Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน) (@Yaopeilan) - Twitter Profili

Sabitlenmiş Tweet

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·28 Eyl

「玉兰清风拂面，素白花瓣随风舞征兆——有神静听你心声 —姚娴瑜·霈兰，万物之声守护者」「 ยามลมอวี้หลันพัด กลีบดอกขาวลอยอาบแสง นั่นคือสัญญาณว่ามีเทพองค์หนึ่งเฝ้าฟังเสียงใจของเจ้า —เหยาเสวียนอวี้ ผู้สักการ์ณาเสียงสรรพสิ่ง 」 doc • shorturl.asia/f4jQu #TSHcommuSS2 #TSHcommu

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน) tweet media

日本語

3

48

54

3K

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·30 Oca

@huihuangcai ( ดี ดีเพราะว่าฮุ่ยหวงโต ถ้าฮุ่ยหวงไม่โตเดี๋ยวกลายเป็นว่ากินเด็ก )

ไทย

0

1

59

令狐惠煌@huihuangcai·30 Oca

@Yaopeilan ( ตอนนี้ไม่ดีเหรอ— )

ไทย

1

0

68

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·29 Oca

( โตเถอะ อยากเป็นเทพปกปักษ์ที่ดี )

令狐惠煌@huihuangcai

( หย่อนภาพตอนเด็กไว้! ไม่น่าโตเลย 💔 )

ไทย

1

0

216

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน) retweetledi

令狐惠煌@huihuangcai·28 Oca

( หย่อนภาพตอนเด็กไว้! ไม่น่าโตเลย 💔 )

ไทย

0

4

6

393

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·26 Oca

@LiuFan_TSH ( เค้าว่าคุณต้องฮึ้บขึ้นมาทำชั่วสักมูแล้วค่ะ! )

ไทย

0

43

หลิวฟ่านอวิ๋น@LiuFan_TSH·21 Oca

(จะจบมูแล้ว ดีใจค่ะ ลูกชายยังไม่ได้ทำชั่วสักอย่างเลย)

ไทย

4

0

4

236

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·26 Oca

“เหล่าเทพมิได้ถูกมองสูงส่งไปตลอด แลก็มิได้บริสุทธิ์ดังที่ท่านกล่าว” “พวกเราล้วนมีความคิดเป็นของตนเอง เพียงแต่มีกฎเกณฑ์ที่เคร่งครัด แตกต่างจากเผ่ามารเท่านั้น” “ในสายตาผู้คน เผ่ามารย่อมเป็นฝ่ายชั่ว ส่วนเหล่าเทพย่อมดูสูงส่งกว่า…” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อช้า ๆ “ทว่า เพียงถ้อยคำไม่กี่คำ ทวยเทพก็อาจกลับกลายเป็นปีศาจในสายตาผู้อื่นได้แล้ว” “หากให้ข้าพูดตามที่คิด เห็นทีพวกเราจักใกล้เคียงกับมนุษย์มากกว่าที่ใครยอมรับ มีทั้งโลภ โกรธ หลง เพียงแต่เทพส่วนใหญ่มักทะนงตนว่าบริสุทธิ์ เพราะถือกำเนิดมาเป็นเทพตั้งแต่ต้น” “หารู้ไม่…ยังมีผู้คนอีกหลายเผ่าพันธุ์ที่มีจิตใจดีกว่าเทพเสียอีก” เขากล่าวพลางยิ้มบาง ๆ ราวกับมิได้ถือสาในความจริงนั้น “ท่านเองก็เคยเห็นความวุ่นวายในที่ประชุมเหล่าเทพมาแล้ว ความโกรธ ความระแวง ความแตกแยก การใส่ร้ายกัน แม้จักมีหลักฐานปรากฏชัดเพียงใดก็ตาม” “เทพ…ก็เป็นเช่นนี้” เขาหยุดพูดไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแผ่วลงเล็กน้อย “ที่ข้ายังอยู่ครบสามสิบสองได้ เห็นทีคงเป็นเพราะความเมตตาของนฤบาลมารกระมัง” ถ้อยคำนั้นจบลงพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ “เพราะโดยมากแล้ว เทพที่ได้พบกับนาง นางก็มิได้กระทำอันใดรุนแรง เพียงคงเห็นว่า…มิมีค่าพอให้เหลียวแลกระมัง” เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยถึงภูติน้อย เขาก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย “ผู้ที่หลับใหลอยู่…เป็นคนสนิทของนางหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น คงน่าเสียใจไม่น้อย” เขานึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยเสริมอย่างครุ่นคิด “อ่า…หรือว่าข้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้างแล้ว? เรื่องราวช่างมากมายเหลือเกิน ทั้งโชวเหยี่ยนเองก็ด้วย แต่หากเป็นเรื่องใหญ่โตจริง ทางสวรรค์คงมีข่าวแจ้งมาถึงพวกเราแน่นอน” เขาถอนหายใจเบา ๆ ราวกับยอมรับชะตาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ “ข้าเองก็…มีเรื่องที่จำต้องไปรายงานต่อสวรรค์เบื้องบนเช่นกัน”

