کلمنتاین

ما جز یک تیتر و یک خبر، هیچ چیز از کشته‌شدگان دی‌ماه ۱۴۰۴ نمی‌دانیم؛ اما زمانی که مادران، پدران و یا برادر و خواهر و بستگان‌شان لب به سخن می‌گشایند تازه می‌فهمیم که چه جان‌هایی در گرو جان آنان بوده است؛ تازه با تمام وجودمان می‌فهمیم که کشتن یک نفر، کشتن ده‌ها نفر است. #سعید_علیمردانی ۱۹ ساله، یکی از هزاران کشته‌شده‌ی دی‌ماه ۱۴۰۴ است که به زودی تا می‌توانم از او خواهم نوشت. در عرصه روزنامه‌نگاری،‌ بحران‌ها و روایت‌های هولناکِ متفاوتی را از نزدیک دیده‌ام اما کمتر روایتی تا کنون بر تن و جانم چیره شده؛ #سعید_علیمردانی

چند تا نکته در جواب این استدلال: ۱ - اینکه امروز همه پادشاهی‌های مشروطه دنیا دموکراتیک‌اند، به‌خودی‌خود دلیل کافی نیست. سوال اصلی اینه که این کشورها چطور به اینجا رسیدند، نه فقط اینکه الان چه شکلی‌اند. ۲- چون نکته اصلی ادعا مقایسه با نمونه‌های معاصره، این رو هم باید توجه کنیم که در دنیای معاصر ۵۰ سال اخیر، هیچ موردی که یک سیستم پادشاهی مشروطه از دل یک انقلاب و براندازی یک حکومت دیکتاتوری به وجود بیاد یا احیا بشه وجود نداشته. اگر قراره تجربه‌های معاصر معیار گرفته بشن، این نکته خیلی مهمه. ۳- نروژ و سوئد و بریتانیا و هلند، نمونه «بازگرداندن سلطنت بعد از سقوط یک رژیم» نیستند. اینها پادشاهی‌هایی بودند که قرن‌ها وجود داشتند و جامعه، پارلمان، احزاب و نهادهای مدنی، کم‌کم قدرت واقعی پادشاه را گرفتند و تبدیلش کردند به یک نقش عمدتا نمادین.یعنی مردم اول نهاد ساختند، بعد سلطنت را بی‌خطر کردند؛ نه اینکه اول دوباره سلطنت را نصب کنند و بعد امیدوار باشند که حکومت یه جوری دموکراتیک بشه. ۴- برای همین مقایسه ایران امروز با نروژ و سوئد از اساس دقیق نیست. در ایران بحث بر سر ادامه یک سلطنت مهارشده نیست؛ بحث بر سر احیای دوباره یک نهاد سلطنتی در دل یک گذار بحرانی و فروپاشی سیاسی است. نگرانی خیلی‌ها هم این نیست که «پادشاهی مشروطه ذاتا بد است». نگرانی اینه که در فضای پساجمهوری اسلامی، قبل از اینکه نهادهای دموکراتیک واقعی شکل بگیرند، یک مرکز جدید قدرت ساخته شود که بعدا مهارش بسیار سخت‌تر باشد. ۵- تنها موردی که در نگاه اول شباهت‌هایی داره، گذار از اسپانیای فرانکو به خوان‌کارلوس و احیای پادشاهیه که در موردش میشه زیاد حرف زد و اتفاقا درس‌های زیادی برای ایران داره. ولی فعلا اینکه اون گذار از دل یک انقلاب و براندازی بیرون نیومد، بلکه خود فرانکو بود که برآمدن خوان‌کارلوس را طراحی و اجرا کرد (فرصت شد، بیشتر در موردش خواهم نوشت).

واقعا ببخشید بابت این کوت که می کنم. ولی تا این جمله رو خوندم که دستشون شکست برای نجات جان دوکودک، یاد حمید مهدوی افتادم که برای نجات جان/جسد دیگران، جانش رو هم داد. برای نجات جسد؟ مگه جسد رو هم نجات می‌دن؟ بله، تو ایران باید جسد رو هم از دست رژیم نجات داد. با خودم تکرار می‌کنم، تو ایران جسد فرد رو هم باید نجات داد. تو ایران «جسد» فرد رو هم باید نجات داد.

روزانه خبر تعدیل نیرو و بیکاری بصورت فله‌ای منتشر می‌شه. فلان جا ۵۰۰ نفر، بهمان جا ۷۰۰ نفر. این وضعیت، عاقبتی سیاه‌تر و خونین‌تر از تاریخ زیسته ما خواهد داشت.

