XAVIER

#WSC_Commu “ถอยไป ตรงนี้ให้ฉันจัดการเอง” ”หึ พวกโหล่ยโท่ย“ ”shh~ เงียบเสียงหน่อย มันน่ารำคาญนะ“ ——— Xavier | K-9 | Attack dog Docs : bit.ly/498PQUR

@WSC_Leandro ทำหน้าหยะแหยงทันที “คนที่จะกินเจ้าสิ่งนี้ได้ก็มีแต่กระต่ายเท่านั้นแหละ” เขาถอยหลังหนึ่งเก้า ถ้าต้องกินเจ้าผักเขียวนี้เขายอมกินอาหารหมาทั้งเดือนดีกว่า

@Xavier_WSC ชำเลืองมองเนื้อที่เจ้าสุนัขสั่ง "มีแต่เนื้อจริงๆด้วยแฮะ" "เอานี่ด้วยมั้ย?" ชี้สลัดผักเขียวขจี ประดับประดาด้วยมะเขือเทศราชินีสุดน่าอร่อย

#WSC_Blooming (โรลปิด) w/ @WSC_Leandro ——————— เซเวียร์มารอที่งานก่อนแล้ว เขาได้นัดใครบางคนเอาไว้ด้วย แต่ดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นไปสักหน่อยเลยมาถึงก่อนเวลานัดตั้ง 30 นาที จนต้องมายืนรอเก้ออยู่แบบนี้ “…..” ระหว่างรอเขาก็เดินไปเดินมาแล้วก็มองดูผู้คนรอบๆงานไปด้วย

@WSC_Leandro “กาแฟดำ?” เขาทำหน้าแหยะเล็กน้อย แค่ได้ยินชื่อก็รู้แล้วว่าต้องขมแน่ๆ “ฉันเอาอันนี้กับอันนี้” เขาจิ้มไปที่เมนูหนึ่งซึ่งมันเต็มไปด้วยเนื้อจนไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นอาหารเช้า

@Xavier_WSC “จะกินอะไรล่ะ?” เดินตามเซเวียร์มาติดๆชะเง้อมองใบเมนูที่เขียนรายละเอียดอาหารละเอียดยิบ ดูมีของมากมายดีเหมือนกัน “ฉันเอาAmerican breakfast กับกาแฟดำ”

@Loyal_WSC (ได้เลยค่ะะ)

@Xavier_WSC (เค้าขอแอดไปด้วยได้มั้ย 🥺✨)

(มูจบแล้วแต่ทางเรามีแพลนที่จะรีแอคน้องในอนาคตค่ะ ใครอยากเล่นกะเราต่อหรือสนใจอยากแอดคอนแท็คกันสามารถแอดมาได้เลยนะคะ 🥺)

@LeonidAce_WSC (ได้เลยค่ะะ)

@Xavier_WSC (เค้าขอแอดด้วยคนนะคะ🥺)

@WSC_Saint (ได้เลยค่ะะ)

@Xavier_WSC [[ ขออนุญาตแอดไปนะคะ🥺💖 ]]

@WSC_Leandro “เนื้อน่ะสามารถกินได้ทั้งเช้า กลางวัน เย็นนั่นแหละ~” เขาหันไปมองตามมือที่ชี้ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “เอาสิ ไปกันเถอะ” เขาเดินนำไปก่อนเมื่อถึงร้านแล้วก็ยืนดูเมนูทันที

@Xavier_WSC "เนื้อแต่เช้าเลยเนี่ยนะ?" กิจวัตรของหมอเลอันโดรมักจะเริ่มจากตื่นมาจิบกาแฟดำ ทานเบรคฟัสง่ายๆแล้วค่อยไปทำงาน ปกติไม่ค่อยได้กินเนื้อแบบจัดหนักสักเท่าไหร่ "แต่ก็เข้าใจได้" "ไปกินร้านอาหารเช้าตรงนั้นมั้ย?" ชี้ไปที่ร้านค้าร้านหนึ่งภายในตัวงาน

