𝐉𝐮𝐥𝐢𝐞𝐭 𝑨. 𝐌𝐨𝐫𝐚𝐥

⠀⠀ ⠀⠀𝐈 𝒇𝒐𝒖𝒏𝒅 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐞𝐫𝐞 ⠀⠀𝐈 𝐡𝐚𝐧𝐝 𝐲𝐨𝐮 𝐦𝐲 𝒎𝒐𝒓𝒕𝒂𝒍 𝐥𝐢𝐟𝐞 ⠀⠀𝑩𝒖𝒕 𝒘𝒉𝒂𝒕 𝒊𝒇 𝒕𝒉𝒆𝒓𝒆’𝒔 𝒏𝒐 𝒆𝒕𝒆𝒓𝒏𝒂𝒍 𝒍𝒊𝒇𝒆 ⠀⠀𝐒𝐞𝐢𝐳𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐚𝐲 𝐨𝐫 𝒅𝒊𝒆 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⸻𝐉𝐮𝐥𝐢𝐞𝐭 𝑨. 𝐌𝐨𝐫𝐚𝐥 ⠀⠀#octh

@musedelamour อาจารย์อย่ามาสั่งงานตอนดึกๆสิครับ /กำปากกา

@musedelamour ทำดีนะ หมายถึงคนชวน

@musedelamour ผมก็เป็นแฟนนัมเบอร์วันของคุณ (เรียกชื่อไหนดี) เหมือนกันครับ 😗💞

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀มาเริ่มต้นอย่างเป็นทางการกันครับ ผมจะเปิดโรลไปแบบสั้น ๆ แต่หากท่านใดอยากโรลยาวหรือโคประวัติด้วยติดต่อทางดีเอ็มได้เลย ⠀⠀⠀⠀⠀⠀↻ เปิดโรลทางเมนชั่น ⠀⠀⠀⠀⠀⠀♡ เปิดโรลทางดีเอ็ม ⠀⠀⠀⠀⠀⠀

⠀⠀“ผมกลัวครับ” เขาเอ่ยประโยคต่อมาอย่างสัตย์จริงเสียยิ่งกว่าคำกล่าวใดที่เคยเอ่ยออกไป “การที่มองไม่เห็นคุณ มันทำให้ผมกลัวจนอยากตายเสียเดี๋ยวนั้น” ⠀⠀“จูเลียต” เสียงทุ้มแผ่วชิดใบหู ปลายจมูกโด่งปัดผ่านลาดไหล่กว้างใต้เสื้อถักไหมพรมสีส้มเข้ม ⠀⠀“ผมอยู่ตรงนี้เสมอ”

⠀⠀“แล้วผมก็ได้ยินเสียงคุณ, เอ็ดเวิร์ด” เขาเอ่ยช้าชัด ไม่ละสายตาไปจากแวมไพร์หนุ่มอายุร่วมร้อยปีข้างกาย “แต่ผมหาคุณไม่เจอ พยายามเรียกชื่อคุณ แต่ผมไม่มีเสียง ตรงหน้าผมมันไม่มีอะไรเลย ไม่มีคุณอยู่ตรงนั้น”

ติดสินบนแบบเนียนๆน่ะครับ

⠀⠀“อย่างกับหนังเกรดบี” เขาค่อนแคะ ⠀⠀“ว่าไง” อีกฝ่ายเร่งเร้าพร้อมนัยน์ตาเปล่งประกายอย่างมีความหวังว่าเขาจะตอบตกลงอย่างเคย จูเลียตขยับยิ้ม ผินใบหน้ามองเคาท์เตอร์กาแฟเล็กๆ กลางร้าน ⠀⠀“ต้องส่งวิทยานิพนธ์”

อีกฝ่ายโน้มตัวลงมาด้านหน้า ใบหน้าอ่อนเยาว์ประดับด้วยเรือนผมหยักศกสีส้มใต้หมวกบีนนี่ขยับมองซ้ายทีขวาทีจนเขาอดไม่ได้ที่จะออกแรงเตะเบาๆ ที่ใต้โต๊ะ ⠀⠀“พูด” ⠀⠀“ที่ลอนดอนมีพวกนิวบอร์น กำลังคลั่งเลย” ⠀⠀“อาฮะ” ⠀⠀“สนใจไปช่วยกันหรือเปล่าล่ะ ตอนนี้รัฐบาลแค่ประกาศเรื่องโรค xxx ระบาด”

⠀⠀“นี่มันเพิ่งจะพฤศจิกา” ⠀⠀“แล้วยังไง” ⠀⠀“หนาว” ⠀⠀“พฤศจิกาลอนดอนก็หนาวเหมือนกัน” ⠀⠀“แต่อบอุ่นกว่านี้เยอะ” ⠀⠀“แล้วจะมาทำไมล่ะ” ⠀⠀“เขาพูดกันไปถึงไหนต่อไหน ต่อให้อยู่ญี่ปุ่นยังรู้” ⠀⠀“เรื่องอะไร” ⠀⠀“เอเดน”