ไทย

1

0

27

令狐惠煌@huihuangcai·26 Oca

@Yaopeilan “ได้รู้เรื่องของภูติน้อยตนนั้นนิดหน่อย ไม่นานมานี้มีผู้ที่เข้าสู่การหลับใหล ข้าไปส่งนางกลับสำนักตามปกติ มิได้มีสิ่งใดเป็นพิเศษ” “ที่เหลือเป็นเรื่องส่วนตัวที่นางคงกำลังจัดการอยู่ กับพวกคนของโชวเยี่ยน”

ไทย

1

0

33

令狐惠煌@huihuangcai·17 Oca

โรลปิด @Yaopeilan ยามตะวันคล้อยบ่าย เทพแห่งมรรยาทและจรรยาย่ำเท้าก้าวผ่านธรณีประตูหอเยียวยา เป้าหมายคือเตียงพักฟื้นหลังหนึ่ง เขาวางปิ่นโตไม้แกะสลักเรียบง่ายในมือลงบนโต๊ะใกล้ๆ กลิ่นน้ำแกงปลาโชยอ่อนจาง มิได้ประเจิดประเจ้อชวนน้ำลายสอรบกวนคนอื่นในห้องพัก ก่อนจะย่างเท้ามาข้างเตียง

冬青山 ตงชิงซาน@Tongshingsan

- เทิร์นสุดท้าย - [ ภายในป่า] @XiangRong_TSH @Jiangyanzhiyuan @ZhaoCangmin_TSH @feithegoat001 นางปาท่านราวกับปาลูกบอลของเล่นลูกหนึ่งไปทางตัวของเจี้ยงเหยียนเมื่อได้รับคำตอบของคำถามตน มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งโดยไม่รีรอเสวนา จะตามไปหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกท่านแล้ว _____ [ เขตแดนติดกับแดนมาร ] @Yaopeilan @MengPu_TSH “ข้ามิใช่เด็กน้อยที่คาดหวังดินแดนอันสงบสุขและปลอดภัยไร้ราคีหรือรอยแปดเปื้อน เพียงเป็นดินแดนที่จะคงอยู่อย่างที่มันควรจะเป็นมาตั้งแต่แรก” เค้นหัวเราะให้กับคำว่าช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มิได้ตอบสิ่งใดให้กับคำพูดที่ดูจักเข้าใจผิดไปบ้างนั้น เขามิได้จับมือของท่านเอาไว้ ทว่ากลับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อคราวที่ท่านกล่าวถามขึ้นมาเกี่ยวกับการจากไป “...” “ใครเล่าจะต้องการจากไป ทั้ง ๆ ที่ยังมิบรรลุเป้าหมาย” ท่านเห็นนัยน์ตาของเขาสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอที่คราวนี้ดูจะไร้การส่อเสียดไปที่ใครคนใด “แม้ยามนี้ท่านผู้นั้นจะยังหาเหตุผลที่จะทำสงครามกับนางมิได้ ทว่าอีกสิบปี ร้อยปี หรือต่อให้จะเป็นอีกพันปี ใครเล่าจะรู้” “ดินแดนมารจักต้องกลับมาเป็นของเหล่ามาร หาใช่ไข่มุกแตกร้าวที่ร่วงหล่นสู่โคลนตม-” ฉั๊วะ! ยังไม่ทันสิ้นสุดประโยคนั้นของเขาดี พวกท่านก็เห็นว่ามือข้างหนึ่งถูกแทงเข้าที่ตัวเขาจากทางด้านหลัง โดยไร้ซึ่งกลิ่นอายหรือพลังใดให้สัมผัสได้ !!! “อะ- แค่ก แค่ก ๆ ” มารล่มเรือสำลักโลกหิตก้อนใหญ่ออกมาอีกครั้ง สายตาเหลือบมองไปยังคนด้านหลังที่โผล่มาอย่างถูกจังหวะเวลา เขาหัวเราะ “นฤบาล…มาร..” “สักวันหนึ่ง นายท่านจักปลิดชีวิตของเจ้า” ดวงตาสีทองของนางสว่างวาบขึ้นมา นางดึงมือออกจาหร่างของเซิ่นไฮ่ และทำให้เขาที่กำลังบาดเจ็บรุนแรงไม่อาจประครองตัวได้อีก ล้มลงไป พร้อมกับคำสุดท้ายที่ได้ยินทั่วกันทั้งผู้ที่อยู่ก่อนและตามมาภายหลัง “จงหวาดกลัวเสีย” ท่านสัมผัสได้ถึงก้อนพลังที่ถูกส่งจากมารล่มเรือไปสู่นฤบารมาร รวมถึงพวกท่านทั้งหมดที่อยู่โดยรอบ เดิมทีแล้วก้อนพลังระดับนี้นั้นคงมิสามารถทำให้นางสะทกสะท้านได้ เพียงแต่ยามนั้นเอง พวกท่านก็ได้รู้ว่ามันมิใช้พลังที่มีไว้ใช้โจมตีทางกาย หากแต่เป็นความรู้สึก ‘หวาดกลัว’ ที่เสียดแทงเข้าทุกอนูสัมผัสตามคำพูดจากปากผู้ที่ยามนี้สิ้นชีวิตลงไปต่อหน้าต่อตาพวกท่าน ทั้งยังได้ ‘หวาดกลัว’ จากกลิ่นอายไอมารของนฤบารมารที่แผ่พวยพุ่งออกมาอย่างไม่อาจสะกัดกั้น ก่อนจะสิ้นสติไปด้วยภาพสุดท้ายของนฤบารมารที่พุ่งตัวไปทางแดนมาร รู้ตัวอีกที พวกท่านทั้งหมดก็มาอยู่ที่หอเยียวยาบนสวรรค์เสียแล้ว - ปิดโรล - ถือว่าจบรูทแล้ว (ส่งคะแนนได้) สำหรับผู้เล่นที่ยังอยากคุยกับเพื่อน ๆ ภายในพื้นที่ภายในป่า/หอเยียวยาสวรรค์ ก็ยังสามารถโรลกันต่อได้ตามสะดวกเลยค่า

