Zilpher

Zilpher (ซิลเฟอร์) | 36y | Pare α | มนุษย์ | นักผจญภัย “เจ้าอยากลองฟังเรื่องสนุกสักหน่อยมั้ย?” “ฮ่าๆ ข้าล้อเล่นน่า อย่าทำหน้าแบบนั้นเลย” doc : shorturl.asia/LrWFE #VVC_Commu

@Benjamin_VVC “เจ้าทำให้หัวใจข้าภักดีเพียงแต่เจ้า... เห็นทีแบบนี้...เจ้าจะต้องรับผิดชอบมันสักหน่อยแล้ว” ดวงตาสีฟ้าเทอร์ควอยซ์ช้อนมองคนตรงหน้า เผยอมยิ้มขี้เล่นอย่างซุกซนเหมือนทุกครั้ง

@Benjamin_VVC ซิลเฟอร์อาจเป็นชายทื่อดูซื่อบื้อในบางครา แต่ก็มิได้เขลาถึงขนาดไม่รู้จักใจตน เขารู้มาตั้งแต่แรกและมันก็คงยังชัดเจนเสมอมา “ตั้งแรกพบสบตากัน ในวินาทีนั้นเจ้าก็ได้ครองหัวใจข้าแล้ว” +

(เปิดโรล/แยกรูท) 12:38 PM อากาศเริ่มอุ่นขึ้นบ้างแล้ว เป็นสัญญาณว่าฤดูหนาวกำลังใกล้จะสิ้นสุดลงและวสันต์กำลังจะเข้าแทนที่ ทุกอย่างดูผ่านไปเร็วสำหรับชายหนุ่มที่เพิ่งกลับมาบ้านเกิด ซิลเฟอร์เดินเที่ยวเล่นตามลานน้ำพุกว้าง ดื่มด่ำบรรยากาศหนาวก่อนที่มันจะหาย..

@VVC_Hitch (ไม่ได้เห็นนานเลย คิดถึงนะพ่อหนุ่ม😔)

🤍🤍🤍

@Benjamin_VVC "เจ้ามีรอยยิ้มที่สวย ซีฮัน ซึ่งข้าชอบมันมาก และหากเป็นไปได้ข้าก็อยากจะเห็นมันในทุกวัน" "..ดังนั้นข้าจึงอยากปกป้องมันไว้ เจ้าอนุญาติหรือไม่?"

@Benjamin_VVC "ข้าเองก็ด้วย" เขาผลิยิ้ม โน้มใบหน้าลงต่ำ กดจูบลงที่กลางหน้าผากมน แล้วเลื่อนลงมาที่เปลือกตา แก้ม และริมฝีปากสีระเรื่อเป็นอย่างสุดท้าย ก่อนเลื่อนใบหน้าถอยห่างเล็กน้อย สบสายตาประสานคู่กับดวงตางามดั่งทับทิม มันยังคงงดงามแต่ติดตรึงในใจเขานับตั้งแต่แรกที่พบ +

@Benjamin_VVC สบมองดวงตาคู่สีแดงสวยทำให้ความรู้สึกผิดเกาะกุมขึ้นที่หัวใจ ในยามยากลำบากเขาไม่อาจอยู่ช่วยเหลือคนสำคัญได้เลย.. ไม่เลยสักนิด แต่เพราะแบบนั้น ปัจจุบันจึงยิ่งต้องมั่นคงเพื่อรักษาไว้ ไม่ให้มันหายไปอีก “เรื่องมันผ่านไปแล้ว..ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครคิดหลอกหรือทำร้ายเจ้าแล้ว”

@Benjamin_VVC วินาทีที่เบนจามินพูดจบ มือแกร่งคว้าร่างของเขาเข้าสวมกอดแนบแน่นแต่ก็ถนอมอ่อนโยน “ไม่เลย.. ไม่เลยซีฮัน” ซิลเฟอร์กระซิบ ผละถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อมองดูใบหน้าสวยได้ชัดเจน ใช้นิ้วเกลี่ยหยาดน้ำใสที่เริ่มเอ่อล้นเบาๆ +

