🌞

ตามนี้นะ

ไม่ชอบเสี่ยงอะเพราะกูเผื่อใจไม่เป็น

กุค้นพบละจริง ๆ ว่าการไม่คาดหวังคือหนทางที่ดีที่สุดสำหรับทุกอย่าง ฟีลแบบ ได้ก็ดีไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ปล่อยจอยปล่อยไหล ใจเย็นขึ้นมาก ไม่เศร้าไม่นอยด์ เอนจอยวิทเอวี่ติง

ประโยคนี้มันดีมากเลย "ดันไปตกหลุมรักคนๆนึงที่เก่งมากเลย เลยอยากพัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้น" ถ้าวันนึงได้มีโอกาสได้ยืนข้างเขา เราก็อยากเป็นคนที่คู่ควร แต่ถ้าไม่มีวันนั้น อย่างน้อยสิ่งที่ทำก็เป็นประโยชน์กับตัวเราเอง

ลาป่วยไปติ่ง ป่วยจริงมาทำงาน

พอใช้ชีวิตจนถึงช่วงหนึ่งมันทำให้เราตกตะกอนได้ว่าาทุกความสัมพันธ์ล้วนเป็นสิ่งชั่วคราวและรอวันหมดอายุ มีเพียงแค่เราคนเดียวที่จะอยู่กับตัวเองได้ถาวร รักและถนอมหัวใจตัวเองเยอะๆ

เวลานอนเพี้ยน คนก็ยิ่งเพี้ยน

เรื่องคิดถึงคนเก่า

วุฒิภาวะ มารยาท ทัศนคติ ไม่ได้วัดกันที่อายุจริง ๆ การพินิจพิเคราะห์ และการจัดระเบียบความคิดของมนุษย์บางประเภทค่อนข้างต่ำกว่ามาตรฐาน

คำว่า “เก่งมากมึงมาทำเอง” จะพูดยังไงให้ดูสุภาพคะ

สำหรับใครที่ผ่านมาเห็น ขอให้สมหวังอยู่เสมอนะ :-)

สภาพตอนกูทำงาน :

ประโยคที่ว่า “ถ้าคนมันอยากคุย แค่ฝนตกเขาก็เล่าให้เราฟัง” คือโคตรจริง

กุเริ่มไม่อยากมีเหตุผล อยากใช้อารมณ์แทนละ

พี่เล่ามั่วผมก็ชั่วสิครับ

เทวดาประจำตัวกุลาพักร้อนเหรอ

ขอร้อง อย่ามาล้อเล่นกับความใจเย็นของกุ

ดวงดาวเองก็บอกเราไม่ได้ว่าต้องไปทางไหน