ไทย

1

0

292

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·26 Oca

เหมือนจะผงกหัว แต่แล้วก็ส่ายหัวออกมา “จักกล่าวเช่นนั้นก็มิผิดนัก” สุ้มเสียงอ่อนนุ่มเอ่ยขึ้น พลางนึกย้อนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า “คราแรกข้าเห็นว่าเป็นการพูดคุยปกติของเผ่ามาร” ภาพมารล่มเรือนอนจมกองเลือด ภายใต้ฝ่าเท้าขององค์ราชันเผ่ามาร ผุดขึ้นมาในความคิด—ภาพที่ผู้ใดพบเห็นก็ย่อมรู้ได้ทันทีว่าไม่อาจเรียกว่าปกติได้ ทว่าองค์เทพปกปักษ์ผู้นี้กลับรับรู้ถึงความสัมพันธ์ที่แฝงอยู่ หากคิดจะสังหารกันจริง อีกฝ่ายคงสิ้นชีวิตไปนานแล้วก่อนที่เขาจะได้เห็นเหตุการณ์นั้น “แต่เมื่อได้พบนฤบาลมารเข้า…เรื่องกลับใหญ่โตขึ้นเสียทีเดียว ข้าเพียงเดินไปส่งผู้บาดเจ็บกลับสู่ดินแดนเท่านั้นเอง” “และดูเหมือนว่าเป้าหมายของนาง ครานี้จักมิใช่เทพอีกตามเคย หากเป็นมารด้วยกันเองเสียมากกว่า” เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสรุปด้วยน้ำเสียงครุ่นคิดปนสงสัย “อืม…หากจักกล่าวกันตามตรง เรื่องนี้ก็ดูคล้ายศึกแย่งชิงอำนาจของพวกมนุษย์อยู่ไม่น้อยกระมัง?” “ท่านเล่า…มีสิ่งใดเกิดขึ้นบ้าง”

ไทย

1

0

102

令狐惠煌@huihuangcai·26 Oca

@Yaopeilan ถึงกับเดินกลับไปรินชาให้ตัวเองอีกถ้วยค่อยกลับมานั่งข้างๆ ใหม่เลยทีเดียว จะว่าเหมือนคนกำลังนั่งฟังนักเล่านิทานในโรงน้ำชาก็ไม่ค่อยจะแตกต่าง ถึงผู้เล่าจะเป็นคนเจ็บก็ตาม สงสัยชีวิตที่ตามภูติน้อยต้อยๆ จะขาดสีสันไปนิด เขารู้เรื่องนั่นนี่มาบ้างก็จริง แต่ใส่ใจอีกสักเรื่องจะเป็นอะไรไป

