𝐅𝐚𝐥𝐜𝐨 𝐆𝐫𝐢𝐜𝐞

ฝูงนกมากมาย เผาปีกตัวเองจนไหม้เกรียม สายลมพัดซากธุลีอันตรธานหายไป ผมรู้สึกได้ถึงความสงบตรงหน้า และรับรู้ได้ถึงใครบางคนที่กำลังจากไป รวมถึงการมีตัวตนบนโลกแห่งนี้ของเขาเองก็ด้วย

"ชู่ว — วันนี้กลับบ้านช้า ช่วยเก็บเป็นความลับกับพี่เขาทีนะครับ" ยกนิ้วชี้ประดับริมฝีปากก่อนจะยิ้มแหยออกมา

/สัปหงกอยู่ชานบันได มือกำชับปืนแน่น

"เอาล่ะ วันนี้จะต้องเป็นวันที่ดีอีกวันแน่ๆ" กระชับกระเป๋าแล้วออกตัววิ่ง

@CrystalatsukoOC "เชิญรับไปได้เลยครับคุณผู้หญิง" ยื่นให้

@_FALCONBOY เอาหนึ่งฉบับ!!!

. . นี่คุณน่ะ ผมหมายถึงคุณนั่นแหละครับ ขอโทษที่มารบกวนเวลาส่วนตัวของคุณนะครับ เผอิญว่าผมได้รับการไหว้วานให้มาแจกหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษ ค่าใช้จ่ายที่ได้จะนำไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยสงครามในแต่ละประเทศ ไม่ทราบว่าคุณอยากจะรับมันไปสักฉบับไหมครับ ? #จะส่งหนังสือพิมพ์ให้คนที่มาเมนชั่น

ในสถานที่ป่าเถื่อนเช่นนี้ เราจับเข่าคุยกันดีๆ ไม่ได้จริงๆ น่ะเหรอ ? หรือความคิดของผมจะดูอ่อนหัดต่อโลกใบนี้มากเกินไป จาก ฟัลโก้ เพื่อนที่แสนดีของคุณ ปล. คุณแกลเลียร์ดชวนเราไปทานขนมด้วยล่ะ คุณไรเนอร์ถึงกับคอตกตอนควักกระเป๋าเงินจ่าย น่าสงสารเขาชะมัดแต่ขอบคุณนะฮะ !

มิสเตอร์กรัมปี้ เด็กๆ ที่อยู่แถวบ้านของคุณเป็นแบบพวกเรากันหรือเปล่า ? การที่พวกเราเข่นฆ่าศัตรูนั้นดูมีเกียรติและน่าภูมิใจสำหรับพ่อแม่เราอย่างมาก แต่ผมกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเลยแม้แต่น้อย ผมอาจจะเป็นคนเดียวบนโลกนี้ก็ได้ที่ไม่ได้ปรารถนาความรุนแรง

Day 3 : ถึงมิสเตอร์กรัมปี้ ผู้ใจดี เพราะเมื่อคืนอ่อนเพลียจากการฝึกซ้อมทำให้เผลอหลับไปก่อนไม่ได้มาพบกับพวกคุณเข้า กลิ่นดินปืน เสียงระเบิดดูเป็นความเคยชินสำหรับพวกเราไปแล้ว

リ ヴ　　　　“ #進撃の巨人 ” ァ　[ #SNKRP #AOTRP #RPTH ] イ　　　　　　↻ + ♡ 兵 長 　　　 × ( 兵長 | 兵士長 ) —

มิสเตอร์บลอนดี้ ถึงเวลานอนของผมแล้ว ได้โปรดช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับของพวกเราทีเถอะ ไม่อย่างนั้นผมจะทำให้คนที่อยู่รอบตัวต้องเดือดร้อนแน่ ผมไว้ใจคุณได้อยู่แล้ว เพราะคุณคือตัวตนที่ผมอยากเป็นให้ได้เลยยังไงล่ะ จาก ฟัลโก้ เพื่อนรักที่แสนดีของคุณ ปล. ผมมีคนที่แอบชอบด้วยล่ะ

แต่ที่น่าสงสัยไปกว่านั้นคือมันจะสิ้นสุดตอนไหน สงครามที่ยาวนานแบบนั้น กลายเป็นวัฎจักรเวียนว่ายกันอย่างไม่จบไม่สิ้น ฟังดูหดหู่ใจไม่น้อยเลยล่ะมิสเตอร์บลอนดี้ คุณคิดว่าผมดูเคยชินกับเรื่องบ้าๆ พวกนี้ แต่จริงๆ แล้วผมรู้สึกอยากหนีมันไปให้พ้น