#WSC_TheCult หน้าจอกะพริบราวกับดวงตาที่มีชีวิตจิตใจ ก่อนที่ภาพจะค่อยๆเผยให้เห็นร่างของชายตัวสูงผอมเพรียวพร้อมรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยน ดวงตาของเขามองมายัง [คุณ] ที่อยู่หลังจอด้วยแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตากรุณา “ลูกหลานของเราทั้งหลาย” เขาเริ่มด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล "ในฐานะผู้นำพาคำสอนของพระผู้เป็นเจ้า เราขอยื่นมือออกไปยังพวกคุณด้วยเจตนารมณ์ที่ดี เราต้องการมิตรภาพ หาได้ใช่ศัตรูไม่ ...เข้าร่วมกับพวกเรา ในสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ เราจะร่วมกันโอบรับสายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสุนัข และก้าวข้ามอุปสรรคของธรรมเนียมปฏิบัติในโลกเก่า และเปิดรับยุคใหม่ที่แท้จริง" คำพูดของเขาช่างไพเราะน่าฟัง เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์อันหอมหวาน ปกปิดความคิดอันบิดเบี้ยวที่เก็บซ่อนไว้ "สำหรับผู้ที่กังวลเรื่องของลูกมอร์นิ่งนิวส์ การหายตัวไปของเธอนั้น ขอให้ทุกคนอย่าตกใจไปเลย เธอตกลงที่จะเข้าร่วมกับเราอย่างเต็มใจและได้ออกจากงานไปทำภารกิจที่น่ายกย่องอยู่ และเราขอรับรองว่าเธอนั้นปลอดภัยและได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด" "...อย่างไรก็ตาม" "หากเราพบความพยายามใด ๆ ที่มีจุดประสงค์จะเข้ามาแทรกแซงภารกิจของเรา พวกคุณก็ได้เห็น....ผลที่ตามมา ส่งตรงถึงหน้าบ้านพวกคุณ...” น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป จากน้ำเสียงที่อบอุ่นอ่อนโยนเข้ามาแทนที่ด้วยเสียงทุ้มแสนเย็นชา “ผู้ใดที่สงสัยในเจตนาและคำสอนของเรา หรือผู้ที่กล่าวโทษเราว่าเป็นมารร้าย พวกคุณอย่ากลัวสิ่งไม่รู้ เพราะว่าอีกไม่นานเราจะพบกับความรักและความรู้แจ้งที่แท้จริง" "....แต่สำหรับผู้ที่ขวางทางเรา จงรู้เถิดว่าความพิโรธของเรานั้น ล้วนแล้วแต่มาจากประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า" ด้วยรอยยิ้มสุดท้ายที่แม้จะดูอ่อนหวานแต่ก็เคลือบไปด้วยยาพิษร้าย ก่อนสัญญาณทีวีจะถูกตัดไป ------------- [ลูกมูสามารถรีแอคต่างๆได้ค่ะ เพราะการถ่ายทอดสดนี้เห็นกันทั่วเมือง ทุกทีวีและมือถือทุกเครื่องค่ะ]

@WSC_Leandro “งั้นไปหาอะไรกินกันเถอะ” “อยากกินเนื้ออ่ะ” เขาเอ่ยชวน ไหนๆแล้วกินข้าวด้วยกันสักหน่อยก็คงไม่เป็นไร

@Xavier_WSC สุนัขก็เข้าใจยากเหมือนกันสำหรับมนุษย์แบบเขา "โอเค เข้าใจแล้ว" ยกมือสองข้างขึ้น ยอมแพ้ให้กับหมารักโลก ก่อนจะยกมือไปเช็ดน้ำตาที่เล็ดออกมาตอนขำเมื่อกี้ "ดื่มกาแฟมานิดหน่อย แต่นั่นไม่ใช่มื้ออาหารหรอก" "พูดง่ายๆก็คือยังน่ะ" "ทำไมเหรอ?"