ไทย

1

0

36

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·26 Oca

สุดท้ายก็วกกลับมาที่เดิม ผู้ที่ถูกพาดพิงว่าเป็นคนซนกลับเบนสายตาหลบไปเล็กน้อย “หากข้ากล่าวว่า ข้าเพียงออกไปเดินเล่นเท่านั้น…ท่านจักเชื่อหรือไม่เล่า” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาฟังดูเรียบง่ายราวกับเป็นเรื่องที่ไม่ควรมีผู้ใดตั้งข้อสงสัย ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาฟังดูเป็นเรื่องธรรมดา หากผู้ใดได้ยินก็คงยากจะเชื่อทั้งสิ้น และดูเหมือนเหยาเสวียนอวี้เองก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายคงมิได้เชื่อคำพูดนั้นนัก “อ่า…จักกล่าวเช่นไรดีเล่า” เสียงนั้นทอดยาวออกมา คล้ายกำลังชั่งใจว่าจะเริ่มต้นอธิบายจากจุดใด พลางยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังค้นหาคำอธิบายที่ฟังดูปลอดภัยที่สุด “ข้าก็เพียง…เดินไปเรื่อย ๆ เท่านั้น” เขาเว้นจังหวะ กล่าวจบก็รีบเสริมขึ้นมาอย่างไม่ทันคิดนัก “เพียงแต่สถานที่ที่เดินอยู่นั้น…ออกจะผิดแผกจากปกติไปสักหน่อย” เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเดิม ราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อยจนไม่ควรกล่าวถึง “และก็…บังเอิญพบมารเหมันต์ มารล่มเรือ รวมถึงนฤบาลมารเข้าเท่านั้นเอง?” ประโยคสุดท้ายถูกเอ่ยออกมาอย่างสบายอารมณ์เกินเหตุ คล้ายเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าควรบอกไปให้ครบ

ไทย

1

0

26

令狐惠煌@huihuangcai·25 Oca

@Yaopeilan หัวคิ้วเลิกคิ้วเล็กน้อย ดูจะไม่เข้าใจคำถาม หรือไม่ก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงถาม “ย่อมหมายถึงภูติน้อย” เขาแทบมิสนใจตัวละครอื่นที่ร่วมฉากเลยมากกว่า “เหนื่อยรึ มิแน่ใจนัก แต่หลังๆ มาก็มิได้เหนื่อยอันใด” “ท่านเล่า ไปทำสิ่งใดมาถึงได้เจ็บตัวเช่นนี้”

ไทย

1

0

36

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·25 Oca

เขาปล่อยให้อีกฝ่ายกล่าวต่อไป ขณะตนเองตักข้าวต้มรับประทานอย่างเชื่องช้า ความคิดพลันไหลตามถ้อยคำที่ได้ยิน ดูท่าเทพปกปักษ์คงมองว่าท่านนั้นเป็นบุคคลที่เด็กน้อยยากจะชื่นชอบ ความเคร่งครัดที่ยึดมั่นในระเบียบแบบแผน หากเด็กคนใดต้องเผชิญ ก็คงมีแต่น้ำตาเป็นแน่ นับว่ายังดีที่ท่านนั้นยังพอมีรอยยิ้มให้เห็น มิฉะนั้นคงน่ากลัวยิ่งนัก “สบายดีก็ดีแล้ว” เขาเอ่ยขึ้นพลางวางช้อนลง เสียงนุ่มนั้นแผ่วสงบ “เรื่องเช่นนี้ คงต้องอาศัยเวลาเยียวยาจิตใจอยู่ไม่น้อย เพียงผู้ใหญ่ยังต้องใช้เวลานาน นับประสาอะไรกับเด็กเล่า จะไม่ให้เป็นห่วงได้อย่างไร” ถ้อยคำถูกเอ่ยออกมาอย่างเรียบง่าย นัยน์ตาหงส์สีทองทอดมองไปยังเทพมรรยาทซึ่งกำลังถอนหายใจเบา ๆ เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย คล้ายครุ่นคิด ก่อนจะยกมุมปากขึ้นบาง ๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ “หากท่านเป็นครูสอนสั่งเด็ก…” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ราวกับตั้งใจแกล้ง “เด็กน้อยคงหวาดกลัวจนไม่กล้าเงยหน้ามองเป็นแน่” แล้วจึงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เจือแววหยอกเย้าอย่างไม่ปิดบัง “เพียงนั่งอยู่เฉย ๆ ก็เคร่งครัดถึงเพียงนี้ ข้ายังอดสงสารเด็กผู้นั้นมิได้เลย” ดวงตาหงส์ทองสบมองอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยถามต่อ “เหนื่อยหรือ? หมายถึงผู้ใดกันเล่า??” “หรือว่าที่ถอนหายใจเมื่อครู่…ท่านกำลังเหนื่อยกับใครบางคนอยู่กันแน่”

