mohammad

جعفری هشت ماه پیش: میگن اسرائیل بعد از اینکه حزب‌الله رو تموم کرد میاد سراغ ایران. آدم تعجب می‌کنه، این چه حرفیه؟ اسرائیل اصلا دستش به ایران نمی‌رسه. نهایت با هواپیما بیاد دم مرز موشک بزنه کاری که توی لبنان و دمشق می‌کنه هرگز نمیتونه توی ایران انجام بده.

Uber hawkish IRGC general Zolghadr has replaced relatively pragmatic Larijani, killed by Israel last week, as the new National Security Advisor. Well done, guys!

شما جدیدا خیلی پرنده مرده توو خیابون نمی‌بینید؟

پولیتیکو : دولت ترامپ به‌طور غیرعلنی در حال بررسی رئیس مجلس ایران به‌عنوان یک شریک بالقوه و حتی یک رهبر آینده است، در حالی که رئیس‌جمهور نشانه‌هایی از تغییر رویکرد از فشار نظامی به سمت یک پایان‌بندی مذاکره‌ای نشان می‌دهد. محمدباقر قالیباف، ۶۴ ساله، که بارها ایالات متحده و متحدانش را به تلافی تهدید کرده است، از نگاه دست‌کم برخی در کاخ سفید به‌عنوان یک شریک قابل‌تعامل دیده می‌شود؛ فردی که می‌تواند در مرحله بعدی جنگ، رهبری ایران را بر عهده گرفته و با دولت ترامپ وارد مذاکره شود به گفته دو مقام دولتی

مقاومت در برابر دشمن باید مردمی باشد. بی نقش مردم مقاومتی در کار نیست. صدا و سیما را تصویری از کل جامعه کنید؛ به همان رنگارنگی و تنوع. جامعه را مطمئن کنید که اشتباهات گذشته را تکرار نخواهید کرد از فشار‌های بی مورد به بانوان تا اقتصاد رانتی. تصویری از آینده بدهید.

خبر مذاکره ترامپ را چطور می‌توان تفسیر کرد؟ دلایلی را بر خواهیم شمرد که این لزوماً به معنای تمایل واقعی به تنش‌زدایی فوری نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی چندلایه است. نخست، عامل سیاست داخلی آمریکا اهمیت تعیین‌کننده دارد. فشار افکار عمومی، رقابت انتخاباتی و حملات دموکرات‌ها باعث می‌شود که هرچه جنگ طولانی‌تر شود و اثر آن بر قیمت انرژی، تورم و بازارها بیشتر گردد، هزینه سیاسی آن برای ترامپ افزایش یابد. در این شرایط، طرح مذاکره می‌تواند ابزاری برای مدیریت این فشارها و ارائه تصویر یک رهبر کنترل‌کننده بحران باشد. دوم، در تحلیل رفتار ترامپ باید عنصر غافلگیری و نوسان را به‌عنوان یک «الگوی رفتاری» در نظر گرفت، نه یک استثنا. او بارها نشان داده که میان مذاکره، تهدید و اقدام ناگهانی جابه‌جا می‌شود. بنابراین، سیگنال مذاکره را نمی‌توان جدا از احتمال تشدید هم‌زمان فشار یا اقدام غیرمنتظره نظامی تحلیل کرد. سوم، مذاکره کارکرد اقتصادی نیز دارد. در شرایطی که بازار نفت، انرژی و بورس به‌شدت به تنش‌ها حساس هستند، فدرال رزرو از کاهش بهره سرباز زد، درخواست بودجه نظامی اضافه روی میز است، حتی طرح مذاکره می‌تواند بخشی از فشار روانی بازار را کاهش دهد. این مسئله به‌ویژه در شرایطی که تنگه هرمز در معادله قرار دارد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. چهارم، فراتر از بازار، می‌توان این فرض اساسی تحلیلی را مطرح کرد که یکی از اهداف، تلاش برای برهم‌زدن انسجام تصمیم‌گیری در ایران باشد. اگر این برداشت درست باشد که ایران در واکنش‌های دفاعی معمولاً رفتار منسجم و واحدی دارد، اما در کنش و تصمیم‌گیری مذاکراتی با پیچیدگی بیشتری مواجه است، آنگاه طرح مذاکره در میانه جنگ می‌تواند تلاشی برای ورود به همین نقطه حساس باشد. در این چارچوب، مذاکره می‌تواند به ابزاری برای شناسایی بازیگران تصمیم‌گیر، دریافت اطلاعات و انتقال بخشی از میدان رقابت به داخل ایران تبدیل شود. در سطحی عمیق‌تر، این روند می‌تواند به آشکار شدن اختلافات بالقوه درون ساختار قدرت منجر شود؛ اختلافاتی که در شرایط عادی ممکن است پس از پایان جنگ و به‌صورت تدریجی بروز پیدا کنند. ورود مذاکره به فضای جنگ، این اختلافات را به سطح افکار عمومی می‌آورد و ممکن است تمرکز جامعه را از «دفاع یکپارچه» به «رقابت سیاسی بر سر قدرت آینده» تغییر دهد. پنجم، در تحلیل رابطه آمریکا و اسرائیل باید از دوگانه‌سازی ساده پرهیز کرد. آنچه محتمل‌تر است، وجود اختلافات تاکتیکی در زمان‌بندی، شدت و نحوه پایان جنگ است، نه جدایی راهبردی. بنابراین، این فرض که ایران بتواند با آمریکا به تفاهم برسد اما اسرائیل مستقل و بدون هزینه به جنگ ادامه دهد، دست‌کم در کوتاه‌مدت واقع‌بینانه نیست، آمریکا و اسرائیل را نباید ساده از هم جدا دید. اختلاف اگر باشد، بیشتر تاکتیکی است (زمان، شدت، پایان جنگ)، نه راهبردی.ترامپ با نشان دادنِ صوریِ اختلاف با اسرائیل در موضوع مذاکره با ایران، تلاش می‌کند فشار افکار عمومی و انتقاداتی را که می‌گویند «اسرائیل در اولویت است نه آمریکا» کاهش دهد. ششم، محدودیت‌های پدافندی اسرائیل و هزینه‌های بالای رهگیری می‌تواند در تصمیم‌گیری درباره توقف جنگ نقش داشته باشد، همان‌گونه که در جنگ ۱۲ روزه منجر به آتش‌بس شد. مذاکره در این چارچوب نه نشانه قطعی تنش‌زدایی حداقلی است و نه صرفاً یک فریب کامل، بلکه بخشی از یک استراتژی پیچیده است که هم‌زمان اهداف سیاسی، اقتصادی، اطلاعاتی و روانی را دنبال می‌کند.

تتعرض #طهران الليلة لقصف عنيف من قبل #أمريكا و #اسرائيل والأنباء الواردة من ايران تؤكد أن القصف يحرق كل شيء.. واضح ان الرئيس #ترمب بدأ تنفيذ تهديداته بحرق كل ما يمكن حرقه في ايران، لكن هل سينهي هذا الحرق الحرب؟ بتقديري أن القصف مهما كانت قوته لن يجعل النظام الإيراني يعلن الاستسلام من ناحية ومن ناحية أخرى هي الأهم فإن المنظومة الصاروخيه الإيرانية تقع تحت الأرض بمئات الأمتار في ما يسمى بمدن الصواريخ ولا يصلها الحرق وبالتالي ايران ستستمر بقصفها.

Flights to Dubai are now operating with very low passenger numbers, with some planes nearly empty.