[STORY] เดเมียน แมคเค นั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา ดวงตาไร้แววที่เฉยชามองตรงมายังกล้องที่กำลังถ่ายทอดสด โทนเสียงทุ้มต่ำแสนนุ่มนวลแต่ก็ทรงพลังกล่าวสวัสดีเหล่าคนที่มองเขาอยู่หลังหน้าจอสี่เหลี่ยม "พลเมืองชาวเวลท์สไปร์ ขณะนี้เรากำลังเผชิญกับภัยคุกคามร้ายแรงต่อความปลอดภัยและความมั่นคงของประเทศ พวกเขากระทำสิ่งที่โหดร้ายและป่าเถื่อนไม่ต่างกับ Mad Dog ที่เคยพรากความสงบสุขของเราไปในปี 2023" "และในตอนนี้ ยังไม่มีใครสามารถจับกุมบุคคลที่อยู่เบื้องหลังเหล่านั้นได้สักคนเดียว..." เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยพลางกดเสียงต่ำลง สีหน้าของเขายังคงนิ่งเฉยก็จริง แต่แววตานั้นแฝงไปด้วยความโกรธและเกลียดชัง "อย่าได้เข้าใจผิดไป ..ทางรัฐบาลและตำรวจนั้นพยายามเต็มที่เพื่อจับกุมสุนัขบ้าและคนวิปริตเหล่านั้น แต่่พวกมันมัวแต่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด รอคอยจังหวะเล่นงานพวกเราทีเผลอ ...ถ้าเราลดการ์ดลงเมื่อไหร่ ก็เตรียมตัวพบกับความวุ่นวายและโหดร้ายจากพวกมันได้เลย" "แต่เราจะไม่ยอมปล่อยให้กฎหมายที่ศักดิ์สิทธิ์ถูกเพิกเฉยอย่างหน้าไม่อายเช่นนี้ ผู้อยู่เบื้องหลังลัทธิและกลุ่มก่อการร้ายจะต้องได้รับโทษอย่างสามสมกับสิ่งที่พวกเขาทำไว้ และผู้เสียหายจากการกระทำของพวกเขาต้องได้รับความยุติธรรม" "ต้องขอขอบคุณการเสียสละจากนักข่าวทั้งสองท่าน ในตอนนี้เรามีหลักฐานการกระทำอันเลวร้ายของลัทธิ ...เราจะเร่งมือจัดการและจับกุมคนเหล่านั้นให้เร็วที่สุด" "ผม ไม่ว่าด้วยวิถีใด ก็จะหยุดความวุ่นวายนี้ และจัดการเหล่าคนที่จะล้มล้างประเทศของเราให้สิ้นซาก" สายตาของเขาทะลุผ่านกล้องเพื่อดึงดูดความสนใจ "และเพื่อรับรองความปลอดภัยของพลเมืองเวลท์สไปร์ ทางรัฐบาลจะใช้วิธีการใดก็ตามที่จำเป็นเพื่อขจัดภัยคุกคามนี้ออกไป โดยหน่วยงานของเราจะได้รับอำนาจและสิทธิในการใช้ทรัพยากรที่จำเป็นในการตามล่าอาชญากรเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นงบประมาณ อาวุธ กำลังทหาร หรือกระทั่งเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของพวกท่าน นั่นคือเป้าหมายของเรา....ตามหาและกำจัดที่ซ่อนของพวกเขา และนำตัวคนเหล่านั้นเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม" "แน่นอน จะมีคนที่ต่อต้านและไม่เห็นด้วยกับวิธีการนี้ และจะมีคนที่ตั้งคำถามกับการกระทำของผม" "แต่ผมขอพูดให้ชัดเจนตรงนี้..." "ความปลอดภัยและความมั่นคงของประเทศมาเป็นอันดับแรก เหนือสิ่งอื่นใด ผมจะไม่ลังเลที่จะใช้ไม้แข็งหากจำเป็นต้องปกป้องประชาชนของผม" เขาหยุด ปล่อยให้คำพูดจมลงไปในความเงียบ "ผมขอให้ทุกท่านวางใจ พลเมืองชาวเวลท์สไปร์ทั้งหลาย ขอให้ทุกท่านสงบสติอารมณ์ และมีสติระวังตัวไว้เสมอเมื่อต้องเผชิญกับวิกฤตใหญ่ในครั้งนี้ โปรดวางใจให้รัฐบาลจัดการปัญหาเหล่านี้เพื่อให้ชีวิตท่านและคนรอบข้างปลอดภัย เราจะผ่านวิกฤตนี้ไปได้หากร่วมมือกัน ...โดยเริ่มจากการปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด" เขาจ้องมองไปยังกล้องตรงหน้าด้วยแววตาแข็งกระด้าง เขาจะไม่หยุด และไม่สนวิถีการใดๆ ถ้าเพื่อความปลอดภัยและความมั่นคงของประเทศแล้ว ต่อให้วิถีของเขาจะนำมาสู่สงครามและการต่อต้านมากมายก็ตาม -------------------- [ลูกมูสามารถรีแอคการถ่ายทอดสดนี้ได้] [โปรดทำตัวตามปกติ อย่าตื่นตระหนก และปล่อยให้รัฐดูแลคุณ]

[ประกาศ] เราจะมีการเปิดรับตัวละครรอบพิเศษกันนะคะ สามารถติดตามข่าวสารต่างๆได้ที่ FB : facebook.com/groups/1958117… และอาจจะมีการแจ้งข่าวสารต่างๆที่ใต้โพสนี้ค่ะ

@WSC_Leandro เซเวียร์เอียงคอสงสัย ไม่เข้าใจว่ามันมีเรื่องอะไรน่าขำถึฃทำให้อีกฝ่ายขำขนาดนั้น มนุษย์ช่างเข้าใจยากจัง “มันเป็นเรื่องปกตินี่? ธรรมชาติน่ะควรดูแลเอาไว้นะ” เพราะมันสำคัญทุกวันนี้ถึงได้มีโฆษณาชวนรณรงค์ออกมาเยอะแยะทั้งผ่านเน็ตและทีวี “ว่าแต่นายกินอะไรหรือยัง?”