به پهلوی بر خورده که چرا یکی از نمایندگان ازش پرسیده که "آیا مردم ایران آماده دموکراسی هستند؟"، ولی او خود با همین گفتمان "مرگ بر چپی" انتخاب کرده که فقط با نماینده‌های راست و راست افراطی دیدار کند، و البته که راست غربی چنین نگاهی به ایران دارد.

من هم برای معترض‌های بیگناه کشته‌شده در دیماه ناراحتم، هم برای خواهران کوچیک پرپر شده‌م در مدرسه میناب و هم برای ملوانان بیگناه ناوچه‌ی غیرمسلح سهند. انسانیت من انتخابی نیست که یکجا فوران کنه و جای دیگه خشک بشه. مرگ هر بیگناهی مثل یه زخم عمیقه بر انسانیت.

تعداد زیادی دختر -مثل من- بودن که از راه محترمانه درس خوندن و قبول شدن تو دانشگاه های تاپ تهران، از محیط سمی شهرستان فرار کردیم اومدیم اینجا و برای خودمون خونه زندگی تشکیل دادیم. من به شخصه از دی‌ماه دارم از جیب میذارم و الان هم پس اندازم ته کشیده و با فروختن طلا باید ادامه بدم.

فقط امروز ۱۵۴ نفر در کرمانشاه و ۸۴ نفر در کوردستان بازداشت شدن. استراتژی جمهوری اسلامی بعد از جنگ دوازده روزه هم دقیقاً همین بود: سرکوب و ستم به آسیب‌پذیرترین گروه‌های داخلی از کورد و بهایی تا کارگر و پناهنده‌ی افغانستانی.

اولین عکس از #عرفان_کیانی عرفان ما در اولین ساعات روز ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ اعدام شد.

دوساله که بابام مریضه و فضای خونه برای مامانم خیلی سخت می‌گذره، تنها دلخوشیش‌ تو این مدت چرخ زدن تو اینستا و یوتیوب بود طوری که وقتی بابا خواب بود، به محض قطع شدن فیلتر شکن زنگ می‌زد به من؟ مامان من نداره گیگی ۶۰۰ تومن پول فیلترشکن بده، اینترنت حق مامان منه

@mohamadvbl آره منم.

@_taangerine فاک. دلم تنگ شد.

شب یک شب دو.

«چرا از این احساس شخصی، کلافه‌کننده و خام که زندگی‌مان هرگز به صورتی که می‌توانسته باشد، درنیامده است، نمی‌ترکیم؟ چرا یک روز بیدار نمی‌شویم و گریان و نعره‌زنان به خیابان نمی‌ریزیم و همه‌چیز را خرد و ویران نمی‌کنیم؟»

@tealearning23 پاستای تیک‌اوی توی ایتالیا هم توی ظرف کاغذیه.

کجای ایتالیا پاستا رو توی کاسه‌های کاغذی سِرو می‌کنن؟ چرا در همه چیز ناتمامید؟ چُسی‌بازهای تهرونی

@sepaseman ✨ دقیق

در قعر اندوه یا در قله خوشبختی دارم «منِ ادامه دهنده رو» بدون نیاز به انگیزه، تشویق، تایید یا فتح الفتوحات اهداف دوردست با خود میکشم. سعادت در ادامه دادنه حتی بدون احساس خوشبختی. حرف خانمی درست بود.

@soormeh فلیت :((

به نظر شمام قابلیت توییت صوتی، حیف شد که حذف‌شد؟

کم کم آخرین نشونه‌های آنلاین بودنمون داره از سمت چپ صفحه خارج میشه

۳ ماهه که شغلم رو از دست دادم. دیگه توان خرید کانفیگ برای اتصال به نت رو ندارم. آخرین موقعیت کاریم رو بعد از تغییر حوزه فعالیتم و ۴ سال کار در زمینه پژوهش تجربهٔ کاربری (UX Research) با صبر به دست اوردم و تنها به خاطر قطعی اینترنت از دستش دادم. نمی‌دونم چطور میتونم کمک بگیرم./

وحید جان سلام؛ ایرانی بیشتر از همیشه این متن رو میفهمه. «احساس ناامنی می‌کنم. جهان هولناک است و من یک ذرّه‌ی کوچک بی‌اهمّیّتم که ممکن است وقتی که دارم زیرِ فشارِ دستی جان می‌دهم، فریادم شنیده نشود.»