รักน้องเเป๋ว

สเปคเดียวที่ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนเลย คือ คนใจดีและใจเย็น ไม่ตะคอกใส่ ไม่มีคำพูดแรงๆ

กูทำงานเหมือนเป็นหนี้จริงๆเเล้วกุเเค่ไม่เคยทำงานพอทำมันสนุกมันดูเหนื่อยดูมีอะไรทำกุเลยบ้างาน555555

ควยเอ้ยกูควรจะได้เเล้วเวลาลูกอีห่า

ไม่ชอบเลยป่วยทีไรเป็นจังหวะที่อยู่คนเดียวทุกทีไม่มีใครซักคนจริงๆ

ให้กุวิ่งสองสาขาเปนไงหล่ะไข้เเดก

ฮีโร่ไม่กลัวตาย แต่กลัวโดนแม่ด่า ✅ กุเอ็นดูมาก 5555555

เค้าพบรักแท้ ส่วนผมมี trust issue ไปตลอดชีวิต

อีสัด กูเกลียดมุกนี้ 655555555555555555555555555555555555555555555555555

เคยไปด้อมๆ มองๆ หนังสือสามก๊ก มีคุณลุงคนนึงถือไม้เท้ามาคุยด้วย คุยกันสนุกมาก จนลากัน พนักงานเดินมาชาร์ต :คุยสนุกไหมคะ :สนุกค่ะ :เมื่อกี้เจ้าของสำนักพิมพ์เลยนะคะ 555555555กุ55555555555555จา555555555บ้า555555555เม๊า555555แฟ่ด555555555อยู่555555นาน555555555มาก55555ฮืออ5555555

อย่ามาล้อเล่นกับความใจเย็นของกู

อยากเปิดร้านชานมแล้วตั้งชื่อว่าดูดชากัญ

เคยหงุดหงิดพฤติกรรมคนกลับมาเล่าให้แม่ฟัง คำตอบของแม่คือ “เธอจะทำอะไรได้ เค้าโตมาแบบนี้ ขนาดพ่อแม่เค้ายังสอนไม่สำเร็จเลย” เออ จากนั้นมาก็เลิกหงุดหงิดเหตุการณ์ที่พิจารณาแล้วว่าเกิดจากนิสัยเบื้องลึก เน้นตัดทิ้งจากชีวิตแทน จะไปเปลี่ยนนิสัยคนมันเป็นไปไม่ได้ เปลี่ยนที่เราเองง่ายกว่า

ปวดหลังเเบบนอนไม่ได้

ขอกลับสาขาเดิมกุไม่วิ่งไปสาขาไหนทัเงนั้นยิ่งสาขาติดออฟฟิศพอเลยอีดอกปยอทั้งหมด

พนักงานเเม่งห้เลยตามเลยสาขาเหี้ยนี่กุจะบ้าอะขอร้องเถอะ

ปยอทั้งออฟฟิศยิ่งทีมคอรเท้นน่ารำคานมากกว่าน่าเข้าร่วมคอนเท้นหคตอี

กุอยากขึ้นไปตีกับhrกุเถียงกับAMมาสองวันละเหลือเเต่ยื่นใบลาออกไปนอนให้ยายเลี้ยงรอเปิดเทอม

ปวดหลังเหนื้อยยยยยยเก็บร้านกุร้องไห้ไดไม

ละคนขาดสาขาที่ทำยอดไม่ได้ละทำไมกุต้องวิ่งทำไมไม่เอาคนสาขานั้นมาช่วยกูขายดีชิบหายอยู่คนเดียวก็ตายห่าดิอีดอก