Zoe_y.F

“I didn't do it for you! I just happened to be free!🌷” canva.com/design/DAGiWjR… #dcocrp

@MxiMlan_ “ชิ…ชั่งมัน” “ฉันจะกลับบ้านไปหาเจ้าตัวเล็กของฉันเเล้ว” “ส่วนนาย ฉันจะจำไว้ว่าวันนี้นายทำให้ฉันพลาดเป้าหมาย” เธอพยายามลุกขึ้นอย่างมั่นคงและจัดทรงเสื้อผ้าที่เสียหายเล็กน้อยจากการล้ม ก่อนจะยืนตรงและเริ่มเก็บอาวุธที่ใช้ไปจากท่าทางที่ไม่รีบร้อนเกินไป แม้จะมีความโกรธอยู่บ้าง

@Zoe_yFFF " แม้ตัวคุณเองจะไม่ได้ตัดสินใจ แต่เหมือนโชคชะตาจะเป็นคนตัดสินใจแทนคุณแล้วนะ . . " เขานั้นมายืนตรงหน้าอีกฝ่ายและก้มมองอีกฝ่ายก่อนจะลุก " คุณจะเอายังไงต่อล่ะ . . ?" เขาถามออกไปพร้อมกับเดินไปส่องยังขอบตึกและมองหาเป้าหมายของอีกฝ่าย "หายไปแล้วด้วย..." เขาโกหก แต่คุณจะเชื่อเขาไหม?

[เปิดโรล : ตรวจตราประจำวัน] 23:09 "เห้อ . . ." เสียงถอนหายใจของชายหนุ่มถายใต้หน้ากาและชุดสีขาวนั้นดังขึ้นบนยอดตึกสูงใจกลางย่านที่คนพลุกพล่านชอง บลัดแฮฟเว่น ร่างนั้นนั่งมองลงไปยังพื้นด้านล่างเพื่อตรวจตราหสอะไรก็ตามที่ผิดปกติ แต่มันไม่มีเลยตอนนี้... นอกจากที่เขาไปเจอมาวันนี้..

@MxiMlan_ เธอรีบลุกขึ้นทันทีและเช็คดูรองเท้าในขณะที่กัดฟันพูดกับตัวเอง “แม่ง…ทำไมต้องมาล้มอะไรตอนนี้เนี้ย!”

@MxiMlan_ โซอี้หันกลับไปมาเล็กน้อยและในขณะที่เธอกำลังจะก้าวต่อไป ขาของเธอกลับสะดุดเข้ากับเศษหินเล็กๆ บนพื้น ทำให้เธอล้มไปข้างหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว “โอ๊ย!” เสียงตกใจหลุดออกมา ก่อนที่โซอี้จะล้มคว่ำไปข้างหน้า หน้าของเธอแทบจะทิ่มลงไปที่พื้น ส้นสูงของเธอเกือบจะหลุดจากเท้า

@MxiMlan_ เธอรู้ว่าเขากำลังพยายามอะไรบางอย่าง พยายามทำให้เธอลังเลหรือหยุดมือ แต่เธอไม่ใช่คนที่เปลี่ยนใจง่ายๆ โดยเฉพาะเมื่อเงินค่าจ้างยังรออยู่ตรงหน้า

@MxiMlan_ “ไม่มี” โซอี้ตอบเสียงห้วน ดวงตายังคงจับจ้องไปที่เป้าหมายข้างหน้าโดยไม่เสียสมาธิแม้แต่วินาทีเดียว เธอไม่มีเวลามาเล่นเกมจิตวิทยากับเขา และไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอต้องตอบคำถามไร้ประโยชน์พวกนั้น มือของเธอเลื่อนไปกระชับสายสะพายกระเป๋ากีตาร์ให้แน่นขึ้นก่อนจะเร่งฝีเท้า พยายามเพิ่มระยะห่าง

@MxiMlan_ “ฉันไม่เสียเวลามานั่งเถียงกับคนที่ขวางงานของฉันหรอก” เธอพูดเสียงเรียบ ดวงตาไล่ตามเงาของเป้าหมายที่กำลังหนีอยู่เบื้องล่าง เเละเหลือบตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะกระตุกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ถ้าคุณคิดจะตามฉันมาอีก…” เธอพูดพร้อมกระตุกยิ้มเล็กน้อย “ก็ลองดูว่าคุณจะวิ่งทันฉันรึเปล่า”

