優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹

#FRG_Commu (ชั่วคราว) “แผล? ตะ ตกบันไดน่ะ“ “จริงๆนะ..!” | “เฮ้อ ..ก็ได้” ___________________________ Kisaki Yuuri (17) G.11 | Sci-Math Setsubun-Sou (Eranthis Pinnatifida) Doc in bio Co/Roleplay/Talk > Dm 24/7

@Pavel_FRG “...หน้าร้อนจัง” ยูริพึมพัม “มือฉันเย็นนะ ทาบแบบนี้...จะรู้สึกดีขึ้นรึเปล่า?”

@Pavel_FRG “ได้เหรอ? ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?” หมายถึงที่ว่าอยู่กับพาเวล เขานึกมาตลอดว่าอีกคนเป็นพวกไม่ชอบเจาะแจะกับคนอื่นเสียอีก กระทั่งจับสังเกต หน้าคนที่เงยมองเพดานนั่นได้ “เป็นอะไรรึเปล่า” ส่งหลังมือข้างหนึ่งไปทาบแก้ม ความร้อนส่งผ่านมายังมือของตนจึงใช้ทั้งสองมือประคองหน้าพาเวลให้สบตา +

โรลเปิด | แยกรูท 12:15 น. หน้าตู้กดน้ำมีใครบางคนกำลังยืนง่กๆเงิ่นๆอยู่นานแล้ว สีหน้ากำลังแย่ขั้นสุด ไม่ว่าจะหยอดเหรียญไปกี่เหรียญ ทุกอย่างยังคงนิ่งสนิท หรือว่าเครื่องมีปัญหา? “...” ...ทำยังไงล่ะเนี่ย

@Pavel_FRG ยูริทำตาหลุกหลิกยิ้มแห้ง ยิ่งเห็นพาเวลจ้องแบบนั้นก็ยิ่งเกร็งเข้าไปใหญ่ หรือว่า...โกหกไม่เนียน? แต่กระนั้นก็ยังคงรอท่าทางของอีกฝ่ายกับขนมหวานของเขา ถึงจะไม่มีทีท่าใหญ่โตอะไรมาก แต่ก็พอมองออกว่าพาเวลกำลังสนใจ “อะ อื้ม! คอมเปโต!” ช่วยทวนอีกแรง “ถ้านายชอบ ฉันจะเอามาให้บ่อยๆนะ”

@Yuuri_FRG “คอมเปโต…?” เขาทวนชื่ออีกครั้ง ปิดจุกยางแล้วยกขวดโหลขึ้นมาในระดับสายตา นัยน์ตาสีอ่อนคู่นั้นมีร่องรอยตื่นเต้นเหมือนคนกำลังเห่อของใหม่

#โรลเปิด | #แยกรูท 12:35 | บริเวณโรงเรียน …มาขึ้นอยู่ในที่แบบนี้ด้วย นั่นเป็นความคิดแรกของพาเวลขณะจ้องมองดอกแดนดิไลออนในมือ หากใครสักคนบังเอิญผ่านมาแถวนี้ ไม่ว่าจะมาหามุมนั่งกินมื้อเที่ยงสงบๆ หรือนั่งพักผ่อนตามประสาก็คงบังเอิญเห็นเขานอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหญ้า “…” +

@Pavel_FRG (หล่อทั้งพ่อทั้งลูกเลยนะคับ😣🙏🏻💖💓)

(มาแปะรูปวาดพาเวลกับคุนพ่อค่ะ 👐🏻✨แม้จะหน้าตาคล้ายกันแต่นิสัยกับงานอดิเรกต่างกันสิ้นเชิง)

@Pavel_FRG “ก็ต้อง...ชอบพาเวลอยู่แล้วสิ!” หัวใจเต้นรัวเร็ว ท่าทางลนลานราวกับกำลังเรียงคำพูดในหัวอยู่ทุกคำ “นายใจดีมาก ไม่เคยรำคาญฉันเลยนี่นา” “แถมตอนนี้ก็ยัง...อึก เลี้ยงน้ำด้วย” เสียงพูดอู้อี้ขึ้นจมูก น้ำตาหยดแหมะลงหน้าแก้ม “ยังไงก็ต้องชอบนายที่สุดอยู่แล้วสิ”

@Pavel_FRG ราวกับว่าหาเสียงพูดของตัวเองไม่เจอ ยืนนิ่งอยู่นานสองนานทั้งสายตาดูไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อ...ว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้ กับคนอย่างเขา กระป๋องในมือถูกบีบแน่นไม่รู้ตัว ปากอ้าพะงาบบางอย่างเบาหวิว “กะ ก็“ เสียงพูดยิ่งเบาลงทุกขณะจนน่าหน่ายตัวเอง +

@Pavel_FRG เจ้าตัวหันไปค้นอะไรซักอย่างในกระเป๋า ขวดโหลขนาดเท่าฝามือถูกตกแต่งด้วยจุกยางและริบบิ้นน่ารักสีหวาน ภายในบรรจุด้วยขนมหลากสีเล็กๆ “คุณแม่...พึ่งกลับบ้านเมื่อวาน ซื้อของฝากมาเพียบเลย กะ ก็เลยตั้งใจแบ่งมาให้นายด้วย” “คอมเปโตน่ะ คิดว่านายน่าจะ...ชอบมันนะ?“