ไทย

1

0

23

令狐惠煌@huihuangcai·23 Oca

@Yaopeilan แรกๆ ก็อยากสอดรู้มากอยู่หรอก หลังๆ มาก็ยังอยาก แต่มิได้มากถึงเพียงนั้นแล้ว “ดังว่า มันเป็นเรื่องส่วนตัวที่ดันกลายเป็นเรื่องสาธารณะไปแล้ว” เทพมรรยาทหลุบตาลงครุ่นคิด ทอดถอนใจแผ่วเบา เอ่ยเสียงราบเรียบที่มิได้ปรากฏคลื่นอารมณ์ใด “คงจะเหนื่อยน่าดู”

ไทย

1

0

48

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·23 Oca

“ข้ามิรู้ว่าท่านใช้หลักใดในการตัดสินเรื่องผิดมรรยาท…แต่ก็คงมีกฎเกณฑ์ของมันกระมัง” เขาเอ่ยขึ้น ก่อนจะยกช้อนตักข้าวต้มขึ้นชิมเพียงคำหนึ่ง แล้วจึงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสงบ “สำหรับข้า เรื่องผิดมรรยาทนั้นย่อมต้องพิจารณาถึงความหนักเบา หากเป็นเพียงความผิดพลาดเล็กน้อย ก็มิควรถือสาอันใดนัก” “อาจมีเพียงการตักเตือนบ้างเท่านั้น? ท่านเองก็คงมีกฎเกณฑ์ในการแยกแยะถูกผิดอยู่แล้ว มิใช่หรือ” คำถามนั้นถูกเอ่ยออกไปอย่างไม่จริงจังนัก ราวกับมิได้คาดหวังคำตอบอย่างแน่ชัด “ที่ข้าคิดเช่นนี้…คงเป็นเพราะได้เฝ้าทอดมองสิ่งเหล่านี้มาเป็นเวลานานกระมัง” เขากล่าวต่ออย่างแผ่วเบา “เมื่อเฝ้าทอดมองโลกมานานพอจะรู้ว่า…ความโลภ คือรากเหง้าของหายนะทั้งปวง” “ความโลภส่วนตนของผู้คนนั้น ย่อมก่อให้เกิดความเดือดร้อนไม่ทางตรงก็ทางอ้อม หากได้ลิ้มรสความโลภเพียงครั้งเดียว ก็ย่อมถวิลหาสิ่งที่ใหญ่กว่ากว่าเดิมไม่รู้จบ” “เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเวลานี้…จะเรียกว่าเป็นผลจากความโลภ ก็คงไม่ผิดนัก” มือเรียวตักเนื้อปลาขึ้นมาชิมอย่างเชื่องช้า ราวกับมิได้เร่งรีบสิ่งใด ก่อนจะหยุดชั่วครู่ “แล้วเด็กน้อยผู้นั้น…สบายดีหรือไม่”

ไทย

1

0

31

令狐惠煌@huihuangcai·21 Oca

@Yaopeilan “หรือต่อให้ข้าเป็นเทพปกปักษ์เช่นเดียวกับท่าน ก็ใช่ว่าเทพปกปักษ์ทุกคนจะตีความวิธีการปกป้องในรูปแบบเดียวกัน” วางถ้วยชาไว้บนโต๊ะแล้วก็หาเก้าอี้มาหย่อนตัวนั่งข้างเตียง “ไยจึงคิดเช่นนั้นเล่า” อาจหมายถึงเรื่องส่วนตัวนำไปสู่การศึก หรือที่ว่าเรื่องคงยังไม่จบในเร็ววัน

ไทย

1

0

57

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·20 Oca

เขาเลิกคิ้วขึ้นเพียงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนจะส่งถ้วยชาคืนไป และรับชามข้าวต้มปลาไว้ในมือ ดวงตาหงส์สีทองทอดมองไอร้อนที่ลอยกรุ่นจากอาหารตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม “ท่านก็คิดว่าสิ่งนั้นหาใช่หน้าที่ของข้าไม่ อย่างนั้นหรือ?” ถ้อยคำที่เอ่ยมิได้แฝงการตำหนิ หากเป็นเพียงคำถามที่เกิดจากความฉงนใจเท่านั้น “ท่านคือเทพแห่งมรรยาท ส่วนข้า…เป็นเทพปกปักษ์ หน้าที่นั้นย่อมปรากฏอยู่แล้วในนามของข้า” เขากล่าวโดยมิได้เงยหน้าขึ้น เพียงทอดสายตามองชามข้าวต้มปลาที่ยังคงส่งไออุ่นอย่างเงียบงัน “โดยมากแล้ว…เรื่องส่วนตนมักนำพาไปสู่การศึก และจบลงด้วยชีวิตผู้คนที่ต้องล้มตาย” เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วต่ำ “ข้าเอง…ก็หวังให้เรื่องนี้สิ้นสุดลงโดยเร็วเช่นกัน” “ทว่า ดูท่าแล้ว…คงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่”

