Sinem

Bulunduğun bütün hayatlardan silinme arzusuyla bir otogarda ayağınla izmariti söndür

Derinliğe karşı hiç korkum yok ama sığlıklar ödümü patlatıyor

Annem akrabalara diyor ki “Sinem’in bir oda dolusu kıyafeti, iki dolap kitabı ve hiç geçmeyen siniri var” :))

Bakın benim parolam sevgidir, ama ben şiddeti de yerine göre bir enstrüman olarak kullanırım

Benim kariyer hedefim yazın mont giyen evsiz şarapçı dayı olmak, ben Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisine uyumlanamıyorum, ay imdat ya

Hani Mecnun, Leyla’nın öldüğünü öğrendiğinde bahçede babasına “Baba beni uyandır, uyanmıyorsam, uyandıramıyorsan da baba göm beni buraya” diye yalvarmıştı, işte öyle

Seni ilk gördüğümde sıcak bir ülkede benimle birlikte toprak işlemeyeceğini ve kendi dünyanı bana taşımayacağını biliyordum, yine bana gülümsediğinde biliyordum ki ben yüzyıllardır yeryüzünde seni aramışım

Şarap hem Vedat Milor gibi gurmelere hem de yazın mont giyen evsiz dayılara hitap ediyor, ben ise karşısında saygıyla eğiliyorum

Sylvia Plath etkisi özellikle duyarlı ve yaratıcı kişilerde görülen ve dışarıdan sakin, işlevsel, güçlü görünürken içeride yoğun bir tükenmişlik, yalnızlık, duygusal ağırlık yaşama haliymiş; mütemadiyen ben

Kimse toplu alanlarda sizin şımarık çocuklarınızı çekmek zorunda değil, çocuk yetiştirmeyi bilmiyorsanız korunma yöntemlerini öğrenmeyi deneyin, çocuk sesi çekmek istesek kendimiz doğururuz mütemadiyen hayret ya

Nilgün Marmara, Tezer Özlü ve Didem Madak; yeterince duygusal bir insan değilmişim gibi satırlarında boğulmayı tercih ederim düzenli

Hem her şey için çok geç gibi, hem de her şey yeni başlıyor gibi

Belli etmedim ama kalbimin en hassas yerine dokundu bu imtihan; çocuktan, kuştan, kediden dua istiyor insan bazen ruhundaki sızı için

Ben dağınığım dağınık, öyle savruk, aklıma eseni yaparım, doğru olan neyse o an işime ne geliyorsa onu seçerim, sonra vazgeçerim, kimse bana hesap sorsun istemem, ayrıca da evet çok güzel kaçarım ben

Bir ruhum daha olsa şüphesiz ki Farsça bir şarkının notası olurdu

Oğuz Atay, Sabahattin Ali ve İsmet Özel; ölene dek onların kaleminden çıkanları okusam ruhum beslenir gibi

Kayahan, Ezginin Günlüğü, Yeni Türkü sevmeyen ile olmaz

Bir kitap olsaydım Eat, Pray, Love olurdum

Ben o hikayenin sonunda hiç suçu yokken Hamlet tarafından suçlanıp acıdan ölen Ophelia oldum, suçsuz olmam ne yazık ki ruhumun ölmüş olduğu gerçeğini asla değiştirmeyecek

Bir dizi karakteri olsaydım Lorelai Gilmore olurdum