ΕΓΩ: Άδειο το ψυγείο, ας παραγγείλω 2 πίτσες να έχω!
Ο ΑΡΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΨΥΞΗ: Μέρα 132 στην παγωμένη κόλαση. Δεν μπορώ ούτε να φύγω, ούτε να λήξω. Έχω ξεχάσει πώς βρέθηκα εδώ.
Ρωτάει ο πατέρας μου, «τι σ’ αρέσει πιο πολύ, τώρα που μένεις μόνος σου;»
Μ’ αρέσει που αφήνω πίτσα στο ψυγείο και τη βρίσκω εκεί την άλλη μέρα, του λέω.