Makan

وسط جنگ و زلزله و هزار تا داستانیم، توییتر فارسی رو باز میکنم یه دنیای دیگه هست اصلا

خب دیگه گفتی چی دوپامین میده؟

تهران بیچاره فقط زلزله کم داشت، خدا با این شهر بدفاز ایناست اصلا

این پشه‌های لعنتی زمستون منقرض میشن دوباره این تایم برمیگردن به چرخه؟

یه سری فیلترشکن میخرم یوتیوب 4k پلی میشه، یه سری دیگه توییت دو شب میزنم، ۱۲ ساعت بعد پست میشه…

تو یه بخشی از بهشت موزیک تکنو پلی میشه

انسان‌های احمق عمیقا آزارم میدن

قلبم درد میکشه وقتی میبینم تهران اون حال و هوای قدیم رو نداره

بعد سه ماه آن شدم دیدم اپل موزیکم پریده، ملودیفای نصب کردم… واقعا افول انسانیت

حس میکنم یه‌سری حس‌هام خراب شدن، مثلا اخیرا هر خبری میشنوم تعجب نمیکنم دیگه، هرچی میخواد باشه

اون goal list‌ که اول ۲۰۲۶ نوشتم بهم پوزخند میزنه

خب یه سلام دوباره خیلی خسته

کی قراره بهش بگه امشب نمیزنن

خب دیگه امشب میزنن

بعضیاتون رو هرچی سعی میکنم نمیفهمم، میگید نمیخواید جنگ بشه میگید نمیخواید پهلوی بیاد، الان از این شرایط راضی هستین؟ به‌نظرتون همه ‌چی عادیه؟ یا مثلا توافق کنن همه چی عادی میشه؟ اطرافتون میبینید چی شده و چی داره میشه؟ نمیفهممتون اصلا

دوستم تو فیس‌تایم میخواست بگه خیلی غمگینم، گفت خیلی ایرانیم :)

من ریدم دهن هرکی که به هرشکلی داره عادی‌سازی میکنه !!!

دلم برای یه‌سری چیزای گذشته تنگ شده

من اینقدر فردای ایران آزاد رو هر لحظه تو ذهنم تصور میکنم که ثانیه‌ای دیگه حضور این آخوندای چرک رو نمیتونم تحمل کنم