@MxiMlan_ โซอี้กัดฟันแน่น นัยน์ตาสีฟ้าของเธอสะท้อนความหงุดหงิดออกมาอย่างชัดเจน แต่เธอไม่เสียเวลาตอบโต้คำพูดของเขาให้มากความ เธอเก็บปืนสไนเปอร์อย่างรวดเร็วในกระเป๋ากีตาร์ที่ดูไม่ต่างจากของนักดนตรีทั่วไป ก่อนจะสะพายขึ้นหลังและขยับตัวไปที่ขอบตึก

@MxiMlan_ เธอหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพยายามตั้งสมาธิใหม่ แต่การพลาดเป้าหมายครั้งนี้ทำให้เธอหงุดหงิดอย่างมาก “นี่มันไม่ใช่เกม! คุณอยากให้มันจบลงยังไงล่ะ?” เธอพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นมัว ขณะที่ยังจับจ้องไปที่เป้าหมายที่ตอนนี้กำลังหนีไป

@MxiMlan_ โซอี้หันกลับไปจ้องเขาด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความโกรธ ความเย็นชาในใบหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย ขณะที่มือของเธอกำปืนแน่นขึ้น “คุณทำอะไรของคุณ!” เสียงของเธอดังขึ้นในทันที รู้สึกถึงความไม่พอใจที่ปะทุขึ้นภายในตัว

@MxiMlan_ “ลูก…?” โซอี้พูดกับตัวเองเบาๆ พลางหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ความรู้สึกแปลกๆ ในใจทำให้เธอต้องละสายตาจากจากเป้าหมายมองมองอีกฝ่าย จนเธอรู้ตัวว่าเผลอมองมาที่อีกฝ่ายก็รีบดึงสติเเละหันกลับมามองที่กล้องของสไนเปอร์ และได้รับรู้ว่าเป้าหมายหายไปแล้ว

@Zoe_yFFF เขานั้นสังเกตเห็นท่าทางที่เหมือนเขาจะสะกิดต่อมอะไรสักอย่างได้ เมื่อพูดคำว่าลูก เขานั้นถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะเหมือนเขาเจอทางออกแล้ว " ผมว่าคุณเองก็น่าจะเข้าใจเรื่องนี้ดีที่สุด . . " " เขาทำงานล่วงเวลาด้วยนี่ . . ดูเป็นคนสู้ชีวิตน่าดูเลยนะครับ . . " " . . น่าเศร้านะครับ "

@MxiMlan_ “ลูก…?” โซอี้พูดกับตัวเองเบาๆ พลางหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ความรู้สึกแปลกๆ ในใจทำให้เธอต้องละสายตาจากจากเป้าหมายมองมองอีกฝ่าย จนเธอรู้ตัวว่าเผลอมองมาที่อีกฝ่ายก็รีบดึงสติเเละหันกลับมามองที่กล้องของสไนเปอร์ และได้รับรู้ว่าเป้าหมายหายไปแล้ว

@MxiMlan_ โซอี้ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่าลูก ร่างกายของเธอสั่นนิดๆ เมื่อคำนี้กระทบใจ เธอไม่เคยคาดคิดว่าคำนี้จะกระทบความรู้สึกของเธอได้มากขนาดนี้ การที่เธอเป็นแม่มันไม่ใช่เรื่องง่าย และคำว่า “ลูก” ก็ทำให้ความรู้สึกที่เธอซ่อนอยู่ภายในตัวมันปรากฏออกมา

@MxiMlan_ โซอี้ยังคงจับจ้องไปที่เป้าหมาย “แค่นี้ก็พอแล้ว.” เสียงของเธอดังขึ้นอย่างเย็นชา ขณะที่มือของเธอค่อยๆ ขยับกลไกของปืนสไนเปอร์ “ไม่รู้สิ แค่มีคนจ้างมา… มันไม่สำคัญหรอก ถ้ารับงานแล้วก็ต้องทำให้เสร็จ” เธอพูดต่อโดยเพ่าะสมาธิไปที่เป้าหมายตรงหน้า

@Zoe_yFFF " คงจะเป็นอย่างนั้นแหละ . . " เขาถอนหายใจออกมา ตราบใดที่ยังอยู่ในรายชื่ออีกฝ่ายเขาเองก็คงจะห่มได้ยากด้วย " หมอนี่ทำอะไรมาล่ะ . . ?" เขาถามไปในขณะที่จ้งไปที่มือของอีกฝ่ายที่เตรียมเหนี่ยวไกอยู่เสมอ และแน่นอนยังไงเขาก็จะลองพยายามดูก่อน ถ้าไม่ได้เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที...