ไทย

1

0

64

令狐惠煌@huihuangcai·20 Oca

@Yaopeilan “หน้าที่ใดกัน” เขาถาม รอให้เหยาเสวียนอวี้จิบชาไปพลางก่อน ค่อยยื่นข้าวต้มเนื้อปลาให้ “เรื่องทั้งหลายคงคลี่คลายแล้วกระมัง เดิมสิ่งเหล่านี้ดูจะเป็นเรื่องส่วนตัวที่ดันกระทบคนส่วนมากมาตั้งแต่ต้น หากปิดฉากได้เสียก็คงดี”

ไทย

1

0

46

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·20 Oca

@huihuangcai (แปลกดี เปิดแจ้งเตือนแล้วแท้ๆ.....)

ไทย

0

1

53

令狐惠煌@huihuangcai·20 Oca

@Yaopeilan ( บางทีเม้นก็ไม่เด้ง ปกติเราเช็คในแจ้งเตือนเอาา )

ไทย

1

0

57

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·20 Oca

( พี่ตอบนุตอนไหนคะ /ตบทวิต ก็ว่ารู้สึกแปลกๆว่าตอบแล้วหรือเปล่า 😭 )

令狐惠煌@huihuangcai

@Yaopeilan ครั้นเห็นว่าลืมตาขึ้นมาแล้ว หลิงหูฮุ่ยหวงก็เดินกลับไปเปิดปิ่นโตไม้รินชาขิงแบ่งจากกา รวมถึงตักเนื้อปลากับผักลงถ้วยข้าวต้มให้ “อภัยข้าเถิด เห็นท่านเจ็บตัวเดือนละทีสองทีเช่นนี้ ข้าก็ไม่แน่ใจว่าควรนิยามอย่างไรนอกจากซน” ดูจะไม่สำนึกผิดแม้แต่น้อย แต่ก็มิได้ว่ากล่าวเป็นจริงเป็นจัง +

ไทย

1

0

192

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·20 Oca

( นุมาเป็นชิปเปอร์ค่ะ 😭😭)

冬青山 ตงชิงซาน@Tongshingsan

หมอกไอหนาวปกคลุมทั่วบริเวณหน้าผา ทอดสายตาลงไปจากที่ตรงนี้ก็ปรากฎภาพของเมืองที่มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ใบของต้นจันทราขาวสว่างงดงามอยู่ท่ามกลางความมืดสลัวของฟ้าสาง บ้านเรือนร้านค้ายังคงปิดสนิทในยามเช้าตรู่ แต่กระนั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้คนและการใช้ชีวิต เรือนผมสีดำพัดปลิวไปตามสายลม เช่นเดียวอาภรณ์ลากยาว นัยน์ตาที่มองแล้วดูคลับคล้ายกับดอกไม้แห่งสายลมค่อย ๆ หรี่ลงจนปิด หมุนตัวก้าวเดินไปยังทิศทางหนึ่งที่ไร้ใครคนใดจะสัมผัสและรับรู้ เสียงนิ่งทุ้มพึมพัมออกมาอย่างเรียบเฉยจนไม่อาจรับรู้ได้ถึงความรู้สึกใด “นี่..น่ะหรือ” แสงจากรุ่งอรุณสาดส่องไปทั่วพื้นที่ เป็นดั่งเคย ไม่เคยแปรเปลี่ยนแม้ใครจะจากไปหรือกลับมา…ใช่หรือไม่กันนะ? . . . ‘เคยได้ยินชื่อของเมืองตงชิงซานหรือไม่’ ‘อะไร’ ‘ลือกันว่าที่แห่งนั้นถูกสร้างขึ้นจากเทพบรรพกาล เห็นว่าคราวนี้จักไปเยี่ยมเยือนได้แล้วหนา’ ‘..อะไรของเจ้า’ ‘?’ ‘เมื่อวันก่อนยังคิดอยากให้ข้าทำสงคราม คราวนี้กลับทำตัวราวกับคิดอยากเดินทางท่องเที่ยว’ ‘... เอาเถอะน่า ท่าน[ ] หากจะไปด้วยกันก็อย่าบ่นให้มากความนัก’ ‘ใครจะไปกับเจ้า’ ‘ท่านไง’ ‘...’ ‘ไปเมืองตงชิงซานด้วยกันเถิด’ ‘...’ ‘ไปกับข้า’

