𝐇𝐈𝐃𝐀𝐍

ฮิดันมันร้องไห้แล้วมั้งนั่น

ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะคิดตามสิ่งที่อีกฝ่ายพูด “ ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่ก็ดันเป็นเรื่องจริงที่เถียงไม่ได้อีก แต่ทำไมต้องเป็นแกที่อยู่ ” ถอนหายใจ

“ ทำตัวไม่อายชาวบ้านชาวช่องเสมอต้นเสมอปลายเลยสินะแกน่ะ อืม— ”

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ “……?” ⠀⠀⠀ยืนมองอีกฝ่ายที่กำลังหาวเสียงดังโคตร ⠀⠀⠀

“ พูดพล่ามอะไรของแก ศิลปะของฉันไม่ได้มีไว้เพื่อรูปปั้นประหลาดๆแบบที่แกบอก ใครจะไปปั้นกัน ”

“ อืม— เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว หรือควรจะปั้นเพิ่มอีกนะ ” ยืนมองผลงานศิลปะของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ

กลับมากี่ทีก็เจอไอ้เจ้านี่เสียงดังโวยวายอีกแล้ว ... ให้ตายสิ “ นี่แกยังอยู่ด้วยเหรอ ฮิดัน？”

”ม่า～ บนผืนโลกมนุษย์เปลี่ยนไปอย่างไรบ้างแล้วนา ดูเน่าเฟะขึ้นรึเปล่าเนี่ย?” ”ไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ข้าจากมา มนุษย์ยังน่าสมเพซเหมือนเคยเลยแฮะ～”

*ตกใจพร้อมกับหูผึ่งทันที ที่ได้ยินคำว่าฆ่าคน* ??!