Wouter | Freedom Maximalist ∞

Ik ben momenteel weer even in Nederland. En ik vind het fantastisch hier. Het is prachtig mooi weer, strakblauwe luchten, volle terrassen en alleen maar vrolijke mensen om je heen. Op zulke momenten, die helaas erg schaars zijn in Nederland, is het één van de mooiste plekken op aarde. Het zijn ook de momenten dat je de verstikkende laag in Nederland even vergeet. Weg is even de regulering, de krankzinnig geworden overheid, de torenhoge belastingdruk en de bestuurlijke waanzin. Tot ik mijn brievenbus openmaakte. De eerste envelop was zo'n paarse, van het CJIB. 7 Kilometer te hard gereden, een paar maanden terug. Betalen graag en snel, je bent al te laat. De overheid is ook weer blij me te zien. Geniet van je dag! ☀️

NOW - Anthropic co-founder says there is a "real possibility that AI will displace human labor at a very large scale," and that supporting those people "will be a moral imperative of historic proportions."

Iedereen heeft dromen. Reizen, herinneringen maken met je gezin, misschien wel emigreren, je baan opzeggen om iets compleet nieuws te doen. Maar slechts weinigen doen het. Want er is altijd een 'ja maar...'. Het komt nooit goed uit. Nog even wat extra sparen (alsof je de inflatie voor kunt blijven...), nog een paar maanden / jaren extra hard werken... of eerst nog die nieuwe dure auto kopen. Of eerst thuis blijven want onze ouders worden ouder en hun gezondheid minder.... Er zijn altijd redenen om thuis te blijven en de status quo te accepteren. Terwijl echte rijkdom zit in het maken van herinneringen. Ik weet bijvoorbeeld nog precies wat we in de zomer van 2017 deden: backpacken met onze beide kleine kinderen door Thailand. Ik kan me alles nog kristalhelder voor de geest halen. De herinneringen achteraf zijn soms nog leuker dan op het moment zelf. Maar had me vorig jaar gevraagd (toen ik nog een bedrijf had) wat ik de week of zelfs de dag daarvoor op kantoor had gedaan: geen idee. Het leven gaat voor velen als een waas voorbij, op zo'n manier dat je dagen, maanden en jaren niet meer van elkaar kunt onderscheiden. Terwijl je nog precies weet wat je tijdens die bijzondere reis of vakantie hebt gedaan, ook al is het 10 of 20 jaar geleden. Maak dus zoveel mogelijk mooie herinneringen, het liefst met je gezin en vrienden. Daarin zijn wij vrij extreem geworden. We reizen zoveel en hebben onderweg zoveel beleefd, ik zou niet weten hoe ik de jeugd van mijn kinderen bewuster mee zou kunnen maken. Mijn dochter (die nu in Amerika zit voor een jaar highschool) komt bijna terug. Ik verraste haar eerder deze week toen ze belde met de mededeling dat ik haar na de zomer meeneem op een trip naar Azië. Met zijn tweeën. Ze moest lachen, ook dit kwam weer vanuit het niets voor haar. Het kan ook nooit gek genoeg bij jou, zei ze. Precies. Maar ook dat worden weer waanzinnige herinneringen om nooit te vergeten. Life live to the max en neem geen genoegen met middelmaat. Als ik 75 ben en terugkijk op mijn leven, vanaf een mooie berg ergens ter wereld... dan wil ik denken: Wow, what a ride! Om er vervolgens nog eens 15 jaar aan vast te knopen in goede gezondheid met nog meer mooie avonturen. 😇