ไทย

0

183

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·20 Oca

ครั้นเห็นท่วงท่าการปรนนิบัตินั้น เหยาเสวียนอวี้ก็อดพยักหน้าอย่างพึงใจไม่ได้ ดูท่าจะพอใจกับการดูแลในครานี้อยู่ไม่น้อย (?) ทว่าเพียงอีกฝ่ายเอ่ยปาก ดวงหน้าที่แต้มด้วยความพอใจก็พลันกระตุกเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจาง ๆ “เทพมรรยาท นั่นเรียกการปฏิบัติหน้าที่” ริมฝีปากบางเอ่ยโต้กลับแทบจะในทันควัน กระนั้น เมื่อถ้วยชาถูกยื่นมาตรงหน้า คำพูดโต้แย้งก็หยุดลง เหยาเสวียนอวี้ยื่นมือรับมาอย่างไม่ถือสา ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนนุ่ม “ขอบคุณ” กล่าวจบก็รับ 'สินบน' นั้นมาโดยดี ยกถ้วยขึ้นจิบชาอุ่นช้า ๆ ราวกับไม่รู้ไม่ชี้ ชั่วขณะหนึ่งจึงเอ่ยเสริมในใจ— ถือเสียว่าข้าจักไม่เอ่ยแย้งให้มากความ เพราะสินบนถ้วยนี้แล้วกัน

ไทย

1

0

45

令狐惠煌@huihuangcai·18 Oca

@Yaopeilan แค่เย้าเล่นเสียมากกว่า เขาเดินกลับมาพร้อมถ้วยชาแลข้าวต้มหอมกรุ่น ยื่นชาให้ก่อน “ดื่มก่อนเถิด ประเดี๋ยวจะคอแห้งเอา”

ไทย

1

0

62

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·17 Oca

เหยาเสวียนอวี้ขยับกายเพียงเล็กน้อย ก่อนจะหยัดลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงเอ่ยเรียกนามของตน เขาจัดแจงอิริยาบถอย่างเรียบร้อย มือเรียวข้างหนึ่งสะบัดชายอาภรณ์ยาวที่คลี่อยู่ ก่อนวางลงบนหน้าตักอย่างสงบเสงี่ยม “เทพมารยาท?” สุรเสียงเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา แฝงไว้ด้วยความประหลาดใจ มิคาดคิดว่าจะได้พบอีกฝ่าย ณ ตำหนักเยียวยาแห่งนี้ “ท่าน…?” ราวกับจะซักถามว่ามาเพื่อสิ่งใด ทว่าดวงหน้างามซึ่งเพิ่งลืมตาตื่นกลับกลืนคำถามนั้นลง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นถ้อยคำอื่นแทน “เป็นข้า…ซนหรือ?” “เอ่ยผิดไปหรือไม่?” เขาขมวดคิ้วน้อย ๆ น้ำเสียงยังคงอ่อนโยน หากรอยยิ้มที่คลี่ออกกลับบ่งบอกชัดว่าองค์เทพปกปักษ์เพียงเอ่ยยียวนเท่านั้น มือเรียวหยิบพัดขึ้นมาบิดเล่นอยู่ที่ชายพัด ปิดครึ่งล่างของใบหน้าไว้ พลางยิ้มจนดวงตาโค้งงอ “ข้าจำได้ว่า…ยังมิได้กระทำอันใดเลย“

ไทย

1

0

61

令狐惠煌@huihuangcai·17 Oca

“ทิวาสวัสดิ์ วันนี้ไปซนกระไรมาอีกเล่า” เป็นคำทักทายหน้ายิ้มที่ความน่าหมั่นไส้แทบทะลุหน้ากาก เขาประสานสองมือไพล่หลัง ขณะที่ก้มลงดูว่าผู้ที่ตนมาเยี่ยมนั้นหายขี้เซาหรือยัง หากยังไม่ตื่นคงทิ้งจดหมายไว้สักฉบับแล้วจากไป

ไทย

1

0

61

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·16 Oca

@Luofangrong_TSH ( มันคือชะตาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง )

ไทย

0

87

หลัวฟางหรง@Luofangrong_TSH·16 Oca

@Yaopeilan (ม่ายยยยน้าาาาา .กรีดร้องโวยวาย)

ไทย

1

0

74

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·16 Oca

( อันนี้คือ ตกใจกลัวสุดขีดและสลบ โอ้โห ปริ้นเซสมากลูกแม่—)

