پرنیان

تو دنیایی که هیچ کنترلی بر اتفاقات تلخ وشیرینش نداری، بهترین کار اینه که بردنیای درونت تمرکز کنی و نذاری در هیچ صورت از مرزهای انسانیت عبور کنه.

بالاخره‌ که این روزها می‌گذره ولی من از این روزها نمیگذرم، یه نوبت حق زندگی داشتم و یک بار جوان بودم و یک بار هم می‌شد که بسازم و زندگی کنم.. خیلی تلاش کردیم ولی جمهوری اسلامی نابودش کرد با تورم ۵۰ درصدی، با توهم قدرت، با دادن کار دست آدم های نالایق، با اینهمه اشتباه.. حیف

@JoFTHiCH دقیقاً

یاد ترامپ بزن ها افتادم 🚶🏻

آمریکا حمله بکنه یا نکنه ما شکست بخوریم یا پیروز بشیم ما از اینکه مخالف حمله خارجی به ایران بودیم و تا آخرین نفس مخالف تسلط بیگانگان بر #وطن بودیم تا ابد به راهی که رفتیم #افتخار می‌کنیم و #ننگ تقاضای حمله به ایران از اجنبی تا ابد با شما خواهد بود.

کاش سفارتی، وزارتی، دولتی چیزی هم بود که به شهروندان ایرانی می‌گفت کجا بروند… .

وقتی از «مردم» سخن می‌گویید، منظورتان چه بخشی از کشور ۹۱ میلیون نفری می باشد؟ نمی‌توان صرفاً کسانی را که بلندتر شعار می‌دهند و ویدیو منتشر می‌کنند، نمایندهٔ مردمان ایران دانست. در نهایت، این اکثریت خاموش و نگران است که سرنوشت و آیندهٔ ایران را تعیین خواهد کرد!

یه بره با مادرش دعواش میشه میره سر خیابون داد می زنه: تاکسی ... کشتارگاه

آه… مردن چقدر حوصله می‌خواهد بی‌آنکه در سراسر عُمرت یک روز، یک نفس بی‌حسِ مرگ زیسته باشی‌ !

چه کردی فرمانده!؟ مذاکره نکردی، جنگ هم نشد.

اگه خدا و روز جزا رو قبول دارید، چطور جواب اینهمه زندگیی که نابود کردید را میدید!؟ لعنت به خودخواهی و بی تدبیری و عدم انعطافتون.

@habil خیلی کم میشه

غروب به بعد، سرعت نت برای شما هم دچار اختلال می‌شه و به شدت کم می‌شه؟

@AtefehNamdari امیدوارم

تا می تونید از خیابونای شهرتون، پارکها ، بزرگراهها، مراکز فرهنگی ، کارخونه ها و... عکس بگیرید! زیونم لال شاید بزودی خاطره شند.

@babamohsen2 👍

@_parnian تو فیلم ها میزنه ژانر کمدی ترسناک از اونجا یادگرفتم

تاریخ داره تکرار میشه فقط نمی فهمم الان شکل تراژدیشه یا کمدی؟

@babamohsen2 ژانر جدیدیه😁

@_parnian کمدی ترسناک

من به این مملکت علی‌رغم علاقه زیادم، امیدی ندارم. به مردمی که سال‌هاست فکر می‌کنند همه باید متحداً به یک تفکر واحد بیندیشند…

تجربه‌ی من از جنگ دوازده‌روزه در تهران: شب سوم جنگ، حدود ساعت ۹ یا ۱۰ شب، ناگهان صدای انفجار مهیبی اومد؛ آن‌قدر نزدیک که انگار بیخ گوشمون بود. هم‌زمان صدای خرد شدن شیشه‌های پنجره رو هم شنیدم. از شدت ترس فقط تونستم گربه‌ام رو بغل کنم و بدوم به سمت در که برم زیرزمین. اما نمی‌دونم از اضطراب فلج‌کننده بود یا موج انفجارها که در آپارتمان باز نمی‌شد. آخر سر پشت مبل نشستم و فقط گریه کردم. اون لحظه چنان مستأصل بودم که با خودم گفتم: «پس قراره این‌طوری بمیریم» نمی دونم چقدر گذشت که صداها قطع شد. رفتم از پشت پنجره‌ شکسته دیدم چند کوچه اون‌طرف‌تر دود از ساختمونا بلند شده. نمی‌دونستم باید خوشحال باشم که زنده موندم یا عزادار کسانی که شاید همون‌جا کشته شده بودند. حس‌ها اون‌قدر متناقض و سنگین بود که جز ترس، خشم و سایه‌ مرگ، نیروی دیگری در من باقی نمونده بود. هنوز بعد از این‌همه مدت نمی‌تونم اون احساسات متناقض و مرگ‌آور رو پردازش کنم. بله عزیزان، جنگ تباهی محضه. با هیچ‌کس شوخی نداره، نه قهرمان می‌شناسه و نه تماشاگر، فقط می‌آد و از همه چیز انسان بودن رو می‌گیره.

هرکدام از ما یک خاورمیانه آشفته و بحرانی هستیم .

@Sepid0k11 باهاتون موافقم ولی اگه همه ملت یکپارچه بگند که جنگ نمی خواهند قطعاً در سیاستمداران هم اثر خواهد گذاشت الان دو گروه جنگ طلب دارند ایران را نابود می کنند عرزشی های بی فکر و پهلویست های نادان

@_parnian اکثر توییت های شما رو در تایملاین میبینم میدونم دغدغه‌ دارید اما اینو متوجه نیستین که طرفداری کردن یا نکردن مردم از جنگ هیچ تاثیری توی وقوعش نداره حالا گیریم تفکر کردیم و به این نتیجه رسیدیم که وااای جنگ بده. خب بعدش چی؟ اونی باید بفهمه که نفهمه :)

فیلم I was a stranger را می بینم حتی دیدن صحنه های بمباران و ویرانی و برادر کشی سخته. اونایی که حامی جنگند ببینید و کمی تفکر کنید.