@Pavel_FRG “เอ๋?” หลับตาลงข้างที่ถูกแตะ พอพูดถึงเรื่องปลาสเตอร์บนหน้าแล้ว... “อ้อ นี่น่ะเหรอ~?” ดูออกก็รู้ว่ายิ้มกลบเกลื่อน จงใจลากเสียงยาวในลำคอเพื่อคิดหาข้ออ้างอย่างรวดเร็ว “ดะ เดินชนป้าย- ไม่สิ ประตู... เดินชนประตู! อย่าใส่ใจเลย“ “อ้อ! ที่บอกว่าตามหา” +

@Mirei_FRG ตัวแข็งทื่อโดยฉับพลัน ไม่ต้องหันไปมองเขาก็จำน้ำเสียงนี้ได้ทันที ใช้เวลาครู่หนึ่งกว่ายูริจะหันหน้ามาหาอีกฝ่าย สีหน้ามู่ทู่ชัดเจน ดูเหมือนทั้งกลัวทั้งระวังไปในตัว “...” เขาหันหน้าหนี “เธอ..ไปซื้อตู้อื่นเถอะ” น้ำเสียงเบาหวิว แต่ก็พอให้ได้ยินได้ถนัด

@Yuuri_FRG (มาแล้ว🫳🏻) "ทำอะไรอยู่หรือคะ" ทักเรียกเพราะเดินผ่านมาเห็นคนคุ้นเคยพอดี เพราะแถวนี้ทั้งเงียบและมีแค่อีกคนที่อยู่กับตู้กดน้ำเลยอดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ .. ไม่หรอก ที่จริงก็แค่เห็นอีกฝ่ายทำหน้าอมทุกข์เลยอดแวะมาดู หาเรื่องสนุกๆ ทำไม่ได้ก็แค่นั้น "ตู้นี่มันมีปัญหาเหรอ?"

@yuak_frg “สะ สวัสดี“ ตาสองสีหลุบมองอีกฝ่ายสลับกับตู้ สีหน้ากังวลออกจนชัดเจน “..นายควรไปซื้อตู้อื่นนะ” “ตู้นี้...มีปัญหา” น้ำเสียงเขาอ้อมแอ้ม “ฉันใส่เหรียญไปห้าครั้ง มันคงเสียแล้ว”

@yuak_frg “ー!” ไหล่เขาสะดุ้งโหยง รีบเด้งตัวออกห่างตู้อย่างไว เพียงส่งเสียงแค่ ‘อะ‘ ก็หุบปากลง เผลอคิดตีกันสาลวนในหัวว่าเป็นเขาหรือตู้กดน้ำนี่ที่สร้างปัญหากันแน่ แย่แล้ว...เผลอยืนขวางรึเปล่า +

@Pavel_FRG “...“ ยูริให้มันกับอีกฝ่าย ไม่พูดอะไรต่อซ้ำยังมองตาปริบๆ เมื่อก่อนเขามักถูกใช้ให้ไปกดน้ำตามสั่งแล้วยังถูกไถเงินไปอีก จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

@Pavel_FRG ราวกับตัวลีบเล็กลงไปอีกหลายเซน ถึงอย่างนั้นก็จำยอมให้จูงไปแต่โดยดี “อันนั้น..” นิ้วชี้ไปที่น้ำมะนาวโซดากระป๋อง “ทำไมเหรอ..?” “..!” “อะー” หน้าตาตื่นตูมอย่างกับคนพึ่งเข้าใจสถานการณ์ มือไม้พัลวันหยิบเงินในกระเป๋าจำนวนหนึ่ง ดูเหมือนจะมากกว่าค่าน้ำในตู้เสียอีก +

@Pavel_FRG “มะ หมายถึง! ใจลอยน่ะ..! จู่ๆก็เดินมาแถวนี้ซะได้” ดวงตาใต้เส้นผมปรกหน้าแอบหลุกหลิกเล็กน้อย อย่างว่า...เขาอ่อนหัดเรื่องการโกหกจริงๆนั่นล่ะ

@Pavel_FRG ? กะพริบตาปริบๆไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่กล้าเซ้าซี้ต่อ “กะ ก็..” เขาตัวแข็งทื่อ นิ่งเป็นรูปปั้นให้อีกคนได้ปัดเนื้อเช็ดตัวง่ายดาย “กำลังตามหานาย..” ตอบเสียงเบาหวิวเหมือนกระซิบให้ตัวเองฟังมากกว่า แต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้ถามซ้ำ ยูริร้อนชิงตอบขึ้นมาก่อน +

@Pavel_FRG (มาเอาตรงนี้มาสุดหล่อ😊🫴🏻🍬)

#FRG_Commu “…” “มีขนมมั้ย?” 🌼🍃 Pavel Wincott | Dandelion Grade 11 | Sci-Math Doc : bit.ly/3O4EA3m

@Pavel_FRG “ーอึ๊ก!” หลุดร้องเสียงหลงตัวโยนจนเผลอยกมือขึ้นปิดปาก เป็นเพราะขวัญผวาไม่ได้ตั้งตัวเมื่อเห็นอีกฝ่ายทุบตู้เสียจนแทบพัง “พะ..” คว้าเข้าจับแขนพาเวล “พอแล้ว มันคงเสียจริงๆนั่นแหละ” ใช้จังหวะอีกคนหันมาหาก็ส่ายหน้าตอบ “ไป...ไปซื้อที่อื่นเถอะ”

@Yuuri_FRG ”…” ก่อนที่จะมีคนผ่านมาเห็นแล้วเข้าใจผิดว่าเขาข่มขวัญเพื่อนร่วมชั้นจึงจำต้องผละออก “ให้ฉันลอง” ควานหาเหรียญในกระเป๋ามาหยอดก่อนจะกดเลือกน้ำผลไม้ไป