@Xavier_WSC “อุ๊บ—ขอเวลาเดี่ยว“ ยกมือขึ้นมาปิดปากขำขัน ไหล่สั่นไปหมดใครจะไปคิดว่าหน้าตาเขัมอย่างเซเวียร์จะมูเตลูกับเขาด้วย ”เห้อ…“ พอหัวเราะเสร็จก็ผ่อนลมหายใจออกมา เมื่อกี้ท้องแข็งแทบแย่ ก่อนจะฟันเหความสนใจไปทางสวนดอกไม้ “รักธรรมชาติด้วยรึไง?”

@WSC_Leandro “ราคามันก็ไม่แพงขนาดนั้น” “ที่พึ่งทางใจไง แค่นี้คุ้ม!” เขาถือของที่ซื้อมาในอ้อมกอดแล้วหันไปมองกลุ่มคนที่กำลังยืนถ่ายคู่กับดอกไม้กันอยู่ “เข้าไปถ่ายกันขนาดนั้นเหยียบโดนดอกไม้ตายหมดแล้วล่ะมั้ง?” เขาพึมพัมเบาๆ

@Xavier_WSC "นายนี่มัน.." "เหลือจะเชื่อ" ยอมจ่ายพวกนั้นหมดเลยอ่ะนะ?? เลอันโดรยีผมตนเองพลางถอนหายใจ งมงายชัดๆ

@WSC_Leandro “เอาหมดเลยครับ เฉพาะเครื่องรางการเงินและการงานนะ“ เขาบอกแม่หมอไป เธอจึงรีบจัดแจงนำสินค้าใส่ถุงกระดาษอย่างดี เซเวียร์รับถุงมาหนีบเอาไว้ที่ข้างตัวก่อนจะควักกระเป๋าตังค์ออกมาแล้วจ่ายไปโดยไม่เสียดายเงินเหมือนตอนตรวจร่างกายเลยสักนิด

@Xavier_WSC "แล้วฉันไปลบหลู่ตั้งแต่เมื่อไหร่?" เลิ่กคิ้วขึ้นอย่างมากก็แค่บอกว่าไม่เชื่อก็เท่านั้น ไม่เคยคิดที่จะลบหลู่เลยสักนิด "......." ไม่ได้ออกความคิดเห็น มองหมาตำรวจช็อปปิ้ง

@WSC_Leandro “หมอเคยได้ยินคำพูดนี้ไหม ว่าไม่เชื่ออย่าลบหลู่” “ของแบบนี้แหละเป็นที่พึ่งทางใจชั้นดีมาก” เซเวียร์มองดูสินค้าเครื่องรางคนแผงขายก่อนจะหยิบนู้นหยิบนี้ขึ้นมาดู “เครื่องรางเงินทอง เครื่องรางการงาน ทำไมมันมีหลายแบบจัง อันไหนมันใช้ได้จริงบ้างเนี่ย?” เขาพึมพัมออกมาตั้งตาเลือกสุดๆ

@Xavier_WSC ”………“ เพ่งมองต้นแคคตัสน้อยที่เจ้าหมายื่นให้ ก่อนจะรับมันมาบรรจงถือเอาไว้ ”จะรับเอาไว้ก็แล้วกัน“ ก่อนจะโดนลากไปทางซุ้มดูดวงที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล “เป็นสุนัขจอมมูเตลูรึไง” แน่นอนว่าหมอเลอันโดรไม่เชื่อเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่

@WSC_Leandro “ถือเป็นค่าตอบแทนที่มาเที่ยวด้วยกันไง” “โอ๊ะ! นั่นซุ้มดูดวง” เซเวียร์จับมืออีกฝ่ายแล้วเดินไปที่ซุ้มดูดวงทันที เขาอยากลองดูดวงมานานมากแล้ว อยากรู้จริงๆว่าอีกฝ่ายจะแม่นขนาดไหน

@Xavier_WSC "คุณภาพชีวิตของสุนัขก็ขึ้นกับเจ้าของอยู่แล้วไม่เห็นแปลก" ยิ่งเจ้าของรวยๆแล้วรักสุนัขมากเรียกได้ว่าคุณภาพชีวิตดีกว่ามนุษย์บางคนซะอีก "ไม่ใช่สุนัขทุกตัวจะโชคดีแบบนั้นหรอกนะ" แค่ส่วนน้อยที่จะได้เจ้าของดีๆ เลอันโดรมองเจ้าหมาที่เดินไปซื้อแคคตัส "ฉันจ่ายเองได้ ไม่ต้องเลี้ยงหรอก"

