92

ก็เสียใจมากอยู่ เพราะคนที่คิดว่าน่าเข้าใจเราที่สุดกลับไม่เข้าใจอะไรเราเลย

บางทีการออกมาจากชีวิตของใครสักคนได้ นั่นคือความโชคดี

I wish you missed me the way I miss you.

“จะเศร้าไปทำไม เขาไม่ได้รู้สึกเศร้าเหมือนกับเราสักหน่อย”

I hate how much I miss you

ไม่อยากทักก่อนเลย แม่เย็ด

ในวันที่เธอปล่อยเค้าร้องไห้คนเดียว นั่นคือโอกาสของเธอทั้งหมด

พอนึกแล้วเบื่อ

แค่ไม่เก็บไปฝัน เรื่องแค่นั้น มันก็ดูไม่ยากเลย

บล็อคทำไมวะ

เหมือนมันเตรียมใจมาก่อนแล้วมั้ง มันเลยรู้สึกแบบนี้

ไปไม่รอดก็แค่ไม่ไป

อยากกลับบ้านไปดูวันพีช

ชั้นรุ้สึกเหมือนตัวเองเปนลิงที่ไร้วิวัฒนาการ ตั้งแต่มัธยมจนจบมหาลัย เอารุปชั้นมาวางข้างกันก็หน้าเหมือนเดิม เปนหน้าแบบ งั้น ๆ แต่งหน้าเปนแค่แต้มคอนซีลเลอร์ ทาลิป ปัดแก้ม ถ้าอยุ่ในอนิเมะคงเปนตัวละครจืด ๆ เดินผ่านเฟรม ยิ่งกลับไปเจอเพื่อนมัธยมคือทุกคนมีอะไรเปลี่ยนหมดเลย ยกเว้นชั้น

ไปตลาดกับแม่ร้องไห้มั้ย

ทำไมคนเราต้องทำงานฟ้ะ

เหงา

ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนอกจากชีวิต

ฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงมัธยมเว้ย

ทำไมตอนเด่กๆกุถึงอยากโตขนาดนั้นวะ แมร้งกุเอ้ย เหนื่อยชิบหาย