@MxiMlan_ โซอี้พูดเสร็จก็เริ่มหมุนปืนสไนเปอร์ในมือเล็กน้อย ทำให้เห็นการเตรียมพร้อมที่ชัดเจน เธอยังคงไม่หันไปมองเขา ขณะที่เป้าหมายเริ่มยืนอยู่ในตำแหน่งที่เธอต้องการ “ถ้าเธออยากจะพูดอะไร… ก็พูดไปเถอะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะช่วยอะไรได้นะ”

@MxiMlan_ โซอี้ยังคงจับจ้องไปที่เป้าหมายของเธอ ไม่ยอมให้ความสนใจเขามากนัก แม้จะรู้สึกถึงการที่อีกฝ่ายนั่งลงข้างๆ เธอก็ตาม “เธออยากรู้เหรอ…” เธอพูดด้วยเสียงเรียบเฉย หยุดนิดหนึ่งเพื่อให้เวลาสำหรับการตัดสินใจ “แต่ไม่สำคัญหรอก… ตราบใดที่เขายังอยู่ในรายการของฉัน”

@MxiMlan_ โซอี้ไม่ได้สะดุ้งหรือตื่นตระหนกกับการที่ใครบางคนเข้ามายืนอยู่ข้างหลังเธอ เพราะเธอคุ้นเคยกับการที่มีคนมาปรากฏตัวในสถานการณ์แบบนี้อยู่บ่อยๆ “ถ้าเธอไม่ใช่เป้าหมาย… ก็ไม่ควรยุ่ง.” เสียงของเธอดังขึ้นเย็นชา ขณะที่ดวงตาสีฟ้ายังคงจับจ้องไปที่เป้าหมายผ่านกล้องสไนเปอร์อย่างใจจดใจจ่อ

@Zoe_yFFF สายตาของเขาเข้าไปบรรจบ บุคคลทั้งสองในชุดสีสว่างยามดึกแบบนี้ย่อมเป็นภาพที่มองเห็นได้ง่ายกันทั้งคู่เลยแหละ เขาก้มมองลงไปยังเป้าหมายที่อีกฝ่ายเล็งไปพร้อมกับยิ้มออกมานิดหน่อยเหมือนว่ามีเรื่องให้ทำแล้ว เขาปีนไปยังตึกอีกฝั่งที่อีกฝ่ายอยู่ก่อนจะเข้าไปยืนด้านหลัง "ทำงานเหรอครับ . .?"

(ต่อ)และมีดพกซ่อนอยู่ในข้อมือเพื่อความพร้อมในทุกสถานการณ์ งานนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกจ้างมาเพื่อจัดการกับคนที่ขัดขวางผลประโยชน์ของใครสักคน การที่ต้องยืนอยู่บนหลังคาเงียบๆ เพื่อรอเป้าหมาย

[เปิดโรล : ภารกิจลับหลังลูกหลับ] AM 22:27 โซอี้ ฟรอสต์ยืนด้วยชุดเเนบเนื้อสีฉูดฉาด อยู่บนหลังคาของอาคารสูงในกลางเมืองมืดมิด แสงไฟจากถนนสาดส่องผ่านหมอกควัน เธอเคลื่อนตัวอย่างเงียบสงบไปยังจุดที่เธอได้รับคำสั่งภายในกระเป๋ากีตาร์ของเธอมีปืนสไนเปอร์ไร้เสียง “Silent Widow” อยู่ด้านข้าง

@shootin_am โอเค เอมม่า

หวัดดียินดีที่ได้รู้จักนะโซอี้ ฉันเอมีเลียแต่เรียกเอมน่าจะคล่องปากกว่า👍✨️