@Benjamin_VVC ณ ที่แห่งนี้สงบและไร้คน ดูเหมาะที่จะเป็นสถานที่ให้พวกเขาได้พูดคุยกันเป็นส่วนตัวอย่างที่เบนจามินเอ่ยขอ เขานั่งลงตรงหย่อมหญ้า มีแม่น้ำกว้างเป็นทิวทัศน์ประกอบแก่สายตา มือหนึ่งประคองช่วยอีกคนให้นั่งลงข้างๆ ตน "ทีนี้เจ้าพร้อมแล้วหรือยัง?"

@Benjamin_VVC "ตามที่เจ้าต้องการ ข้ามีสถานที่ดีๆ อยู่" เขาบอกยิ้มๆ เดินนำพาเบนจามินออกมาจากหมู่บ้าน ลัดเลาะไปตามลุ่มแม่น้ำใกล้โซนเกษตร พื้นที่โดยรอบเริ่มอบอุ่นขึ้น กลุ่มหญ้าสีเขียวเริ่มงอกปกคลุมผืนดินแทนที่หิมะ +

@Benjamin_VVC เขาคลี่ยิ้มอ่อน "ข้าอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเจ้า ชีวิตเจ้าเป็นอย่างไร ดีหรือร้าย ข้าอยากรู้มันทั้งหมด เพียงแต่.." "ขอเว้นเรื่องที่ทำให้เจ้าปวดใจ ข้าอยากให้เจ้าเล่าเมื่อเจ้าพร้อมจริงๆ"

@Benjamin_VVC เขาหลุบมองดูจับสังเกตความเศร้าผ่านดวงตาคู่สวย ซิลเฟอร์กระชับตะกร้าขึ้นคล้องไว้ที่ข้อพับ มือเอื้อมประคองใบหน้านวลขาวที่สบมองตน ใช้นิ้วเกลี่ยเบาๆ อย่างอ่อนโยน +

@Benjamin_VVC เป็นของคู่กันที่จะขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้ “แต่ทุกการเดินทางย่อมมีจุดจบ เมื่อถึงเวลาหนึ่งข้าเองก็ต้องวางมือ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าเสียดายนักหรอกนะ” ซิลเฟอร์บอกกล่าวด้วยความรอยยิ้ม “แล้วเจ้าเล่า? ข้าอยากฟังเรื่องของเจ้าบ้าง ซีฮัน”

@Benjamin_VVC “ก็คิดถึงนะ.. คิดถึงมันเสมอ เหมือนกับว่าหัวใจข้าเรียกร้องหา” เขายอมรับโดยตรง หากจะให้พูดเข้าใจง่ายคงเป็นเหมือนพริกกับเกลือ มดกับน้ำตาล นักผจญภัยกับการเดินทางเองก็เช่นกัน +

@Benjamin_VVC เล่ามาถึงตอนนี้ก็หลุดยิ้มขำ ไม่วายถามคนฟังว่ารู้สึกอย่างไร “เป็นอย่างไร ข้าหวังว่าเจ้าจะสนุกนะ เพราะสำหรับข้าแล้ว ร้อยพันปีคงไม่มีเจ้าบ้าไหนถูกวาฬกลืนเข้าไปแบบนั้น”

@Benjamin_VVC “มันขึ้นจากพ้นน้ำและพ่นคายทุกอย่างในกระเพาะออกมารวมถึงพวกข้าด้วย แรงลมอัดบีบพวกข้ากระเด็นออกมาเกยตื้นที่ชายฝั่งวาโนะคุนิพอดิบพอดี ถือว่าได้ตั๋วเที่ยวฟรีและบุบเฟ่ปลามื้อใหญ่เชียวล่ะ” +