冬青山 ตงชิงซาน@Tongshingsan

- เทิร์นสุดท้าย - [ ภายในป่า] @XiangRong_TSH @Jiangyanzhiyuan @ZhaoCangmin_TSH @feithegoat001 นางปาท่านราวกับปาลูกบอลของเล่นลูกหนึ่งไปทางตัวของเจี้ยงเหยียนเมื่อได้รับคำตอบของคำถามตน มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งโดยไม่รีรอเสวนา จะตามไปหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกท่านแล้ว _____ [ เขตแดนติดกับแดนมาร ] @Yaopeilan @MengPu_TSH “ข้ามิใช่เด็กน้อยที่คาดหวังดินแดนอันสงบสุขและปลอดภัยไร้ราคีหรือรอยแปดเปื้อน เพียงเป็นดินแดนที่จะคงอยู่อย่างที่มันควรจะเป็นมาตั้งแต่แรก” เค้นหัวเราะให้กับคำว่าช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มิได้ตอบสิ่งใดให้กับคำพูดที่ดูจักเข้าใจผิดไปบ้างนั้น เขามิได้จับมือของท่านเอาไว้ ทว่ากลับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อคราวที่ท่านกล่าวถามขึ้นมาเกี่ยวกับการจากไป “...” “ใครเล่าจะต้องการจากไป ทั้ง ๆ ที่ยังมิบรรลุเป้าหมาย” ท่านเห็นนัยน์ตาของเขาสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอที่คราวนี้ดูจะไร้การส่อเสียดไปที่ใครคนใด “แม้ยามนี้ท่านผู้นั้นจะยังหาเหตุผลที่จะทำสงครามกับนางมิได้ ทว่าอีกสิบปี ร้อยปี หรือต่อให้จะเป็นอีกพันปี ใครเล่าจะรู้” “ดินแดนมารจักต้องกลับมาเป็นของเหล่ามาร หาใช่ไข่มุกแตกร้าวที่ร่วงหล่นสู่โคลนตม-” ฉั๊วะ! ยังไม่ทันสิ้นสุดประโยคนั้นของเขาดี พวกท่านก็เห็นว่ามือข้างหนึ่งถูกแทงเข้าที่ตัวเขาจากทางด้านหลัง โดยไร้ซึ่งกลิ่นอายหรือพลังใดให้สัมผัสได้ !!! “อะ- แค่ก แค่ก ๆ ” มารล่มเรือสำลักโลกหิตก้อนใหญ่ออกมาอีกครั้ง สายตาเหลือบมองไปยังคนด้านหลังที่โผล่มาอย่างถูกจังหวะเวลา เขาหัวเราะ “นฤบาล…มาร..” “สักวันหนึ่ง นายท่านจักปลิดชีวิตของเจ้า” ดวงตาสีทองของนางสว่างวาบขึ้นมา นางดึงมือออกจาหร่างของเซิ่นไฮ่ และทำให้เขาที่กำลังบาดเจ็บรุนแรงไม่อาจประครองตัวได้อีก ล้มลงไป พร้อมกับคำสุดท้ายที่ได้ยินทั่วกันทั้งผู้ที่อยู่ก่อนและตามมาภายหลัง “จงหวาดกลัวเสีย” ท่านสัมผัสได้ถึงก้อนพลังที่ถูกส่งจากมารล่มเรือไปสู่นฤบารมาร รวมถึงพวกท่านทั้งหมดที่อยู่โดยรอบ เดิมทีแล้วก้อนพลังระดับนี้นั้นคงมิสามารถทำให้นางสะทกสะท้านได้ เพียงแต่ยามนั้นเอง พวกท่านก็ได้รู้ว่ามันมิใช้พลังที่มีไว้ใช้โจมตีทางกาย หากแต่เป็นความรู้สึก ‘หวาดกลัว’ ที่เสียดแทงเข้าทุกอนูสัมผัสตามคำพูดจากปากผู้ที่ยามนี้สิ้นชีวิตลงไปต่อหน้าต่อตาพวกท่าน ทั้งยังได้ ‘หวาดกลัว’ จากกลิ่นอายไอมารของนฤบารมารที่แผ่พวยพุ่งออกมาอย่างไม่อาจสะกัดกั้น ก่อนจะสิ้นสติไปด้วยภาพสุดท้ายของนฤบารมารที่พุ่งตัวไปทางแดนมาร รู้ตัวอีกที พวกท่านทั้งหมดก็มาอยู่ที่หอเยียวยาบนสวรรค์เสียแล้ว - ปิดโรล - ถือว่าจบรูทแล้ว (ส่งคะแนนได้) สำหรับผู้เล่นที่ยังอยากคุยกับเพื่อน ๆ ภายในพื้นที่ภายในป่า/หอเยียวยาสวรรค์ ก็ยังสามารถโรลกันต่อได้ตามสะดวกเลยค่า

ไทย

1

0

150

Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)@Yaopeilan·3 Oca

@Yuezuan_ ( นุมาเป็าม้า )

ไทย

0

52

Yuè zuàn (ผปค.ป่วย มาๆหายๆ)@Yuezuan_·2 Oca

(สวัสดีค้าบบผปค.เยว่จวนค้าบ) (มาสอบถามคนในมูว่ามีใครอยากเเลกเฟสกันมั้ยค้าบบเผื่อจะได้ไปเจอกันในยุทธภพอีก😏🫵) (ผปค.ไม่หยิ่งเลี้ยงง่ายแต่หน้าเฟสรกหน่อยนะคับบบ)