Day 2 : ถึงมิสเตอร์บลอนดี้ อัศวินม้าขาวผู้กล้าหาญ ผมมีนามว่าฟัลโก้ บุตรชายลำดับที่สองของตระกูลไกรซ์ ยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่คุยกับคุณผ่านสมุดเล่มนี้ ผมเป็นนักรบฝึกหัด มีสายเลือดของชาวเอลเดีย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เราทุกคนจะต้องมีปลอกแขนเพื่อบอกตัวตนของเรา

@galliard__mc "ใช่ครับ พวกเรายังไม่เคยเจอกันเลยสินะ ผมเป็นน้องชายของโคลท์ ไกรซ์น่ะครับ ไม่รู้ว่าคุณเคยได้เจอกับเขาหรือเปล่า" เป็นคนที่หน้าตาเหมือนกับคุณแกลเลียร์ดมากๆ แต่นิสัยเหมือนจะดูนิ่งกว่าแฮะ

@_FALCONBOY “ อืม. . ประมาณนั้น ” มาเซลพยักหน้าลง กวาดสายตาอ่านหนังสือพิมพ์ในมือแบบคร่าว ๆ ก่อนจะพับเก็บมันมาหนีบไว้ด้วยศอก “ แล้วนายล่ะ? เป็นนักรบฝึกหัดเหรอ? ” ถามทั้ง ๆ ที่รู้เรื่องนั้นตั้งแต่เห็นปลอกแขนของอีกฝ่ายแล้ว

@agitoxlegacy "ไปสิครับ! พวกเราจะปฏิเสธคำเชิญของคุณได้ยังไงกัน" กระตือรือร้นขึ้นมาทันที "ผมจะรีบไปเรียกเพื่อนๆ มาทั้งหมดเลยครับ ไว้เจอกันนะครับคุณแกลเลียร์ด !"

@galliard__mc "เอ๋—" ลากเสียงยาว "ว่าแล้วเชียวคล้ายกับคุณแกลเลียร์ด . . . แกลเลียร์ด พอร์โก้ . . คุณเป็นญาติของเขาสินะครับ !?"

@_FALCONBOY “ ขอบคุณ ” รับหนังสือพิมพ์มาถือเอาไว้พลางล้วงมืออีกข้างหนึ่งเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ควานหาเงินจำนวนดังกล่าวมาส่งให้อีกฝ่าย “ นายไม่ได้จำคนผิดหรอก ฉันก็นามสกุลแกลเลียดเหมือนกัน ”

@agitoxlegacy "สมกับเป็นคุณ ผมเองก็จะพยายามทำหน้าที่ในส่วนของตัวผมให้ดีที่สุดครับ"

@galliard__mc "หนึ่งเหรียญครับคุณแกล— " อ้าปากค้าง ขยี้ตา "หมายถึงหนึ่งเหรียญครับคุณผู้ชาย ขอโทษด้วยนะครับ ผมคงจะจำคนผิดไป"

@_FALCONBOY “ . . . ” มองเมียงอย่างพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปพร้อมยื่นมือออกมา “ ขอให้ฉันสักฉบับสิ ราคาเท่าไหร่ล่ะ? ”

"ขอบคุณที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดีครับ!" ความตื้นตันใจปรากฎออกทางสีหน้าและแววตา

@pieckfingerth "กาบิไปฝึกซ้อมต่อ โซเฟียกับอูโด้เองก็ถูกลากไปด้วยบอกว่างานแจกหนังสือพิมพ์มันน่าเบื่อน่ะครับ" หัวเราะแห้งๆ "คุณพีคล่ะ ช่วงนี้งานหนักมากหรือเปล่าครับ มีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ไหม ?"

@_FALCONBOY “ใช่แล้วล่ะ” เธอระบายยิ้ม , ผละมือออกจากไหล่แล้วแบมือของหนังสือพิมพ์ ไม่ลืมที่จะแลกเหรียญด้วย “คนอื่น ๆ ไปไหนกันหมดซะแล้วล่ะ ?”

"คือว่านะ— เอ่อ... ไหนดูสิ ๆ ?" "โอ้... 'มีเรื่องที่อยากให้ฉันชี้แจงเพิ่มเติมนอกเหนือจากเอกสารในไบโอ' อะไรประมาณนั้นล่ะนะ?"