@WSC_Leandro “ก็ไม่เคยเลี้ยงหรอกแต่อยากลองเลี้ยงดู แต่ว่าสุนัขที่รู้จักกันก็เปิดร้านขายดอกไม้ด้วยนะ เห็นเจ้าตัวชอบทำเจ้าของเลยเปิดให้ ดีมากเลย” เซเวียร์ทำการจ่ายเงินให้กับคนขายเรียบร้อยแล้วรับกล่องใส่แคคตัสสองกล่องมา โดยอีกกล่องหนึ่งยื่นให้ร่างสูง

@Xavier_WSC ???? "หืม.." "สุนัขเลี้ยงแคคตัสด้วยเหรอ?" เลิ่กคิ้วขึ้นเหลือจะเชื่อ ถึงจะแสดงว่าดูแปลกใจแต่ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก ใช่ว่าเขาจะไม่รู้นี่?

@WSC_Leandro “งั้นเอาต้นนี้ไหม? มันออกดอกแล้วแถมต้นมันยังเหมือนกับรูปหัวใจเลย แปลกดีด้วย” ชี้ไปที่ต้นอันไม่เล็กไม่ใหญ่มากซึ่งตอนนี่มันออกดอกสีชมพูเล็กๆน่ารักมาก “มีสองต้นพอดีก็แบ่งกันคนละต้น” อย่างกับต้นไม้แทนใจ—

@Xavier_WSC นัยน์ตาคู่สวยมองแคคตัสต้นแล้วต้นเล่า กวาดตามองเป็นเนืองๆ "ต้นเดียวก็เพียงพอแล้วที่ห้องฉันยังมีเจ้านี่อีกหลายต้น" "แล้วก็ไม่ได้อยากเลี้ยงเยอะขนาดนั้นด้วย" ถึงจะชอบแคคตัสก็เถอะ แต่ให้ปลูกหรือซื้อทุกครั้งที่เห็นก็คงไม่ไหว มีหวังดาดฟ้าคอนโดได้กลายเป็นทะเทรายแหงม "เลือกให้หน่อย"

@WSC_Leandro “ใครบอกว่าเราไม่คิด ถ้าไม่คิดมันจะมีข่าวพวกนั้นวางแผนโจมตีสถานีโทรทัศน์แบบนั้นเหรอ?” ตอนนี้พวกเขาฉลาดเทียบเท่ากับมนุษย์แล้วแถมบางตัวเล่ห์เหลี่ยมก็มากขึ้นด้วย “งั้นซื้อไปหลายๆต้นดีไหม? น้องจะได้มีเพื่อนอยู่ด้วยกัน เจ้าต้นนี้ตายยากด้วยเหมาะกับการเลี้ยงในสถานีมาก”

@Xavier_WSC "หึ เป็นสุนัขนี่ดีนะไม่ต้องคิดอะไรให้มากความ" ต้องเรียกว่าเพราะเป็นมนุษย์เลยมีเรื่องที่ต้องคิดมากมายรึเปล่านะ? "หืม?" เลิ่กคิ้วขึ้นก้มลงมองแคคตัสอย่างพินิจ ดูตั้งแต่ลำต้นไปจนถึงดอก "ไม่เลวนี่ จริงๆที่ห้องฉันก็ปลูกเจ้าพวกนี้หลายต้นเหมือนกัน"

@WSC_Leandro “นายเลิกคิดอะไรหยุมหยิมแบบนั้นได้แล้วน่ะ คิดมากไปเดี๋ยวหัวก็ล้านหรอก” เซเวียร์กระชับมือที่จับกันให้แนบแน่นขึ้นโดยการสอดนิ้วประสานกับเข้ากับนิ้วของอีกฝ่าย “นี่ๆ ซื้ออันนี้ไปดีไหมๆ เคยได้ยินมาว่าถ้าปลูกต้นไม้จะทำให้สบายใจนะ” เขาใช้มืออีกข้างที่ว่างชี้ต้นแคทตัสต้นเล็กๆดูน่ารัก

@Xavier_WSC "นี่มันใช่ท่าจูงสุนัขปกริรึไง?" มองมือตัวเองที่โดนยัดอุ้งเข้ามาใส่ สลับกับมองเซเวียร์ไปด้วย "เอาเถอะ" ถอนหายใจออกมา เจ้าจอมดื้อก่อนจะเดินพาเซเวีนร์ไปร้านค้าตรงนั้น