรากฎเงาสะท้อนของความสว่างบนนั้น มือขวาเอื้อมไปแตะโคม เท้าหนึ่งข้างจุ่มลงทะเลสาบอย่างไม่ตั้งใจ และไม่สนใจเช่นกัน
“ปล่อยโคมลอยแบบเลสอิทโก~!”
ไทย
@Murasame_89 ขอแก้ข่าวว่ามันคือความอุดมสมบูรณ์ต่างหากครับ หงุงหงิงแล้วแปะๆ พุง ( ´͈ ꇴ `͈)੭
สองเท้าเดินตามต้อยๆ ดวงตาสีม่วงแหงนมองโคมลอยบนฟ้า นิ้วชี้วาดกลางอากาศไปตามเส้นทางที่โคมขนาบข้างกับทะเลแห่งดาว
“เอ๋ จริงๆ ไม่ต้องต้อนรับเป็นพิธีก็ได้ครับรุ่นพี่ ขนมสักซองก็พอแล้ว”
+
ไทย