คาร์โนนอย

กดDeletตัวเองตรงไหน

กว่าจะผ่านไปแต่ละวัน กุไม่กรี๊ดในที่สาธารณะ เอาหัวโขกฟุตบาท ร้องไห้ ลงไปนอนดิ้นบนพื้นก็ดีเท่าไหร่ล่ะวะ

หัวใจกูปฏิเสธการเปิดใจมาก

กุแอบเหมือนคนบ้า ไม่รุ้บ้าจิงไปแล้วยัง

ท่ามกลางสาว ๆ หน้าตาน่ารัก จิ้มลิ้ม สวย ๆ ฝอ ๆ หรือแนวหมวยอินเตอ กุสภาพเหมือนหมาที่มาจาก 2000 ปีที่แล้ว มอมเกิน

บางวันก้ปลงมาก ๆ บางวันก้ยึดติดมาก ๆ บางวันก้เหมือนเข้าใจทุกอย่าง บางวันก้เหมือนไม่เข้าใจอะไรเลย

นอนไม่หลับมาหลายคืนละช่วยด้วย

" ไม่เป็นไร " คนพูดตายแล้วตายอีก

คนที่หายไปจากโซเชียล ไม่ลงสอตรี่ ไม่โพสต์รุป อาจจะไม่ได้มีความสุขอะไร แต่อาจเปนคนที่กำลังโดนชีวิสรุมกะทืบยุอย่างหนักหน่วงก้ได้ค่ะ เช่นกุ

พอรู้ว่าใกล้อสอบ จู่ๆก็อยากเก็บห้อง อยากทำความสะอาดบ้าน อยากกลับไปอ่านฟิคที่ค้างไว้ อยากลุกขึ้นไปออกกำลังกาย ดูหนังเรื่องที่ดองไว้ตั้งแต่ปีมะโว้ อยากทำทุกอย่างเลยยกเว้นอ่านหนังสือสอบ งง

แปปเดียวผ่านมาปี1แล้วแต่เหมือนเกิดขึ้นเมื่อวาน

ความจริง 5000%

เอ้ะ5555555555555555

เซฟไว้ส่งให้หวานใจ (ในอนาคต)

ใครทำอะไรไว้ขอให้มันโดนกลับไป100เท่าพันทวี

อะไรทำให้กูเชื่อว่ามันจะเป็นคนดี

โหเจ้บหัวใจมากจัง

คนแก่ ๆ ไม่ค่อยเปนซึมเส้า เพราะทำคนอื่นเปนแทนไปแลวไง

เกลียดความรู้สึกฝังใจอ่ะ คิดว่าโอเคเเล้ว เเต่ลึกๆมันยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่