کامل بفرمایید عزیزان (با دو کلمه):
"از این دنیای زشت
پناه میبرم به ...
پناه میبرم به ...!"
در اصل شعر: پناه میبرم به "شعر"، پناه میبرم به "عشق" (نزار قبانی)
جدیدا نمیدونم چرا اینطوری شدم هر کسی یا چیزی یهو میاد تو ذهنم همون روز یا فرداش طرفو میبینم یا مثلا یاد یه وسیلهای میافتم یهو جلو چشام سبز میشه. انگار زندگی تو ایران دیگه منو مجهز به سوپر پاور کرده =)
اگر وقت نداری حالم را بپرسی، درکت میکنم؛ اگر وقت نداری با من صحبت کنی، درکت میکنم؛ اگر وقت نداری مرا ببینی، درکت میکنم؛ اما اگر بعد از تمام اینها، دیگر دوستت نداشتم، این بار نوبت توست که درکم کنی
✍🏻حسین پناهی