ZZPnetwerk

Bas Jacobs spreekt zich opnieuw uit over Box 3. Hij stelt nu dat hij níét heeft gezegd dat rente-op-rente een spookverhaal is, maar dat het een spookverhaal zou zijn dat vermogensopbouw en belastingopbrengsten lager uitvallen bij een vermogensaanwasbelasting dan bij een vermogenswinstbelasting. En precies daar blijft hij, in mijn optiek, de fout ingaan. Jacobs rekent met een discontovoet van 9%. Dat is precies het rendement dat jouw beleggingen volgens zijn model zouden moeten opleveren. Maar door dat percentage te gebruiken, verdampt het rente-op-rente-effect in de berekening vrijwel volledig. Geld nu is volgens hem simpelweg veel meer waard dan geld later. Zelfs als dat geld later, door compounding, aanzienlijk méér geld is geworden. Ik ben het daar fundamenteel mee oneens. Mijn zorg is dat veel Kamerleden niet diep genoeg in deze aannames duiken en vertrouwen op een model dat staat of valt met die 9%. Terwijl je ook kunt beargumenteren dat de overheid zou moeten rekenen met een veel lagere discontovoet, bijvoorbeeld dichter bij de rente op Nederlandse staatsobligaties. Voor de overheid heeft geld nu immers een andere waarde dan voor een particuliere belegger met een lange horizon. In een spreadsheet kun je de contante waarde van belastingopbrengsten gelijk trekken. Maar de echte wereld is geen spreadsheet. Bovendien wordt deze hele discussie in mijn optiek vooral bekeken vanuit overheidsperspectief. Hoe optimaliseren we belastingopbrengsten? Hoe trekken we modellen gelijk? Hoe maken we de opbrengst voorspelbaar? Maar de belegger zelf verdwijnt uit beeld. Een jaarlijkse heffing op ongerealiseerd rendement haalt kapitaal uit de markt vóórdat het kan renderen. Dat raakt liquiditeit, risico, ondernemerschap en langetermijnopbouw. Rente-op-rente bestaat natuurlijk wél. De vraag is niet óf het bestaat, maar wie ervan profiteert: de burger of de belastingdienst.